Archief - Het leven

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Wat vindt je van je leven?


  • Totaal aantal stemmers
    295
  • Opiniepeiling gesloten.

deyoeri

Legacy Member
Ik ben content, algemeen gezien dan toch. Ok, ik ben mijn punten van Frans om zeep aan het helpen, maar dat is m'n eigen fout. Examens, ook al is het "maar" middelbaar, zijn tamelijk klote, maar daarna komt er een periode die me nog het meest aanstaat.

Ben 17, heleboel goede vrienden, vrienden waarmee ik kan praten, vrienden waarmee ik het varken uithang, heb niks te kort op financieel en materieel vlak.
Enige wat ik "wil" is een vriendin, maar ja, dat punt even negerend. Ik amuseer mij nog meer dan anders, lach mij geregeld een breuk, steek stoten uit, heb wel eens ruzie met m'n ouders...

Ik denk dat'k als 17-jarige niet meer kan wensen en meer hoeft dat imo ook niet te zijn.

cura

Legacy Member
Ali_ zei:
Ik vind het vreemd dat zoveel een lief hebben ineens zo een grote verandering vinden.
Ik heb momenteel ook een lief en tis niet dat ik sinds dan ineens wel gelukkig ben. Voor haar was ik even gelukkig, met haar ben ik even gelukkig. Oké ik voel me heel goed als ik bij haar ben, maar ik kan niet zeggen dat het een verandering is die me ineens wel goed laat voelen.
Als het enige dat u weerhoudt om gelukkig te zijn geen lief hebben is dan schort er iets imo (en ik heb het niet over u, gewoon int algemeen, want da valt mij wel op bij sommige mensen).
Precies of u leven hangt van die ene persoon af :s
Veel mensen die geen lief hebben kampen met een slecht zelfbeeld (à la als niemand van mij kan houden dan moet er wel iets aan mij schelen). Om het een beetje te bagateliseren, er is eens een "foamy's rant" geweest waarin foamy klaagde dat alle mensen een lief moesten hebben omdat ze dat nodig hebben om zich een plaats te kunnen geven in de (sociale) maatschappij, kweet de exacte woorden wel niemeer dat hij (foamy) gebruikte en aangezien ek hier op m'n werk zit kannek het niet bepaald ff bekijken :P

't Probleem is, de mens is tegenwoordig een sociaal wezen (heeft respect en appreciatie nodig van z'n medemens) maar tegelijkertijd zeer egoïstisch, daardoor kunnen velen gewoon niet gelukkig zijn.

Hmgrwngd

Legacy Member
Wat een oplossingen .

"ben je eenzaam en voel je je down, ga sporten."

Allemaal teveel naar VTM gekeken als je het mij vraagt. :p

De enige manieren om een crappy leven te verbeteren zijn voor mij ofwel door introspectie of door verandering.
Maar daar zit het hem net; het is vaak makkelijker om hetzelfde te blijven doen.


Zelf hou ik geen algemene conclusie na over 'het leven' aangezien ik daar weinig nood aan heb. Ook zinnen zoals "het leven is wat je ervan maakt" hebben weinig betekenis/zin/nut als dat bij dat zinnetje blijft.

Ups and downs.
Rollercoasters in woeste omgevingen en saaie ritjes op de monorail. :)

cura

Legacy Member
Hmgrwngd zei:
De enige manieren om een crappy leven te verbeteren zijn voor mij ofwel door introspectie of door verandering.
Maar daar zit het hem net; het is vaak makkelijker om hetzelfde te blijven doen.

gaan sporten is vaak een grote verandering.. :|
beter een deftige echte oplossing geven dan wat filosofisch gebrabbel waar de threadstarter geen reet mee is.

spray-bunny

Legacy Member
Leven is lijden! En als je dat aanvaard kan het alleen maar beter worden?:D

Hmgrwngd

Legacy Member
cura zei:
gaan sporten is vaak een grote verandering.. :|
beter een deftige echte oplossing geven dan wat filosofisch gebrabbel waar de threadstarter geen reet mee is.

Ja, want joggen gaat hem natuurlijk direct helpen; veel meer dan daje es stilstaat en je probleem onder ogen ziet. Dat zou immers te absurd zijn voor woorden.

Ugh; zie toch eens wa ik wil zeggen ipv altijd de inhoudsloze kinderachtige reacties te spuien op mij.

Sport is (vaak) een gezonde bezigheid; geen noodoplossing voor mentale problemen.

VinceFeet

Legacy Member
Ik ben gelukkig ja.

Eerst en vooral omwille van mijn goede thuissituatie (wat toch belangrijk is voor een jonge gast om gelukkig te zijn denk ik). Mijn ouders zijn echt prachtige mensen en daar heb ik dan ook een erg goede band mee. Ik heb drie schatten van zussen (die nu helaas wel het huis uit zijn) die ik toch tot mijn beste vrienden mag rekenen. En dat alleen al maakt mij gelukkig. Niets kom ik tekort thuis!

Qua vrienden mag ik ook zeker niet klagen. Ik heb vier échte vrienden (exclusief zussen :p) en dan nog een man of 15 die ook tot mijn 'vriendenkring' behoren. Daarnaast nog een groep 'kenissen' (kan er geen getal op plakken) waar ik goed mee kan opschieten wanneer de gelegenheid er zich toe dient (echt concreet afspreken doe ik niet vaak met 'kenissen'). En die vrienden hebben toch ook een groot aandeel in mijn geluk. Het gevoel dat er mensen zijn waar ik altijd op kan rekenen (ook in tijden van nood, praktijk heeft me dat geleerd) en die mijn vriendschap ook op prijs stellen, zoiets doet deugd. Een vaste vriendin heb ik niet maar daar heb ik vreemd genoeg ook niet meteen behoefte aan. Mijn vorige vriendin was mijn eerste échte, grote liefde en van die breuk heb ik toch een goed jaar afgezien. Nu ben ik iets nuchterder geworden in de liefde wat mij ook geholpen heeft om perfect gelukkig te zijn zonder vaste vriendin. Als morgen de juiste dame passeert zal ik geen seconde aarzelen maar het is niet noodzakelijk in mijn leven. Moeders' mooiste ben ik niet maar ben blijkbaar toch aantrekkelijk genoeg om voldoende te kunnen genieten van 'vrouwelijk gezelschap'. Dus over m'n voorkomen/gedrag heb ik ook al zeker geen complexen.

Uiteraard zijn er zaken, die voor de meesten vanzelfsprekend lijken, die ook bijdragen tot dat geluk: mijn vrijheid, mijn gezondheid, mijn hobby's,... etc. Er is één ding dat nog een grote rol kan gaan spelen en dat is mijn diploma. Momenteel zit ik in m'n eerste jaar en ik hoop dat ik mijn school met succes kan beëindigen. Niet omdat geld een grote rol speelt in mijn leven (gelukkig) maar wel omdat ik zo, hopelijk, een job kan 'kiezen' die me interesseert. Elke dag dik tegen m'n zin gaan werken... dat zie ik echt niet zitten en dat zou me al helemaal niet gelukkig maken. Geld maakt me niet gelukkig maar een gebrek aan geld zou me wel ongelukkig maken. Dus ik wil wel voldoende verdienen om zonder financiële kopzorgen door het leven te kunnen gaan.

En dat is het zo'n beetje denk ik. Ik ben gelukkig! Niet zo gelukkig dat ik elke dag op het dak van het huis hulde breng aan de maan en de zon... Maar ik mag écht niet klagen over m'n leven als ik het zo rationeel bekijk. Uiteraard doe ik dat geregeld (zeker in deze leuke studentenperiode) maar nu ik dit moet opschrijven denk ik: 'Bleiter, gij hebt juist niks om over te klagen!'. En eigenlijk is dat ook zo...

ng

Legacy Member
Mijn leven is best wel ok.

Ik kom niets tekort, als ik iets nodig heb moet ik het maar vragen aan m'n ouders. Nuja, wel noodzakelijke dingen é. Specialletjes moet ik maar zelf betalen.
En ik heb een zalige vriendin. :love:


:offtopic:

wth is er met de layout van de poll, dat staat gans gecentreerd.

Pitter

Legacy Member
Hmgrwngd zei:
Ja, want joggen gaat hem natuurlijk direct helpen; veel meer dan daje es stilstaat en je probleem onder ogen ziet. Dat zou immers te absurd zijn voor woorden.

Ugh; zie toch eens wa ik wil zeggen ipv altijd de inhoudsloze kinderachtige reacties te spuien op mij.

Sport is (vaak) een gezonde bezigheid; geen noodoplossing voor mentale problemen.

ze hebben het ook over groepssporten. Voetbal ofzo, altijd fun opt plein of in de kleedkamer

cura

Legacy Member
Hmgrwngd zei:
Ja, want joggen gaat hem natuurlijk direct helpen; veel meer dan daje es stilstaat en je probleem onder ogen ziet. Dat zou immers te absurd zijn voor woorden.

Ugh; zie toch eens wa ik wil zeggen ipv altijd de inhoudsloze kinderachtige reacties te spuien op mij.

Sport is (vaak) een gezonde bezigheid; geen noodoplossing voor mentale problemen.

Wie heeft het gedomme over joggen? De meesten vernoemen hier teamsporten. Maw. sociaal contact.
Veel beter om te zeggen doe een teamsport dan te zeggen "zoek sociaal contact" want dat helpt hem bijna even weinig als uw "kijk binnen in jezelf of verander wie je bent!!!11!!" als hij geen idee heeft hoe hij daar moet aan beginnen..

best wel prikkelbaar eh gij, kheb nergens inhoudsloze kinderachtige reacties zitten spuien..

spray-bunny

Legacy Member
Pitter zei:
jong dumbo leer lezen, ze hebben het ook over groepssporten. Voetbal ofzo, altijd fun opt plein of in de kleedkamer
En da's wel de oplossing voor mentale problemen?:unsure:

Hmgrwngd

Legacy Member
cura zei:
Wie heeft het gedomme over joggen? De meesten vernoemen hier teamsporten. Maw. sociaal contact.
Veel beter om te zeggen doe een teamsport dan te zeggen "zoek sociaal contact" want dat helpt hem bijna even weinig als uw "kijk binnen in jezelf of verander wie je bent!!!11!!" als hij geen idee heeft hoe hij daar moet aan beginnen..

best wel prikkelbaar eh gij, kheb nergens inhoudsloze kinderachtige reacties zitten spuien..

Het joggen was metaforisch bedoeld. ^_^

Ik vraag me af waarom sociaal contact automatisch als iets goeds gedefinieerd wordt en waarom dat allerlei problemen zou oplossen die rond sociaal contact draaien. Maja, das dan weer ik en m'n vragen, terwijl ik beter zou voetballen en gelukkig zijn.

Jezus zeg.

Ali_

Legacy Member
Hmgrwngd zei:
"ben je eenzaam en voel je je down, ga sporten."

Wel Hmgrwngd, soms zijn het net die kleine dingen die de veranderingen brengen.

Het hoeven niet altijd filosofische gesprekken te zijn, maar een uurtje gaan squashen met ne maat en dan nog wat rondhangen, pret maken enzo kan dat HEEL goed doen.
Ik wil echt niet constant met mijn vrienden zitten praten over zo'n dingen.
Precies of je denkt er zelf niet genoeg aan. Als ik bij hen ben dan liefst andere, gewone, alledaagse dingen. Of mss wel serieuze gesprekken, maar dan niet over die dingen. Een mens heeft niet altijd nood aan praten over zijn problemen. Of in zichzelf er constant over te zitten denken. Als ik thuis ben en ik begin onbewust te denken aan dingen waar ik niet wil aan denken ga ik toch wel iets doen om dat uit mijn hoofd te zetten dan er WEER over na te denken.

Er zijn echt wel momenten dat je liefst iets totaal anders wilt doen, al die bullshit vergeten.
Oké het is geen verandering over het grote geheel, maar het is wel een tijdelijke verandering. En dat kan wel degelijk een grote hulp zijn, omdat je tot het besef komt dat er het echt wel niet zo slecht is als je denkt.

Pitter

Legacy Member
spray-bunny zei:
En da's wel de oplossing voor mentale problemen?:unsure:

geen idee ik verduidelijk wa mense precies ni duidelijk kunne zeggen. In elk geval beter dan eenzaam op wu lui gat films te zitte kijke godgansen dag

Ali_

Legacy Member
Pitter zei:
geen ik verduidelijk wa mense precies ni duidelijk kunne zeggen. In elk geval beter dan eenzaam op wu lui gat films te zitte kijke godgansen dag

Idd!
En ook beter dan ganser dagen uwe kop zitten breken op uw eentje op uw kamer.
Das echt wel dé manier om het op te lossen ;)
Ofwel breng je echt verandering, ofwel verzet je uw gedachten.
Maar heel de tijd nadenken over verandering brengen en dan niets doen is vrij nutteloos want ge pijnigt er uw hoofd mee en het haalt niets uit.

Ik kan op mezelf ook heel blij zijn, geef mij een goei boek, een pak sigaretten en een lekker drankje en ik heb een hemelse avond. Maar ik kan even goed een heel goeie avond met mijn lief hebben of met mijn vrienden of als ik ga squashen met ne maat of als ik op mijn eentje ga fitnessen/zwemmen/sauna.
In mijn geval zijn het echt wel de kleine dingen die tellen omdat ik mijn probleem aanvaard heb. Maar enkel aanvaarden maakt je niet gelukkig heb ik ondervonden, daar moet je nog andere dingen voor verzinnen.

Hmgrwngd

Legacy Member
Ali_ zei:
al die bullshit vergeten.

Exactly; en dat houdt op wanneer je je automatische denkpiloot loslaat. :)

Ma de notie dat sporten automatisch of toch op z'n minst een heel goeie oplossing zou zijn, blijf ik aanvechten.
Mij lijkt het veel meer een oppervlakkige pleister te zijn dan een geneesmiddel.

Als je uurtje lichamelijke fun gedaan is keer je gewoon terug naar je eigen 'ik', je denkmechanisme. En stellen dat dat ene uurtje het volledig veranderd zou hebben is in mijn ogen pas bullshit.

VinceFeet

Legacy Member
Hmgrwngd zei:
Exactly; en dat houdt op wanneer je je automatische denkpiloot loslaat. :)

Ma de notie dat sporten automatisch of toch op z'n minst een heel goeie oplossing zou zijn, blijf ik aanvechten.
Mij lijkt het veel meer een oppervlakkige pleister te zijn dan een geneesmiddel.

Als je uurtje lichamelijke fun gedaan is keer je gewoon terug naar je eigen 'ik', je denkmechanisme. En stellen dat dat ene uurtje het volledig veranderd zou hebben is in mijn ogen pas bullshit.

Als je echt ongelukkig bent met je leven gaat sporten inderdaad niet helpen (misschien wel tijdelijk). Maar veel mensen zijn ongelukkig omdat ze niet zo veel mensen kennen, omdat ze zich vaak vervelen en geen leuke hobby vinden,... Dan kan sport toch wel de perfecte oplossing zijn denk ik? Toen ik een jaar of 14 was, was ik nogal onzeker over m'n 'gestalte'. 1.90M groot en 54kg 'zwaar'... Je kan je daar wel iets bij voorstellen. Het maakte me niet ongelukkig maar erg zelfzeker was ik toen niet. Ben toen met fitness begonnen (en de eerste jaren redelijk intensief) en ben toen op een paar jaar tijd richting de 80kg geklommen. Daardoor had ik meteen een mannelijk, sportief postuur wat zich uiteindelijk ook vertaalt in meer vrouwelijke aandacht (eerlijk is eerlijk hé).

Dus in zekere zin heeft sport mij gelukkiger gemaakt. Maar als je echt ongelukkig bent en de oorzaak zich bevindt in het 'geheel' (en dus niet specifiek, zoals mijn gestalte vroeger) gaat sport inderdaad weinig helpen. Dus dan geef ik Hmgrwngd gelijk.

puni

Legacy Member
Op dees moment tussenin, neigend naar ongeluk door omstandigheden, want op zich heb ik een fantastisch leven, vooral dankzij het feit dak super vrienden heb. <3

Ali_

Legacy Member
Hmgrwngd zei:
Exactly; en dat houdt op wanneer je je automatische denkpiloot loslaat. :)

Ma de notie dat sporten automatisch of toch op z'n minst een heel goeie oplossing zou zijn, blijf ik aanvechten.
Mij lijkt het veel meer een oppervlakkige pleister te zijn dan een geneesmiddel.

Als je uurtje lichamelijke fun gedaan is keer je gewoon terug naar je eigen 'ik', je denkmechanisme. En stellen dat dat ene uurtje het volledig veranderd zou hebben is in mijn ogen pas bullshit.

Ik zeg niet dat het je totaal veranderd, maar het is wel mijn manier van het op te lossen (onder vele andere manieren natuurlijk).

In ieder geval is de eerste stap idd bij uzelf het probleem ofwel te aanvaarden ofwel aan te vechten en te veranderen. En in mijn geval is da nu gewoon het aanvaarden, maar aanvaarden alleen maakt je niet ineens gelukkig en daar moet je dingen op vinden. En voor sommige mensen kan dat echt wel sport zijn, of uitgaan, of op uw eentje een goei boek, sigaretten en een drankje (:D).

Ik denk dat iedereen zijn eigen manieren heeft, er is geen algemene alles oplossende manier. Je moet zelf je draai zien te vinden en ik denk dat de mensen hier gewoon tips geven wat hen helpt opdat het de ts mss ook zou helpen.
Maar als ik in de toekomst denk dan weet ik dat ik weinig nodig zal hebben om gelukkig te zijn. Als ik mijn eigen appartementje heb, mijn eigen beslissingen kan maken, hopelijk een toffe job, de kans heb om droom de hele wereld te zien te kunnen vervullen, nog steeds goeie vriendschaprelaties te hebben en dan mss nog een goed lief (hoewel ik da laatste niet nodig heb om mij gelukkig te voelen) zou mijn leven quasi perfect zijn.
Het feit dat mijn familie er geen deel van zal uitmaken daar heb ik me al bij neergelegd.

Mss moeten mensen gewoon beginnen met hun eisen niet al te hoog te stellen...

Hmgrwngd

Legacy Member
Ali_ zei:
Maar als ik in de toekomst denk dan weet ik dat ik weinig nodig zal hebben om gelukkig te zijn. Als ik mijn eigen appartementje heb, mijn eigen beslissingen kan maken, hopelijk een toffe job, de kans heb om droom de hele wereld te zien te kunnen vervullen, nog steeds goeie vriendschaprelaties te hebben en dan mss nog een goed lief (hoewel ik da laatste niet nodig heb om mij gelukkig te voelen) zou mijn leven quasi perfect zijn.
Het feit dat mijn familie er geen deel van zal uitmaken daar heb ik me al bij neergelegd.

Mss moeten mensen gewoon beginnen met hun eisen niet al te hoog te stellen...
Je geluk in de toekomst leggen met een aantal voorwaarden is het toonvoorbeeld van hoe je geluk in het heden uitsluit.

Je hebt niks nodig om gelukkig te zijn. :doc:
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan