Archief - Hoe lang moet je iemand minstens kennen voor je er mee trouwt?

Ik trouw volgend jaar

We zijn nu ongeveer 4 jaar samen... ik ben 30 jaar oud nu dusja...

Wat de wettelijke trouw betreft, zal ik er wel voor zorgen dat alles heel duidelijk op papier staat maar tegelijk ook eerlijk is. Dit betekent:
- Alles wat nu van het individu is, blijft van het individu.
- Alles wat na het trouwen op beide namen aangekocht wordt (factuur = bewijs) is gemeenschappelijk.
- Alles wat na het trouwen op een individu staat is en blijft van die persoon.
- Bij uit elkaar gaan, kan geen van beide partijen aanspraak maken op enige persoonlijke bezittingen van de andere partij (zie hierboven)
- Bij uit elkaar gaan, wordt het deel van de lening dat medebetaald is door de weggaande partner, uitbetaald door de andere partij die in de woning blijft.

Nog iets wat ik eerlijk vind, is dat als er kinderen zijn, je er samen voor zorgt (je blijft nu eenmaal alletwee ouder van die kindereni) dat de levensstandaard van die kinderen OK blijft, maar MAXIMUM standaard allimentatie tot hun 18 jaar. Moeilijk om exact in een contract te zetten echter.
Ik ga ervan uit dat als er kinderen komen, ik nooit mijn vrouw zal verlaten tot op z'n minst m'n kinderen op hun eigen benen staan en het huis uitzijn (ben het sowieso niet van plan, maar ben hier hypothetisch aan het behandelen). Dat is de verantwoordelijkheid die ik neem. En al is mijn leven dan een HEL tot hun 18e (of ouder), dan is dat MIJN verantwoordelijkheid die ik moet dragen en uitzitten! Sommige keuzes in het leven moet je nu eenmaal de gevolgen van durven opnemen!

Mijn ouders zijn trouwens gescheiden toen ik 18 was, dus ik weet wat het is.

Bij mijn weten moet je alimentatie blijven betalen tot je kind in staat is om op eigen benen te staan, of 25 is. Dus indien je kind na het middelbaar wil beginnen studeren, moet je dit ook bekostigen. Er zijn hier natuurlijke vele uitzonderingsregels en dergelijke op, maar dit zijn "de grote lijnen".

Mijn ouders zijn ook gescheiden destijds en dat had - en heeft nog steeds - een heel grote impact gehad. Maar - gelukkig - ben ik hier niet door gesterkt in mijn cynisme daaromtrent, trouwen is gewoon één van de vele manieren waarop je kunt trouwen wat je partner voor je betekent. In mijn boekje dan toch.

Over de alimentatie, die moet uiteraard voor de kinderen zijn, maar zoals Non ook al aangaf, is het niet altijd heel makkelijk om uit te maken wat naar waar gaat.

Hiapoe zei:

Ik ga ervan uit dat als er kinderen komen, ik nooit mijn vrouw zal verlaten tot op z'n minst m'n kinderen op hun eigen benen staan en het huis uitzijn (ben het sowieso niet van plan, maar ben hier hypothetisch aan het behandelen). Dat is de verantwoordelijkheid die ik neem. En al is mijn leven dan een HEL tot hun 18e (of ouder), dan is dat MIJN verantwoordelijkheid die ik moet dragen en uitzitten! Sommige keuzes in het leven moet je nu eenmaal de gevolgen van durven opnemen!

Mijn ouders zijn trouwens gescheiden toen ik 18 was, dus ik weet wat het is.

Klik om te vergroten...

En jij denkt daarmee je kinderen meer van dienst te zijn dan uiteen te gaan wanneer het als koppel een hel geworden is?

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 was en ik was verdorie blij dat ze eindelijk uit elkaar gingen. Dat had 8 jaar vroeger moeten gebeuren verdorie! Ongelukkige ouders geven vaak ook ongelukkige kinderen.

Ik zou handelen in het belang van mijn kinderen, en dat is op zo'n moment scheiden.
Een scheiding laat littekens na bij kinderen, maar een hel huwelijk nog meer...

Tha_nOn zei:

en hoe zit dat dan met kosten die niet zo zichtbaar zijn?
als die het grootse deel bij 1 van de 2 woont, dan kan da ook wel oplopen qua algemene kosten (eten, elektriciteit, benzine om de kleine naar school/dansles/voetbal te brengen)
maar daar hebt ge natuurlijk geen aparte factuur voor

Klik om te vergroten...

Als één van de ouders meer tijd met het kind wil dan de andere, moet die er wat voor over hebben.
Bij scheidingen wordt er soms uit colére zodanig gevochten om het kind vaker bij zich te hebben dan de ex-partner, dan zou het feitelijk unfair zijn als beiden evenveel moeten dokken. Fair is fair.

Hiapoe zei:

En al is mijn leven dan een HEL tot hun 18e (of ouder), dan is dat MIJN verantwoordelijkheid die ik moet dragen en uitzitten! Sommige keuzes in het leven moet je nu eenmaal de gevolgen van durven opnemen!

Klik om te vergroten...

En dan word je bitter, humeurig, ongelukkig, ... leuke omgeving om kinderen op te voeden.
Maar je hebt gelijk, je neemt de verantwoordelijkheid op.

Nerath zei:

*Edit: In het geval dat zij de scheiding aanvraagt is overigens ook maar een perverse gedachtengang hoor. Het is nu niet alsof je het tegenwoordig onmogelijk is om een huwelijk niet te gaan uitvoeren, je kan perfect getrouwd zijn en niet samen wonen en gaan aanmodderen. En wat gebeurt er dan? Dan ga je het huwelijk net wél als bindmiddel gaan gebruiken, want wanneer "jij" een tweede leven zou leiden naast je zogezegde huwelijk, dat inmiddels vervallen is tot een schijnhuwelijk, dan moét je vrouw eventueel wel bij je blijven omwille van financiële gevolgen?

Klik om te vergroten...

Sja, je vrouw je van den andere dag op de andere laat zitten voor een ander (Zonder deftige redenen ala bedrog, mishandeling, etc).

Dan vind ik het maar ziek dat je als "slachtoffer" nog een zou moeten betalen ook. Beetje fucked up dat ontrouw en overspel beloond zouden worden.

Omgekeerd natuurlijk ook. Voor een man die bedriegt binnen het huwelijk.

Uitzonderingen mogen er natuurlijk zijn. Als er sprake is van mishandeling ofzo.
Ik ben geen Christen ofzo, maar ontucht binnen huwelijk zou toch mogen gepaard met verlies van rechten.

Wie schuld heeft aan de scheiding moet er maar voor opdraaien.

Ja want zo gemakkelijk is het natuurlijk allemaal ._.

Misschien gaat die vrouw net op een ander zitten omdat de kerel elke avond thuiskomt, zich neerploft in de zetel en naar de voetbal kijkt en voor de rest geen twee woorden zegt. Is ze dan nog steeds in fout ?

Misschien is de man de vrouw al 5 jaar aan het bedriegen met de secretaresse op het werk maar is dat gewoon een beter bewaard geheim. Zij kruipt van miserie 1x op de tuinman, en wordt betrapt. Is ze dan nog steeds in fout ?

Ge kunt gewoon niet (altijd) zeggen dat iemand schuld treft bij zo'n zaken, dat is een samenspel van heel veel subjectieve factoren.

Ik zen gelijk toch content dak positiever ingesteld ben

Tha_nOn zei:

en kleren, hobby's, school als dien kleine 8 jaar is, daar moet ge dan niet aan mee betalen? (of mag de mama dan wel die rekening daarvoor gebruiken)

en hoe zit dat dan met kosten die niet zo zichtbaar zijn?
als die het grootse deel bij 1 van de 2 woont, dan kan da ook wel oplopen qua algemene kosten (eten, elektriciteit, benzine om de kleine naar school/dansles/voetbal te brengen)
maar daar hebt ge natuurlijk geen aparte factuur voor

Klik om te vergroten...

Algemene kosten gelden voor beiden hé. Als de ene het kind meer ziet dan de andere is het maar normaal dat de ene meer kosten heeft dan de andere.

En als de ene ouder niet meer wilt/ervoor zorgt dat de andere ouder het kind niet meer mag zien. Dan is 't maar logisch dat je ook geen geld wil zien.

GMotha zei:

Als één van de ouders meer tijd met het kind wil dan de andere, moet die er wat voor over hebben.
Bij scheidingen wordt er soms uit colére zodanig gevochten om het kind vaker bij zich te hebben dan de ex-partner, dan zou het feitelijk unfair zijn als beiden evenveel moeten dokken. Fair is fair.En dan word je bitter, humeurig, ongelukkig, ... leuke omgeving om kinderen op te voeden.
Maar je hebt gelijk, je neemt de verantwoordelijkheid op.

Klik om te vergroten...

mijn punt gaat niet over dat kind meer bij u willen hebben, maar goed
en raar maar waar soms wordt dat gewoon afgespreken dat het kind het meeste bij de ene verblijft, omdat het te moeilijk/te ver is om regelmatig te verhuizen of iets dergelijks
ik ga ni beweren dat een scheiding leuk kan zijn, maar ge kunt ook uit elkaar gaan zonder dat dat een vechtscheiding moet zijn


maw 'sorry jongen, ge moogt dit jaar niet meer voetballen want mama kan het niet meer betalen \o/'
way to go om uw kind zo weinig mogelijk onder die scheiding te laten leiden

Bart Religion zei:

Algemene kosten gelden voor beiden hé. Als de ene het kind meer ziet dan de andere is het maar normaal dat de ene meer kosten heeft dan de andere.

En als de ene ouder niet meer wilt/ervoor zorgt dat de andere ouder het kind niet meer mag zien. Dan is 't maar logisch dat je ook geen geld wil zien.

Klik om te vergroten...

en dan hebt ge van die verbitterde koppels die er idd alles aandoen om zelf toch maar geen extra kosten te hebben (ookal zien ze da kind evenveel)
in hun week is er geen tijd om het kind naar de voetbal te brengen, kind moet naar de dokter toch een paar dagen wachten en dat dan melden aan de ex-partner, etc

(en ook gij proficiat met mijn post zodanig verkeerd te lezen, ik ben nergens ervan uitgegaan dat dat kind moedwillig werd weggehouden bij de andere persoon, maar met uw instelling zou ik idd niet beginnen aan een relatie en kinderen)

Tha_nOn zei:

ik ga ni beweren dat een scheiding leuk kan zijn, maar ge kunt ook uit elkaar gaan zonder dat dat een vechtscheiding moet zijn

Klik om te vergroten...

Het hoeft niet, maar 't is wel veelvoorkomend.

Tha_nOn zei:

maw 'sorry jongen, ge moogt dit jaar niet meer voetballen want mama kan het niet meer betalen \o/'
way to go om uw kind zo weinig mogelijk onder die scheiding te laten leiden

Klik om te vergroten...

Dan betaal je gewoon het lidgeld en eventueel materiaal van de voetbalclub. Daarvoor moet er heus geen geld naar de ex-partner gaan.

GMotha zei:

Het hoeft niet, maar 't is wel veelvoorkomend.

Klik om te vergroten...

Een logische verklaring daarvan is dan ook het idee dat sommigen hebben over "trouwen", namelijk heel die "voor altijd en altijd samenzijn"-belofte. Met uzelf indekken bedoelde ik dan ook duidelijk maken dat die belofte onmogelijk gemaakt kan worden. Kwestie van als koppel op dezelfde bladzijde te zitten wat betreft de definitie van "trouwen" alvorens je die stap neemt.

lykmeraid zei:

Ja want zo gemakkelijk is het natuurlijk allemaal ._.

Misschien gaat die vrouw net op een ander zitten omdat de kerel elke avond thuiskomt, zich neerploft in de zetel en naar de voetbal kijkt en voor de rest geen twee woorden zegt. Is ze dan nog steeds in fout ?

Misschien is de man de vrouw al 5 jaar aan het bedriegen met de secretaresse op het werk maar is dat gewoon een beter bewaard geheim. Zij kruipt van miserie 1x op de tuinman, en wordt betrapt. Is ze dan nog steeds in fout ?

Klik om te vergroten...

In het eerste geval ga je dan gewoon uit elkaar 50/50. Dan pas je gewoon (niet meer) bij elkaar en dat is niemand zijn fout.

In 't tweede geval is de man natuurlijk in fout, maar dat is géén excuus om 't zelfde te doen. Two wrongs don't make a right.

Komaan Ik ga daar nu verder geen discussie over voeren, maar ik hoop dat ge zelf ook wel snapt dat dat gewoon puur uw eigen mening is.

Op dit moment is het wel vaak zo dat de vrouw al te vaak het voordeel van de twijfel krijgt en de man dus simpelweg kan dokken, daar valt inderdaad iets over te zeggen alleen betreft het zaken die puur subjectief zijn en die zich dus niet in concrete regels en prijskaartjes laten gieten.

lykmeraid zei:

1. Misschien gaat die vrouw net op een ander zitten omdat de kerel elke avond thuiskomt, zich neerploft in de zetel en naar de voetbal kijkt en voor de rest geen twee woorden zegt. Is ze dan nog steeds in fout ?

2. Misschien is de man de vrouw al 5 jaar aan het bedriegen met de secretaresse op het werk maar is dat gewoon een beter bewaard geheim. Zij kruipt van miserie 1x op de tuinman, en wordt betrapt. Is ze dan nog steeds in fout ?

3. Ge kunt gewoon niet (altijd) zeggen dat iemand schuld treft bij zo'n zaken, dat is een samenspel van heel veel subjectieve factoren.

Klik om te vergroten...

1. Hellz goddamn ja dat ze dan brutaal in de fout gaat ja. Dan moet ze de situatie maar fixen. Op een ander kruipen is kwaad met nog honderd keer erger kwaad bestrijden.

2. Als ze het niet weet dan kunt ge het bezwaarlijk miserie noemen en dat is dat gewoon overspel van harentwege. Dat hij zich veel erger gedraagt dat wil ik bij deze niet ontkend hebben.

3. De grens van schuld en onschuld ligt op overspel. Me dunkt kan daar geen twijfel over bestaan.

Doe wat jij wil tbh, ik wil nog trouwen, al is het maar voor de symbolische waarde en het beetje traditie dat er aan vast hangt, maar trouw met een contract en je bent al van een hoop miserie af moest het ooit verkeerd gaan. MAAR ik zou trouwen wanneer jullie alletwee een vast contract hebben bij een werkgever en al afzonderlijk een serieuze spaarboek in het bezit hebben.

trouwen enkel met mensen die meer geld hebben als u

Ge moet in uw leven zoveel mogelijk konijnen schieten...maar laat ze in't veld liggen..pak ze niet mee naar huis.

Ph Sp zei:

1. Hellz goddamn ja dat ze dan brutaal in de fout gaat ja. Dan moet ze de situatie maar fixen. Op een ander kruipen is kwaad met nog honderd keer erger kwaad bestrijden.

Klik om te vergroten...

Er is een groot verschil in de mate van belang die een man en een vrouw geven aan de aspecten van een huwelijk. Voor de man is zijn vrouw die op een ander kruipt gelijk aan de zwaarste straf die ge hem kunt geven, bij een vrouw is dat echter wanneer haar man haar geen blik meer waardig gunt. Kwestie van prioriteiten, vergeet dat niet.

2. Als ze het niet weet dan kunt ge het bezwaarlijk miserie noemen en dat is dat gewoon overspel van harentwege. Dat hij zich veel erger gedraagt dat wil ik bij deze niet ontkend hebben.

Klik om te vergroten...

Met een "beter bewaard geheim" denk ik dat Lykmeraid vooral doelde op een geheim binnen het gezin, waarvan beide partijen op de hoogte zijn, maar verkiezen het te negeren. Anders zou Lykmeraid het idd niet over miserie gehad hebben.

3. De grens van schuld en onschuld ligt op overspel. Me dunkt kan daar geen twijfel over bestaan.

Klik om te vergroten...

Dat is UW mening. Zoals ik eerder zei, voor een man is dat inderdaad dé dooddoener bij een relatie. Vrouwen zijn op dat vlak vergevender; voor hun is over het algemeen de gekregen liefde en aandacht belangrijk. Voor een vrouw zal de grens tussen schuld en onschuld dan ook niet altijd op overspel liggen, maar de hoeveelheid aandacht en geborgenheid die ze krijgt. Er zijn niet voor niets enorm veel vrouwen die wraak nemen op hun man door een one-night-stand te doen met een ander.

(Achterliggende informatie afkomstig uit "Waarom mannen niet kunnen luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen" btw)

JasperCLA zei:

Trouwen? Wie trouwt er nu nog in deze moderne tijden? Wat een tijd/geldverspilling waar later alleen maar nadelen aan verbonden kunnen zijn. Nop geef mij maar dan een 'gewone' relatie gebaseerd op vertrouwen, niet op een stuk papier.

Klik om te vergroten...

Ma écht hé. Nooit van mijn leven dat ik trouw, zelfs al scoor ik nog het lekkerste, tofste, chillste, coolste, heetste, meest gepassioneerde, slimste en aangenaamste chica ooit, dan nog zou ik er niet mee trouwen.

xDama zei:

Ma écht hé. Nooit van mijn leven dat ik trouw, zelfs al scoor ik nog het lekkerste, tofste, chillste, coolste, heetste, meest gepassioneerde, slimste en aangenaamste chica ooit, dan nog zou ik er niet mee trouwen.

Klik om te vergroten...

En wat als ge er pas op moogt kruipen als ge trouwt?