Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Booka Shade

Legacy Member
HUSKE zei:
Ik zit nu in die situatie maar dan na een relatie van 15 jaar en een zoon van 4 jaar.
Voel mij met momenten zo klote, niet omwille van mijn ex maar omwille van mijn zoon. Krijg dat op dit moment nog niet goed verwerkt (2,5 maand uit elkaar) en dat gaat zover dat ik bijna begin te wenen telkens ik zijn lege kamer binnenkom.

Maar de week dat ik hem heb ben ik de gelukkigste mens ter wereld... Hoop dat het snel allemaal betert.

Ja, dat zijn geen kleine dingen al. Mijn broer is nu ook een 2-tal jaar weg bij zijn ex en in het begin had ik echt enorm veel medelijden met zijn 2 kindjes. Gewoon hoe alles ging geregeld worden zonder dat de kinderen eronder gingen lijden. Je moet niet samen blijven omwille van de kinderen, maar het minste dat beide ouders kunnen doen, is overeenkomen over de kinderen. Zodat zij dit beter kunnen verwerken en zich er snel kunnen overzetten en als "normaal" beschouwen. De kindjes van mijn broer (2 en 4) zijn al gewoon aan de situatie en ze komen op gebied van de kinderen goed overeen, een echt nadeel is het dus niet voor hen.
Hopelijk komt bij u ook alles goed.

Preske

Legacy Member
Alez, nu we toch oude posts aan het ophalen zijn

Preske zei:
ik kan niet zeggen dat ik gelukkig ben.

Ik ben niet miserabel ofzo, maar gelukkig? nee.

Nope, nog altijd niets veranderd. eigenlijk wel, maar dan in negatieve zin.

jos deboomslang

Legacy Member
ik ga elke nacht slapen met de hoop niet meer wakker te worden.

voor de rest wel cava

Zymp

Legacy Member
jos deboomslang zei:
ik ga elke nacht slapen met de hoop niet meer wakker te worden.

voor de rest wel cava

Ik hoop echt dat dit om te lachen is (dan is't een goeike). Anders.. uhm. Weet ik niet wat zeggen :unsure:

Ik kan eigenlijk niet zeggen dat ik echt gelukkig of niet ben. Ik zit met iets aan mijn maag waardoor ik me op quasi elk moment van de dag kotsmisselijk voel en/of dat ineens uit het niks kan opkomen. Dat heeft niets te maken met gelukkig zijn, maar maakt het verdomd moeilijker. Durf bijna niet buiten komen (ik haat bv. het gaan werken terwijl ik vroeger altijd graag ging werken), en dat maakt een mens ongelukkig. Ik durf niet weg gaan met kameraden, ...

Maar voor de rest ben ik blij met waar mijn leven zit. Al reeds een lange tijd in een gelukkige relatie, hebben samen een huis op't oog, ik heb een mooie job,...
Als dat aan mijn maag moest opgelost geraken zou ik echt volmondig ja kunnen zeggen. Dan kan ik tenminste terug buiten komen.

SideShow

Legacy Member
Ik ben minder ongelukkig dan vroeger. Dat komt omdat ik "mijn weg" wat gevonden heb, met name: eigen huis en auto, goeie job, hobbies,...

Voor de rest ben ik wel nog steeds een droge, egoïstische, asociale zak, maar daar heb ik enkel last van als ik bij andere mensen ben.
Van zodra ik iets moet doen in groepsverband (laat ons bvb zeggen een barbecue op het werk), word ik diep ongelukkig en haat ik alles en iedereen.
Asociaal zijn is dus een raar beestje.

lammeken

Legacy Member
Ik voel mij wel merendeels gelukkig.
Al heb ik maandelijks wel eens een dag dat ik me wat minder voel,maar das dan maximum een dag.
Ik mag ook niet klagen, heb best een grote vriendengroep en een hechte familie.

Ben vooral blij dat ik nog leef.
Klinkt zo cliché als iets,maar het is waar.

brandon_

Legacy Member
Als ik mijn dag zou afsluiten met een gelukscijfer tussen 0 (= voel me de meest ongelukkige mens op aarde) en 10 (= voel me de meest gelukkige mens op aarde), zou ik over de laatste 10 jaar uitkomen op een mooi gemiddelde van tussen de 7 en de 8 denk ik. (7 jaar geleden wel een periode dat ik rond de 3-4 zat na een relatiebreuk.)
Maar 70-80% is nog altijd een mooie voldoende denk ik :)
Zijn er mensen die boven de 90% gemiddeld zitten? Ongetwijfeld, net zoals er vroeger op school mensen meer dan 90% op hun rapport hadden. Maar boeide me niet zo, met 70-80% was ik ook al méér dan tevreden ^^

Jehovah's Witness

Legacy Member
Nee, ondanks ik meer heb dan mijn leeftijdsgenoten. Maar veel te materialistisch opgevoed dus nooit content en altijd meer willen. En een keer een deftige relatie zou ook deugd doen. JA JOEEE

Lt. ZweedVoet

Legacy Member
Jehovah's Witness zei:
Nee, ondanks ik meer heb dan mijn leeftijdsgenoten. Maar veel te materialistisch opgevoed dus nooit content en altijd meer willen. En een keer een deftige relatie zou ook deugd doen. JA JOEEE

Confirmed.

e7452d492f.png

Lakigigar

Legacy Member
Nee

maar ik denk ook niet dat ik ooit al anders op deze vraag heb geantwoord. En indien het geval, heb ik wellicht gelogen omdat ik wou dat anderen zich niet bemoeiden.

RB26DETT

Legacy Member
Googke zei:
In de zomer lukt het wel qua fietsen en MTB na het werk. Het is als het weer vroeg donker wordt dat het niet evident wordt. En soms dat laat afbellen van anderen, zeer irritant.

Veldwezelt is toch in Limburg he. Als ge goesting hebt om eens te mountainbiken, laat maar weten.

EvilSwordfish

Legacy Member
Ik ben gelukkig wanneer mijn werkdag gedaan is en ik thuis kom.

Afhankelijk van waar ik zit bij klant of tussen projecten in.

Maar van zodra ik thuis ben, ben ik altijd content. Game, koken, kuske aan de vriendin. Perfect

Plutus

Legacy Member
Moeilijke vraag om een éénduidig antwoord op te geven. Als het dan toch moet, zou ik ja zeggen.
Ik heb een heel goed alledaags leven waar uiteraard werk aan is, maar gelukkig ben ik van nature een heel optimistisch persoon. Ik zie heel weinig problemen, eerder uitdagingen.

Na vier jaar keihard werken heb ik een job gevonden die me veel meer boeit én een heel gezonde work-life balance biedt, en dat in een heel aangename omgeving omringd door schitterende collega's. Ik probeer nu te genieten van de enorme hoeveelheid extra tijd die ik elke week heb, waarbij ik toch wat extra tijd/aandacht probeer te maken voor mijn vriendin (ik ben niet de meest aanhankelijke persoon dus daar heb ik nog wel moeite mee :p). Daarnaast ga ik opnieuw vaker sporten -zowel alleen, met vriendin als in clubverband- en ga ik trachten mijn sociaal netwerk terug op te bouwen. Dat laatste heb ik, spijtig genoeg, veel te hard verwaarloosd de voorbije jaren waardoor ik wel nog steeds een ruim netwerk heb maar waarvan bitter weinig hechte contacten.

Mijn 'probleem' is echter dat ik téveel wil. Ik heb teveel interesses en te weinig tijd, met als resultaat dat ik me vaak nogal opgejaagd voel, het gevoel heb dat alles 'nu nu nu' moet en ik dus niet meer gewoon kan genieten. Zo wil ik veel beter worden in verschillende sporten (lopen, zwemmen, mountainbike), wat uiteraard tijd vraagt. Ik ben al jarenlang enorm geboeid door investeren: in mijn nieuwe job ben ik Investment Analyst waarbij ik bedrijven ga waarderen en uiteindelijk opkopen (en ook het gehele overnameproces begeleid). Deze kennis wil ik verder uitbreiden in mijn vrije tijd en ook zelfstandig (buiten mijn job) analyses maken, privé investeren en artikels schrijven over mijn bevindingen.
Ik heb nog honderden boeken op mijn 'to read'-lijst staan en ik ben voor elk boek even ongeduldig om het te lezen. Ik wil beter leren koken. Ik wil me verder verdiepen in wijnen. Ik wil mijn programmeerkennis terug opfrissen en uitbreiden. Ik wil beter worden als 'doe het zelver' in huis en tuin. Ik wil zelf meubels leren maken. Ik zit met een idee voor een start-up en wil dit volop verder beginnen uitwerken. Ik wil terug actiever zijn in het verenigingsleven (zowel als lid en als bestuurder). Ik help regelmatig mensen met vanalles en nog wat en wil dit nog vaker doen, wat ten koste komt van mijn eigen 'to do's'. En nog zoveel meer...

Om maar kort te schetsen dat ik me zeker amuseer in het leven en me heel gelukkig voel, maar langs de andere kant ook wat verloren loop. Tijd brengt raad? Nog mensen met gelijkaardige ervaringen?

Nerath

Legacy Member
Herken mezelf daar ook wel wat in, het te gulzig zijn naar te veel dingen tegelijk. Zelf heb ik ondervonden dat het beter is om nieuwe kennis/vaardigheden te gaan clusteren, als in 'welke elementen van deze skill gaan een andere die ik wil óók vooruit helpen?'.
Concreet in jouw geval, als je meer zou richten op zwemmen zullen al je spiergroepen én je uithoudingsvermogen versterken, waardoor je ook beter zult worden in de andere sporten en je initieel wat minder tijd moet verdelen over de drie. Qua koken zou je iets minder vaak kunnen gaan koken, maar wanneer je dat dan wel doet tegelijk passende wijnen proberen vinden. Met betrekking tot programmeren (afhankelijk van wat je wil doen) kun je het misschien in functie van je start-up doen?
En uiteindelijk, toch echt wel wat kiezen :) Men zegt dat kiezen verliezen is, maar met deze tactiek valt dat heus wel mee, alles heeft een nut binnen 'the bigger picture'.

Jonas89

Legacy Member
massey-ferguson zei:
Ik mag ook niet klagen, heb best een grote vriendengroep en een hechte familie.

.

Amai, hier omgekeerd. Geen familie die interesse toont (ook al probeer je alles) en bijna geen vrienden

Dookie

Legacy Member
Jonas89 zei:
Amai, hier omgekeerd. Geen familie die interesse toont (ook al probeer je alles) en bijna geen vrienden

Wat probeer je dan onder andere? Genoeg plaatsen waar je nieuwe vrienden kan maken desnoods. :p

Ik ben ook niet echt sociaal (beetje terug getrokken vaak in het begin) maar vrienden maken of kennissen leggen is nu niet zo moeilijk toch. :p
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan