neutrofiel
Legacy Member
Laat mij beginnen met te zeggen dat iedereen uiteraard mag doen wat hij wilt met zijn geld en dat wat iemand belangrijk vindt bij de aankoop van een smartphone puur persoonlijk is.
Dit is dan ook alleen maar mijn mening/idee over de kwestie. Ik veroordeel niemand, maar wil alleen een discussie op gang brengen en misschien mensen laten reflecteren over hun eigen gedrag.
Ik ben een student en ben een beetje opgegroeid in een generatie waar de laatste smartphone/laptop/kledij hebben quasi de norm is. (vooral een dure, nieuwe smartphone hebben, is een belangrijk statussymbool) Ik ben hier zelf altijd min of meer in mee gegaan (ik heb altijd een recente smartphone gehad, meestal een 2-3 jaar gebruiken en dan een nieuw toestel van de vorige generatie kopen => meestal een 600 euro, dus 2-300 euro / jaar).
Nu mijn huidig toestel op het einde van zijn leven komt, vraag ik me af of dit eigenlijk wel nodig is. Ik zie klasgenoten met Iphones van meer dan duizend euro om eigenlijk alleen maar wat op facebook en instagram te scrollen en wat te chatten en bellen. Wat ik zelf nodig heb in een smartphone is de mogelijkheid om chat apps te gebruiken (messenger / whatsapp), het nieuws te lezen, te bellen en te smsen. Zodus lijkt het mij een beetje belachelijk om een 6-700 euro te gaan uitgeven aan een toestel, terwijl er toestellen bestaan die dit allemaal kunnen voor nog geen 100 euro.
De commentaar die hier vaak op gegeven wordt, is dat die toestellen (voornamelijk android toestellen van het goedkopere segment) niet zo lang meegaan en een Iphone dus op termijn toch goedkoper is. Klinkt logisch, maar zelfs als ik een goedkope android van 100 euro slechts een jaar gebruik, moet ik de Iphone 6 tot 10 jaar gebruiken (600 euro tot 1000 euro) om dezelfde prijs - levensduur verhouding te hebben.
Laatst kwamen er mensen bij ons eten (jonge 50ers) en bij het binnenkomen legden ze beiden hun nieuwe smartphone op tafel (samen goed voor een 2000-2500 euro). Als we dan vroegen wat ze er zoal mee deden: 'bellen, smsen, en het nieuws lezen'. Om van achterover te vallen eigenlijk, ik zeg niet dat iedereen het allergoedkoopste toestel dat nipt voldoet aan zijn behoeften moet kopen, maar om meteen voor de allerduurste optie te kiezen in dit geval is toch op z'n minst opmerkelijk.
Mijn mening is dus dat het misschien tijd wordt om eens te beginnen nadenken of de aankopen die we doen wel nog te verantwoorden zijn. In plaats van de 'norm' te volgen, kunnen we misschien eens meer nadenken over wat belangrijk is voor onszelf en vandaar uit een beslissing nemen.
Dit kan ook doorgetrokken worden naar andere aankopen: Veel van mijn klasgenoten komen naar de les met een macbook pro van 2000 euro, allemaal leuk maar is 2000 euro niet wat veel om het alleen te gebruiken voor office toepassingen? (effectief waar, gebruikt laptop alleen voor tijdens de les op word te werken). Hetzelfde geldt voor auto's, huizen, ...
Wat denken jullie hierover?
Dit is dan ook alleen maar mijn mening/idee over de kwestie. Ik veroordeel niemand, maar wil alleen een discussie op gang brengen en misschien mensen laten reflecteren over hun eigen gedrag.
Ik ben een student en ben een beetje opgegroeid in een generatie waar de laatste smartphone/laptop/kledij hebben quasi de norm is. (vooral een dure, nieuwe smartphone hebben, is een belangrijk statussymbool) Ik ben hier zelf altijd min of meer in mee gegaan (ik heb altijd een recente smartphone gehad, meestal een 2-3 jaar gebruiken en dan een nieuw toestel van de vorige generatie kopen => meestal een 600 euro, dus 2-300 euro / jaar).
Nu mijn huidig toestel op het einde van zijn leven komt, vraag ik me af of dit eigenlijk wel nodig is. Ik zie klasgenoten met Iphones van meer dan duizend euro om eigenlijk alleen maar wat op facebook en instagram te scrollen en wat te chatten en bellen. Wat ik zelf nodig heb in een smartphone is de mogelijkheid om chat apps te gebruiken (messenger / whatsapp), het nieuws te lezen, te bellen en te smsen. Zodus lijkt het mij een beetje belachelijk om een 6-700 euro te gaan uitgeven aan een toestel, terwijl er toestellen bestaan die dit allemaal kunnen voor nog geen 100 euro.
De commentaar die hier vaak op gegeven wordt, is dat die toestellen (voornamelijk android toestellen van het goedkopere segment) niet zo lang meegaan en een Iphone dus op termijn toch goedkoper is. Klinkt logisch, maar zelfs als ik een goedkope android van 100 euro slechts een jaar gebruik, moet ik de Iphone 6 tot 10 jaar gebruiken (600 euro tot 1000 euro) om dezelfde prijs - levensduur verhouding te hebben.
Laatst kwamen er mensen bij ons eten (jonge 50ers) en bij het binnenkomen legden ze beiden hun nieuwe smartphone op tafel (samen goed voor een 2000-2500 euro). Als we dan vroegen wat ze er zoal mee deden: 'bellen, smsen, en het nieuws lezen'. Om van achterover te vallen eigenlijk, ik zeg niet dat iedereen het allergoedkoopste toestel dat nipt voldoet aan zijn behoeften moet kopen, maar om meteen voor de allerduurste optie te kiezen in dit geval is toch op z'n minst opmerkelijk.
Mijn mening is dus dat het misschien tijd wordt om eens te beginnen nadenken of de aankopen die we doen wel nog te verantwoorden zijn. In plaats van de 'norm' te volgen, kunnen we misschien eens meer nadenken over wat belangrijk is voor onszelf en vandaar uit een beslissing nemen.
Dit kan ook doorgetrokken worden naar andere aankopen: Veel van mijn klasgenoten komen naar de les met een macbook pro van 2000 euro, allemaal leuk maar is 2000 euro niet wat veel om het alleen te gebruiken voor office toepassingen? (effectief waar, gebruikt laptop alleen voor tijdens de les op word te werken). Hetzelfde geldt voor auto's, huizen, ...
Wat denken jullie hierover?

.