Volgens mij zijn dit vooral mensen die verschrikkelijk onzeker zijn. Onzeker over zichzelf, onzeker over de toekomst, financieel onzeker, emotioneel onzeker, ... of een mix van deze.
Ik concludeer dit op basis van telkens wederkerende vaststellingen dat dit soort mensen "toevallig" ook telkens op andere vlakken onzeker zijn, het veilige voor het onzekere kiezen, stabiliteit primordiaal vinden. Dat ze op relationeel vlak dan ook zo handelen is volgens mij geen toeval en heeft maar weinig met de nood aan liefde en affectie te maken. Ze verkiezen gewoon zo snel mogelijk de stabiliteit van een (nieuwe) relatie. Met nadruk op "een", waarbij ik de willekeurigheid ervan in de verf wil zetten.
Ten andere, sommige hopeloze gevallen worden op dagelijkse basis (psychologisch) mishandeld en blijven ervoor kiezen om nog liever in de relatie te blijven dan het af te trappen. Dat heeft ook maar weinig met liefde en affectie te maken hé.

Onbegrijpelijk... Tenzij je zo onzeker bent dat je niet "alleen" in het leven durft te staan.