Goh, ik snap aan de andere kant ook wel dat het verwarrend is hoor. Het ene moment zitten we te roepen dat mannen de clitoris niet weten liggen en mannen egoïstisch zijn in bed en Wij Willen Ook Ons Orgasme. En dan het volgende moment is het van nee ja zo belangrijk is dat toch niet, intimiteit en tederheid is veel belangrijker! En dan het moment daarna is het weer van ja zeg, met je stereotypen, vrouwen willen ook gewoon eens hard gepakt worden.
Met andere woorden: vrouwen (allez, mensen eigenlijk hé) zijn gewoon complexe wezens en wat voor de één geldt, geldt niet voor de ander. En wat voor mij vandaag geldt kan morgen of straks al helemaal anders zijn.
Maar om nu een voorbeeld te geven dat momenteel in mijn eigen leven speelt. Door de hormonentherapie komt mijn vriendin heel moeilijk klaar. Dat is geen enkel probleem voor haar, dat is het belangrijkste niet. En ik kom zelf ook heel moeilijk klaar (antidepressiva plus ik ben gewoon een lastig mens denk ik
). Het resultaat is dat wij ontzéttend zalige geweldige seks hebben waar heel vaak geen enkel orgasme aan te pas komt. En er ook geen orgasme aan hoeft te pas komen.
En weet je, dat is één van de meest bevrijdende seksuele ervaringen die ik al gehad heb in de laatste jaren. Niet dat ik nu zo gericht was op mijn eigen orgasme (helemaal niet), maar wél op het orgasme van de ander, in kwestie bijna altijd de man. Want hoe je het ook draait of keert, tijdens de penetratie werk je op de één of andere manier altijd toe naar dat hoogtepunt voor hem en je bent daar onbewust toch wel mee bezig. Soms gewoon al omdat de grootste zin wel voorbij is en je hoopt dat hij er snel is
Maar nu hoeft dat niet meer, ook niet tijdens de penetratie. Wij kunnen gewoon zo lang of zo kort vrijen als we willen, zonder dat ik ineens bijvoorbeeld denk van oei, ze gaat bijna klaarkomen, nu mag ik zeker niet stoppen of moet ik vooral verder blijven doen. Of oei, ze is er bijna. Die gedachten spelen gewoon helemaal niet mee want een orgasme zit er waarschijnlijk toch niet in, dus dan doen wij gewoon voort. En dat is echt gewoon zo zalig, een vrijpartij zonder vastgelegd einde, zonder 'regeltjes', zonder eindpunt. Het is veel rustiger, veel intiemer en het is zelfs bijna spiritueel te noemen omdat we gewoon genieten van wat er op dát moment is en niet bezig zijn met straks, het is bijna mindfulness
Het klinkt heel stom want ik heb zoveel seksuele ervaring en een orgasme is voor mij nóóit belangrijk geweest. Maar dan plots (penetratieve) seks hebben met iemand die waarschijnlijk toch niet gaat klaarkomen... en dan is de situatie, het gevoel en de sfeer ineens héél anders. Dat heb ik dus echt nog nooit gehad. Wel mannen die moeilijk klaarkwamen en dan was dat altijd zo'n uitputtingsslag (voor hem) om toch klaar te komen en dan (al dan niet gefrustreerd) te moeten opgeven. Maar zoals nu, gewoon aanvaarden dat het niet gaat gebeuren? Dat opent ineens een hele wereld van mogelijkheden. Ráár is dat hoor, hoe dat blijkbaar toch heel erg meespeelt.
Ik ga straks nog weg dus ik heb mij net klaargemaakt. Rok, panty, en hoge laarzen. En onder die panty een (jongens)boxershort (oude van mijn vriendin) maar dááronder een Mr. Limpy in mijn Spareparts Tomboi gordel. En daaronder nog een gewone slip van mij (aangezien die gordel niet gewoon bij de was gegooid kan worden draag ik daar liever iets onder).