Archief - Samenwonen in huis partner

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Vlinder2

Legacy Member
Hallo,

Ik ben drie jaar samen met mijn partner, waarbij mijn partner net vóór onze eerste kennismaking was gestart met zijn bouwplannen voor zijn nieuw huis. Hij is 28 en ikzelf 24 en wonen nog beide thuis.
Binnenkort zal het huis volledig klaar zijn (nieuwbouwwoning) en dan zullen wij beide voor de eerste maal gaan samenwonen in zijn huis uiteraard.

Eerst vond ik het jammer dat wij niet samen een huis of appartement konden huren, maar huren vindt hij, net zoals ik, weggesmeten geld, al kan je niet direct een huis gaan kopen als je nog nooit samengewoond hebt ( ik werk nog maar 1 jaar).

Uiteindelijk vind ik dit nog wel de ideale basis, aangezien ik geen huur dien te betalen en verder kan sparen, muv gemeenschappelijke kosten, maar toch samen kunnen wonen.

Alleen komt er een "kleine" zaak bij kijken qua kopen van bijvoorbeeld meubelen enzovoort.... Mijn ouders waarschuwen mij quasi elke dag dat ik nooit mag investeren in zijn huis, omdat ik mijn geld dan kwijt ben want het is zijn huis uiteraard.
Inkopen ben ik ook niet van plan en ziet hij ook niet zitten, aangezien zijn ouders ook veel geld hebben gestoken in dat huis en ze alles quasi zelf gedaan hebben. Bovendien zou uitkopen een financiële ramp zijn voor hem met alle extra kosten. En trouwen met gemeenschap van goederen ook niet, zou heel dom zijn van hem natuurlijk :)
Zelf zou ik dus over een jaar of twee jaar een eigen huis of appartement kopen en laten verhuren (ouders hebben kennis van Immo).

Wat mijn ouders ook zeggen: als jij gaat meebetalen of zelf de meubelen betaalt en het is over zoveel tijd gedaan tussen jullie bijvoorbeeld, en hij moet die meubelen niet hebben, dan sta ik eigenlijk dus met mijn meubelen op straat...

Ik vind het langs ene kant wel beu dat ik dan niets betaal qua inrichting van het huis en anderzijds snap ik zeer goed standpunt van mijn ouders.

Hoe pakken jullie zo een zaken aan?
NB Voor mijn partner hoef ik ook niet mee te betalen, al is het natuurlijk altijd welkom, wegens de grote kost van een nieuwbouwwoning. Leven als een parasiet kan ik dus ook absoluut niet.

Binnenkort moeten we ook nog naar een notaris gaan. Wat zijn zo de belangrijkste zaken (in standpunt van mij dan) om te vragen en te bespreken?

Bedankt!

Bimmer

Legacy Member
Meebetalen met het huis zou ik nu ook niet doen, ik zou toch het eerste jaar afwachten wat u relatie zegt als je samen gaat wonen. Als het toch misloopt (hopelijk van niet), dan kan iedereen zijn kant uitgaan.

Qua meubels vind ik nu wel normal dat je mee zou betalen, tenslotte moest je iets huren, dan zou je toch ook meubels samenkopen? En als het dan misloopt sta je evengoed met die meubels op straat, dat zal in elk scenario zo zijn.

Dat jij na verloop van tijd iets zou kopen om te verhuren is goed, maar hou er wel rekkening mee dat je dit kunt doen odmat hij dan alles betaalt. Dan zou ik zelf voorstellen in u geval, dat jij meer betaalt voor de gemeenschappelijke kosten.
Als het dan goed blijft lopen, dan heb je nog een leuk extra inkomsten voor later en als het misloopt heb jij nog een appertement en hij zijn huis dat nog steeds 100% zijn eigendom is.

Vind de redenering van u ouders wel zeer kort door de bocht, want zo zou ik ook wel willen leven. Geen huis betalen, geen meubels betalen, maar dan wel een appertement kopen, dat je kunt verhuren omdat u vriend alles betaalt.

Ben zelf vrijgezel en heb ook een nieuwbouw. Moest ik nu iemand leren kennen waar het goed mee klikt, zou ik het eerste jaar ook enkel maar de gemeenschappelijke kosten delen (niet de lening). Als ze later dan graag mee eigenaar wilt worden (kan zeker begrepen dat ze ook iets wilt hebben), zou ik ook eerder voorstander zijn dat zij iets koopt om te verhuren. Als het misloopt, heeft zij ook nog iets en als het goedloopt, hebben we nog iets extra voor ons pensioen. Vind het wat dom dat ze geld zou insteken in mijn huis, daar hebben we als investering niks aan. Met de huur kan zij dan meer betalen voor de gemeenschappelijk kosten.

MrKend54l

Legacy Member
Hetgeen uw ouders beschrijven is nu eenmaal het risico van samen te gaan wonen en dingen samen te kopen. Als het misloopt is het een rompslomp op financieel vlak.

Meebetalen aan zijn huis zou ik nu ook niet doen. Maar koop u gewoon zelf iets voor te verhuren. Uiteraard verdeel je wel alle kosten onder elkaar. En naar meubelen toe kan jij bijvoorbeeld alles kopen en als het misloopt neem je ze mee, of koopt hij ze over van u.

Alles buiten de lening kan je perfect verdelen. Dat is het eerlijkste en zuiverste. Maar uiteindelijk in een relatie is er toch altijd iemand die meer verdient of meer dingen krijgt en daardoor ook meer bijdraagt aan het gezin op financieel vlak. Maar als je nog maar net samen gaat wonen kijk je best de kat wat uit de boom. Het zou jammer zijn als het na 4 maanden niet meer werkt.

Mulan

Legacy Member
Is dat niet iets dat in de eerste plaats jij met je vriend moeten overeenkomen ipv jij en je ouders?

Ik heb ook mijn eigen woning maar mijn (ondertussen echtgenoot) mocht hier niet gratis wonen hoor! Ik betalen om een ander gratis te laten wonen? Nee bedankt!
Toen hij zelf nog zijn appartement huurde (woonde vrij snel bij me in maar heeft zijn studio nog meer dan een jaar aangehouden), deelden we de kosten en kreeg ik zijn maaltijdcheques (moest ik dus minder bijleggen voor eten).
Toen hij zijn huur opzegde, betaalde hij me de helft van wat hij aan huur gaf voor zijn studio (win-win voor beide + natuurlijk minder dan de helft van mijn lening, was ongeveer 1/3de).

Alles wat we gemeenschappelijk aankochten, werd genoteerd met de nieuwprijs er bij. Als we uit elkaar zouden gaan zouden we de spullen ofwel zo verdelen dat we elk ongeveer de helft in geldwaarde hadden ofwel de helft uitbetalen aan de ander.

Wat sommige ook doen om geen parasiet te zijn, is alle vaste kosten betalen (Electriciteit, gas, water, Telenet,...) en de boodschappen door 2 delen.

The Prophet

Legacy Member
Laat hem bv de meubels kopen en koop jij bv de TV, koffiezet, ... etc. Dat gezever met elk de helft gaat sowieso problemen geven moesten jullie ooit uit elkaar gaan.

Voor kosten zoals elektriciteit, water,... kun je een gemeenschappelijke rekening openen en daarmee alles betalen.


Sent from my iPhone using Tapatalk

---

Legacy Member
ik hoor vaak van dat verhaal van kosten delen, maar de kosten zijn natuurlijk veel minder dan huur of lening.
waarom zou de erin trekkende partner niet alle kosten kunnen betalen bv, energie + internet + water is nog altijd maar 100-200 per maand, in se kan je daar nog kadastraal inkomen ofzo bij doen, nog eens 100 per maand erbij (roughly). dan heeft de eigenaar enkel de kredietkost (nog altijd hoger) en de inwonende voor een heel schappelijke prijsje de kosten betaald (Waar hij of zij ook de helft van 'gebruikt).

Bimmer

Legacy Member
--- zei:
ik hoor vaak van dat verhaal van kosten delen, maar de kosten zijn natuurlijk veel minder dan huur of lening.
waarom zou de erin trekkende partner niet alle kosten kunnen betalen bv, energie + internet + water is nog altijd maar 100-200 per maand, in se kan je daar nog kadastraal inkomen ofzo bij doen, nog eens 100 per maand erbij (roughly). dan heeft de eigenaar enkel de kredietkost (nog altijd hoger) en de inwonende voor een heel schappelijke prijsje de kosten betaald (Waar hij of zij ook de helft van 'gebruikt).

Omdat ik lening als een kost zie wat verkeerd vind. Oké je moet dat per maand betalen, maar je bent dat bedrag niet kwijt.

Ik betaal nu €1160 per maand aan een lening, waarvan €868,91 aan kapitaal en €290,03 aan intrest (elke maand stijgt het aandeel kapitaal en daalt de intrest). Dat kapitaal is eigenlijk sparen, maar ipv dat het op een spaarboekje komt, steekt het in een huis waarvan jij 100% eigenaar bent. Die 290,03 euro ben je kwijt, maar je hebt wel belasting aftrek waardoor een heel stuk van die intrest terug trek.

Dus op einde van de rit zal ik meer vermogen hebben, als ik mijn partner meer zou laten betalen. Voor mij is het dan ook geen win-win situatie, eerder win-win voor de eigenaar en win voor de intrekkende.
Oké je hebt uiteraard ook nog kosten aan het huis, maar je hebt dan ook weer waardevermeerdering en bepaalde onderhoud kun je dan nog delen als je wilt. Of je kunt zeggen dat hij/zij de helft van de intrest betaalt, want uiteindelijk is dat de kost van u maandelijks afbetaling.
Ik ben dan meer van princiepe als de partner iets bijgeeft voor de lening, dat hij/zij dan evenredig mee eigenaar is. Tenslotte is het u partner en niet een huurder.

Nuja iedereen kiest zelf wat ze doen uiteraard en als ze beide akkoord gaan is het goed hé. ;)

Renegadexxripxx

Legacy Member
Mulan zei:
Is dat niet iets dat in de eerste plaats jij met je vriend moeten overeenkomen ipv jij en je ouders?

Ik heb ook mijn eigen woning maar mijn (ondertussen echtgenoot) mocht hier niet gratis wonen hoor! Ik betalen om een ander gratis te laten wonen? Nee bedankt!
Toen hij zelf nog zijn appartement huurde (woonde vrij snel bij me in maar heeft zijn studio nog meer dan een jaar aangehouden), deelden we de kosten en kreeg ik zijn maaltijdcheques (moest ik dus minder bijleggen voor eten).
Toen hij zijn huur opzegde, betaalde hij me de helft van wat hij aan huur gaf voor zijn studio (win-win voor beide + natuurlijk minder dan de helft van mijn lening, was ongeveer 1/3de).

Alles wat we gemeenschappelijk aankochten, werd genoteerd met de nieuwprijs er bij. Als we uit elkaar zouden gaan zouden we de spullen ofwel zo verdelen dat we elk ongeveer de helft in geldwaarde hadden ofwel de helft uitbetalen aan de ander.

Wat sommige ook doen om geen parasiet te zijn, is alle vaste kosten betalen (Electriciteit, gas, water, Telenet,...) en de boodschappen door 2 delen.

Als hij dat kan aantonen heeft hij juridisch gezien een aandeel verworven in uw woning op het moment dat het verkeerd loopt. En moet je hem daar in principe voor uitbetalen. Dat is onder andere 1 van de redenen waarom je iemand die bij u in woont geen huur vraagt maar enkel de helft van de gebruiks- en leefkosten.

Is een tijd geleden hier ook al eens bediscussieerd gewees dat dit het risico was.

Maar om terug te komen op de thread van de OP. Voor mij zou het meubilair wanneer er nog niets aanwezig is, en jij hebt zeggenschap over dit meubilair. Dus hoe het ingericht wordt, dan lijkt het mij wel logisch dat je hiervan de helft betaald.
Natuurlijk ga ik er dan vanuit dat hetgeen je koopt ook uw eigen zin is, en op het moment dat je vertrekt je dat meubilair wenst mee te nemen. Natuurlijk niets houdt u tegen om te zeggen, van kijk ik heb deze meubeltjes nog liggen die ik meekrijg van x of y. Voor mij is dat goed en dat past zo in de woning samen met mijn smaak. Wil die dat absoluut niet, omdat het dan zijn smaak niet is of whatever dan betaald hij het maar zelf.

Uiteindelijk als je apart gaat wonen ga je ook meubels nodig hebben.

Castil

Legacy Member
Ik volg bovenstaande in deze discussie, huur vragen aan partner vind ik persoonlijk niet ok en alle andere kosten delen (50/50 of naargelang inkomen) in het begin. Na verloop kan je dit herevalueren als er een verhuurd appartement bij komt.

Verstuurd vanaf mijn E5823 met Tapatalk

Mulan

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
Als hij dat kan aantonen heeft hij juridisch gezien een aandeel verworven in uw woning op het moment dat het verkeerd loopt. En moet je hem daar in principe voor uitbetalen. Dat is onder andere 1 van de redenen waarom je iemand die bij u in woont geen huur vraagt maar enkel de helft van de gebruiks- en leefkosten.

Is een tijd geleden hier ook al eens bediscussieerd gewees dat dit het risico was.

Maar om terug te komen op de thread van de OP. Voor mij zou het meubilair wanneer er nog niets aanwezig is, en jij hebt zeggenschap over dit meubilair. Dus hoe het ingericht wordt, dan lijkt het mij wel logisch dat je hiervan de helft betaald.
Natuurlijk ga ik er dan vanuit dat hetgeen je koopt ook uw eigen zin is, en op het moment dat je vertrekt je dat meubilair wenst mee te nemen. Natuurlijk niets houdt u tegen om te zeggen, van kijk ik heb deze meubeltjes nog liggen die ik meekrijg van x of y. Voor mij is dat goed en dat past zo in de woning samen met mijn smaak. Wil die dat absoluut niet, omdat het dan zijn smaak niet is of whatever dan betaald hij het maar zelf.

Uiteindelijk als je apart gaat wonen ga je ook meubels nodig hebben.

We gaan die discussie niet uitvoering voeren, maar geen enkele rechter gaat eisen dat je ex partner jarenlang gratis heeft moeten wonen. Een kleine vergoeding kan dus absoluut wel. Wij hadden een bedrag afgesproken waar we ons beiden goed bij voelden en dat telt ;) Ik vroeg ook geen huur, hij stortte 250 euro met woongenot als melding. Alle kosten aan het huis zijn/waren ook mijn kosten. Vorig jaar bvb nieuwe keuken gezet, alles alleen betaald. Als ik volgend jaar een nieuwe ketel nodig heb, is dat ook een kost voor mij. Maar voor ons als gehuwd koppel dus niet meer van toepassing aangezien hij ook het vruchtgebruik heeft van mijn huis als ik kom te sterven.... Alles komt nu ook van 1 gemeenschappelijke rekening dus ook wat ik terugtrek van de belastingen komt daarop terecht.


https://www.belgium.be/nl/familie/koppel/samenwonen/wettelijk_samenwonen/

Dit kan je eventueel als basis nemen, dat beiden bijdragen in alle kosten naargelang het inkomen om dat te rechtvaardigen. Geldt hier wel voor wettelijk samenwonenden, maar de vrederechter gaat niet zeggen: " ah, uw partner heeft 10j bij jou gewoond en iets mee betaald in woongenot? Stort dat maar allemaal terug! "zolang het bedrag dus maar een redelijke bijdrage is.... Heeft je huis bvb een verhuurwaarde van 800 euro per maand en betaal je 600 euro hypotheek omdat je ouders hebben gesponsord, is het niet de bedoeling dat je partner die geen eigenaar is, 400 euro maandelijks bijdraagt.

Renegadexxripxx

Legacy Member
Heb je geen eigen inbreng gehad. Om rekening te vergemakkelijken. Betaal jij 1000 euro af voor de lening. Betaalt hij u 250 Euro voor het huurgenot. Stel dat je na 20 jaar uiteengaat. Dat uw lening 20 jaar Gold. Dan heeft uw vriend recht opgebouwd op 1/4 de van de woning. Is die woning 400k geschat, ben jij hem 100k schuldig.

Zo is de vorige discussie thread hier toen geëindigd. Al parafraseer ik een beetje. Dacht mij te herinneren dat conradus en jpv daaraan toen ook hadden gecontribueerd. Maar kan al wel 3j+ oud zijn die thread...



Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A3003 met Tapatalk

MrKend54l

Legacy Member
Uiteindelijk ook niet meer dan logisch. Hij elke maand 250€ betalen en jij op het einde van de rit 100% eigenaar zijn van het huis? Dat zou wel een dikke farce zijn.

Daarbij is heel het “gratis bij mij inwonen” ook dikke bullshit. Uw maandelijkse afbetaling heeft als einddoel het 100% verwerven van een eigendom. Dat staat los van de kosten van het leven, daarbij denk ik aan eten, drinken, rekeningen los van het huis en grond en gewoon inkopen an sich. Daar splits je de rekening in, dat is logisch.

Als ik elke maand 500€ beleg dan kan ik moeilijk eisen dat mijn vriendin mij hiervoor 250€ geeft.

Stel dat uw huis 100% is afbetaald, en er komt iemand bij u inwonen, zou je dan ook nog huur vragen?

Als iemand bijdraagt in uw investering is het ook logisch dat hij procentueel eigenaar is van deze investering. Al zeker als hij woongenot in de mededeling zet kan hij aantonen dat hij hiertoe bijgedragen heeft. Soms doen mensen dingen die ludiek of zinloos lijken. Maar vaak doen ze het om een reden ;)

Mulan

Legacy Member
MrKend54l zei:
Uiteindelijk ook niet meer dan logisch. Hij elke maand 250€ betalen en jij op het einde van de rit 100% eigenaar zijn van het huis? Dat zou wel een dikke farce zijn.

Daarbij is heel het “gratis bij mij inwonen” ook dikke bullshit. Uw maandelijkse afbetaling heeft als einddoel het 100% verwerven van een eigendom. Dat staat los van de kosten van het leven, daarbij denk ik aan eten, drinken, rekeningen los van het huis en grond en gewoon inkopen an sich. Daar splits je de rekening in, dat is logisch.

Als ik elke maand 500€ beleg dan kan ik moeilijk eisen dat mijn vriendin mij hiervoor 250€ geeft.

Stel dat uw huis 100% is afbetaald, en er komt iemand bij u inwonen, zou je dan ook nog huur vragen?

Als iemand bijdraagt in uw investering is het ook logisch dat hij procentueel eigenaar is van deze investering. Al zeker als hij woongenot in de mededeling zet kan hij aantonen dat hij hiertoe bijgedragen heeft. Soms doen mensen dingen die ludiek of zinloos lijken. Maar vaak doen ze het om een reden ;)

Zoals ik eerder al zei, moet je als koppel zelf bespreken én in overeen komen. Ik wou niemand gratis laten wonen (ik elke maand nauwelijks rondkomen en hij 1000 euro kunnen sparen bij wijze van spreken?) en hij WOU ook niet gratis intrekken. De helft van zijn lage huur vonden we beiden een heel goede oplossing (hij heeft zelf meermaals gevraagd of dat ècht wel genoeg was) en vooral niet vergeten dat dat doorgaans een tijdelijke oplossing is he...

Ofwel ga je na enkele jaren terug uit elkaar, ofwel ga je op een bepaald moment beslissen alles samen te doen: alle inkomsten op 1 rekening (dus ook het belastingvoordeel etc) en heel vaak de boel verkopen en samen iets kopen of de andere koopt ook iets op zijn/haar naam (wat bij ons de bedoeling is). Als ik morgen dood val, heeft hij in ons geval wel het vruchtgebruik op "mijn" huis waar hij nauwelijks iets voor heeft bijgedragen en dat door de ssv volledig afbetaald wordt....

MrKend54l

Legacy Member
Mulan zei:
Zoals ik eerder al zei, moet je als koppel zelf bespreken én in overeen komen. Ik wou niemand gratis laten wonen (ik elke maand nauwelijks rondkomen en hij 1000 euro kunnen sparen bij wijze van spreken?)

Snap ik goed hoor. Dat hij bijdraagt ik de lening is dan ook geen enkel probleem. Maar het is wel zo dat hij daardoor ook procentueel eigenaar is van uw huis. En dat is waar het om draait.

Het gaat er niet om dat hij niet mag meebetalen voor de lening. Wel dat hij niet kan betalen maar geen eigenaar is van het huis.

ashuray

Legacy Member
Vlinder2 zei:
Hallo,

Ik ben drie jaar samen met mijn partner, waarbij mijn partner net vóór onze eerste kennismaking was gestart met zijn bouwplannen voor zijn nieuw huis. Hij is 28 en ikzelf 24 en wonen nog beide thuis.
Binnenkort zal het huis volledig klaar zijn (nieuwbouwwoning) en dan zullen wij beide voor de eerste maal gaan samenwonen in zijn huis uiteraard.

Eerst vond ik het jammer dat wij niet samen een huis of appartement konden huren, maar huren vindt hij, net zoals ik, weggesmeten geld, al kan je niet direct een huis gaan kopen als je nog nooit samengewoond hebt ( ik werk nog maar 1 jaar).

Uiteindelijk vind ik dit nog wel de ideale basis, aangezien ik geen huur dien te betalen en verder kan sparen, muv gemeenschappelijke kosten, maar toch samen kunnen wonen.

Alleen komt er een "kleine" zaak bij kijken qua kopen van bijvoorbeeld meubelen enzovoort.... Mijn ouders waarschuwen mij quasi elke dag dat ik nooit mag investeren in zijn huis, omdat ik mijn geld dan kwijt ben want het is zijn huis uiteraard.
Inkopen ben ik ook niet van plan en ziet hij ook niet zitten, aangezien zijn ouders ook veel geld hebben gestoken in dat huis en ze alles quasi zelf gedaan hebben. Bovendien zou uitkopen een financiële ramp zijn voor hem met alle extra kosten. En trouwen met gemeenschap van goederen ook niet, zou heel dom zijn van hem natuurlijk :)
Zelf zou ik dus over een jaar of twee jaar een eigen huis of appartement kopen en laten verhuren (ouders hebben kennis van Immo).

Wat mijn ouders ook zeggen: als jij gaat meebetalen of zelf de meubelen betaalt en het is over zoveel tijd gedaan tussen jullie bijvoorbeeld, en hij moet die meubelen niet hebben, dan sta ik eigenlijk dus met mijn meubelen op straat...

Ik vind het langs ene kant wel beu dat ik dan niets betaal qua inrichting van het huis en anderzijds snap ik zeer goed standpunt van mijn ouders.

Hoe pakken jullie zo een zaken aan?
NB Voor mijn partner hoef ik ook niet mee te betalen, al is het natuurlijk altijd welkom, wegens de grote kost van een nieuwbouwwoning. Leven als een parasiet kan ik dus ook absoluut niet.

Binnenkort moeten we ook nog naar een notaris gaan. Wat zijn zo de belangrijkste zaken (in standpunt van mij dan) om te vragen en te bespreken?

Bedankt!

Ik zou idd enkel gemeenschappelijke kosten betalen. Wilt hij mss later zijn huis verhuren en iets met jou kopen? Indien niet zou ik idd iets kopen en verhuren. Je kan altijd trouwen met scheiding van goederen dat gaan wij ook doen. Wij wonen nu in mijn partner zijn appartement dat binnen 7 jaar van hem is. Als wij samen iets gaan kopen betaald de huurder van dit appartement zijn lening dus af. Maar het is hier dan ook te klein om aan kindjes te beginnen..

Ik betaal niet mee voor onze meubels. Maar als er iets stuk gaat wat ik mee gebruik bv wasmachine zal ik wel mee een nieuwe kopen.

Verder doe ik ook alles in het huishouden als tegen prestatie omdat ik geen huur moet betalen

sneeuwzwart

Legacy Member
Ik woon samen met m'n vriendin in haar woning. Ik had al een volledige inboedel voor de verhuis, dus heel mijn inboedel is verhuisd naar haar eigendom. De afspraak is ook dat bij een nieuwe aankoop of vervanging van iets dat "meeneembaar" is, ik de volledige kosten op mij neem. Als het dan mis zou gaan is alles heel gemakkelijk te verdelen, het huis is haar eigendom, alles wat los zit neem ik mee. Alle andere kosten worden vanzelfsprekend 50/50 verdeeld, en daarnaast betaal ik ook nog een (beperkte) maandelijkse bijdrage. Het is een nieuwbouw met zonnepanelen en regenwaterput, dus de rekeningen zijn redelijk beperkt waardoor ik ook mee profiteer van haar investeringen. Daarnaast heb ik zelf ook een eigendom die ik verhuur, vandaar dat ik het raar zou vinden dat ik gratis bij haar zou mogen wonen terwijl ik maandelijks een mooi bedrag van huurgeld op m'n rekening krijg gestort.

FVB9

Legacy Member
Ik zit in dezelfde situatie. Mijn partner heeft ook een nieuwbouwhuis waar we samen in wonen. Het huis hebben we samen gebouwd 8 jr geleden, het was een schenking van zijn ouders. Dus er is geen lening. We hebben wel samen alles gekozen dus ik heb ook inspraak gehad in alles. Ik betaal ook geen huur en zou ik ook niet doen, liever samen iets huren of kopen dan... Ik betaal wel mee in de gemeenschappelijke kosten zoals water, elektriciteit, internet, ... Daarvoor hebben we een gemeenschappelijke rekening. Ik heb ook meebetaald inboedel. Meubels, tv, kookpotten, ... Moesten we uit elkaar gaan kom je overeen wie wat krijgt, ik denk niet dat ik veel mee zou nemen. Ik zou mijn deel van inboedel dan zien als een compensatie voor het gratis wonen al die jaren. Ik heb ook van niks nog facturen, je moet elkaar ook wat vertrouwen.

Ik wilde na paar jaar samen huis kopen / bouwen, maar dat zag vriend niet zitten omdat hij geen zin had om te lenen en omdat hij er heel graag woont. Dus heb ik dan zelf nieuwbouwappartement gekocht dat ik verhuur. Lening wordt voor groot deel afbetaald door de huur en moesten we ooit uit elkaar gaan heb ik nog het appartement waar ik kan in gaan wonen. Ik vind dat wel belangrijk, want als je uit elkaar gaat op je 50ste of zo is het ook te laat om nog iets te kopen. En ik heb geen zin om op mijn oude dag alleen te vallen en te moeten huren. Dus ja, en als we samen blijven is het appartement ook een goede investering. Ik zie het als een soort pensioensparen.

Vlinder2

Legacy Member
sneeuwzwart zei:
Ik woon samen met m'n vriendin in haar woning. Ik had al een volledige inboedel voor de verhuis, dus heel mijn inboedel is verhuisd naar haar eigendom. De afspraak is ook dat bij een nieuwe aankoop of vervanging van iets dat "meeneembaar" is, ik de volledige kosten op mij neem. Als het dan mis zou gaan is alles heel gemakkelijk te verdelen, het huis is haar eigendom, alles wat los zit neem ik mee. Alle andere kosten worden vanzelfsprekend 50/50 verdeeld, en daarnaast betaal ik ook nog een (beperkte) maandelijkse bijdrage. Het is een nieuwbouw met zonnepanelen en regenwaterput, dus de rekeningen zijn redelijk beperkt waardoor ik ook mee profiteer van haar investeringen. Daarnaast heb ik zelf ook een eigendom die ik verhuur, vandaar dat ik het raar zou vinden dat ik gratis bij haar zou mogen wonen terwijl ik maandelijks een mooi bedrag van huurgeld op m'n rekening krijg gestort.

Bedankt om jouw ervaring mee te delen! Ik snap me wel volledig in jouw bevindingen. Op de manier zoals jullie het nu doen, ben ik ook van plan. Alleen zal ik nog geen maandelijkse bijdrage of huur betalen, omdat enerzijds ik nog moet sparen om zelf huis te kopen of appartement en anderzijds ik ook wil afwachten paar maanden hoe de relatie verloopt als wij samenwonen (al verwacht ik geen strubbelingen, maar je weet maar nooit).

Ik denk vooral dat mijn ouders overbezorgd zijn en zitten echt met slechtste scenario in hoofd dat ik op straat sta zonder iets (of met mijn meubelen zoals ze zeggen ), waar ik natuurlijk ook wel regelmatig aan denk. Mijn familie is verhuist naar de Kempen en ikzelf blijf in Oost-Vl wonen, wat natuurlijk niet evident zal zijn moest ik op straat staan :) Anders zouden we nog relativeren dat ik terug bij mijn ouders zou kunnen intrekken etc maar dat zal niet gaan helaas... Alles laait nu ook op aangezien mijn broer in een vechtscheiding zit en al financiële strubbelingen enzovoort, ondanks gemeenschappelijk huis.

Zijn allemaal nieuwe uitdagingen en risico's die we allemaal wel eens moeten nemen denk ik.

ashuray

Legacy Member
Vlinder2 zei:
Bedankt om jouw ervaring mee te delen! Ik snap me wel volledig in jouw bevindingen. Op de manier zoals jullie het nu doen, ben ik ook van plan. Alleen zal ik nog geen maandelijkse bijdrage of huur betalen, omdat enerzijds ik nog moet sparen om zelf huis te kopen of appartement en anderzijds ik ook wil afwachten paar maanden hoe de relatie verloopt als wij samenwonen (al verwacht ik geen strubbelingen, maar je weet maar nooit).

Ik denk vooral dat mijn ouders overbezorgd zijn en zitten echt met slechtste scenario in hoofd dat ik op straat sta zonder iets (of met mijn meubelen zoals ze zeggen ), waar ik natuurlijk ook wel regelmatig aan denk. Mijn familie is verhuist naar de Kempen en ikzelf blijf in Oost-Vl wonen, wat natuurlijk niet evident zal zijn moest ik op straat staan :) Anders zouden we nog relativeren dat ik terug bij mijn ouders zou kunnen intrekken etc maar dat zal niet gaan helaas... Alles laait nu ook op aangezien mijn broer in een vechtscheiding zit en al financiële strubbelingen enzovoort, ondanks gemeenschappelijk huis.

Zijn allemaal nieuwe uitdagingen en risico's die we allemaal wel eens moeten nemen denk ik.

Moest er iets mis gaan en je domiciliëring staat op zijn huis kan hij u zo maar niet buiten zetten hoor. Dan moet hij tijd geven zodat jij zelf iets kan gaan huren of kopen

Vlinder2

Legacy Member
FVB9 zei:
Ik zit in dezelfde situatie. Mijn partner heeft ook een nieuwbouwhuis waar we samen in wonen. Het huis hebben we samen gebouwd 8 jr geleden, het was een schenking van zijn ouders. Dus er is geen lening. We hebben wel samen alles gekozen dus ik heb ook inspraak gehad in alles. Ik betaal ook geen huur en zou ik ook niet doen, liever samen iets huren of kopen dan... Ik betaal wel mee in de gemeenschappelijke kosten zoals water, elektriciteit, internet, ... Daarvoor hebben we een gemeenschappelijke rekening. Ik heb ook meebetaald inboedel. Meubels, tv, kookpotten, ... Moesten we uit elkaar gaan kom je overeen wie wat krijgt, ik denk niet dat ik veel mee zou nemen. Ik zou mijn deel van inboedel dan zien als een compensatie voor het gratis wonen al die jaren. Ik heb ook van niks nog facturen, je moet elkaar ook wat vertrouwen.

Ik wilde na paar jaar samen huis kopen / bouwen, maar dat zag vriend niet zitten omdat hij geen zin had om te lenen en omdat hij er heel graag woont. Dus heb ik dan zelf nieuwbouwappartement gekocht dat ik verhuur. Lening wordt voor groot deel afbetaald door de huur en moesten we ooit uit elkaar gaan heb ik nog het appartement waar ik kan in gaan wonen. Ik vind dat wel belangrijk, want als je uit elkaar gaat op je 50ste of zo is het ook te laat om nog iets te kopen. En ik heb geen zin om op mijn oude dag alleen te vallen en te moeten huren. Dus ja, en als we samen blijven is het appartement ook een goede investering. Ik zie het als een soort pensioensparen.

Ik herken me echt vollédig in jou en hoe jij het hebt aangepakt. Zo zie ik het voor mij nu ook komen... Zelf iets kopen en verhuren zodanig ik met dat geld de lening deels kan afbetalen. Ik vind het zelf ook heel belangrijk om zelf een eigendom te hebben, waarop je dan altijd kan terugvallen.

Ik vroeg mij juist het volgende af: stel ik heb een huurder die erin woont,en plots gaan mijn vriend en ik uit elkaar... Vanaf wanneer kan ik dan terug in mijn eigendom zelf wonen/wanneer moet mijn huurder eruit? Dat zijn zaken die ik dan nog eens moet opzoeken of weet jij hierop een antwoord?

Grts
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan