Archief - Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Creeping Death

Legacy Member
Cerv.Be zei:
Ik was vroeger veel meer pietje precies. Had ook echt een opgeruimd huis nodig om tot rust te komen. Mijn vrouw is daar sowieso al veel lakser in. Heb dit allemaal moet loslaten, met een peuter in huis is dit gewoon onmogelijk.
emoji38.png

Dat blijft moeilijk.
De dochter moet wel een beetje opruimen, bv alle spullen die bij haar keukentje horen gewoon in die keuken zetten is al genoeg.
Als ze dan in bed ligt hou ik me dan nog dikwijls bezig met alles proper weg te zetten :p

En uitbesteden ftw imo. Kuisvrouw vanaf september wanneer de vriendin gaat werken, glazenwasser, collect & go.
Tuurlijk, 't kost allemaal wel wat geld maar imo is dat de tijd die je daar mee wint dubbel en dik waard.

Lint

Legacy Member
eniac zei:
Mijn oudste dochter is vorige week 9 geworden en gaf vandaag verjaardagsfeestje voor de klasgenoten. Ze nodigde daarbij een jongen uit die iets minder goed in de klasgroep ligt, beetje type ongeleid projectiel, soms wat licht ontvlambaar, maar in de basis niet slecht. Ze wou hem door hem uit te nodigen wat dichter betrekken bij de groep.

Jongen is schijnbaar zielsgelukkig aangekomen deze middag en heeft zich, samen met de anderen, echt goed geamuseerd.

Ergens tijdens de namiddag liet hij zich tegen ons ontvallen dat het de allereerste keer was dat hij op een feestje werd uitgenodigd.

Ik ben verdomd trots op mijn dochter.

Terecht om trots te zijn en ik hoop dat mijn dochtertje later ook zo zal denken !

Myllan

Legacy Member
Ik vind die actie van Eniac zijn dochter geweldig, petje af hoor.

Respect!!
Kunnen volwassenen nog veel van leren.

Mus

Legacy Member
Hoe zit dat bij jullie met peuters en 'etiquette'? Dan bedoel ik geen tafelmanieren maar de 'dank je wel' en 'alsjeblieft'?

Vanaf welke leeftijd verlang je dat je kind begrijpt dat het alsjeblieft moet vragen voor iets wat hij wil en überhaupt het onderscheid kan maken tussen waar je alsjeblieft voor moet zeggen en waarvoor niet (imo: affectie en knuffelen uiteraard geen alsjeblieft, koekje vragen wel)?

Wat dan als je kind nieuwsgierig is en aan bijvoorbeeld 20 verschillende bloemen wil gaan ruiken (en daar jouw hulp bij nodig heeft), verlang je dan een 'alsjeblieft'?

Castil

Legacy Member
Mus zei:
Hoe zit dat bij jullie met peuters en 'etiquette'? Dan bedoel ik geen tafelmanieren maar de 'dank je wel' en 'alsjeblieft'?

Vanaf welke leeftijd verlang je dat je kind begrijpt dat het alsjeblieft moet vragen voor iets wat hij wil en überhaupt het onderscheid kan maken tussen waar je alsjeblieft voor moet zeggen en waarvoor niet (imo: affectie en knuffelen uiteraard geen alsjeblieft, koekje vragen wel)?

Wat dan als je kind nieuwsgierig is en aan bijvoorbeeld 20 verschillende bloemen wil gaan ruiken (en daar jouw hulp bij nodig heeft), verlang je dan een 'alsjeblieft'?

Oudste is 2 jaar en als ze iets nodig heeft vraagt ze meestal met alsjeblief. Als ze iets krijgt zegt ze soms dank je maar meestal pas als wij zeggen van 'wat moet je dan zeggen.'

Verstuurd vanaf mijn SM-G960F met Tapatalk

zarathustra

Legacy Member
Mijn zijn 2,5 en soms zeggen ze alstublieft ( in het noors) en dank u wel in het nederlands, maar ook niet altijd.

Het is hier ook de traditie om 'takk for maten' te zeggen als je van tafel gaat, maar ik doe dat zelf niet consequent dus daar zijn we nog niet :p

Mus

Legacy Member
Maar vragen ze voor ALLES alsjeblieft? Een boterham als ze honger hebben, een koekje als ze een tussendoortje willen, als ze van een andere glijbaan willen in de speeltuin, een speelgoed waar ze niet bij kunnen,...?

Ik leef met het idee dat ze nog zo afhankelijk zijn van ons en je toch niet kan verwachten dat ze alsjeblieft vragen als ze een boterham willen bijvoorbeeld? Dat voelt voor mij aan als machtsmisbruik :s

Tomski

Legacy Member
Mus zei:
Maar vragen ze voor ALLES alsjeblieft? Een boterham als ze honger hebben, een koekje als ze een tussendoortje willen, als ze van een andere glijbaan willen in de speeltuin, een speelgoed waar ze niet bij kunnen,...?

Ik leef met het idee dat ze nog zo afhankelijk zijn van ons en je toch niet kan verwachten dat ze alsjeblieft vragen als ze een boterham willen bijvoorbeeld? Dat voelt voor mij aan als machtsmisbruik :s

Voor eten en drinken moeten ze dat ook niet bij ons. Maar als ik ze dan bijv een flesje water geef en zelf 'alsjeblief" zeg, dan zegt ie wel automatisch "dank u"

Voor tablet of iets anders van speelgoed dat ik uit de kast moet gaan halen of boven gaan zoeken dan moeten ze het wel beleefd vragen.

Myllan

Legacy Member
Ik hecht meer waarde aan de manier waarop ze iets vraagt, wanneer ze het vraagt en of ze al dan niet geduldig is wanneer ze het (haar zinnetje) niet krijgt.
Alstublieft hoeft niet na elke zin, tenminste niet tegen mij of haar papa. Bij andere en vooral vreemde mensen doet ze dat sowieso wel.

zarathustra

Legacy Member
Mus zei:
Maar vragen ze voor ALLES alsjeblieft? Een boterham als ze honger hebben, een koekje als ze een tussendoortje willen, als ze van een andere glijbaan willen in de speeltuin, een speelgoed waar ze niet bij kunnen,...?

Ik leef met het idee dat ze nog zo afhankelijk zijn van ons en je toch niet kan verwachten dat ze alsjeblieft vragen als ze een boterham willen bijvoorbeeld? Dat voelt voor mij aan als machtsmisbruik :s

Tuurlijk niet. Enige waar wij het benadrukken nu is dank u zeggen als ze iets van anderen krijgen en alstublieft als ze meer drinken willen aan tafel.

JPV

Legacy Member
Mus zei:
Maar vragen ze voor ALLES alsjeblieft? Een boterham als ze honger hebben, een koekje als ze een tussendoortje willen, als ze van een andere glijbaan willen in de speeltuin, een speelgoed waar ze niet bij kunnen,...?

Ik leef met het idee dat ze nog zo afhankelijk zijn van ons en je toch niet kan verwachten dat ze alsjeblieft vragen als ze een boterham willen bijvoorbeeld? Dat voelt voor mij aan als machtsmisbruik :s
Goh, als je vraagt het natuurlijk niet voor alles, maar voor een groot aantal zaken kan je dat toch verwachten. Dingen die een beloning zijn, een gunst zijn, dingen waarvan je enige dankbaarheid verwacht (bvb omdat je er moeite/tijd/geld in steekt) of zaken die je als niet-evident beschouwd, daar verwacht je een dankuwel voor.

Dat hoeft niet voor alles, maar mag wel een gewoonte zijn.

Een koekje is bvb bij ons ZEKER altijd met een dankuwel. Da's iets extra's, niet een standaard ding.

Castil

Legacy Member
Tegen ons 'moet' ze ook dank u zeggen bij extra's, stukje chocolade, koekje,... bij gewonen dingen zeker niet, zou ook nogal geforceerd over komen.

Bij familie en vreemde heb ik toch graag dat ze alsjeblief en dank u gebruikt.

Verstuurd vanaf mijn SM-G960F met Tapatalk

Creeping Death

Legacy Member
JPV zei:
Goh, als je vraagt het natuurlijk niet voor alles, maar voor een groot aantal zaken kan je dat toch verwachten. Dingen die een beloning zijn, een gunst zijn, dingen waarvan je enige dankbaarheid verwacht (bvb omdat je er moeite/tijd/geld in steekt) of zaken die je als niet-evident beschouwd, daar verwacht je een dankuwel voor.

Dat hoeft niet voor alles, maar mag wel een gewoonte zijn.

Een koekje is bvb bij ons ZEKER altijd met een dankuwel. Da's iets extra's, niet een standaard ding.

Idem.
Of als ik bv iets eet en ze wilt proeven dan moet ze dat ook wel beleefd vragen. Ik wil die met alle plezier van mijn nectarine laten proeven maar ze moet wel weten dat ze deftig hoort te vragen en niet te eisen :)

Mulan

Legacy Member
Mus zei:
Hoe zit dat bij jullie met peuters en 'etiquette'? Dan bedoel ik geen tafelmanieren maar de 'dank je wel' en 'alsjeblieft'?

Vanaf welke leeftijd verlang je dat je kind begrijpt dat het alsjeblieft moet vragen voor iets wat hij wil en überhaupt het onderscheid kan maken tussen waar je alsjeblieft voor moet zeggen en waarvoor niet (imo: affectie en knuffelen uiteraard geen alsjeblieft, koekje vragen wel)?

Wat dan als je kind nieuwsgierig is en aan bijvoorbeeld 20 verschillende bloemen wil gaan ruiken (en daar jouw hulp bij nodig heeft), verlang je dan een 'alsjeblieft'?

Op anderhalf kan ze het nog niet uitspreken maar we zeggen ook al heel vaak alsjeblieft en dankuwel tegen haar.
Als we alsjeblieft zeggen, willen we later wel een danku terug.
Als ze iets vraagt en dat is niet zoals wij het verwachten, gaan we in de toekomst wel reageren met: "en hoe vragen we dat netjes?"

Hier een andere discussie gehad... De grootouders "eisen" bij de andere kleinkinderen een kus + knuffel. Duidelijk gemaakt dat ze het wél mogen vragen maar als ze niet wil, wij ook niet gaan aandringen of forceren. Beetje naar weerbaarheid toe. We zagen wat op tegen dat gesprek maar de grootouders hebben gelukkig goed gereageerd, vooral toen we uitlegden dat we dit doen om misbruik te voorkomen (wat als een leerkracht op school bvb een kus zou vragen en ze geleerd heeft dat ze dat "moet" geven aan grote mensen? Wat als er iets verder gaat dan een onschuldige kus of knuffel en ze nooit geleerd hebben dat het perfect okee is om nee te zeggen als je dat niet wil?).
Nog mensen die het zo aanpakken /zien?
Want ik ben er zeker van dat de andere grootouders hier niet akkoord mee zullen gaan "omdat dat hoort, de oma/opa een kus geven!". Maar die zijn nauwelijks in beeld dus weinig "verplichting" naar hen toe ;p

Tha_nOn

Legacy Member
Mus zei:
Maar vragen ze voor ALLES alsjeblieft? Een boterham als ze honger hebben, een koekje als ze een tussendoortje willen, als ze van een andere glijbaan willen in de speeltuin, een speelgoed waar ze niet bij kunnen,...?

Ik leef met het idee dat ze nog zo afhankelijk zijn van ons en je toch niet kan verwachten dat ze alsjeblieft vragen als ze een boterham willen bijvoorbeeld? Dat voelt voor mij aan als machtsmisbruik :s

:wtf:

ik wil het verhaal hierachter wel eens horen eigenlijk :v

hier wordt er thuis niet consequent naar gekeken, vooral als er iets extra gevraagd wordt zal dat wel met alsjeblieft gebeuren. Als we ergens zijn en hij krijgt een snoepje/koekje moet hij zeker ook altijd dankjewel zeggen.
bij normale dingen (en zeker thuis) vind ik dat heel vreemd om te vragen. Ik ga ook geen "mag ik alstublieft op het potje" verwachten :v (en zelfs speelgoed dat wat hoger staat vind ik wat vreemd om te vragen, het is zijn speelgoed - hij moet het natuurlijk ook niet op een ongeduldige/zagende/gebiedende toon vragen, dat is iets anders)

Mulan zei:
Nog mensen die het zo aanpakken /zien?

Wij hebben hierover geen expliciet gesprek gehad maar het is ook nooit iets geweest dat moest gebeuren. Ik vraag wel vaak of oma/opa/meme een knuffel krijgt maar als hij niet wil, dan wil hij niet. Hij moet op zijn minst wel dag zeggen (/zwaaien) en dankjewel zeggen (want overload aan koekjes gekregen uiteraard).
Hij knuffelt/kust momenteel maar zelden meer de grootouders, wat ik jammer vind (vroeger kreeg iedereen een kus als we vertrokken :D) - maar wij geven ook geen kus bij toekomen/vertrekken dus echt abnormaal is dat dan ook weer niet :v

Castil

Legacy Member
Wij als ouders geven kussen, handen bij binnen en buitengaan, dochter normaal ook maar als ze is niet wilt geeft ze vuistje, high five of wuift ze is.

Goed genoeg, als grootouders/ouders hierover zagen of verplichten is het kort zeggen dat verplichten in iets nooit goed is en ze vrij is om te kiezen.
Na paar keer zagen dat ze geen kus krijgen stopt dat wel.

Verstuurd vanaf mijn SM-G960F met Tapatalk

Bubba

Legacy Member
Onze dochter is nog te klein om zelf een hand of kus te geven maar wij doen dat zelf bijvoorbeeld ook niet dus ik verwacht dan ook niet dat onze dochter dat wél gaat doen.

Lint

Legacy Member
Mulan zei:
Hier een andere discussie gehad... De grootouders "eisen" bij de andere kleinkinderen een kus + knuffel. Duidelijk gemaakt dat ze het wél mogen vragen maar als ze niet wil, wij ook niet gaan aandringen of forceren. Beetje naar weerbaarheid toe. We zagen wat op tegen dat gesprek maar de grootouders hebben gelukkig goed gereageerd, vooral toen we uitlegden dat we dit doen om misbruik te voorkomen (wat als een leerkracht op school bvb een kus zou vragen en ze geleerd heeft dat ze dat "moet" geven aan grote mensen? Wat als er iets verder gaat dan een onschuldige kus of knuffel en ze nooit geleerd hebben dat het perfect okee is om nee te zeggen als je dat niet wil?).
Nog mensen die het zo aanpakken /zien?

Wij doen het ook zo om exact dezelfde reden, geen problemen met de grootouders. Ik heb er zelf meer problemen mee want ik krijg te weinig knuffels en kusjes !

Mulan

Legacy Member
wij genieten zelf nog van een overvloed van kussen en knuffels dus voor ons kan het niet op! Maar dat oma wél een zoen krijgt en opa een hooghartige "nee!" gebeurt dus ook al... Dan vragen wij gewoon: "krijgt opa geen zoen van jou?" en volgt er terug een neen, heeft ie pech ;p

Blij om te lezen dat we niet de enigste zijn! Is helaas bij ons in de familie standaard dat de kinderen dat "moeten" doen wat bij mij wringt... Affectie eisen deugt nergens voor....

Shaguar

Legacy Member
Mijn zoon is 3 nu en ik kan me goed vinden in het verhaal van "De 3 jarige puber". Alles is een discussie, hij is ook van een redelijk mama's kindje naar een papa's kindje gegaan.
Het hele avond ritueel van wassen/tanden poetsen/verhaaltjes is voor de papa momenteel, ik kan daar wel van genieten. Dat zijn echt magische momenten soms, ik doe ze te weinig omdat ik laat werk, maar ik probeer er op het weekend optimaal van te genieten.

Wij verwachten nu een 2de voor volgend jaar januari, ik ben echt benieuwd wat een 2de gaat teweeg brengen. Ik ben nog al ne vrije papa haha, ik geniet enorm van mijn kinderen, maar ben er graag ook eens tussen uit voor hobbies of op stap gaan, ik gun dat dan ook aan mijn vriendin uiteraard. Tijdens de eerste paar maanden van mijn zoon heb ik meestal de avond en nacht shiften gedaan, ook al ging ik de ochtend erop werken. Ik ben goed getraind tegen slaap tekort.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan