BenneB
Legacy Member
Aan topic starter:
ge moogt echt van geluk spreken da u lichaam niet zo hard hecht aan de nicotine als bij andere mensen.
Ik heb er zelf echt enorm last van gehad.
De eerste weken/maanden heb ik alle dagen moeten doorkomen met het gevoel dat ik iets miste, dat ik veel gelukkiger zou kunnen zijn geweest die dag als ik enkel mijn sigaretjes had kunnen roken.
Want dat zijn het wel. Kleine boostjes, kleine stootjes happiness die je weer doen voortdrijven in je dagelijkse bezigheden.
De ene dag iets meer als de andere, maar toch.
Na een paar maanden heb ik echt op het punt gestaan van te denken: als het gevoel van elke dag een gemis te hebben echt niet overgaat kan ik mezelf het beter gunnen dan te blijven rondlopen met die psychische kwelling.
Die periode was het zwaarst en pas vanaf toen is het gevoel van gemis en hunkering beginnen afnemen en stilaan wegkwijnen.
Nu heb ik er eindelijk geen last meer van, 1,5 jaar gestopt.
De eerste 6 maanden heb ik het zwaar te verduren gehad.
Piece of cake, not so much.
ge moogt echt van geluk spreken da u lichaam niet zo hard hecht aan de nicotine als bij andere mensen.
Ik heb er zelf echt enorm last van gehad.
De eerste weken/maanden heb ik alle dagen moeten doorkomen met het gevoel dat ik iets miste, dat ik veel gelukkiger zou kunnen zijn geweest die dag als ik enkel mijn sigaretjes had kunnen roken.
Want dat zijn het wel. Kleine boostjes, kleine stootjes happiness die je weer doen voortdrijven in je dagelijkse bezigheden.
De ene dag iets meer als de andere, maar toch.
Na een paar maanden heb ik echt op het punt gestaan van te denken: als het gevoel van elke dag een gemis te hebben echt niet overgaat kan ik mezelf het beter gunnen dan te blijven rondlopen met die psychische kwelling.
Die periode was het zwaarst en pas vanaf toen is het gevoel van gemis en hunkering beginnen afnemen en stilaan wegkwijnen.
Nu heb ik er eindelijk geen last meer van, 1,5 jaar gestopt.
De eerste 6 maanden heb ik het zwaar te verduren gehad.
Piece of cake, not so much.
