Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Alola
Legacy Member
Guazala zei:
Op zich klinkt dat wel makkelijk, blijf dan gewoon thuis en doe niets, maar ik ben nu eenmaal in een relatie, ik heb vrienden, familie en collega's. Ik heb ondervonden dat als ik niet uit mezelf contact neem om de zoveel tijd, dat het zooooveel moeilijker wordt op het moment dat ik wel contact zou willen nemen. Alsof die drempel nog eens zoveel hoger wordt. Ik wil geen mensen 'slecht doen voelen' (want voor hen voelt dat echt alsof je hen niet wil zien).
Hoe vaak ik dat al niet heb moeten horen van mijn ouders, vooral ook i.v.m. familiefeesten ... Wij plannen met opzet vaak een reisje met kerst en nieuw zodat we dan een week weg zijn en dan al heel wat familiefeesten met reden kunnen overslaan, maar dat nemen al die mensen je wel extra kwalijk erna en je moet toch bij iedereen langsgaan in de paar weken erna.
Ik herken ook glashelders verhaal enorm. Ik ben ooit meegeweest op CM-kamp en dat was gewoon hels voor mij, geen momentje adem kunnen halen, geen moment mezelf kunnen zijn. Eigenlijk heel mijn kindertijd, ik ben alleen gaan wonen zodra ik kon, al die drukte om me heen en mensen die wilden praten en die niet begrepen dat ik geen nood had aan muziek en weggaan en dingen doen, maar eigenlijk gewoon niets wilde.
Nog 1 ding @Guazala: op de scholen waar ik al lesgaf, is het juist wél heel belangrijk dat je je 'toont' als leerkracht in de leraarskamer en dat je sociaal bent, teamspirit en teamwork etc
ironic. De enige reden dat ik momenteel werk heb, is omdat ik er ben op de juiste momenten en de juiste dingen weet te zeggen tegen de juiste mensen (wat je ook maar kunt omdat je die mensen kent, en je leert ze kennen ... in de leraarskamer natuurlijk). En ook in het bedrijfsleven en als student en zelfs in het middelbaar was dat al zo. 'Als je ergens wil geraken, moet je netwerken'. Ik heb er een hekel aan, maar het moet. 't Is ook de reden dat ik morgen moet werken en niet kan zeggen dat ik de opdracht die ik aangeboden kreeg in een andere school (en die me meer zou liggen), kan aannemen ...Oldskooler
Legacy Member
Alolalice in crapland.
Al dat moeten sociaal zijn op het werk zegt mij ook niets, zoals teambuilding en die rommel.
Maar ge hebt nu eenmaal keutels die moeten pushen, ook al weten ze dat je er niet bent mee opgezet.
Zo het type mongool dat vindt dat je bij de scouts moet gezeten hebben, anders heb je wat gemist, plus ze moeten half het dorp kennen vooraleer ze content zijn.
Bemoeials eerste klas die soms denken te mogen ingrijpen in uw privéleven.
Al dat moeten sociaal zijn op het werk zegt mij ook niets, zoals teambuilding en die rommel.
Maar ge hebt nu eenmaal keutels die moeten pushen, ook al weten ze dat je er niet bent mee opgezet.
Zo het type mongool dat vindt dat je bij de scouts moet gezeten hebben, anders heb je wat gemist, plus ze moeten half het dorp kennen vooraleer ze content zijn.
Bemoeials eerste klas die soms denken te mogen ingrijpen in uw privéleven.
Utred
Legacy Member
Je hebt blijkbaar geen echt grote problemen, dus er zijn 2 mogelijkheden. Oftewel heb je 1 of andere soort van depressie, en dan moet je daar hulp voor krijgen, oftewel moet je gewoon een knop omdraaien, tegen jezelf zeggen dat je geen reden hebt om zo ongelukkig te doen, en stoppen met de emo uit te hangen( niet te letterlijk opnemen, dit is zeer cru gezegd)Batiatus zei:Dat ist probleem. Denk je ook niet dat ik liever niet aan die dingen denk? Tgaat gewoon vanzelf. Moestk dat kunnen oplossen, tleven was al veel schoner
Het heeft geen nut om je in slechte herinneringen of een triestig humeur te wentelen, dat brengt niets op. Lees een boek, werk voor school, speel games. Zit niet gewoon in de zetel treurig te zijn.
Alola
Legacy Member
Ivm Darkrises 'er niet over nadenken': zag 1 van jullie die episode van House, Ignorance is Bliss? Ging over een patiënt met een hoog IQ en na veel vijven en zessen bleek dat die zichzelf drogeerde met hoestsiroop. In hoge dosissen word je daar dus 'dom' van. Hij deed dat omdat het leven op die manier veel gemakkelijker werd voor hem, gewoon niet meer over alles moeten nadenken altijd. Zo was hij dan in feite gelukkig getrouwd geraakt (met een 'dom blondje'), kon hij min of meer genieten van een 'gewoon leven' (klein appartementje, thuiskomen en tv kijken etc.), terwijl hij vroeger doodongelukkig was als brainiac en onderzoeker aan een universiteit of zo.
jaguarke
Legacy Member
glashelder zei:What she said
Inderdaad, ik heb net hetzelfde voor. Ben gewoon graag "self-reliant" ook.
Erg moeilijk om dat uitgelegd te krijgen... zeker aan (jongere) extraverte mensen. Ik ken er die absoluut niet kunnen begrijpen dat ik liever alleen ben. In het weekend moet je toch weggaan, en plezier maken? En dan beginnen ze medelijden te krijgen... argh!
Nu, met dat alles ben ik niet ongelukkig, maar de verplichting (vooral in de job) om sociaal te zijn is zó enorm uitputtend dat ik 's avonds al geen zin meer heb om nog mensen te onderhouden. En in het weekend kom ik tot rust, op mezelf.
Erg moeilijk wordt het ook om een relatie aan te gaan; in't begin met goeie moed en jezelf al zo extravert mogelijk opstellen, maar dat geraakt er gauw vanaf, met alle gevolgen van dien.
Maar ja, it's an extravert world, 't is plooien of breken voor ons lijkt het wel.
enige tips of lectuur die je me kan aanraden ?
glashelder
Legacy Member
Maak het jezelf niet zo moeilijkAlola zei:
Ik heb ook een tijd lang mezelf gedwongen om bepaalde dingen te doen, omdat mensen mij anders zo raar vonden, of omdat mijn ouders zaagden dat ik nooit buiten kwam. Maar het eindigde elke keer met migraine, doodmoe zijn, niks kunnen verdragen en echt gewoon de hele wereld 'uit' willen zetten. Daar kwam dan nog eens bij dat ik mezélf echt raar vond, en lui, en ik dacht dat er echt iets mis met mij was en dat ik sociaal contact moést hebben, anders zou ik mezelf misschien helemaal isoleren en dat kan toch niet goed zijn, dat zou sowieso slecht eindigen dacht ik.Vorig semester ben ik dan eens superweinig naar de les geweest en verder eigenlijk weinig tot niets gedaan. Daarna waren er examens en ook tijdens de zomervakantie heb ik dat verder gezet. Ik zag elke week mijn vriend en dan gingen we wel uit (een keer per week, een vijftal uurtjes) maar verder ging ik niet weg. Ik zag mijn beste vriendin soms, die bleef wel eens slapen. Als ik me echt begon te vervelen ging ik gewoon met mijn ouders ergens naar toe: de Ikea, 't stad of gewoon domweg boodschappen doen. En voor de rest deed ik gewoon mijn eigen dingetjes in mijn eigen tempo.
Ik heb mij, werkelijk waar, bijna geen moment verveeld. Ik ben geen enkele keer verdrietig of depressief of eenzaam geweest. En het beste van al? In die ganse periode (bijna een half jaar) heb ik geen enkele keer hoofdpijn gehad.
Nu, het jaar is opnieuw begonnen dus ik heb nu wel bepaalde lessen waar ik verplicht naartoe moet (meer dan vorig semester). En nu kom ik sowieso minstens 1 of 2 keer in de week met hoofdpijn thuis en kan ik door de week weinig of niets doen omdat ik zo moe ben (ik moet namelijk ook nog eens 3 uur pendelen elke dag). Dus ja, soms zijn er wel dingen die je verplicht moet doen. Maar daarnaast? Ik ga mezelf niet verplichten om na de les bijvoorbeeld iets te gaan drinken met vriendinnen; ik weet dat ik mij dat lichamelijk en psychisch gewoon niet kan veroorloven. Ik zou het misschien wel kunnen, maar ik betaal er sowieso een prijs voor. Het kan wel eens hoor, dat ik dat doe, maar ik zal er zeker geen gewoonte van maken.
Wat je zegt in je laatste alinea herken ik ook enorm. Ik kan écht niet goed tegen lawaai en drukte. Zelfs als ik gewoon thuis zit kan ik mij enorm ergeren aan de werken op de bouwwerf buiten, de televisie van m'n ouders die ik hoor, iemand buiten op straat die iets roept naar iemand anders,... En als ze dan nog eens op mijn kamer komen, over vanalles willen praten of dingen vragen en ik per se naar beneden moet komen voor iets op zo'n moment, dan word ik echt helemaal stapelgek.
Dus ja, het is niet simpel omdat er in deze wereld gewoon van je verwacht wordt dat je een bepaalde mate van sociaal zijn vertoont. Helaas is die grens hoger dan waar ik mij comfortabel bij voel, maar daar moet je een beetje proberen in te schipperen. Ik ga wel naar de les, maar niet iets gaan drinken achteraf, bijvoorbeeld. Ik zou wel bij een vriendin op kot kunnen zitten, maar niet in een luid café.
Overigens zijn hier ook al veel vriendschappen op stuk gelopen
Gewoonweg omdat ik te lui ben om uit mijn kot te komen (nou ja, zie je, nu doe ik het weer, het op mezelf steken...). Mensen zien mij ofwel ergens waar ik toch al moet zijn (school bvb), ofwel bij mij thuis, ik ga niet met elke vriend elke week ergens afspreken want dan mag je mij wegdragen na een maand denk ik 
Mijn beste vriendin is iemand die dat 100% aanvaardt van mij en dus weet dat als ze mij wil zien, ze ofwel bij mij thuis moet komen, ofwel ergens moet meegaan met mij naar iets waar ik toch al moet zijn. (Ik ben haar daar ook superdankbaar voor hoor, ik denk niet dat er veel mensen dat zouden aanvaarden, zo'n eenzijdige vriendschap als het aankomt op afspreken en samen dingen doen.)Ik denk dat je gewoon moet aanvaarden dat je 'zo' bent. Er zijn nu eenmaal extraverte en introverte mensen in de wereld en de wereld is meer gericht op die eerste groep. Verder kan je er maar proberen het beste van te maken en zoveel mogelijk naar jezelf en je lichaam te luisteren. Dan moet je soms eens dingen opgeven (ik kan niet 's avonds met iemand afspreken als ik die dag al naar de les ben geweest) en soms moet je eens over je grenzen heen (drukke week met verplichte lessen, of idd de eindejaarsperiode met veel familiefeesten).
Batiatus
Legacy Member
evil_konijn zei:
Ik denk dat het vooral een soort knop is die ik zou moeten kunnen omdraaien.
Nu ben ik toch begonnen met voetballen (altijd al voetbal gespeeld met vrienden, maar nooit in een club omdat ik in het weekend niet thuis was), en dat gecombineerd met hogere studies geven mij toch al een redelijk druk schema in de week (wat ik eigenlijk altijd al wou).
Nu nog iets vinden om van die slechte momenten betere momenten te kunnen maken
. Kdenk dak daar ongeveer de onderliggende reden wel van ken, maar soms ist moeilijk om er afstand van te nemen, terwijl dat het eigelijk wel beter zou zijn... :doh:MrHawky
Legacy Member
Darkrise zei:
Helemaal juist en ben er 100% eens mee.
Batiatus zei:
Batiatus zei:Dat ist probleem. Denk je ook niet dat ik liever niet aan die dingen denk? Tgaat gewoon vanzelf. Moestk dat kunnen oplossen, tleven was al veel schoner
Batiatus zei:Ik denk dat het vooral een soort knop is die ik zou moeten kunnen omdraaien.
Nu ben ik toch begonnen met voetballen (altijd al voetbal gespeeld met vrienden, maar nooit in een club omdat ik in het weekend niet thuis was), en dat gecombineerd met hogere studies geven mij toch al een redelijk druk schema in de week (wat ik eigenlijk altijd al wou).
Nu nog iets vinden om van die slechte momenten betere momenten te kunnen maken
Spreek je dan niet met je vrienden over negatieve dingen die je meemaakt?
Moet je zeker doen! Zij kunnen je helpen door gewoon hun mening te geven, hoe zij er tegen aan kijken. Ze kunnen je dikwijls helpen om het bos tussen de bomen terug te zien.
En natuurlijk mag je nooit doemdenken of pessimistisch zijn! Waarom zou je ook? Het gaat je nooit helpen dus kan je beter zo positief mogelijk zijn.
Soms is positief zijn moeilijk of niet echt mogelijk maar dat is nog geen reden om ineens het negatieve boven te halen. Als je niet optimistisch kan zijn zijt dan realistisch en relativeer.
Als ik me wat 'down' voel achterhaal ik gewoon hoe het komt en ik doe er wat aan! Ik heb geen tijd noch goesting om 'down' te blijven ze! :naughty: Ik praat dan met men vrienden die het dichtst bij mij staan over wat me dwars zit. Daar haal ik dan de energie die ik nodig heb om van die 'down' een dikke 'up' te maken!
Als je gedachte gang dan weer goed zit rest je enkel nog te genieten van het leven. Zoek uit wat je graag doet en doe het!
Live the dream! :applause:
Batiatus
Legacy Member
MrHawky zei:Spreek je dan niet met je vrienden over negatieve dingen die je meemaakt?
Moet je zeker doen! Zij kunnen je helpen door gewoon hun mening te geven, hoe zij er tegen aan kijken. Ze kunnen je dikwijls helpen om het bos tussen de bomen terug te zien.
En natuurlijk mag je nooit doemdenken of pessimistisch zijn! Waarom zou je ook? Het gaat je nooit helpen dus kan je beter zo positief mogelijk zijn.
Soms is positief zijn moeilijk of niet echt mogelijk maar dat is nog geen reden om ineens het negatieve boven te halen. Als je niet optimistisch kan zijn zijt dan realistisch en relativeer.
Als ik me wat 'down' voel achterhaal ik gewoon hoe het komt en ik doe er wat aan! Ik heb geen tijd noch goesting om 'down' te blijven ze! :naughty: Ik praat dan met men vrienden die het dichtst bij mij staan over wat me dwars zit. Daar haal ik dan de energie die ik nodig heb om van die 'down' een dikke 'up' te maken!
Als je gedachte gang dan weer goed zit rest je enkel nog te genieten van het leven. Zoek uit wat je graag doet en doe het!
Live the dream! :applause:
Ik praat er inderdaad niet echt veel over met mijn vrienden. Als ik bij men vrienden ben maak ik meestal veel plezier en dergelijke en heb ik gewoon geen tijd om aan die negatieve dingen te denken.
Kheb is een goede vriendin gehad, en met haar kon ik over veel praten (ze zat zelfs ook wat down en we hielpen elkaar er weer bovenop), maar er is dan iets gebeurd tussen ons waardoor we uiteindelijk uit elkaar gegroeid zijn.
Tegenwoordig heb ik niet echt zo'n vriend(in) waar ik goed mee kan praten. Kheb wel vrienden waarmee ik plezier beleef zoveel je maar wil, maar iemand waarmee ik over problemen wil praten.. dat niet echt.
Nuja zoals eerder gezegd, ik voetbal graag, dus ben ik toch begonnen met voetballen, wat ook al heel veel helpt. Thuiskomen van school => trainen => efkes tv kijken en slapen (= niet veel tijd om na te denken).
MrHawky
Legacy Member
Batiatus zei:
Dat je veel plezier beleeft aan je vrienden is geweldig en dat je dan geen tijd hebt om aan negatieve dingen te denken is ook goed. Maar dat hoeft toch niet te beteken dat je het nooit kan? Als je je een avondje gaat amuseren met kameraden hoef je er ook niet persé over te praten maar dat kan toch ook op andere momenten?
Praten doet echt heel veel met een mens!
Alleszins bij mij en de mensen rondom mij toch. Dat je vroeger een vriendin had waarmee je over alles kon praten is goed maar als dit in het heden niet meer het geval is gewoon naast je laten liggen. Ik weet niet wat er gebeurt is maar heb zelf ook een gelijkaardig iets meegemaakt en heb het gewoon links laten liggen.Maar wel oppassen, weinig tijd om na te denken kan goed zijn maar daarom niet altijd. Je moet bepaalde dingen gewoon verwerken en als je daar geen tijd voor maakt blijft het aanslepen, en dat willen we ook niet e! :naughty:
Batiatus
Legacy Member
Nuja, met dat iedereen naar de Hoge School is gegaan, heb ik niet zoveel tijd meer om met mijn vrienden (dat ik normaal mee omging) te praten, waardoor ik ze alleen maar zie als we met zen allen is op café gaan of uitgaan en dat zijn niet echt momenten om over negatieve dingen te praten heMrHawky zei:Dat je veel plezier beleeft aan je vrienden is geweldig en dat je dan geen tijd hebt om aan negatieve dingen te denken is ook goed. Maar dat hoeft toch niet te beteken dat je het nooit kan? Als je je een avondje gaat amuseren met kameraden hoef je er ook niet persé over te praten maar dat kan toch ook op andere momenten?
Praten doet echt heel veel met een mens!
Maar wel oppassen, weinig tijd om na te denken kan goed zijn maar daarom niet altijd. Je moet bepaalde dingen gewoon verwerken en als je daar geen tijd voor maakt blijft het aanslepen, en dat willen we ook niet e! :naughty:
. Ook praat ik niet met iedereen over problemen, kmag soms met sommige mensen zo goed overeenkomen maar ik zie daar dan niet iemand in die over zo'n dingen zou praten (meer losbollen etc...).
En ik ga mezelf natuurlijk ook niet stress aanjagen en zorgen dat ik alle minuten van elke dag in de week iets te doen heb. Ikzelf heb nu ook eenmaal tijd nodig voor mezelf, kzou die gewoon anders moeten invullen (en dus niet aan negatieve dingen denken).
MrHawky
Legacy Member
Batiatus zei:Nuja, met dat iedereen naar de Hoge School is gegaan, heb ik niet zoveel tijd meer om met mijn vrienden (dat ik normaal mee omging) te praten, waardoor ik ze alleen maar zie als we met zen allen is op café gaan of uitgaan en dat zijn niet echt momenten om over negatieve dingen te praten he
Ook praat ik niet met iedereen over problemen, kmag soms met sommige mensen zo goed overeenkomen maar ik zie daar dan niet iemand in die over zo'n dingen zou praten (meer losbollen etc...).
En ik ga mezelf natuurlijk ook niet stress aanjagen en zorgen dat ik alle minuten van elke dag in de week iets te doen heb. Ikzelf heb nu ook eenmaal tijd nodig voor mezelf, kzou die gewoon anders moeten invullen (en dus niet aan negatieve dingen denken).
Ikzelf praat nu ook niet met iedereen over die zaken, om de simpele reden dat de één me beter begrijpt en serieuzer neemt dan de ander. Ookal kan ik met beide goed opschieten. Maar omdat iemand een losbol is betekent nog niet dat die geen serieuze kant heeft, ik kan men eigen als voorbeeld opgeven. Ik doe wel is graag druk, maar kan op een andere moment de rust zelve zijn.
Als die negatieve gedachte je zo bezig houden, mag ik dan eens vragen welke dat dan zijn? Ik zou zeggen los de problemen die je hebt zo snel mogelijk op, of plaats ze zodat ze je niet meer in de weg staan.
EDIT: En op café kan je gerust over dingen praten die je dwars zitten, kan zelfs nog gezellig worden! Je hart opluchten met een pint in de hand, zalig toch!
Guazala
Legacy Member
Alola zei:Op zich klinkt dat wel makkelijk, blijf dan gewoon thuis en doe niets, maar ik ben nu eenmaal in een relatie, ik heb vrienden, familie en collega's. Ik heb ondervonden dat als ik niet uit mezelf contact neem om de zoveel tijd, dat het zooooveel moeilijker wordt op het moment dat ik wel contact zou willen nemen. Alsof die drempel nog eens zoveel hoger wordt. Ik wil geen mensen 'slecht doen voelen' (want voor hen voelt dat echt alsof je hen niet wil zien).
Hoe vaak ik dat al niet heb moeten horen van mijn ouders, vooral ook i.v.m. familiefeesten ... Wij plannen met opzet vaak een reisje met kerst en nieuw zodat we dan een week weg zijn en dan al heel wat familiefeesten met reden kunnen overslaan, maar dat nemen al die mensen je wel extra kwalijk erna en je moet toch bij iedereen langsgaan in de paar weken erna.
Ik herken ook glashelders verhaal enorm. Ik ben ooit meegeweest op CM-kamp en dat was gewoon hels voor mij, geen momentje adem kunnen halen, geen moment mezelf kunnen zijn. Eigenlijk heel mijn kindertijd, ik ben alleen gaan wonen zodra ik kon, al die drukte om me heen en mensen die wilden praten en die niet begrepen dat ik geen nood had aan muziek en weggaan en dingen doen, maar eigenlijk gewoon niets wilde.
Nog 1 ding @Guazala: op de scholen waar ik al lesgaf, is het juist wél heel belangrijk dat je je 'toont' als leerkracht in de leraarskamer en dat je sociaal bent, teamspirit en teamwork etc
Tuurlijk dat je die dingen niet constant kan vermijden. Je hebt nu eenmaal sociale verplichtingen. Maar je kan die wel zoveel mogelijk beperken.
Als je de leraarskamer niet volledig kan vermijden, kort die tijd dan in. Als je je pauze opoffert om al een bordschema klaar te zetten getuigt dat van inzet ipv van een gebrek daaraan. Een ommetje naar het toilet kan net dat ietsje langer duren als je wat trager wandelt en zo kan je nog wel manieren bedenken.
Ook bij familiefeesten, zorg dat je die dag iets anders 'moet' doen, waardoor je later kan gaan. Je hebt je gezicht laten zien, dus familie gelukkig en het duurde niet zo lang dus jij ook gelukkig.
Je kan contacten niet volledig vermijden, maar je kan ze wel degelijk beperken. En je hoeft je nu eenmaal niet verplicht te voelen om vanalles te doen om enkel anderen te plezieren. Als het mensen zijn die echt om je geven, dan zullen ze best begrijpen dat het niets voor jou is. Als ze dat niet willen begrijpen, moet je je misschien eens afvragen of het wel goede vrienden voor jou zijn.
Batiatus
Legacy Member
MrHawky zei:Ikzelf praat nu ook niet met iedereen over die zaken, om de simpele reden dat de één me beter begrijpt en serieuzer neemt dan de ander. Ookal kan ik met beide goed opschieten. Maar omdat iemand een losbol is betekent nog niet dat die geen serieuze kant heeft, ik kan men eigen als voorbeeld opgeven. Ik doe wel is graag druk, maar kan op een andere moment de rust zelve zijn.
Als die negatieve gedachte je zo bezig houden, mag ik dan eens vragen welke dat dan zijn? Ik zou zeggen los de problemen die je hebt zo snel mogelijk op, of plaats ze zodat ze je niet meer in de weg staan.
EDIT: En op café kan je gerust over dingen praten die je dwars zitten, kan zelfs nog gezellig worden! Je hart opluchten met een pint in de hand, zalig toch!
Nuja, ik bedoel ook niet dat alle losbollen geen serieuzere kant hebben. Ikzelf doe ook graag eens 'zot' en kben ook niet altijd even serieus. Maar zoals je zei, kan ik met de één beter over zo'n dingen praten dan met de ander.
Soms kunnen die negatieve gedachten heel banaal zijn hoor, maar eens ik er begin aan te denken is het omzeep. Die gedachten leiden dan tot andere gedachten ... En kheb niet echt zin om dat hier open op een forum te schrijven ook al kent niemand mij hier persoonlijk, snapje
?Op café kan je inderdaad gerust over dingen praten, maar tvalt te zien met wie je op café bent natuurlijk (bij mij toch).
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.