Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
D

Djesmin

Legacy Member
Ik moet ook zeggen dat ik akkoord ben met Indigo. Nadat ik uit mijn laatste relatie kwam ben ik zeker 1,5 jaar content geweest met het vrijgezellen leven. Ik ben niet (lang) single geweest tussen relaties in en vond dat ik wel wat tijd voor mezelf mocht nemen. Na die periode van ongeveer anderhalf jaar heb ik met ups en downs wel hard afgezien. Ik kende alleen mezelf in relaties en vond dat ik pas in een relatie m'n beste zelf kon zijn. Ik verlangde echt naar een partner en ik focuste er veel te veel op. Ik had echt het gevoel alsof ik maar een half iemand was en ik pas waardig was als ik iemand gevonden had. (De constante "En, al een lief? We gaan u dan eens een lief zoeken he. En hoe stelt ge't in de liefde?" hielpen ook niet.
Pas sinds een paar maanden ben ik op mijn gemak en content met wat ik heb. Ik doe ook veel meer dingen voor mezelf, ik sport veel meer ben weer bezig met de dingen die mij interesseren. Eind dit jaar ook een heuse onderneming gepland waar veel mensen jaloers op zijn en vele enkel maar van kunnen dromen. Het heeft mij wat tijd gekost maar ik kan eindelijk alle voordelen inzien van mijn situatie. Ik ga potentiële 'matches' zeker niet uit de weg gaan, maar voor het eerst sinds een lange tijd heb ik het gevoel dat ik dat niet nodig heb om mijn leven te leiden. Da's heel bevrijdend en eens ge dat besef hebt kunt ge zoveel meer maken van het single leven.

Ja, ik ben best gelukkig ja :)
g

glashelder

Legacy Member
Ik snap alleen niet goed waarom een relatie je tegenhoudt om de dingen te doen dien je wil doen? Dat je verantwoording dient af te leggen, ok (in de zin van "ik ben om 2u thuis schat"), maar gitaar spelen, reizen, fitnessen... Precies of dat is allemaal onmogelijk in een relatie? Allez, misschien is het hier weer het onderscheid van goede relatie en slechte relatie. Maar ik heb toch niet de indruk dat Mark mij in vanalles tegenhoudt hoor, ik geloof niet dat hij er mee inzit of ik gitaar speel of niet :p
D

DyAx

Legacy Member
Leuke thread eigenlijk. Ik heb mijzelf de vraag of ik gelukkig ben nog nooit gesteld.
Bij nader inzien: ja!
Als ik zo eens stilsta bij alle leuke dingen in mijn leven en daar mijn tegenvallers tegenover plaats, dan vervallen die laatste eigenlijk echt wel in het niets :-).
Ik ben nog jong dus er kan nog veel veranderen uiteraard, want ik werk nu nog niet eens, maar tot nu toe wordt het leven elk jaar leuker en leuker dus op naar de toekomst!
N

Nesjamag

Legacy Member
glashelder zei:
Ik snap alleen niet goed waarom een relatie je tegenhoudt om de dingen te doen dien je wil doen? Dat je verantwoording dient af te leggen, ok (in de zin van "ik ben om 2u thuis schat"), maar gitaar spelen, reizen, fitnessen... Precies of dat is allemaal onmogelijk in een relatie? Allez, misschien is het hier weer het onderscheid van goede relatie en slechte relatie. Maar ik heb toch niet de indruk dat Mark mij in vanalles tegenhoudt hoor, ik geloof niet dat hij er mee inzit of ik gitaar speel of niet :p
Klik om te vergroten...

Stel mij diezelfde vraag nu :p
Ik beeld mij een goeie relatie altijd in als een waar mensen ook nog veel vrijheid hebben voor zelfontplooiing en eigenlijk nooit verantwoording moeten afleggen.

Is dat normaal of zijn dat uitzonderingen onder relaties?

Een ideale relatie is voor mij toch een waar ik mijn vrijheden van het single leven heb en die ook kan delen met iemand waar ik mij goed bij voel en daarbij ook iemand kan bemoedigen zich ook te blijven ontplooien en ontwikkelen.

Ik moet wel zeggen dat ik mezelf nogal vrij voel in het algemeen en altijd wel iets heb dat mijn interesse vangt en mij bezig houdt. Als iets fout zit heb ik ook geen problemen om mijzelf aan te passen of mijn plan wel te trekken. Misschien zou dat het mij makkelijker maken om iemand anders ook vrij te laten. Ik voel wel vaak aan dat veel mensen op dat gebied anders zijn dan mij en meer nood hebben aan stabiliteit en zekerheden.
Ik denk wel dat het in mijn karakter zit om zeer loyaal te zijn en mensen te steunen om zich te ontwikkelen en er dan te zijn om op terug te vallen als iets niet meezit. Het idee van er voor iemand te zijn bevalt mij wel.
D

Djesmin

Legacy Member
Nu ik erover nadenk kan ik mij ook niet herinneren dat ik ooit het gevoel had dat ik iets miste tijdens een relatie.. Maar 't valt wel niet te vergelijken met de mogelijkheden die je hebt als vrijgezel :)
n

n9ne

Legacy Member
glashelder zei:
Niet echt, nee. Ik ben in november of zo wel weer gestart met antidepressiva, misschien dat dat toch een beetje helpt... En de lente en zo. Ik merk gewoon dat ik nu véél minder (eigenlijk niet) zit te flippen over "oh nee ik ben bijna 28 en ik heb x en y en z nog niet gedaan en ik loop achter en iedereen zit veel verder dan mij" en blabla. Ik denk daar eigenlijk helemaal niet meer aan. En verder loopt alles gewoon goed :)
Klik om te vergroten...

Inderdaad, jezelf vergelijken met andere mensen is nergens goed voor!
P

Preske

Legacy Member
glashelder zei:
Ik snap alleen niet goed waarom een relatie je tegenhoudt om de dingen te doen dien je wil doen? Dat je verantwoording dient af te leggen, ok (in de zin van "ik ben om 2u thuis schat"), maar gitaar spelen, reizen, fitnessen... Precies of dat is allemaal onmogelijk in een relatie? Allez, misschien is het hier weer het onderscheid van goede relatie en slechte relatie. Maar ik heb toch niet de indruk dat Mark mij in vanalles tegenhoudt hoor, ik geloof niet dat hij er mee inzit of ik gitaar speel of niet :p
Klik om te vergroten...

uw relatie is dan ook niet gelijk dan de doorsnee relatie hier hé :p
B

Belgianbonzai

Legacy Member
Wat indigo zegt kan ik anders ook allemaal in mijn relatie... buiten het alleen op reis gaan,maar daar zou ik dan toch geen zin in hebben.

Als ge een deftige relatie hebt; laat je elkaar toch gewoon die vrijheid nog.
B

Bart Religion

Legacy Member
Preske zei:
uw relatie is dan ook niet gelijk dan de doorsnee relatie hier hé :p
Klik om te vergroten...

'k Heb toch ook nog geen vriendin gehad die zei dat ik bepaalde zaken zoals gitaar spelen of fitnessen (dat zeker niet :D) niet meer mocht doen ofzo hoor. Of niet meer uitgaan ofzo.

'k Ken wel gasten met een vriendin die zo is, maarja. Dat ligt niet aan een relatie hebben, maar aan jezelf.
E

Emiel Goelen

Legacy Member
Ik mag dat wel nog doen he, maar ik heb gewoon veel minder vrije tijd voor die zaken omdat mijn madam nadat ik thuiskom samen dingen wilt doen en ik mij dus niet zo gemakkelijk meer 2u per dag kan afzonderen om wa te gaan tokkelen, wat ik vroeger dus wel deed. Ik heb echt niet zo veel vrije tijd en als ik dan ook nog eens constant ga doen waar ik op dat moment goesting in heb zonder haar daar bij te betrekken zal het ook niet lukken he :) ik hou daar gewoon rekening mee en ik denk niet langer meer aan wat ik alleen wil maar probeer dus de kerk in het midden te houden en dat betekent dat ik minder tijd heb voor games, gitaar, en dat ik niet elke dag pinten kan gaan drinken met mijn kameraden.

Mijn situatie is dan ook wel vrij uitzonderlijk in de zin dat zij bij mij inwoont, de taal nie spreekt en eigenlijk niemand kent buiten mij (en mijn vrienden)
m

mazonemayu

Legacy Member
alle sjans dat mijn lief mij altijd carte blanche geeft (en ik haar) zolang ons klein niks tekort komt & we mekaar niet bedriegen "mogen" wij alles van elkaar
g

glashelder

Legacy Member
Emiel Goelen zei:
Das niet echt het enige vreemde aan uw relatie he :p
Klik om te vergroten...
Nee, dat weet ik wel, maar 'k vroeg me af waar Preske op doelde :p

Preske zei:
De relatie als een geheel bedoel ik, niet enkel seksueel
Klik om te vergroten...
Oh. Ik weet het niet? Buiten het leeftijdsverschil en het seksuele is het allemaal zo bijzonder niet hoor. Misschien Mark met zijn extreme bindingsangst of zo? Daardoor heb ik misschien wel wat extra tijd (lekker makkelijk, haha).
P

Preske

Legacy Member
glashelder zei:
Nee, dat weet ik wel, maar 'k vroeg me af waar Preske op doelde :p


Oh. Ik weet het niet? Buiten het leeftijdsverschil en het seksuele is het allemaal zo bijzonder niet hoor. Misschien Mark met zijn extreme bindingsangst of zo? Daardoor heb ik misschien wel wat extra tijd (lekker makkelijk, haha).
Klik om te vergroten...

Komt er op neer dat ge met uw relatie niet in de gebruikelijke huisje, tuintje, beestje sleur zit die andere koppels hebben. :)
F

Frisko

Legacy Member
Ongelukkig kan ik mezelf niet echt noemen, maar de laatste tijd voel ik me vrij eenzaam, en dus gelukkig kan ik het ook niet echt noemen.

Op het vlak van studies loopt het goed, ben bezig aan mijn laatste jaar, en dat loopt allemaal vrij vlot.
Maar de laatste tijd merk ik meer en meer dat ik sociaal contact mis, en ik me niet volledig goed in mijn vel voel.

Ik ben iemand die het nogal lastig heeft om sociaal contact te maken, ik ben een vrij gesloten iemand, waardoor het nogal moeilijk is om nieuwe mensen te leren kennen, ik weet nooit goed echt waarover te praten.
Als ik al eens met problemen zit krop ik dit ook liever op, dan het te laten merken aan mijn omgeving, waardoor het moeilijker wordt om de problemen van mij af te zetten.

Een tijdje geleden ben ik eens naar een 9lives meeting geweest, en daar heb ik nog maar eens gemerkt hoe lastig het voor mij is om een gespreksonderwerp te vinden, gewoon iets om over te praten, een manier te vinden waarop mensen mij kunnen leren kennen. Aan het eind van de dag had ik met moeite mijn mond open gedaan, gewoon omdat ik niet wist waar over te beginnen praten.

Momenteel ben ik 20, en ik heb eigenlijk nog geen serieuze relatie gehad. Ik ga ook niet zeggen dat dit een must is om gelukkig te zijn, ik geniet wel van de vrijheid als single, maar toch zou ik wel eens willen weten hoe het is om een partner te hebben, waar je mee kan delen, om speciale momenten mee te beleven, wakker te kunnen worden naast iemand die je graag ziet...

Ik ben in de voorbije jaren ook verschillende mensen kwijt geraakt waar ik altijd terecht kon(vader, grootouders...). De relatie met mijn familie zit zeer goed, maar ik heb het lastig als ik met problemen zit om dit ook te tonen, omdat mij ik altijd wil laten zien als een sterk iemand, die overal wel door geraakt.
A

Anoniem15

Legacy Member
Afgaande op het uur denk ik dat de man enkele glazen alcohol genuttigd had.
m

mister__ID

Legacy Member
Frisko zei:
Ongelukkig kan ik mezelf niet echt noemen, maar de laatste tijd voel ik me vrij eenzaam, en dus gelukkig kan ik het ook niet echt noemen.

Op het vlak van studies loopt het goed, ben bezig aan mijn laatste jaar, en dat loopt allemaal vrij vlot.
Maar de laatste tijd merk ik meer en meer dat ik sociaal contact mis, en ik me niet volledig goed in mijn vel voel.

Ik ben iemand die het nogal lastig heeft om sociaal contact te maken, ik ben een vrij gesloten iemand, waardoor het nogal moeilijk is om nieuwe mensen te leren kennen, ik weet nooit goed echt waarover te praten.
Als ik al eens met problemen zit krop ik dit ook liever op, dan het te laten merken aan mijn omgeving, waardoor het moeilijker wordt om de problemen van mij af te zetten.

Een tijdje geleden ben ik eens naar een 9lives meeting geweest, en daar heb ik nog maar eens gemerkt hoe lastig het voor mij is om een gespreksonderwerp te vinden, gewoon iets om over te praten, een manier te vinden waarop mensen mij kunnen leren kennen. Aan het eind van de dag had ik met moeite mijn mond open gedaan, gewoon omdat ik niet wist waar over te beginnen praten.

Momenteel ben ik 20, en ik heb eigenlijk nog geen serieuze relatie gehad. Ik ga ook niet zeggen dat dit een must is om gelukkig te zijn, ik geniet wel van de vrijheid als single, maar toch zou ik wel eens willen weten hoe het is om een partner te hebben, waar je mee kan delen, om speciale momenten mee te beleven, wakker te kunnen worden naast iemand die je graag ziet...

Ik ben in de voorbije jaren ook verschillende mensen kwijt geraakt waar ik altijd terecht kon(vader, grootouders...). De relatie met mijn familie zit zeer goed, maar ik heb het lastig als ik met problemen zit om dit ook te tonen, omdat mij ik altijd wil laten zien als een sterk iemand, die overal wel door geraakt.
Klik om te vergroten...

Herkenbare situatie. Ben zelf wel nog maar 17 (heb hier al eens gereageerd waarom ik mezelf ongelukkig voel), maar toch voel ik ook dat gemis van iemand die mij graag ziet, iets dat mijn leven volmaakt maakt. Heb ook al zowat al mijn vertrouwenspersonen, op mijn ma na, verloren. Met mijn ma begint mijn band alsmaar te verslechteren ook.

Dat sociale aspect had ik ook (nog steeds een beetje, maar al serieus geminderd), maar hoe raar het ook mag klinken, daar raak je net over door te proberen praten met mensen. Lukt het niet, probeer bij iemand anders. Ga eens op vakantie alleen of met een vriend als je er tijd voor hebt. Dat heeft mij wat socialer gemaakt.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan