Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
exo
Legacy Member
Trebby zei:
Zoals hier gezegd ga wat activiteiten doen waarbij je mensen leert kennen, krijg je daar echt geen vriend voor warm? Of een collega of studiegenoot?
Maar als dit al sinds je 15de aan de gang is ligt het toch wel grotendeels aan jezelf hoor, je had er al lang iets aan moeten doen, actie ondernemen. Nu komt er nog is bij dat veel van je 'vrienden' op het punt staan zich te gaan settelen en nog minder weg gaan gaan.
NotoriousP zei:
Uitgaan? Alleen? Ik denk niet dat hij op zijn eentje gaat uitgaan, anders had hij het na 7 jaar al wel een keertje geprobeerd.
Trebby
Legacy Member
Indigoke zei:
ik sport vaak (nooit iemand leren kennen door te sporten imo ik loop en fitness en zou tennissen als ik partner vond), sauna zie ik het nut niet van in (kost enkel geld), taal bijleren doe ik al in avondschool, vrijwilligerswerk is niet mijn ding al respecteer ik mensen die dat doen en koken nee ik ben daar niet voor gemaakt, heb geen fijne handen.
Niemand zegt dat ik hier niets aan heb gedaan trouwens. Ik heb al jaren geleden bij een psycholoog gegaan om dit op te lossen, helaas na 2j geen resultaat geboekt en ook psycholoog zei dat ie het niet meer wist.
@Trine: ik zei 360 avonden hé niet dagen.. Ik ben vroeger echt wel elke dag naar school geweest en later ook naar unief maar in de avond zat ik toch altijd maar weer thuis. Sinds ik afgestudeerd ben in september zit ik ook wel bijna elke dag thuis op als ik niet op zoek ben naar werk. Vroeger was het probleem ook niet zo erg aangezien ik overdag wel mensen tegenkwam op school/unief/trein whatever. Nu ik amper nog buiten kom buiten dan om te solliciteren is het probleem erger. Of althans, het gevoel is erger het probleem is imo hetzelfde gebleven. Ik kom natuurlijk ook buiten om naar de winkel te gaan ,tandarts,.. maar ik spreek nooit tegen mensen. Buiten dan, danku, goed weekend, bancontact aub weet ik niet wat te zeggen tegen die mensen. En beginnen met een cliché als "oh het is koud buiten niet" of "het is mooi weer vandaag" kan ik niet.
@NotoriousP: waarom ligt de oorzaak bij mij? Is het dan fout van mij dat ik elke week aan wel 10 mensen vraag of ze iets willen doen en ze hebben altijd een excuus? Is het dan mijn fout dat zij altijd negatief antwoorden op mijn vraag? Vertel mij is in godsnaam waar mijn fout hierin ligt? Ik ben altijd vriendelijk, grappig en beleefd. Als ik eens wegga breng ik mensen aan het lachen, spreek ik ook met die mensen die ik ken, en heb ik een goeie avond. Ik zie enkel niet in waarom dat die keren dat ik dan wel wegga, die heel leuk zijn en tof en iedereen zich lijkt te amuseren, waarom mensen dan niet nog eens spontaan mij meevragen. Waarom mensen dan niet eens meer positief antwoorden op mijn vraag om eens weg te gaan. 't Is altijd heel simpel om de fout te leggen bij diegene die het probleem zelf heeft.
De rede waarom ik dit hier neerpende gisteren was trouwens louter uit frustratie, om mijn gedacht is te zeggen en dus zeker niet om nog meer met de vinger gewezen te worden aangezien dat, geloof mij, het omgekeerde is van hulpvol zijn.
platzak
Legacy Member
Na mijn middelbaar heb ik ook een periode gehad dat ik (ongewild) veel thuis zat. Iedereen van de vroegere vriendenkring had zijn eigen leven opgebouwd en ik leek alleen achter te blijven.
Ik heb me aangesloten bij de scouts waar ik fantastische tijden heb meegemaakt. Veel mensen leren kennen, maar uiteindelijk toch weinig "blijvers". Na het stoppen met de scouts had ik ook plots een zee van tijd waarmee ik niet wist wat ik er mee moest aanvangen. Toen ik thuis woonde vond ik het verschrikkelijk erg om in het weekend thuis te moeten blijven. (een beetje beklemmend)
Nu woon ik alleen en ga ook niet veel meer weg. (ben 30 btw) Soms eens iets drinken en bij mensen op bezoek. Maar ik ben er tevreden mee!
Trebby, ik begrijp u volkomen! Het is zeer vervelend wanneer je weg wilt, maar je niemand vindt (al ben ik zelf die periode wel door - heb niet meer die uitgangsdrang) Misschien toch een hobby zoeken waardoor je in contact komt/moet komen met mensen, zodat je niet steeds zelf het initiatief moet nemen om leuke dingen te doen.
(ik hoop dat het wat duidelijk is)
Ik heb me aangesloten bij de scouts waar ik fantastische tijden heb meegemaakt. Veel mensen leren kennen, maar uiteindelijk toch weinig "blijvers". Na het stoppen met de scouts had ik ook plots een zee van tijd waarmee ik niet wist wat ik er mee moest aanvangen. Toen ik thuis woonde vond ik het verschrikkelijk erg om in het weekend thuis te moeten blijven. (een beetje beklemmend)
Nu woon ik alleen en ga ook niet veel meer weg. (ben 30 btw) Soms eens iets drinken en bij mensen op bezoek. Maar ik ben er tevreden mee!
Trebby, ik begrijp u volkomen! Het is zeer vervelend wanneer je weg wilt, maar je niemand vindt (al ben ik zelf die periode wel door - heb niet meer die uitgangsdrang) Misschien toch een hobby zoeken waardoor je in contact komt/moet komen met mensen, zodat je niet steeds zelf het initiatief moet nemen om leuke dingen te doen.
(ik hoop dat het wat duidelijk is)
spade VI
Legacy Member
Trebby zei:
Activiteiten: Uiteraard sportclub of Poolclub, karting, fitness, kookavonden, ik weet het cliché maar misschien een vorm van dans, darting, tekenles, schilderen, cultural intrests, gemeenteraad, bowlingclub, Iets specialer waar je creativiteit aanleert en toepast...
Edit: ik lees net dat je voor sommige van deze zaken niet te vinden bent, maar je gaat uit je schelp moeten kruipen of je interesses moeten verbreden als je verder wil geraken man. Ik bedoel dit totaal niet betweterig of negatief ofzo, maar dat lijkt me toch het beste. Hell, had ik de kans, ik ging zelfs bloemschikken voor een paar maanden
doet niemand pijn en wie weet brengt het me kennis van bloemen of tuinieren, of nieuwe vrienden op. Tis maar een paar maanden, je kan kappen wanneer je wil als iets je niet bevalt, maar probeer en do itEenmaal je wat mensen begint te kennen:
"hey, zin in - een avondje wii, buzz, kinect? - om eens ergens eenen te gaan drinken, jongens (algemene vorm dus ook de vrouwen) - bij mij eens te komen eten? - eens iets te gaan eten? - Om naar dat concert of die match te gaan? naar die tentoonstelling te gaan? - te gaan paintballen/lasershooten? - anything else?
Kijk, ik ben zelf geen wondertalent hierin, maar dit is al wat een beetje in mijn opkomt als ik nog maar twee minuten nadenk dus, het is de moeite waard om te proberen. En als er in het begin weinig of niemand meewil,,,fuck 'em, doe het toch en have a great run, wie weet kom je daar wel mensen tegen die je skills bewonderen
Just go and enjoy life....want dat is iets wat ik nu pas, sinds het te laat is, besef dat ik te weinig gedaan heb. Ware het niet voor die kutkanker was ik nu iedere weekend weg. Voor mij is het laat, maar voor jou niet kerel, dus ik smeek je....GENIET VAN HET LEVEN EN FUCK DE REST, je zal zien....dat is pas geluk. Want het pad waar je nu op blijft zal je niets meer geven dan je nu hebt. Dus GTFO en make it happen
succesPS: ohja, en ik weet dat het hier geen zak mee te maken heeft maar ik zeg het toch. Als je tijdens dit gekke avontuur een meisje tegenkomt maar het is niet hoe het moet of het is niet wederzijds, blijf niet verliefd en verspil er geen enkele dag meer aan...Liefdesverdriet vreet je alleen maar weg tot er niets meer overblijft...Stay happy, live the life, en alles komt goed
Fliblit
Legacy Member
Zoek een nieuwe hobby, gohja, an sich wel goed advies, maar dan moet je ook geluk hebben dat er dan ook wat gebeurt he 
Ik doe nu aikido, dat zijn allemaal best wel toffe mensen, maar daar doe je niets mee nadat de lessen gedaan zijn (behalve dan uitstap in clubverband ofzo... maar niets buiten de club). Gewoon samenkomen, beginnen, fun hebben voor/tijdens de activiteit, en als het gedaan is iedereen naar huis.
Nu, kheb zelf nog niet aan iemand van die club gevraagd om iets te gaan drinken na de activiteit. Kga'n dat een van de komende lessen es doen
Ik hoor van veel mensen dat ze niet aan een hobby willen beginnen omdat ze niemand kennen die dat doet. Daar kan ik niet zo goed bij. Ik ben op m'n eentje naar een schuttersclub gestapt en dat enkele maanden gedaan. Daarna heb ik m'n aikidoclub opgezocht en daar ook alleen aan begonnen. Zoiets boost je zelfvertrouwen massaal, omdat je keer op keer in een volledig nieuwe groep mensen gesmeten wordt (en dat loopt allemaal goed af
)
Kben al lang aan het denken om mij een keyboard aan te schaffen en te beginnen met piano/keyboard. Lijkt me leuk en, wel, als je in een bandje terechtkomt lijkt het me toch dat je een redelijk sterke band krijgt met je bandleden. Maar is het niet wat te laat om aan je 19e nog te beginnen met een instrument?
Ik doe nu aikido, dat zijn allemaal best wel toffe mensen, maar daar doe je niets mee nadat de lessen gedaan zijn (behalve dan uitstap in clubverband ofzo... maar niets buiten de club). Gewoon samenkomen, beginnen, fun hebben voor/tijdens de activiteit, en als het gedaan is iedereen naar huis.Nu, kheb zelf nog niet aan iemand van die club gevraagd om iets te gaan drinken na de activiteit. Kga'n dat een van de komende lessen es doen
Ik hoor van veel mensen dat ze niet aan een hobby willen beginnen omdat ze niemand kennen die dat doet. Daar kan ik niet zo goed bij. Ik ben op m'n eentje naar een schuttersclub gestapt en dat enkele maanden gedaan. Daarna heb ik m'n aikidoclub opgezocht en daar ook alleen aan begonnen. Zoiets boost je zelfvertrouwen massaal, omdat je keer op keer in een volledig nieuwe groep mensen gesmeten wordt (en dat loopt allemaal goed af
)Kben al lang aan het denken om mij een keyboard aan te schaffen en te beginnen met piano/keyboard. Lijkt me leuk en, wel, als je in een bandje terechtkomt lijkt het me toch dat je een redelijk sterke band krijgt met je bandleden. Maar is het niet wat te laat om aan je 19e nog te beginnen met een instrument?
mla
Legacy Member
Allemaal goed en wel een nieuwe hobby zoeken, maar als em zegt dat hij niet zo goed is in nieuwe contacten leggen gaat dat ook niet veel helpen om mensen te leren kennen hé.
Ik heb zo een beetje hetzelfde probleem. Ik zit nu sinds dit semester in Brussel op school. Ik ken daar letterlijk niemand en dat steekt na een tijd toch ook wel dik tegen. Uiteindelijk is dat bij mij altijd een probleem geweest. Toen ik in leuven op kot zat kende ik ook enkel de mensen uit het middelbaar die ook in leuven zaten. Altijd alleen in de les gezeten en nooit iemand leren kennen. Naarmate het semester vorderde kregen die vrienden dan andere vriendengroepen en dan zat ik ook vaker alleen op kot.
Toen ik in antwerpen op kot zat juist van hetzelfde. Na een tijd word je dat wel beu.
Ik blijf vasthangen aan mijn vrienden van thuis, terwijl diezelfde vrienden wel hun sociaal netwerk uitbreiden en dus ook niet altijd evenveel tijd meer hebben.
Ik heb zo een beetje hetzelfde probleem. Ik zit nu sinds dit semester in Brussel op school. Ik ken daar letterlijk niemand en dat steekt na een tijd toch ook wel dik tegen. Uiteindelijk is dat bij mij altijd een probleem geweest. Toen ik in leuven op kot zat kende ik ook enkel de mensen uit het middelbaar die ook in leuven zaten. Altijd alleen in de les gezeten en nooit iemand leren kennen. Naarmate het semester vorderde kregen die vrienden dan andere vriendengroepen en dan zat ik ook vaker alleen op kot.
Toen ik in antwerpen op kot zat juist van hetzelfde. Na een tijd word je dat wel beu.
Ik blijf vasthangen aan mijn vrienden van thuis, terwijl diezelfde vrienden wel hun sociaal netwerk uitbreiden en dus ook niet altijd evenveel tijd meer hebben.
spade VI
Legacy Member
mla zei:Allemaal goed en wel een nieuwe hobby zoeken, maar als em zegt dat hij niet zo goed is in nieuwe contacten leggen gaat dat ook niet veel helpen om mensen te leren kennen hé.
Ik heb zo een beetje hetzelfde probleem. Ik zit nu sinds dit semester in Brussel op school. Ik ken daar letterlijk niemand en dat steekt na een tijd toch ook wel dik tegen. Uiteindelijk is dat bij mij altijd een probleem geweest. Toen ik in leuven op kot zat kende ik ook enkel de mensen uit het middelbaar die ook in leuven zaten. Altijd alleen in de les gezeten en nooit iemand leren kennen. Naarmate het semester vorderde kregen die vrienden dan andere vriendengroepen en dan zat ik ook vaker alleen op kot.
Toen ik in antwerpen op kot zat juist van hetzelfde. Na een tijd word je dat wel beu.
Ik blijf vasthangen aan mijn vrienden van thuis, terwijl diezelfde vrienden wel hun sociaal netwerk uitbreiden en dus ook niet altijd evenveel tijd meer hebben.
Ik weet dat het niet veel voorstelt, maar Kloten kweken jong. Ik heb het ook gedaan en heb nu toch zo'n vijf vrienden waar ik tot voor zo'n actie van gewoon toestappen en shit vragen of iet doen, niets van wist...
Tis akward en pokkenerveus, en ik ben er zeker geen ster in, maar ge moet u pushen op zo'n vlak man, anders gebeurd er niet
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.