Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Jaegerius
Legacy Member
Ook ik ben ervan verschoten hoeveel mensen feitelijk ongelukkig zijn... Ikzelf voel mij best wel gelukkig, met de gewoonlijke ups en downs. Ik werk nog maar net (feitelijk stage) en heb het nu dus wat moeilijk met het feit dat ik opeens enorm veel vrije tijd kwijt ben die ik had op school.
Ik zou toch even willen reageren op de single vs relatie discussie. Happy singles bestaan ja, ik ben er bewijs van. Ik ben nu al twee jaar single en zoals ik boven zei voel ik mij best wel gelukkig. Ik ben de eerste om toe te geven dat een goede relatie iemand absoluut gelukkiger maakt. Maar jammer genoeg kom je dat de dag van vandaag niet meer zoveel tegen. Zoals hier al eens gezegd is zijn er slechts weinige koppels waar ik jaloers op ben. Ik ken genoeg koppels waarvan minstens 1 van hen verkeert zodat hij/zij niet alleen hoeft te zijn. Die is dan ook contant op zoek naar 'beter'.
Vaak is de andere partner dan wel verliefd, merkt die wel dat het van de andere kant niet is zoals het moet zijn maar wilt het toch niet volledig inzien. Met een heel pijnlijke breuk als gevolg
Sorry, maar dan ben ik liever alleen. Goed, ik kan me wel voorstellen dat het pijn doet om (zeker na een lange) relatie elke dag alleen in bed te kruipen.
Anderzijds zijn er koppels die ik absoluut benijd. Een klein jaar geleden begon een maat van me (die een beetje zoals mij denkt qua relaties) vrij onverwachts te verkeren. Maar die twee zijn echt verliefd en zijn dan ook een prachtig koppel. Op zo een koppel ben ik wel vrij jaloers ja
Ik zou toch even willen reageren op de single vs relatie discussie. Happy singles bestaan ja, ik ben er bewijs van. Ik ben nu al twee jaar single en zoals ik boven zei voel ik mij best wel gelukkig. Ik ben de eerste om toe te geven dat een goede relatie iemand absoluut gelukkiger maakt. Maar jammer genoeg kom je dat de dag van vandaag niet meer zoveel tegen. Zoals hier al eens gezegd is zijn er slechts weinige koppels waar ik jaloers op ben. Ik ken genoeg koppels waarvan minstens 1 van hen verkeert zodat hij/zij niet alleen hoeft te zijn. Die is dan ook contant op zoek naar 'beter'.
Vaak is de andere partner dan wel verliefd, merkt die wel dat het van de andere kant niet is zoals het moet zijn maar wilt het toch niet volledig inzien. Met een heel pijnlijke breuk als gevolg
Sorry, maar dan ben ik liever alleen. Goed, ik kan me wel voorstellen dat het pijn doet om (zeker na een lange) relatie elke dag alleen in bed te kruipen.
Anderzijds zijn er koppels die ik absoluut benijd. Een klein jaar geleden begon een maat van me (die een beetje zoals mij denkt qua relaties) vrij onverwachts te verkeren. Maar die twee zijn echt verliefd en zijn dan ook een prachtig koppel. Op zo een koppel ben ik wel vrij jaloers ja
danzig_6
Legacy Member
ik kan me voor het moment echt niet inbeelden dat ik een relatie zou beginnen met iemand, ben veel te gelukkig als alleenstaande.
als ik zoals Jaegerius in mijn omgeving kijk zie ik idd ook niet veel koppels die gelukkig zijn met elkaar.
ik ben op een leeftijd gekomen (35) waar de meesten van mijn vrienden reeds gescheiden zijn.
ik denk dat zo'n 30% nog bij elkaar zijn en 70% minstens 1 maal gescheiden.
er heerst ook zo'n mentaliteit bij veel vrienden dat ze persé een relatie moeten hebben met iemand om gelukkig te zijn.
Ik ben content dat ik dat niet nodig heb...Ik heb toch redelijk wat kenissen die nog single zijn en daar echt onder lijden. Terwijl ik dan denk, profiteer van je leven en maak het beste van je huidige situatie ipv wanhopig te verlangen en uit te kijken naar een andere situatie. Wat komt, komt.
Als ik dan de koppels zie die nog bij elkaar zijn leven er daar toch ook veel compleet naast elkaar. Ze blijven dan meer bij elkaar voor de kinderen of uit gewoonte.
En dan heb je de minderheid en dat zijn de koppels die wel perfect gelukkig zijn met elkaar. Maar zo zie ik er eerlijk gezegd niet bijster veel rondlopen in mijn direkte omgeving.
als ik zoals Jaegerius in mijn omgeving kijk zie ik idd ook niet veel koppels die gelukkig zijn met elkaar.
ik ben op een leeftijd gekomen (35) waar de meesten van mijn vrienden reeds gescheiden zijn.
ik denk dat zo'n 30% nog bij elkaar zijn en 70% minstens 1 maal gescheiden.
er heerst ook zo'n mentaliteit bij veel vrienden dat ze persé een relatie moeten hebben met iemand om gelukkig te zijn.
Ik ben content dat ik dat niet nodig heb...Ik heb toch redelijk wat kenissen die nog single zijn en daar echt onder lijden. Terwijl ik dan denk, profiteer van je leven en maak het beste van je huidige situatie ipv wanhopig te verlangen en uit te kijken naar een andere situatie. Wat komt, komt.
Als ik dan de koppels zie die nog bij elkaar zijn leven er daar toch ook veel compleet naast elkaar. Ze blijven dan meer bij elkaar voor de kinderen of uit gewoonte.
En dan heb je de minderheid en dat zijn de koppels die wel perfect gelukkig zijn met elkaar. Maar zo zie ik er eerlijk gezegd niet bijster veel rondlopen in mijn direkte omgeving.
Ties08
Legacy Member
Emiel Goelen zei:Ik heb echt niet zo veel vrije tijd en als ik dan ook nog eens constant ga doen waar ik op dat moment goesting in heb zonder haar daar bij te betrekken zal het ook niet lukken he
En HIER zit volgens mij al het probleem. Ok, je past je aan, maar eigenlijk gaat dat tegen je eigen goesting in.
Punt 1: zeg je dat wel tegen je partner? Nu doe je gewoon haar zin, maar als je aangeeft dat je liever wat anders zou doen, kunnen jullie misschien een andere activiteit vinden om samen te doen die jullie beiden leuk vinden?
Punt 2: Als je partner echt dé persoon voor je is, dan ben je toch in principe liever bij hem/haar dan dat je alleen gaat gitaar spelen, sporten, weet-ik-veel-wat-doen?!
Soms ga ik echt met "tegenzin" alleen sporten of naar een vriendin omdat ik mijn partner dan niet bij me heb. Maar ik ga dan toch omdat ik weet dat ik daar ook tijd voor moet maken, maar als ik kon kiezen zou ik hem overal met me meenemen.
En wanneer dat kan, doe ik dat ook.
En als hij dan toch eens echt iets wil doen wat mij niet interesseert of waar ik niet in mee kan doen (zoals bvb op zijne playstation spelen), dan doe ik terwijl iets wat hij langs zijn kan toch ook niet samen kan doen met mij (gaande van surfen op't internet tot mijn benen epileren
).Als je je partner écht graag ziet en als die persoon écht de juiste persoon voor je is, dan mis je gewoon de (zogezegde) andere of extra activiteiten niet die je als single kunt doen.
Emiel Goelen
Legacy Member
Doei Punt 1: ja ik zeg haar dat. Ik heb niet het idee dat ik haar zin doe, ik laat wel sommige zaken die ik veel deed als vrijgezel op een lager pitje branden omdat er nu eenmaal maar 24 uren in een dag zijn en omdat ik niet én een carrière kan uitbouwen én verschillende uren per dag gitaar kan spelen én met mijn kameraden kan gaan pinten drinken én mijn vriendin het gevoel kan geven dat ik haar echt belangrijk vind (wat ook zo is, voor de duidelijkheid). Ik zeg alleen dat het vrijgezellenleven ook zijn charmes heeft en dat ik volledig kan begrijpen dat iemand heel gelukkig is als vrijgezel en dat niet zomaar voor om het even wie wenst op te geven. Ik heb daar wel (bewust) voor gekozen en ik heb ook geen spijt van die keuze, ondanks het feit dat mijn relatie totaal geen zekere toekomstperspectieven biedt zie ik mijn vriendin ontzettend graag.
Punt 2: Ik ben soms liever alleen dan dat ik bij mijn partner ben, soms vind ik het fijn om even niet bij elkaar te zijn en iets apart te doen. Dat heeft niks te maken met het wel of niet graag zien van mijn vriendin, ik ben gewoon iemand die af en toe een beetje ademruimte nodig en zijn ding moet kunnen doen (net als zoveel mensen) en een overaanhankelijke vriendin die moeite heeft om een stap buiten het huis te zetten zonder dat ik haar handje kom vasthouden zou dan ook absoluut niks voor mij zijn.*
Punt 3: Als ik met 4 kameraden iets ga drinken dan hoeft mijn vriendin daar niet de hele tijd bij te zijn want het is gewoon eens gezellig om onder de mannen te zijn. En terwijl ik met die kerels een pint ben aan het drinken dan zit ik niet de hele tijd in mijn hoofd met mijn vriendin, die redt zich wel een paar uur zonder mij. Dat is nog iets totaal anders dan blij zijn dat ik van haar af ben hé, na die paar uur keer ik met veel plezier terug huiswaarts naar mijn vriendin.
Gij doet precies alsof ge de heilige graal van relaties hebt gevonden en alsof uw manier de enige juiste is. Uw ding werkt voor u en dat is heel fijn, maar bij uw redenering vergeet ge dat niet iedereen uw personaliteit en denkpatronen heeft en dat "graag zien" dus voor iedereen iets anders betekent. Ik kan alleen verliefd worden op een onafhankelijke vrouw die sterk in haar schoenen staat, die haar eigen beslissingen kan maken en dat dus ook een nuttige invulling aan haar avond kan geven wanneer ik er eens niet bij ben.
Edit : Doeme indigo was mij voo
Punt 2: Ik ben soms liever alleen dan dat ik bij mijn partner ben, soms vind ik het fijn om even niet bij elkaar te zijn en iets apart te doen. Dat heeft niks te maken met het wel of niet graag zien van mijn vriendin, ik ben gewoon iemand die af en toe een beetje ademruimte nodig en zijn ding moet kunnen doen (net als zoveel mensen) en een overaanhankelijke vriendin die moeite heeft om een stap buiten het huis te zetten zonder dat ik haar handje kom vasthouden zou dan ook absoluut niks voor mij zijn.*
Punt 3: Als ik met 4 kameraden iets ga drinken dan hoeft mijn vriendin daar niet de hele tijd bij te zijn want het is gewoon eens gezellig om onder de mannen te zijn. En terwijl ik met die kerels een pint ben aan het drinken dan zit ik niet de hele tijd in mijn hoofd met mijn vriendin, die redt zich wel een paar uur zonder mij. Dat is nog iets totaal anders dan blij zijn dat ik van haar af ben hé, na die paar uur keer ik met veel plezier terug huiswaarts naar mijn vriendin.
Gij doet precies alsof ge de heilige graal van relaties hebt gevonden en alsof uw manier de enige juiste is. Uw ding werkt voor u en dat is heel fijn, maar bij uw redenering vergeet ge dat niet iedereen uw personaliteit en denkpatronen heeft en dat "graag zien" dus voor iedereen iets anders betekent. Ik kan alleen verliefd worden op een onafhankelijke vrouw die sterk in haar schoenen staat, die haar eigen beslissingen kan maken en dat dus ook een nuttige invulling aan haar avond kan geven wanneer ik er eens niet bij ben.
Edit : Doeme indigo was mij voo
Ties08
Legacy Member
brandon_ zei:De eerste x-aantal weken/maanden van een relatie lijkt me dat logisch ja, maar als je na enkele jaren er enkele dagen/weken alleen (of met vrienden) op uit kan trekken, lijkt het me niet raar dat je "blij" bent dat je er even vanaf bent
Ik zou begot echt geen dagen, laat staat weken alleen willen zijn ze!
@ Emiel: Ik doe niet alsof ik de heilige graal gevonden heb, ik geef gewoon mijn eigen ervaringen mee. En ja ik ben gewoon heel erg overtuigd over mijn relatie ja. Misschien breng ik dat wat te fel naar voren of ben ik daar te enthousiast over, sorry dan!
En ja ik kan mezelf wel omschrijven als overaanhankelijk, maar gelukkig heb ik een vriend die daar niets mee inzit en dat zelfs fijn vindt. Wat niet wegneemt dat ik heus wel iets alleen kan doen
Maar dan mis ik mijn vriend gewoon als de pest, ik mis het dat ik die leuke momenten niet met hem kan delen. Ochja, ieder zijn gedacht zeker? Philjaardedju
Legacy Member
Frisko zei:
Ik herken mij hier ook een beetje in. Vooral het "toch zou ik wel eens willen weten hoe het is" stukje. De passie, de warmte van je eerste kus,... Als je dit nooit hebt meegemaakt...
Voor de rest lukt het me wel dat sociaal contact maar ik was vroeger ook een gesloten persoon. Al is het sociaal contact leggen ook niet altijd even ideaal. Je moet weten wanneer je wat zegt (ook ik heb hiermee vaak nog problemen dus dat zal wel slijten na verloop van tijd). En dan is een psycholoog opzoeken zeker ook wel een optie aangezien je je vertrouwenspersonen hebt verloren en ook, wij hier allemaal kennen je niet, dus kunnen we je ook niet zo heel goed helpen. De stap zetten hierin vond ik zelf eigenlijk tamelijk gemakkelijk. Ik heb mij er gewoon over gezet en tegen mezelf gezegd "fuck it, ik ga er heen!" zonder nadenken (het was wel een psycholoog die men achtergrond al zowat wist doordat mijn moeder hiermee ook een aantal keer heeft gesproken in het verleden, en ik moet zeggen, ik voelde me er eens zo goed bij eens ik mijn uitleg heb gedaan bij iemand die me werkelijk kon helpen, dacht ik, tot ik natuurlijk men grenzen moest gaan verleggen en ik eerst niet wou omdat ik schrik had. Daarna, ging het bijna vanzelf en nu sta ik veel verder. Psychologen zijn zeker niet de ideale oplossing, verwacht dat niet van hen, maar het verbetert wel de situatie... Jaren heb ik zitten te sukkelen van ik ben ongelukkig, ik kan niets en dit dat tgeen, tot op het moment dat mijn psycholoog aan me vroeg, "waarom wil je je gelukkig voelen? Hoe zie jij je toekomst? Hoe denk je je eigen gelukkig te maken?" Ik heb hiervoor zoals ik al zei grenzen 'moeten' verleggen en wat meer gedurfd. En het gaat al stukken beter.
Opgelet, voel u nu niet verplicht om naar een psycholoog te gaan want dan forceer je je eigen...
Soms verschiet ik van mijzelf, zoals nu, ik zie dan iemand die een klein stukje in mijn situatie heeft gezeten en ik kan die iemand dan ineens misschien wel helpen. Dat is waar ik dan weer een beetje gelukkiger van wordt. Dat ik mensen kan helpen. Liefst medisch gezien, ik ga niet voor niets terug apotheekassistent studeren...
EDIT: Je kan ook naar muziek luisteren. Een muziekgenre wat je dan wat gelukkiger maakt. Je kan je op den duur zo goed inleven in dat genre door mee te zingen of weet ik veel. Bij mij is dit nu drum and bass. Als ik dat opzet vind ik de dingen die ik af en toe thuis moet doen, zoals kamer kuisen (stofzuigen, dwijlen en stof afdoen), afwas doen,... vele leuker. Zeker als ik alleen thuis ben, muziek vollen bak eeeen goan! yihaaa. En dan kuis ik dikwijls door en doe ik gewoon heel het appartement... Sporten of films kijken of weet ik veel wat kan je ook doen... Het is maar hoe je het bekijkt,...
Just my 2 cents...
sneeuwzwart
Legacy Member
Ties08 zei:Ik zou begot echt geen dagen, laat staat weken alleen willen zijn ze!
@ Emiel: Ik doe niet alsof ik de heilige graal gevonden heb, ik geef gewoon mijn eigen ervaringen mee. En ja ik ben gewoon heel erg overtuigd over mijn relatie ja. Misschien breng ik dat wat te fel naar voren of ben ik daar te enthousiast over, sorry dan!
En ja ik kan mezelf wel omschrijven als overaanhankelijk, maar gelukkig heb ik een vriend die daar niets mee inzit en dat zelfs fijn vindt. Wat niet wegneemt dat ik heus wel iets alleen kan doen
Ik krijg al ademnood als ik dit alleen nog maar lees
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.