Archief - Te volwassen voor mijn leeftijd?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Nahrtent

Legacy Member
LeXx zei:
Ik kijk op kot ook liever eens een goede film (of paar series) 's avonds dan met een groep weg te gaan en de "verplichte" 10 pinten te drinken.
Heeft bij mij niets met drinken te maken, maar gewoon zo in een groep gaan staan zegt mij ook echt niets.

Hahaha, ja, ik vind dat dus ook ronduit stom eh. Dan staan we daar met 8 man op 3 vierkante meter een beetje awkward te 'dansen' (lees, compleet aritmisch met de voeten op de grond tikken), met een pint van €2,20 in uw hand, en dan nog versta ik geen bal van wat er gezegd wordt doordat die schijtmuziek veel te luid staat. Ik hoor sowieso al niet 100% dus dan moet ik altijd twee, drie keer "Huh, wablieft?"vragen als iemand iets zegt, en na een uur of twee vraag ik mij dan altijd af wat ik daar dan eigenlijk sta te doen en bol ik het af.

Twee jaar heb ik dat volgehouden. Dan was het mij beu. Sindsdien ga ik enkel nog naar concerten en goa-feestjes (:unsure:), of een casual pint drinken op café. En ik voel mij veel gelukkiger.

Guazala

Legacy Member
Alsof graag uitgaan iets met volwassenheid te maken heeft....

Volwassen zijn is volgens mij vooral je eigen keuzes maken, ongeacht wat anderen daardoor van je denken. Dus als je niet graag uitgaat doe je dat gewoon niet. Maar iemand die dat wel graag doet en dus ook regelmatig doet is daarom niet minder volwassen, die heeft gewoon andere interesses.

In elk geval heeft volwassen zijn volgens mij niets te maken met huisje, tuintje, boompje, kindje of met wat je al dan niet graag doet in je vrije tijd.
Volwassen zijn is bewust keuzes maken, rekening houden met wat de gevolgen ervan zijn en daarna ook verantwoordelijkheid nemen voor die keuzes en hun gevolgen, wat die dan ook moge zijn.

puni

Legacy Member
Guazala zei:
Alsof graag uitgaan iets met volwassenheid te maken heeft....

Volwassen zijn is volgens mij vooral je eigen keuzes maken, ongeacht wat anderen daardoor van je denken. Dus als je niet graag uitgaat doe je dat gewoon niet. Maar iemand die dat wel graag doet en dus ook regelmatig doet is daarom niet minder volwassen, die heeft gewoon andere interesses.

In elk geval heeft volwassen zijn volgens mij niets te maken met huisje, tuintje, boompje, kindje of met wat je al dan niet graag doet in je vrije tijd.
Volwassen zijn is bewust keuzes maken, rekening houden met wat de gevolgen ervan zijn en daarna ook verantwoordelijkheid nemen voor die keuzes en hun gevolgen, wat die dan ook moge zijn.

Toch nog iemand met wat common sense.

Nahrtent

Legacy Member
Guazala zei:
Volwassen zijn is volgens mij vooral je eigen keuzes maken, ongeacht wat anderen daardoor van je denken. Dus als je niet graag uitgaat doe je dat gewoon niet. Maar iemand die dat wel graag doet en dus ook regelmatig doet is daarom niet minder volwassen, die heeft gewoon andere interesses.

Zeker juist. Ik merk dat ook bij mijzelf, vroeger vond ik het wel ambetant als ik dan zei: "Sorry, ik ga niet mee, dat is niets voor mij. Ik vind dat gewoon niet leuk." Ze staarden mij dan soms aan alsof ik een alien was, of ze proberen u dan te overtuigen met argumenten als "van zodra ge een paar pinten achterover hebt zal het wel beteren!" en da's écht niet leuk. Anderzijds stond ik dan zelf ook wel vaak té negatief tegenover mensen die dat wel leuk vonden, ik kon dat gewoon niet vatten en vond het blijkbaar nodig om dat herhaaldelijk te laten blijken. :p

Met iedereen ouder te worden is dat ferm gebeterd. 't Is zoals eerder gezegd ook vooral belangrijk om die houding niet door te trekken naar andere vormen van uitgaan of sociaal contact. Dinertjes met vrienden, kaartavonden, daar kan ik écht van genieten, en 't is gewoon veel fijner leven als ge voelt dat anderen u aanvaarden, ook als ge niet mee gaat doorzakken in de nachtclubs. Ik heb toch het gevoel dat de mensen in mijn vriendenkring elkaar veel beter kennen en accepteren dan enkele jaren geleden, toen was er veel meer groepsdruk. Ik steek dat met plezier op de leeftijd. :)

rsc

Legacy Member
bestendigheid zei:
Ik ben niet iemand die spijt heeft van dergelijke keuzes, maar als ik op een magische manier een nieuwe keuze kon maken, had ik alle bier, vrouwen, frieten en andere onnozele frivoliteiten links laten liggen. Ik kan mezelf echt niet teveel pijnigen over mijn keuzes, omdat ik niet vind dat ik een volledig fout leven heb geleefd. Enkel een grote achterstand die ik heb opgelopen omdat ik nu opnieuw moet beginnen met studeren, en dat geen sinecure is als je al 10 jaar ipv een schoolritme een werkritme hebt aangenomen.
De richting afmaken van 10 jaar geleden kan toch niet moeilijk zijn? 10 jaar geleden waren er toch ook al vrijstellingen.
LeXx zei:
Ik kijk op kot ook liever eens een goede film (of paar series) 's avonds dan met een groep weg te gaan en de "verplichte" 10 pinten te drinken.
Als je je verplicht voelt om 10 pinten te drinken op een avond, ben je toch echt een zwakkeling. Heb een eigen mening; en als deze niet wordt gerespecteerd --> andere vrienden zoeken.

SinDweller zei:
Hahaha, ja, ik vind dat dus ook ronduit stom eh. Dan staan we daar met 8 man op 3 vierkante meter een beetje awkward te 'dansen' (lees, compleet aritmisch met de voeten op de grond tikken), met een pint van €2,20 in uw hand, en dan nog versta ik geen bal van wat er gezegd wordt doordat die schijtmuziek veel te luid staat. Ik hoor sowieso al niet 100% dus dan moet ik altijd twee, drie keer "Huh, wablieft?"vragen als iemand iets zegt, en na een uur of twee vraag ik mij dan altijd af wat ik daar dan eigenlijk sta te doen en bol ik het af.
Hoe dom is het van dit 2 jaar vol te houden??? Ik ervaarde hetzelfde (muziek te luid, te awkward staan, te dure drank) en ik ben hiermee gestopt na de tweede ervaring (door een andere vriendengroep en in een andere omgeving (dus niet exact dezelfde fout).

Nahrtent

Legacy Member
rsc zei:
Hoe dom is het van dit 2 jaar vol te houden??? Ik ervaarde hetzelfde (muziek te luid, te awkward staan, te dure drank) en ik ben hiermee gestopt na de tweede ervaring (door een andere vriendengroep en in een andere omgeving (dus niet exact dezelfde fout).

Contacten willen onderhouden, de reden ergens anders leggen ("Ik was wss niet zat genoeg", "Ik had gewoon niet zo'n goede dag", ...), meegesleept worden na iets te veel gedronken te hebben op een pre-drink, ergens altijd hopen dat het deze keer wel leuk zou zijn (wat soms ook wel gebeurde, gewoon héél zelden), ...

En met "2 jaar" bedoel ik niet dat ik dat tientallen keren gedaan heb. Ik ging sowieso wel weinig uit, max. een keer of 5 per semester. Maar het heeft wel even geduurd voor ik doorhad dat dat gewoon nooit iets voor mij ging worden. Ik ben daar ook best blij mee nu, sommige van mijn vrienden gaan 3 keer per week uit, dat moet nogal geld kosten.

Het hoogtepunt van zo'n avond was dan meestal iedereen die ik kende begroeten, gevolgd door het standaard "gesprek":
- "Ah hey, ça va?"
- "Jaja, ça va! ça va?"
- "ça va!"
- [onhoorbaar (of later op de avond onverstaanbaar) gebrabbel]

In de sfeer van Kerstmis zal ik uw beledigende ondertoon deze keer maar vergeven, zeker? Maar mijn jongere ik was zeker niet even slim als de huidige ik, dat wel.

lietchi

Legacy Member
M'n vriendin van een tiental jaar geleden ging een paar keer per week een hele nacht uit (20 tot 30 pinten per nacht!). Één keer per week werd ik 'meegesleurd' op café met haar (even zatte) vrienden, terwijl ik misschien 2 of 3 biertjes dronk, afgewisseld met water. Nuchter tussen dronkaards, wat een plezier... En af en toe werd ze een 'mean drunk' en kreeg ik nog verwijten naar m'n hoofd dat ik een 'heilig boontje' was en te weinig dronk. Hatelijk was dat, nu ik er aan terugdenk, maar toen had ik nog niet de moed om voor mezelf op te komen. Ook dat is volwassenheid, zoals iemand anders al zei: je eigen ding durven doen.

Ketelbuik

Legacy Member
bestendigheid zei:
Ik kan u 1 ding vertellen:

Uitgaan heeft mijn studies verpest.
Punt.

Ik had een kans om een goed diploma te behalen,

Wow dat ben ik.
Een jaar en een half verspild door elke avond uit te gaan of te smoren tot een gat in de nacht en films of series zien (en ook psychedelische drugs). Nu ga ik opgescheept zitten met een professionele bachelor in plaats van de verwachtte master :(

Lexx

Legacy Member
rsc zei:
Als je je verplicht voelt om 10 pinten te drinken op een avond, ben je toch echt een zwakkeling. Heb een eigen mening; en als deze niet wordt gerespecteerd --> andere vrienden zoeken.

Ik wist gewoon dat deze comment ging komen, ook al heb ik eigenlijk mijn best proberen doen om dit te vermijden. Maar kunt niet verwachten dat de gemiddelde lezer hier uw comments wat inhoudelijker gaan bekijken in plaats van af te gaan op letterlijk getypte woorden :help:

Precies alsof ik (of iemand anders) zich ooit verplicht voelt om te drinken als ge met een groep uitgaat. Ik bedoel dat de meeste mensen dat uit zichzelf gewoon doen (ja ikzelf ook als ik uitga).

Dat is voor mij het hele punt van naar een "fuif" te gaan. Anders kunt ge beter thuis achter uwe pc muziek luisteren ofwel met diezelfde vrienden op café gaan om rustig te praten (wat ik tegenwoordig ook gewoon veel leuker vind)

En dat dan direct afschuiven als : "je bent een zwakkeling zonder mening -> zoek andere vrienden". Aub seg :niceone:

AlfaRomeoMito

Legacy Member
Ik zit met het tegenovergestelde probleem.
Ik loop tegen de 30 aan, maar ik voel me mentaal maar 20. Ben ik nu abnormaal? :unsure:

mazonemayu

Legacy Member
bestendigheid zei:
Ik kan u 1 ding vertellen:

Uitgaan heeft mijn studies verpest.
Punt.

Ik had een kans om een goed diploma te behalen,
maar omdat ik altijd superbraaf was geweest, en nooit gerebelleerd heb, was ik opeens vrij op kot om te doen wat ik wilde.
Ik heb constant dronken geweest, en alhoewel mijn punten nog best meevielen (1e jaar 35%, 2e jaar 71%, 3e jaar 53%, 4e jaar 55%) heb ik moeten stoppen wegens geldgebrek.

Ik ben niet iemand die spijt heeft van dergelijke keuzes, maar als ik op een magische manier een nieuwe keuze kon maken, had ik alle bier, vrouwen, frieten en andere onnozele frivoliteiten links laten liggen. Ik kan mezelf echt niet teveel pijnigen over mijn keuzes, omdat ik niet vind dat ik een volledig fout leven heb geleefd. Enkel een grote achterstand die ik heb opgelopen omdat ik nu opnieuw moet beginnen met studeren, en dat geen sinecure is als je al 10 jaar ipv een schoolritme een werkritme hebt aangenomen.

Kies een leuke hobby: piano spelen in een groepje, toneel, restaurants proberen, kooklessen volgen, etc etc.
Laat het uitgaan, de alcohol, de dansende vrouwen op tafels voor wat ze zijn: kortstondig plezier en een mogelijke tragedie op lange termijn.

Ik was te weinig volwassen voor mijn leefftijd. Nogmaals: geen spijt, wel een heleboel verkeerde beslissingen.

Heeft gewoon alles met uw karakter te maken dan: je bent gewoon geen doorzetter.
Mijn lief was vroeger de grootste zuipschuit die er was, die kon letterlijk al mijn maten onder tafen drinken (en en dat wil al iets zeggen :D), toch heeft zij ne master in Russisch (das ook nog niet het eerste t beste vanwege n volledig nieuw aan te leren alfabet). Voor feesten is er meer een regel: s avonds grote jan, s morgens ook grote jan > die ging gewoon s morgens terug naar school, in wat voor toestand ze ook was.. Als je dat niet aankan moet je gewoon t karakter hebben om er op bepaalde momenten af te blijven.

AlfaRomeoMito zei:
Ik zit met het tegenovergestelde probleem.
Ik loop tegen de 30 aan, maar ik voel me mentaal maar 20. Ben ik nu abnormaal? :unsure:

Dat heet een ouwere jongere, en daar is op zich niks mis mee zolang je uw verantwoordelijkheden maar neemt, k ben al 41 en ben ook nog zo: weggaan, nog steeds fuiven geven en draaien, skateboarden met de maten en tussen dat alles door mijn goed klein opvoeden, zulks kan allemaal perfect.

Oldskooler

Legacy Member
Doe gewoon uw eigen ding.
20 jaar is ook een vrij rottige leeftijd. Liever 30, en later zelfs liever 40 dan 20 zeg maar.

Allemaal tussen die schijtjochies die willen imponeren en onzekerheid over uw toekomst, nog geen geld hebbende.

Later vind je meer gelijkgezinden.


Maar je zal er last van blijven hebben later, wel minder en je trekt het u minder aan.


Ik voel zelfs de peer pressure van 30- en 40tigers.
Ga je ergens iets drinken, allemaal hun bierkennis laten zien natuurlijk.
En voor de **** een cola zekers *iepe* *iepe*.



Vooral veel machtspelletjes, veel mensen zijn vaak pas gelukkig en uw vriend(in) als zij zich de meerdere voelen.
Maar wanneer je niet toegeeft eraan, spingt er iets in hun hoofd, en gaan ze opzoek van hmm waarom kan die dat weerstaan.
En dat kan gewoon in het niets verdwijnen dan, of dat ze gaan pitsen.

Mus

Legacy Member
Ketelbuik zei:
Wow dat ben ik.
Een jaar en een half verspild door elke avond uit te gaan of te smoren tot een gat in de nacht en films of series zien (en ook psychedelische drugs). Nu ga ik opgescheept zitten met een professionele bachelor in plaats van de verwachtte master :(

Gij zijt toch nog jong genoeg om dat terug recht te trekken. Als die master binnen de mogelijkheden ligt, al moet ge een jaar langer, doe dat dan?

Oldskooler

Legacy Member
Oldskooler zei:

De ergste van allemaal, een wijf van 45 ondertussen al of zo.

Type iedereen moet zien dat ze sterke dure drankjes drinkt, staat te dansen als een 20 jarige.
Zich luxueuzer voordoet dan ze zich kan permitteren.
Anderen aanzet van drink ook eens.

Die heeft dan 2 kinderen... echtgescheiden en ondertussen al weer een andere.


Ik ben daar een enorme droogkloot in en geef daar geen aandacht aan.
En dat heeft ze nooit kunnen verdragen.
Die kunnen echt niet hebben dat jij je erboven stelt.


Op het werk zelf laat ik ook niet veel los over mijn eigen weekends.
Maar op fb zet ik al eens iets, een foto of zo.

En dan zit zij dat uit te vissen, vrienden van mij nagaan, en nadien heimelijk en minder heimelijk kritiek hebben, en verder roddelen tegenover andere collega's.



Dit is geen ergernis, ik geniet er stiekem zelfs van. Je moet het wat bespelen, je moet de mensheid kennen,....

Pan

Legacy Member
Oldskooler zei:
Ik voel zelfs de peer pressure van 30- en 40tigers.

Komt me bekend voor. En volgens mij blijft dat altijd zo. Ik heb de indruk dat als je als 30-40jarige afwijkt van de norm, het nog erger is dan als 20jarig.
Bon, doet me eraan denken dat ik dringend op zoek moet naar een afwijking bij mijn kind (ADHD, NLD, autisme, hoogbegaafd,...) anders hoor ik er niet meer bij.

willydrama

Legacy Member
Mooi moment in een Alderweireld interview op youtube was toen ie zei: "mijn leeftijdsgenoten begrepen mij niet". 't Lijkt er op dat je goed bezig bent. Hoewel, als je op het pad van zelf-realisatie zit kan er nog altijd van alles mis gaan; connectie met buitenwereld verliezen, niks meer delen, geduld verliezen, illusie van succes als ego boost, etc. So far so good.

Just do it.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan