Vegitoo zei:
eergisteren nog eens gaan karten.
Op zo'n moment voel ik me echt gelukkig ! En als ik aan mijn huis bezig ben voel ik me ook gelukkig. Opt werk voel ik me soms ongelukkig.
Me jelly man, ik wou dat ik dat ooit eens had gedaan toen ik me nog degelijk in zo'n houding kon neerzetten
Karting moet gewoon super zijn
W0utR zei:
Ik voel mij de laatste tijd ook niet echt meer gelukkig, ik zit nu voor 2 maanden thuis, en na 4 jaar op kot is dit echt een hel, ik voel mij hier echt niet thuis.
En ik werk ook nog eens part-time voor het bedrijf waar ik binnenkort full-time begin, dus dat wilt zeggen dat ik eigenlijk een hele dag thuis zit en er totaal geen onderscheid is tussen mijn prive en mijn werk.
't is niet dat ik niet overeenkom met mijn familie, maar ik heb daar ook niet echt een hechte band mee.
Binnenkort verhuis ik terug naar Hong Kong, waar ik mij 2 maanden geamuseerd heb, hopelijk gaat het dan terug beter.
Ik hoop dat je dan weer wat gelukkig bent in Hong Kong kerel. Ben er zelf wel nooit geweest.
Wat mezelf betreft is het nog steeds niet in orde en zal dat ook nooit meer zo zijn. Tword zwaarder om m'n lotsbestemming te blijven volgen. Leven zonder toekomst blijft een vreemd gegeven. Wat moet ik doen? Uiteindelijk ben je gewoon iemand op "death row". Het is alsof ik werkelijk vast zit in een tijdsloze, doelloze limbo. Je weet werkelijk geen weg meer met jezelf en je staart en mijmerd maar voor je uit. Je probeert je omgeving te beschermen van de bittere kloot die je langzaamaan uiteindelijk word. Al zijn er kleine lichtpuntjes die de boel een beetje proberen te redden,,,uiteindelijk vallen zij in het niets door de allomaanwezige doodsfeer. M'n ritme is volledig out. Ik ben net wakker en zie dus straks m'n bed weer niet voor 8 uur in de morgen. Je eten heeft maar weinig smaak, activiteiten (die mogelijk zijn ) bieden maar weinig vermaak en genot. Alles komt zo plezierloos over. Ook m'n creativiteit blijkt helemaal van de baan.
Maar goed, desondanks we in Limbo zitten, blijk ik m'n sanity nog te kunnen behouden, ook al is dat een heuse opdracht. En binnenkort verrassen m'n maten me ook nog eens, de raskalls
Daar dit misschien mijn laatste oudejaar is, word ik naar het schijnt verrast
Blijkbaar gaan m'n vrienden me verrassen door allemaal naar m'n huis te komen op oudejaar en gaan we lekker fondue en wild eten. Geweldig als je zo'n crew achter je hebt. Word minimum fun met 14 man. Op zo'n momenten voel je je dan wel weer een beetje gelukkig vind ik. En voor de rest, mja, blijven we doorgaan ook al is het zo'n zwarte klucht waarin je leeft...
Zit geen glorie in stoppen of opgeven zeker
.. Nu is diee mens doodserieus geworden en hoor ik er enkel maar iets van als ik hem contacteer.