Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Schwimm
Legacy Member
YLA G zei:huisje, tuintje, kindje.. dus ja op dat vlak wel, maar is dat dan nog spannend?
Spannend is nu eens zo overrated.
Mensen moeten eens de eenvoudige dingen gaan appreciëren, alsook de "saaie stabiliteit" dat die met zich meebrengen. "Ik heb een vrouw, een mooi huis, interessante job en er zijn kinderen op komst. Maar dat is allemaal zo saai, meneer!"
't Is pas eens ze het allemaal kwijtspelen dat ze beseffen hoe goed ze het feitelijk hadden en wat ze op het spel gezet hebben voor, bijvoorbeeld, een relatie met een minna(a)r(es).
Prodigy
Legacy Member
Op dit moment kan ik zeggen dat ik mij al gelukkiger gevoeld heb, de laatste paar jaar zijn waarschijnlijk de minste uit mijn hele leven. Dat is allemaal begonnen toen ik gestopt ben met mijn hogere studies, sindsdien een aantal jobs beoefend, een echt aangename job heb ik in mijn ogen nog nooit gehad. Altijd maar terechtkomen op plaatsen met veel verloop, gefrustreerd personeel, mager loon, afstompend werk, etc. Altijd het gevoel hebben dat ik meer aankan, dat ik gemaakt ben voor "something greater", maar met enkel een middelbaar diploma is mij dat voorlopig nog niet gelukt. Elke dag vroeg de veren uit voor een bescheiden loontje waar ik nog net de rekeningen mee kan betalen en verder niet te zot mee moet doen, ik spring er niet direct vrolijk voor uit mijn bed. In het weekend heb ik genoeg mensen om het werk te vergeten, maar die lange werkweek is daar altijd veel te snel opnieuwp).
Uw werk beslaat een groot deel van uw leven en als ge u daar niet 100% op uw plaats voelt begint dat na een tijdje toch te knagen.
p).Uw werk beslaat een groot deel van uw leven en als ge u daar niet 100% op uw plaats voelt begint dat na een tijdje toch te knagen.
K3nsh1n
Legacy Member
Prodigy zei:Op dit moment kan ik zeggen dat ik mij al gelukkiger gevoeld heb, de laatste paar jaar zijn waarschijnlijk de minste uit mijn hele leven. Dat is allemaal begonnen toen ik gestopt ben met mijn hogere studies, sindsdien een aantal jobs beoefend, een echt aangename job heb ik mijn ogen nog nooit gehad. Altijd maar terechtkomen op plaatsen met veel verloop, gefrustreerd personeel, mager loon, afstompend werk, etc. Altijd het gevoel hebben dat ik meer aankan, dat ik gemaakt ben voor "something greater", maar met enkel een middelbaar diploma is mij dat voorlopig nog niet gelukt. Elke dag vroeg de veren uit voor een bescheiden loontje waar ik nog net de rekeningen mee kan betalen en verder niet te zot mee moet doen, ik spring er niet direct vrolijk voor uit mijn bed. In het weekend heb ik genoeg mensen om het werk te vergeten, maar die lange werkweek is daar altijd veel te snel opnieuw
Uw werk beslaat een groot deel van uw leven en als ge u daar niet 100% op uw plaats voelt begint dat na een tijdje toch te knagen.
Hey Prodigy, ik voel mij min of meer wel gelukkig ze, ook toffe vriendin enzo maar inderdaad, dat werk is een groot deel van je leven.
Ik werk nu al 5 jaar voor dezelfde firma ( in de verkoop ) maar het laatste jaar voel ik mij toch ook niet meer gemotiveerd. Pas op, ik mag niet klagen over loon en de collega's want die zijn fantastisch. Maar na lang zoeken en hier en daar mijn CV afgegeven, kan ik volgende maand beginnen als vertegenwoordiger. Zoek gewoon iets nieuw, je zult veel geweigerd worden maar ooit heb je een JA, en dan heb je het op professioneel vlak toch ook beter
Tuinman
Legacy Member
Ik probeer mij de situatie te schetsen. Ik begrijp je volledig. Kan het zijn omdat jij de enige niet-single bent, dat de andere wat jaloers zijn onbewust? Het kan mss dat ze gefrustreerd zijn omdat ze single zijn, en niet durven 'opstaan' en een vriendin te gaan zoeken, en daarom 'verdriet verdrinken' in de lokale gesloten wereld die ze nu blijkbaar al dan niet bewust hebben? Ik heb de indruk dat je beter eens open kaart speelt met hen hierover, en hun vraagt wat zij willen doen met hun leven.Faun zei:
Hoop dat het wat duidelijk geformuleerd is
!Faun
Legacy Member
Tuinman zei:Ik probeer mij de situatie te schetsen. Ik begrijp je volledig. Kan het zijn omdat jij de enige niet-single bent, dat de andere wat jaloers zijn onbewust? Het kan mss dat ze gefrustreerd zijn omdat ze single zijn, en niet durven 'opstaan' en een vriendin te gaan zoeken, en daarom 'verdriet verdrinken' in de lokale gesloten wereld die ze nu blijkbaar al dan niet bewust hebben? Ik heb de indruk dat je beter eens open kaart speelt met hen hierover, en hun vraagt wat zij willen doen met hun leven.
Hoop dat het wat duidelijk geformuleerd is
Bij het grootste deel het volgens mij inderdaad gewoon het gebrek aan iets of iemand anders in hun leven die ervoor zorgt dat ze niks anders te doen hebben dan elke dag uitgaan. Als ge u natuurlijk elke dag zo laat gaan zul je nooit een deftige vriendin vinden.
Ik heb het onderwerp al eens aangesneden maar dat uitgaan is blijkbaar een heilig huisje waar ze niet van zullen afwijken, het is naast werken ook het enige dat ze hebben. Dat uitgaan moet er altijd bij. Een spaghetti-avond van een sportclub? Daarna moet er zeker tot 5u 's morgens weggegaan worden!
Ik heb voorgesteld om eens op reis te gaan samen, trekken door het noorden of iets dergelijks. Hun repliek was dat ze enkel zomerreizen doen die niet te lastig zijn. Dus richting Turkije en 14 dagen platte rust en zuipen. Sorry, maar ik pas om 1000 euro uit te geven voor een reis van 13 in een dozijn. Ik wil reizen om te bezoeken en nieuwe dingen te zien, niet om elke dag tot een gat in de namiddag zat in mijn hotelkamer te liggen.
Pasop, het is niet allemaal slecht. Tijdens een weekend centerparks enkele maanden geleden heb ik mij ook zeer goed geamuseerd, want daar hoort het drinken gewoon bij. Maar over het algemeen kloppen onze ideeën over tijdsbesteding of reizen niet meer. En het worden op den duur eerder gewone vrienden of kennissen en niet meer mijn beste vrienden. Als ik erover nadenk kan ik niet echt nog een gedeelde interesse bedenken.
Emiel Goelen
Legacy Member
Tuinman zei:Ik probeer mij de situatie te schetsen. Ik begrijp je volledig. Kan het zijn omdat jij de enige niet-single bent, dat de andere wat jaloers zijn onbewust? Het kan mss dat ze gefrustreerd zijn omdat ze single zijn, en niet durven 'opstaan' en een vriendin te gaan zoeken, en daarom 'verdriet verdrinken' in de lokale gesloten wereld die ze nu blijkbaar al dan niet bewust hebben? Ik heb de indruk dat je beter eens open kaart speelt met hen hierover, en hun vraagt wat zij willen doen met hun leven.
Hoop dat het wat duidelijk geformuleerd is
Moest ik mijn vrienden uitnodigen en we gaan samen aan tafel zitten en ik zeg 'allez kerels, vertel mij nu eens wat ge écht wilt in het leven want ik denk dat er een psychologische basis is voor jullie drinkgedrag' dan zouden die mij eerst keihard uitlachen en daarna beginnen praten over poepen met een supermodel.
Enfin ja.
nu: u post in combinatie met u nice nickname hebben een big smile bij mij getoverd, ge typt het zo visueel dat ik de film al zag afspelen 
.Cerv.Be
Legacy Member
Ongelukkig? Nee, helemaal niet.
Gelukkig? Goh, tot in hoeverre het kan tegenwoordig.
Ik ben heel gelukkig als het op gebied van mijn relatie aankomt, we zijn bijna 4 jaar samen en wonen ondertussen ook al ongeveer een jaar samen. Dat ging eigenlijk allemaal heel vlot, in tegenstelling wat ik soms van andere mensen hoor. We huren momenteel een appartement, ik woon er ondertussen al bijna 2 jaar, maar gaan stilaan (proberen) uitzien om een huis te kopen. Al zal dat niet voor de eerste 1-2 jaar zijn. Heb gewoon een top vriendin.
Professioneel mag ik ook niet klagen, ik werk nu bijna 3jaar (sinds schoolverlating) voor hetzelfde bedrijf. Heb vorige maand echter mijn ontslag gegeven, en ben nu aan mijn opzeg bezig. Nog 5 weken te gaan woohoo! Ik heb een niet-weigerbare aanbieding gekregen bij een ander bedrijf. Zowel financieel als professioneel, en dat toch op mijn jonge leeftijd (25). Ik zie er énorm naar uit!
Dat terzijde is er wel iets dat veel harder speelt, gezondheid (en wat komt dit weinig terug in dit topic imho). Mijn moeder heeft al enkele jaren Parkinson, op de koop toe een kleine 2 maand geleden het nieuws gekregen dat mijn vader lijdt aan een destructieve ongeneesbare ziekte. Als we chance hebben gaat het traag, en daar lijkt het ook op volgens de neuroloog. Bonne, ondertussen dit al een plaats gegeven en kunnen relativeren. Mag al heel blij zijn dat mijn vader ondertussen al 66 is. Het andere punt is dat ik 50% kans om die ziekte ook te hebben.. Ik kan er mij voor laten testen, en zal dit waarschijnlijk ook in de toekomst doen. Mijn vader heeft 'geluk' dat het pas op heel late leeftijd naar boven komt, bij mij kan het even goed binnen 5-10j al beginnen. Het is uiteraard ook mogelijk dat ik de ziekte helemaal niet heb. Achja, het is maar 1 zaak die ik kan weten omtrent mijn gezondheid. Voor hetzelfde geld wordt morgen kanker bij mij vastgesteld of rij ik tegen een boom. Dat zijn zaken die we niet in de hand hebben..
Veel onzekerheid dus toch wel, wat soms wel weegt op mijn humeur thuis. Maar daar stopt het dan ook, voor de rest ben ik een heel positief ingesteld persoon die zelden gaat klagen.
Als ik 1 raad kan geven, apprecieer de goede gezondheid van uzelf en alle liefhebbende mensen rondom u. Toch wel het meest belangrijke tbh.
Gelukkig? Goh, tot in hoeverre het kan tegenwoordig.
Ik ben heel gelukkig als het op gebied van mijn relatie aankomt, we zijn bijna 4 jaar samen en wonen ondertussen ook al ongeveer een jaar samen. Dat ging eigenlijk allemaal heel vlot, in tegenstelling wat ik soms van andere mensen hoor. We huren momenteel een appartement, ik woon er ondertussen al bijna 2 jaar, maar gaan stilaan (proberen) uitzien om een huis te kopen. Al zal dat niet voor de eerste 1-2 jaar zijn. Heb gewoon een top vriendin.
Professioneel mag ik ook niet klagen, ik werk nu bijna 3jaar (sinds schoolverlating) voor hetzelfde bedrijf. Heb vorige maand echter mijn ontslag gegeven, en ben nu aan mijn opzeg bezig. Nog 5 weken te gaan woohoo! Ik heb een niet-weigerbare aanbieding gekregen bij een ander bedrijf. Zowel financieel als professioneel, en dat toch op mijn jonge leeftijd (25). Ik zie er énorm naar uit!
Dat terzijde is er wel iets dat veel harder speelt, gezondheid (en wat komt dit weinig terug in dit topic imho). Mijn moeder heeft al enkele jaren Parkinson, op de koop toe een kleine 2 maand geleden het nieuws gekregen dat mijn vader lijdt aan een destructieve ongeneesbare ziekte. Als we chance hebben gaat het traag, en daar lijkt het ook op volgens de neuroloog. Bonne, ondertussen dit al een plaats gegeven en kunnen relativeren. Mag al heel blij zijn dat mijn vader ondertussen al 66 is. Het andere punt is dat ik 50% kans om die ziekte ook te hebben.. Ik kan er mij voor laten testen, en zal dit waarschijnlijk ook in de toekomst doen. Mijn vader heeft 'geluk' dat het pas op heel late leeftijd naar boven komt, bij mij kan het even goed binnen 5-10j al beginnen. Het is uiteraard ook mogelijk dat ik de ziekte helemaal niet heb. Achja, het is maar 1 zaak die ik kan weten omtrent mijn gezondheid. Voor hetzelfde geld wordt morgen kanker bij mij vastgesteld of rij ik tegen een boom. Dat zijn zaken die we niet in de hand hebben..
Veel onzekerheid dus toch wel, wat soms wel weegt op mijn humeur thuis. Maar daar stopt het dan ook, voor de rest ben ik een heel positief ingesteld persoon die zelden gaat klagen.
Als ik 1 raad kan geven, apprecieer de goede gezondheid van uzelf en alle liefhebbende mensen rondom u. Toch wel het meest belangrijke tbh.
Cerv.Be
Legacy Member
Omdat het oa belangrijk is voor mijn/onze toekomst (al dan niet huis kopen, manier van leven, ...), en vooral voor als we aan kinderen beginnen. Ik wil geen ziek kind op de wereld zetten, dat is gewoon onverantwoord. Zo vreemd is het trouwens niet, meeste van mijn 'lotgenoten' laten zich testen. 
Je moet trouwens proeven/gesprekken ondergaan bij neuroloog/psycholoog indien je de test wilt, ze laten u niet zomaar het resultaat weten.
Je moet trouwens proeven/gesprekken ondergaan bij neuroloog/psycholoog indien je de test wilt, ze laten u niet zomaar het resultaat weten.
Ties08
Legacy Member
1 raad dan: koop een huis nu je het allemaal nog niet weet, en neem een goeie levensverzekering. Klinkt misschien cru om het nu zo te zeggen, maar je moet gewoon denken aan het moment dat je alles en iedereen achter je laat. Het zal dan sowieso heel zwaar zijn voor je vriendin (of misschien tegen dan vrouw), als ze er dan nog financieel zo slecht voor komt te staan dat ze alles moet verkopen, dan heeft ze alleen nog maar meer ellende.
Ik weet niet meer in hoeverre die levensverzekeringen gaan in hun onderzoek. Ik geloof wel dat ze navraag doen over ziektes bij je ouders. En misschien wordt je dan sowieos verplicht om een test te doen, maar zo niet dan kun je wel nog een fatsoenlijke verzekering afsluiten.
Als je je al laat testen voordat je een levensverzekering aangaat én het zou - ik hoop het echt van niet voor jou man! - slecht nieuws geven, dan vrees ik dat je nooit nog een degelijke verzekering zult krijgen.
En ja nu geef ik al die verzuurde venten weer gespreksstof van dat vrouwen alleen maar aan geld denken etc.
So be it.
Ik wil jou alleen maar raad geven, niet meer niet minder. Gewoon omdat je blijkbaar erg op je vriendin gesteld bent en omdat ik veronderstel dat je haar op dat vlak ook het beste zou gunnen.
Ik weet niet meer in hoeverre die levensverzekeringen gaan in hun onderzoek. Ik geloof wel dat ze navraag doen over ziektes bij je ouders. En misschien wordt je dan sowieos verplicht om een test te doen, maar zo niet dan kun je wel nog een fatsoenlijke verzekering afsluiten.
Als je je al laat testen voordat je een levensverzekering aangaat én het zou - ik hoop het echt van niet voor jou man! - slecht nieuws geven, dan vrees ik dat je nooit nog een degelijke verzekering zult krijgen.
En ja nu geef ik al die verzuurde venten weer gespreksstof van dat vrouwen alleen maar aan geld denken etc.
So be it.
Ik wil jou alleen maar raad geven, niet meer niet minder. Gewoon omdat je blijkbaar erg op je vriendin gesteld bent en omdat ik veronderstel dat je haar op dat vlak ook het beste zou gunnen.
Katz
Legacy Member
Ik zit momenteel met een kut-job waar ik 42,5 uur per week op vertoef, toch een zware negatieve invloed op mijn prive leven.
Werken voor de overheid, pffrt de verloning is navenant, kans op promotie 0 tenzij je al mensen hogerop kent, directie die u zien als een nummerke ipv een persoon en heel de dag opgescheept zitten met van die ras-ambtenaars die constant liggen te zeiken over hun gefaalde leven of van die wijven van in de 30 met klein mannen en daar hun muil niet over kunnen houden.
Spijtig dat de economie maar wat aansleept, wil binnen dit en een half jaar toch zeker daar weg zijn.
Werken voor de overheid, pffrt de verloning is navenant, kans op promotie 0 tenzij je al mensen hogerop kent, directie die u zien als een nummerke ipv een persoon en heel de dag opgescheept zitten met van die ras-ambtenaars die constant liggen te zeiken over hun gefaalde leven of van die wijven van in de 30 met klein mannen en daar hun muil niet over kunnen houden.
Spijtig dat de economie maar wat aansleept, wil binnen dit en een half jaar toch zeker daar weg zijn.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.