Welke van de tweeverdieners met kinderen hier herkennen zich in het volgende:
De werkdag begint reeds zeer vroeg, ik sta om 6u ten laatste op en 45 minuten later ben ik al onderweg naar het station om tegen 8u op mijn werk in Brussel te zijn. Mijn vrouw staat een half uur later op, zij moet de dochter en haar spullen klaar maken om mee te geven aan de crèche. Ze zet onze dochter af aan de crèche en rijdt door naar haar werk. Aangezien mijn vrouw in Aalst werkt kan zij onze dochter 's avonds ophalen van de crèche, ik kom van Brussel dus dat maakt dat we allebei ten vroegste om 18u thuis zijn.
Thuisgekomen steekt mijn vrouw direct onze dochter in bad, ondertussen maak ik het eten en ruim ik beneden op. Vaak gaat dit allemaal niet zonder slag of stoot en is de dochter rond 19u fris gewassen beneden. Ondertussen is ons eten klaar, maar aangezien onze dochter graag nog wat speelt met ons is rustig eten er zelden bij, vaak wordt dit koud en moeten we het weer opwarmen. Tegen 20u heeft ze genoeg gespeeld en ligt ze in haar bed, daarna kunnen wij eten. Na het eten nog wat opruimen, de ontbijttafel reeds klaar zetten, eventueel nog wat administratie of andere noodzakelijke dingen, en voor je het weet is het 21u eer je effectief rustig in de zetel kan zitten. Aangezien ik reeds om 6u opsta, kruip ik dan ook vaak om 22u in mijn bed, anders ben ik tegen het einde van de week een wrak.
Weekend!
Aangezien de week zodanig druk is, schuift al de rest dus op naar het weekend. Weekmenu opstellen, naar de supermarkt gaan, de was, de kuis, de tuin, noodzakelijke klusjes,... Onze zaterdagen zitten reeds weken op voorhand 'volgeboekt'. We zijn momenteel de tweede kinderkamer aan het inrichten, daarvoor zijn we 2 weken geleden naar Ikea geweest, maar door tijdsgebrek hebben we die meubels nog altijd niet kunnen in elkaar steken. Dat moet nu zaterdag dus allemaal nog gebeuren.
Familie!
Eens je kinderen hebt krijg je het onvermijdelijke fenomeen dat de familie je frequenter wil zien. Mijn ouders dringen bijna wekelijks aan om daar op zondagmiddag te gaan eten, allemaal goed en wel, maar dat wil zeggen dat wij op een zondagochtend reeds om 10u30 in gang mogen beginnen schieten om daar met ons 3 (binnenkort 4 want mijn vrouw is zwanger) tegen 12u ten laatste present te tekenen. Kinderen klaar maken en al hun spullen bij elkaar zoeken neemt wat tijd in beslag, en een vrouw is in tegenstelling tot een man ook niet klaar met 15 minuten in de badkamer. Aangezien de was bij ons op zaterdag gebeurt, moeten er zondag vaak nog last minute kleren gestreken worden of we hebben niets deftigs om aan te doen. Dus zondagochtend rustig uitslapen en ontbijten zit er bij ons niet in.
Een etentje bij mijn ouders is ook niet gewoon gaan eten en tegen 14u terug vertrekken, er wordt van ons verwacht dat we daar blijven plakken tot 's avonds, en daar dan ook vaak nog een boterham mee eten zodat we soms pas om 19u weer thuis zijn op zondag. In zo een weken heb je dus letterlijk geen minuut tijd voor jezelf.
Langs de kant van mijn vrouw leven de grootouders nog, wat dus wil zeggen dat we ook daar om de zoveel weken onze kop eens moeten laten zien op zondagnamiddag. Soms moeten we twee 'posten' op een zondag doen, met kinderen is dit allemaal des te vermoeiender, dan ben je echt blij dat je op zondagavond in je bed ligt.
Ik was ook een fervent mountainbiker, en was vrijwel elke zondagochtend weg, die hobby heb ik ondertussen al een jaar mogen opbergen waardoor mijn conditie er rampzalig is op achteruit gegaan. Eens rustig gaan shoppen, of gewoon tijd voor onszelf of wat me-time is er totaal niet meer bij, wanneer ik rust wil moet ik echt al een dag verlof nemen midden in de week. Het plan is dan ook om beiden op z'n minst 4/5 te gaan werken, want op deze manier is het echt niet meer doenbaar. Veel niet-prioritaire zaken worden gewoon op de lange baan geschoven, maar uiteindelijk wreken die dingen zich toch.