Archief - Het leven

Hmgrwngd zei:

Je geluk in de toekomst leggen met een aantal voorwaarden is het toonvoorbeeld van hoe je geluk in het heden uitsluit.

Je hebt niks nodig om gelukkig te zijn. :doc:

Klik om te vergroten...

Ik sluit geluk in het heden niet uit, maar er zijn wel redenen dat ik me nu niet perfect gelukkig kan voelen. Net omdat ik niet de persoon ben die zich met religie wil/kan bezighouden of de persoon ben die zich aan (imo) belachelijke regels/wetten houdt.

En iedereen heeft wel iets nodig om zich goed te voelen, maar dat kunnen al de kleinste dingetjes zijn. Ik denk dat iedereen wel wat ''voorwaarden'' heeft over een gelukkig leven. Velen zullen zeggen huisje, tuintje, kinderen,...
Wel zoiets zul je mij nooit horen zeggen bijvoorbeeld.
Ik kan me nu niet voorstellen dat jij totaal geen voorwaarden hebt om jouw leven wel of niet gelukkig te noemen.

Ali_ zei:

Ik kan me nu niet voorstellen dat jij totaal geen voorwaarden hebt om jouw leven wel of niet gelukkig te noemen.

Klik om te vergroten...

Hoe meer ik er stel , hoe minder gelukkig ik word.

Als ik er geen stel, ben ik volmaakt.

Het lijkt simpel , maar het is het niet.
Vasten bijv. Je kunt ermee lachen of je kunt er een idioot religieuze discussie over hebben, tot je jezelf es zolang mogelijk van voedsel ontzegt.
Nadien smaakt alles tiendubbel zo goed.

Uitgebreid: ik zie niet in waarom een periode van afzondering niet even genezend zou kunnen zijn als een periode van meer sociaal contact als je je down voelt.
Maja, doe ik nu tegendraads, of stel ik gewoon voor dat er meer oplossingen zijn dan je denkt ?

Waar is de optie: Ik ben nog content met mijn leven, noch ongelukkig.?

Hmgrwngd zei:

Hoe meer ik er stel , hoe minder gelukkig ik word.

Als ik er geen stel, ben ik volmaakt.

Het lijkt simpel , maar het is het niet.
Vasten bijv. Je kunt ermee lachen of je kunt er een idioot religieuze discussie over hebben, tot je jezelf es zolang mogelijk van voedsel ontzegt.
Nadien smaakt alles tiendubbel zo goed.

Uitgebreid: ik zie niet in waarom een periode van afzondering niet even genezend zou kunnen zijn als een periode van meer sociaal contact als je je down voelt.
Maja, doe ik nu tegendraads, of stel ik gewoon voor dat er meer oplossingen zijn dan je denkt ?

Klik om te vergroten...

Je doet niet tegendraads, zoals ik al zei "iedereen heeft zijn eigen manieren" dus de jouwe, hoe vreemd ze bij de meesten wel niet overkomen zijn de jouwe.

En ik heb ook al echt gevast hoor , op mijn 13 uit respect voor mijn ouders en ik vind persoonlijk dat het best meevalt. Maar als ik me niet kan houden aan die religie op eender welk ander vlak waarom zou ik nu dan nog vasten?
Nut heeft het dan niet echt hé.

BTW: in dit geval denk ik dat de TS niet echt nood heeft aan diepe filosofische gesprekken aangezien zijn probleem duidelijk is dat hij het routineleven, zich constant vervelen en het gebrek aan goede vrienden beu is.
Daar is maar 1 oplossing voor te vinden, zoek activiteiten waarmee je je avonden kunt opvullen, liefst activiteiten in groep zodat je in contact komt met andere mensen. Zo is dat routineuze (??) al voor een groot deel weg en doe je ook eens iets anders dan thuis zitten gamen. En heel wrs kom je mensen tegen hé, mss mensen waarmee je het wel kan vinden.
Dit zijn nu geen diepgaande problemen maar ik denk wel dat je er serieus kan onder lijden, maar de oplossing is volgens mij ook niet psychiater etc.

Ik ben vrij gelukkig, maar school verneukt het gewoon compleet allemaal.

altijd net door, 1 jaar net niet door geweest. nu dit jaar word het weer nipt.

als ik door ben ben ik trug zo gelukkig als een maand geleden toen er nog niet over examens gesproken werd , aangezien ik dan geen ruzie meer heb met mijn ouders

Hmgrwngd zei:

Ik vraag me af waarom sociaal contact automatisch als iets goeds gedefinieerd wordt en waarom dat allerlei problemen zou oplossen die rond sociaal contact draaien. Maja, das dan weer ik en m'n vragen, terwijl ik beter zou voetballen en gelukkig zijn.

Jezus zeg.

Klik om te vergroten...

Omdat de meeste mensen (en aan de threadstarter z'n post te zien, ook de threadstarter) sociaal contact nodig hebben om gelukkig te zijn. Zo is het nu eenmaal, jij kan je misschien gelukkig voelen zonder respect, vriendschap, liefde, etc. van een medemens en dan is dat goed voor jou. Maar dat zal maar een zeer klein percentage van de bevolking zijn. Ik ga niet beweren dat het goed of slecht is, maar het is gewoon. De meeste mensen zullen pas van zichzelf vinden dat ze iets betekenen als ze iets betekenen voor anderen. Ze zullen gewoon steeds bevestiging zoeken.
Jij wil als raad misschien geven aan de threadstarter, verander dat deel waarin je jezelf wijsmaakt dat je enkel iets betekent als je iets betekent voor andere mensen. Maar dat is gewoon een raad die nutteloos is, aangezien dat helemaal niet makkelijk is en al zeker niet zal gebeuren omdat iemand anders zegt dat dat je oplossing is.

Hmgrwngd zei:

Exactly; en dat houdt op wanneer je je automatische denkpiloot loslaat.

Ma de notie dat sporten automatisch of toch op z'n minst een heel goeie oplossing zou zijn, blijf ik aanvechten.
Mij lijkt het veel meer een oppervlakkige pleister te zijn dan een geneesmiddel.

Als je uurtje lichamelijke fun gedaan is keer je gewoon terug naar je eigen 'ik', je denkmechanisme. En stellen dat dat ene uurtje het volledig veranderd zou hebben is in mijn ogen pas bullshit.

Klik om te vergroten...

Ik heb het dan ook niet over dat ene uurtje lichamelijke fun, maar over de contacten die je legt. Je praat met mensen die jou mening apprecieren na dat uurtje sport. In de samenleving van vandaag heb je nu eenmaal meestal een "excuus" nodig en een bepaalde "verbondenheid" te voelen zoals sporten om een deftig gesprek aan te gaan met een "medemens". Je kan tegenwoordig niet veel meer gewoon iemand aanspreken en beginnen lullen als je niets gemeenschappelijk hebt. Zuigt, maar zo is het nu eenmaal.

Hmgrwngd zei:

Je geluk in de toekomst leggen met een aantal voorwaarden is het toonvoorbeeld van hoe je geluk in het heden uitsluit.

Je hebt niks nodig om gelukkig te zijn. :doc:

Klik om te vergroten...

Weer zo'n voorbeeld dat theoretisch waar is maar ookweer "makkelijker gezegd dan gedaan".



ps. Zie mijn replies nu niet als ik die je probeer te onderdrukken of aan te vallen eh.. het is een discussie, en we verschillen van mening.

Niks zo goed als een vrijgezellen leven, lekker wa gitaar spelen, wa gamen, weg gaan als er iets te doen is, kan nie beter vind ik zelf.

Het leven ruled, ik ben wel vrij optimistisch
Het zijn nu wel examens en dat is idd wel iets minder, maar eens dat voorbij is..
Graspop, werchter, 2 festivals op 1 week, ik zit bijna nooit thuis 's avonds, ik ga altijd op café of jeugdhuis ofzo zal me amper vervelen, ik heb meer dan genoeg vrienden en kennissen waar ik zeer goed mee kan opschieten (ben zeer sociaal) en dan heb ik ook nog is een lief waar het heel goed mee gaat en die ik ook regelmatig zie... Ik hoef niet echt meer eigenlijk..

Gelukkig toch wel, maar het kan altijd beter he

Ik ben alvast gelukkig, en met de vakantie in vooruitzicht erg gelukkig! hoewel nog examens tot 28 juni, maar ik ben blij dat ik optmistisch ben en dus bijna gedaan heb met mn examens .

@TS, wat al gezegd is: ga sporten en eventueel in teamverband! ga ff op vakantie waar je iets actief doet! zoek een fysiek actieve hobby, al is het dat je bij de visclub gaat! en dan zal een lief er zeker bij komen.

Ik voel mij zeer gelukkig en ongelukkig terzelfde tijd...

Gelukkig omdat ik alles heb wat ik maar kan wensen, op 1 ding na.

Ongelukkig omdat mn liefdesleven de laatste jaren naar nul is herleid..
Nu zit ik nog met gevoelens voor een meisje dat superknap is (nuja smaak é), maar ik zit met het doemscenario in mijn hoofd dat ik geen knappe meisjes kan krijgen.

ik ben gezond dus ik ben gelukkig.

school/relaties -> bijzaak. Als je daardoor ongelukkig bent dat blijft niet duren . Uiteindelijk ben je er ook door en uiteindelijk hebt ge een ander

ik ben perfect gelukkig. ik heb zopas mijn vast rijbewijs, de vakantie is in aantocht, mijn volgend examen is pas maandag, ...

ik zou niet weten waarom ik ongelukkig zou moeten zijn

Ongelukkig zijn? Gewoon een kwestie van ingesteldheid lijkt me. Voel me nu perfect gelukkig, loop hier fluitend rond ondanks examens en ne ganse hoop zaken dat ik nog moet regelen.

hybrid zei:

ik ben gezond dus ik ben gelukkig.

school/relaties -> bijzaak. Als je daardoor ongelukkig bent dat blijft niet duren . Uiteindelijk ben je er ook door en uiteindelijk hebt ge een ander

Klik om te vergroten...

² that. Als je gezond bent mag je jezelf al gelukkig prijzen.

Klote jeugd gehad door ouders die wilden scheiden maar tegelijk toch nog wilden (is nog sterk uitgedrukt) samen blijven en dit voor een 8 tal (kl*te) jaren aan een stuk. In mijn ganse leven al een 7 tal keer verhuist waarvan de laatste 4 jaar 3 keer, leuk dus . Familie die ge (al sinds jaren) nooit meer ziet, als gevolg van mijn ouders hun conflicten. Laatste jaren is het allemaal al wat beter geworden sinds mijn moeder opnieuw getrouwd is, maar zo een dingen die ge hebt mee gemaakt vergeet ge natuurlijk jammer genoeg nooit meer. Een 2 jaar geleden serieus van mezelf verschoten dat ik mijn secundair diploma heb gehaald en nu heb ik bijna mijn eerste jaar hogeschool erop zitten. We zien wel wat de toekomst brengt, het leven is wat ge er zelf van maakt zeker

*zucht*
Ik ga een poging doen om te schrijven hoe ik het leven ervaar. Ik heb namelijk nog geen gelijkaardige post gezien.
Toen mijn grootvader twee jaar terug gestorven is is mijn wereld in elkaar gestort.
Ik ben daar maanden depri van geweest.
Ik bleef en blijf met de vraag zitten wat het nut van het leven is.
Om het te leven ("uwe zak afdraaien en voortplanten") en kort nadien te sterven vind ik eigenlijk.. nutteloos.
Ik heb me een beetje over die gedachtengang kunnen overzetten,
heb terug geleerd van fun te maken, maar dat is aan de oppervlakte.
Die negatieve gedachtes blijven sluimeren.
Als ik het "oppervlakkige leven" dan bekijk zoals ik dat dan noem,
vind ik dat ik veel te weinig vrije tijd heb om van het levente genieten en me van negatieve ideeën weg te houden.
Maar al wat vrienden, liefde, familiegeluk en geld betreft mag ik niet klagen, gelukkig zijn zelfs.

ik heb niet te klagen.

Ik kom niks tekort, er is niemand dood, heb veel en goeie vrienden, ben blij met wat ik studeer (ook al is het niet altijd gemakkelijk), ben sociaal, zie er niet te slecht uit, en heb/had een goeie jeugd, en ben kerngezond

Als er iets is om over te klagen dan zou het mijn familie zijn die in het buitenland woont en die ik eens per jaar zie.

Natuurlijk zijn er altijd dingen die beter kunnen, maar om daardoor ongelukkig te zijn?

Ben zeer gelukkig

Ik geniet van het leven, en terwijl bouw ik nog een beetje aan een degelijke toekomst. We zijn midden in den blok en ik ben zelfs nog gelukkig

Kzou nix weten wat voor mij part moet veranderen ofzo.
Der zijn natuurlijk af en toe wel kleinere tegenslagen, maar ik ben iemand die nogal snel relativeert en alles vrij optimistisch bekijkt

Ik ben nu content...Juli zal me gelukkig maken