Archief - Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

TNTim

Legacy Member
Musk zei:
HEn ivm het in de hoek zetten: Hoe doen jullie dat bij een 3-jarige? Ze blijft er heus niet instaan en loopt gewoon weg / maakt er een spel van.. Enige manier waarop straffen momenteel goed lukt is haar dingen die ze leuk vindt ontnemen of uitstellen.
Bij ons ook een 3-jarige en als hij niet in de hoek blijft staan, zetten we hem in zijn eetstoel in de hoek.
Riempjes vast en max een paar minuten laten razen zodat hij erna weer rustig wordt.

straight_six

Legacy Member
Musk zei:
Hier gaat het eigenlijk knal hetzelfde hoor (eventjes tv kijken met tasje melk, als aflevering van x gedaan is moet je op het knopje duwen blabla) - dan naar boven tanden poetsen, pipi doen, handjes wassen, verhaaltje en bed in.

Probleem is gewoon het afronden van dat slaapritueel en het in slaap vallen op zich. Zodra alles is afgelopen zeg je goeienacht meestal gaat 1 van ons 2 dan nog rap douchen. Badkamer is langs haar slaapkamer dus misschien ook wat teveel lawaai voor haar om dan in slaap te vallen. Zodra je dan uit de badkamer komt roept ze toch nog eens voor iets.

Ahja, en hier in slaap vallen om 22u / 22u30 en wakkerzijn om half 7, 7u is ook geen uitzondering hoor
emoji14.png


Dus enerzijds zullen we consequenter moeten zijn, anderzijds misschien ook zorgen dat we ons pas douchen nadat ze slaapt of ervoor uiteraard.



Begrijp me niet verkeerd hé, ik bedoel gewoon dat je in je andere posts inderdaad consequent (soms zelfs hard) overkomt, niks mis mee.

Je zal waarschijnlijk ook wel gelijk hebben qua aanpak, maar ik heb het gevoel dat de eerste moeilijke jaren qua slaap (lees: kindje had extreem veel last van eczema, slapeloze nachten, inslapen pas om half 5 's morgens etc etc) en dat heeft ons eigenlijk toen een beetje kapot gemaakt. Het gaat nu allemaal veel beter hoor, maar dat heeft er toch nog mee te maken dat we minder karaktervol en consequent kunnen zijn tegenover het slapengaan..

Komt wel goed hoor, was gewoon beetje verschoten van mezelf dat ik zó kwaad was geworden opeens, maar het heeft geholpen. Ook deze morgen was ze enorm goed gezind en lief.

En ivm het in de hoek zetten: Hoe doen jullie dat bij een 3-jarige? Ze blijft er heus niet instaan en loopt gewoon weg / maakt er een spel van.. Enige manier waarop straffen momenteel goed lukt is haar dingen die ze leuk vindt ontnemen of uitstellen.

Als hij er niet in bleef staan dan was het naar de berging, garage of buiten (als het niet koud of regende natuurlijk).

Over die badkamer kun je idd wel gelijk hebben. Mss iets langer wachten of voor ze gaat slapen douchen? Onze kleinste slaapt ook recht over de badkamer en als hij in bed zit dan merk ik dat hij ook niet slaapt tot ik uit de douche ben.

Nu mss is het ook het ene kind bij het andere. De onze zijn eigenlijk echt makkelijke slapers. 5 minuten in hun bed en ze zijn vertrokken. De jongste heeft wel tot zijn 3 jaar snachts altijd wakker gekomen, waardoor ik ook dikwijls een wrak was maar heb er toch zo weinig mogelijk aandacht aan gegeven. Gewoon eens gekeken of er niks serieus was. Maarja je bent ondertussen wel weer wakker natuurlijk.

Nog een tip om ze makkelijker te doen slapen: half uur voor het slapen geen schermen meer. Onze oudste lag een paar maand geleden ook altijd nog een uur wakker. Nu mag hij nog even lezen in een boek voor hij slaapt en dat gaat toch wel beter.



Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk

TNTim

Legacy Member
zarathustra zei:
Ik weet nu niet of een kind vast binden de beste oplossing is :p
Hij staat in het zicht, weet duidelijk waarom we hem erin zetten en ik vind het persoonlijk beter dan hem in een andere ruimte te zetten, semi-opgesloten.

Wat is/was jouw oplossing misschien?

Tha_nOn

Legacy Member
Musk zei:
Hier gaat het eigenlijk knal hetzelfde hoor (eventjes tv kijken met tasje melk, als aflevering van x gedaan is moet je op het knopje duwen blabla) - dan naar boven tanden poetsen, pipi doen, handjes wassen, verhaaltje en bed in.

Probleem is gewoon het afronden van dat slaapritueel en het in slaap vallen op zich. Zodra alles is afgelopen zeg je goeienacht meestal gaat 1 van ons 2 dan nog rap douchen. Badkamer is langs haar slaapkamer dus misschien ook wat teveel lawaai voor haar om dan in slaap te vallen. Zodra je dan uit de badkamer komt roept ze toch nog eens voor iets.

Ahja, en hier in slaap vallen om 22u / 22u30 en wakkerzijn om half 7, 7u is ook geen uitzondering hoor :p

Dus enerzijds zullen we consequenter moeten zijn, anderzijds misschien ook zorgen dat we ons pas douchen nadat ze slaapt of ervoor uiteraard.



Begrijp me niet verkeerd hé, ik bedoel gewoon dat je in je andere posts inderdaad consequent (soms zelfs hard) overkomt, niks mis mee.

Je zal waarschijnlijk ook wel gelijk hebben qua aanpak, maar ik heb het gevoel dat de eerste moeilijke jaren qua slaap (lees: kindje had extreem veel last van eczema, slapeloze nachten, inslapen pas om half 5 's morgens etc etc) en dat heeft ons eigenlijk toen een beetje kapot gemaakt. Het gaat nu allemaal veel beter hoor, maar dat heeft er toch nog mee te maken dat we minder karaktervol en consequent kunnen zijn tegenover het slapengaan..

Komt wel goed hoor, was gewoon beetje verschoten van mezelf dat ik zó kwaad was geworden opeens, maar het heeft geholpen. Ook deze morgen was ze enorm goed gezind en lief.

En ivm het in de hoek zetten: Hoe doen jullie dat bij een 3-jarige? Ze blijft er heus niet instaan en loopt gewoon weg / maakt er een spel van.. Enige manier waarop straffen momenteel goed lukt is haar dingen die ze leuk vindt ontnemen of uitstellen.

Het helpt dan misschien wel om het douchen te verplaatsen. trial and error :D
Ik heb ook al gemerkt dat als nr 1 de voordeur hoort toegaan net nadat hij in bed ligt, hij weer aan zijn deur staat te roepen. Dus vlak erna proberen we toch een beetje stil te zijn als we in de gang moeten zijn.
(en zoals je zegt eens kwaad worden, is ook niet erg. Zolang je niet in die boosheid blijft en onredelijk bent naar haar toe)


In de hoek zetten was hier nogal een probleem toen hij kleiner was. Hij bleef er niet in staan, vond het allemaal wel grappig. Toen hebben we hem een tijdje in de hoek gezet op zijn eetstoel (daar kroop hij om de een of andere reden dan niet af) of wij stonden soms ook gewoon achter hem zodat hij er niet uitkon, tot hij wat kalmeerde. Nu beseft hij goed dat in de hoek staan een straf is en hij vindt het niet leuk. Als hij eruit komt, stuur ik hem er terug naartoe. Maar ik laat hem er ook nooit lang instaan (meestal nog geen minuut). Gewoon omdat hij al beseft dat hij stout was/te ver is gegaan. Ik zeg hem dan altijd wat niet goed was en waarom en vraag hem dan of hij gaat luisteren/niet meer gaat doen/sorry zeggen/whatever. En dan mag hij er weer uit.

maar ik heb eerlijk gezegd geen idee waarom hij opeens wel bleef staan in de hoek

eniac

Legacy Member
Gisteren overigens nog een leuke. Ons jongste zit achter mij in de auto. Ik voel precies dat ze wat met haar voeten aan het het zwieren is en daarbij regelmatig tegen mijn zetel stompt. Ik vind dat niet zo leuk.

Ik vraag: "Ella, was je tegen mijn zetel aan het stampen?"
Ella: "nee papa!"
Ik: "En als je niet liegt, was je dan wel tegen mijn zetel aan het stampen?"
Ella: *denkt even na* "ja papa!"

Vrouw in een deuk :]

Mr.Anderson

Legacy Member
eniac zei:
Gisteren overigens nog een leuke. Ons jongste zit achter mij in de auto. Ik voel precies dat ze wat met haar voeten aan het het zwieren is en daarbij regelmatig tegen mijn zetel stompt. Ik vind dat niet zo leuk.

Ik vraag: "Ella, was je tegen mijn zetel aan het stampen?"
Ella: "nee papa!"
Ik: "En als je niet liegt, was je dan wel tegen mijn zetel aan het stampen?"
Ella: *denkt even na* "ja papa!"

Vrouw in een deuk :]

Machtig :D

Mulan

Legacy Member
In de hoek zetten:
Ofwel ze telkens terug in zetten (langste dat ik er ooit als opvoedster mee bezig ben geweest is 1u...om een vierjarige 4 minuten apart te zetten!) maar zonder iets te zeggen, geen oogcontact. Gewoon onderscheppen en terugbrengen.

Ofwel heb je de (meestal lagereschoolleeftijd) uitdagers die er tikkertje van maken. Dan is het de kunst er NIET op in ge gaan. Laat het apart zetten dan even los want dan willen ze ènkel negatieve aandacht. Niet schenken dus. Als de adrenaline er wat af is, opnieuw in de hoek. Wordt er opnieuw een spel van gemaakt: straal negeren. Maar vooral NIET plooien. Vroeg of laat moet de straf uitgevoerd worden.

Mefke

Legacy Member
Die van ons (2j) heeft de laatste week echte driftbuien en dan is er echt niets meer met aan te vangen. Niet tegen te praten, niet te kalmeren, in tegendeel als je dat probeert gaat hij nog een toon hoger. En negeren lukt ook niet want hij lijkt echt niet zinnens te gaan stoppen. Hebben echt de indruk dat als we hem 2u zo laten doen dat hij ook de volle 2u zo te keer gaat gaan. En dat is dan niet enkel huilen (nouja eerder een varken dat gekeeld wordt dan het normale huilen) en in het rond slaan en schoppen. Dingen weggooien en vooral met zijn hoofd op de grond, muur, deur, raam slaan. Het maakt hem echt niet uit dat hij pijn heeft, of hij voelt ze niet in zijn driftbui.
Aanleiding is telkens een 'kleinigheid'. Lijkt ons telkens een (voor ons) kleine wijziging van een ritueel of routine die hem niet aan staat. Bv deze week zat grote broer TV te kijken toen vrouw ermee thuis kwam van de crèche, hij begint mee TV te kijken tot de moment er komt van te eten. Meneer is beginnen briesen want normaal is het eten, nog beetje tv, bedritueel met wassen en zo en dan naar bed. We hebben hem uiteindelijk opgepakt en zo zonder eten ofzo in zijn bed, dan is hem pas gekalmeerd.
Of deze week bij het opstaan: hij zit op zijn potje, terwijl mijn vrouw op wc ernaast zat, hij gaat eraf gaan spelen. Komt grote broer op een bepaald moment erop dat hem dringend naar het toilet moet, ja vrouw zat erop dus zet hij hem doodleuk op dat potje. Met alle gevolgen van dien dus...
De oudste heeft ook op 2j die gekende driftbuien gehad maar toch nooit op die manier. Die was binnen de 5 minuten gekalmeerd maar deze lijkt er op een bepaald moment zo in die driftbui te zitten dat hij er niet meer uitgeraakt.

Herkenbaar voor iemand? Enige tips?

Verstuurd vanaf mijn A0001 met Tapatalk

Mulan

Legacy Member
Mefke zei:
Die van ons (2j) heeft de laatste week echte driftbuien en dan is er echt niets meer met aan te vangen. Niet tegen te praten, niet te kalmeren, in tegendeel als je dat probeert gaat hij nog een toon hoger. En negeren lukt ook niet want hij lijkt echt niet zinnens te gaan stoppen. Hebben echt de indruk dat als we hem 2u zo laten doen dat hij ook de volle 2u zo te keer gaat gaan. En dat is dan niet enkel huilen (nouja eerder een varken dat gekeeld wordt dan het normale huilen) en in het rond slaan en schoppen. Dingen weggooien en vooral met zijn hoofd op de grond, muur, deur, raam slaan. Het maakt hem echt niet uit dat hij pijn heeft, of hij voelt ze niet in zijn driftbui.
Aanleiding is telkens een 'kleinigheid'. Lijkt ons telkens een (voor ons) kleine wijziging van een ritueel of routine die hem niet aan staat. Bv deze week zat grote broer TV te kijken toen vrouw ermee thuis kwam van de crèche, hij begint mee TV te kijken tot de moment er komt van te eten. Meneer is beginnen briesen want normaal is het eten, nog beetje tv, bedritueel met wassen en zo en dan naar bed. We hebben hem uiteindelijk opgepakt en zo zonder eten ofzo in zijn bed, dan is hem pas gekalmeerd.
Of deze week bij het opstaan: hij zit op zijn potje, terwijl mijn vrouw op wc ernaast zat, hij gaat eraf gaan spelen. Komt grote broer op een bepaald moment erop dat hem dringend naar het toilet moet, ja vrouw zat erop dus zet hij hem doodleuk op dat potje. Met alle gevolgen van dien dus...
De oudste heeft ook op 2j die gekende driftbuien gehad maar toch nooit op die manier. Die was binnen de 5 minuten gekalmeerd maar deze lijkt er op een bepaald moment zo in die driftbui te zitten dat hij er niet meer uitgeraakt.

Herkenbaar voor iemand? Enige tips?

Verstuurd vanaf mijn A0001 met Tapatalk

Misschien heb je hier iets aan?

https://www.oudersvannu.nl/peuter/opvoeden/driftbuien/

Hier lukt (voorlopig nog vaak) afleiden wel redelijk goed. Bvb een boekje nemen, vragen waar de hond is, een peuterliedje opzetten,...

Gaat het ècht te ver, zet ik haar enkele meter verder met haar rug naar mij op de vloer (al dan niet met tuut in de buurt). Enkele minuutjes later is het over. Hout vasthouden dat het zo blijft!

Creeping Death

Legacy Member
Mulan zei:
In de hoek zetten:
Ofwel ze telkens terug in zetten (langste dat ik er ooit als opvoedster mee bezig ben geweest is 1u...om een vierjarige 4 minuten apart te zetten!) maar zonder iets te zeggen, geen oogcontact. Gewoon onderscheppen en terugbrengen.

Ofwel heb je de (meestal lagereschoolleeftijd) uitdagers die er tikkertje van maken. Dan is het de kunst er NIET op in ge gaan. Laat het apart zetten dan even los want dan willen ze ènkel negatieve aandacht. Niet schenken dus. Als de adrenaline er wat af is, opnieuw in de hoek. Wordt er opnieuw een spel van gemaakt: straal negeren. Maar vooral NIET plooien. Vroeg of laat moet de straf uitgevoerd worden.

Die van ons vindt dat (nog) geen straf. Ge zet in de hoek en vanaf ze der uit komt durft ze exact hetzelfde opnieuw doen. En dan zegt ze zelf: in de hoek staan terwijl ze terug loopt.
Die is echt ni gemakkelijk onder den indruk. :/

Mulan

Legacy Member
Creeping Death zei:
Die van ons vindt dat (nog) geen straf. Ge zet in de hoek en vanaf ze der uit komt durft ze exact hetzelfde opnieuw doen. En dan zegt ze zelf: in de hoek staan terwijl ze terug loopt.
Die is echt ni gemakkelijk onder den indruk. :/

:D

Mr.Anderson

Legacy Member
Mefke zei:
Die van ons (2j) heeft de laatste week echte driftbuien en dan is er echt niets meer met aan te vangen. Niet tegen te praten, niet te kalmeren, in tegendeel als je dat probeert gaat hij nog een toon hoger. En negeren lukt ook niet want hij lijkt echt niet zinnens te gaan stoppen. Hebben echt de indruk dat als we hem 2u zo laten doen dat hij ook de volle 2u zo te keer gaat gaan. En dat is dan niet enkel huilen (nouja eerder een varken dat gekeeld wordt dan het normale huilen) en in het rond slaan en schoppen. Dingen weggooien en vooral met zijn hoofd op de grond, muur, deur, raam slaan. Het maakt hem echt niet uit dat hij pijn heeft, of hij voelt ze niet in zijn driftbui.
Aanleiding is telkens een 'kleinigheid'. Lijkt ons telkens een (voor ons) kleine wijziging van een ritueel of routine die hem niet aan staat. Bv deze week zat grote broer TV te kijken toen vrouw ermee thuis kwam van de crèche, hij begint mee TV te kijken tot de moment er komt van te eten. Meneer is beginnen briesen want normaal is het eten, nog beetje tv, bedritueel met wassen en zo en dan naar bed. We hebben hem uiteindelijk opgepakt en zo zonder eten ofzo in zijn bed, dan is hem pas gekalmeerd.
Of deze week bij het opstaan: hij zit op zijn potje, terwijl mijn vrouw op wc ernaast zat, hij gaat eraf gaan spelen. Komt grote broer op een bepaald moment erop dat hem dringend naar het toilet moet, ja vrouw zat erop dus zet hij hem doodleuk op dat potje. Met alle gevolgen van dien dus...
De oudste heeft ook op 2j die gekende driftbuien gehad maar toch nooit op die manier. Die was binnen de 5 minuten gekalmeerd maar deze lijkt er op een bepaald moment zo in die driftbui te zitten dat hij er niet meer uitgeraakt.

Herkenbaar voor iemand? Enige tips?

Verstuurd vanaf mijn A0001 met Tapatalk

Niet dat het zo erg is, maar als m'n dochter iets gelijkaardigs voor heeft zet ik ze uiteindelijk in de garage met de deur dicht in het donker. 20 seconden. Dan doe ik de deur open en vraag wat er scheelt, ik zeg haar duidelijk dat ze uit de garage mag als ze rustig wordt. Lukt altijd.

Heb dat maar een paar keer moeten doen omdat ik ten einde raad was. Als ze nu eens begint te tieren of te schoppen zeg ik: 'ja maar, ik ga u toch niet in de garage moeten zetten hé?'. Meestal is de driftbui snel over dan :p

In het begin dreigde ik met: 'ik zal u in bed steken hé'. M'n vrouw zei dat ik dat niet mocht doen om geen angst te creëren om te gaan slapen. Zo zou ze het slapen gaan beginnen zien als straf. Man man, ik heb al veel bijgeleerd de laatste 2 jaren.

Mus

Legacy Member
Isoleren in een donkere garage.... 20 sec lijkt niet lang, maar voor zo'n kleine moet dat verschrikkelijk zijn :s. Ik denk echt dat ze op die leeftijd geen connectie kunnen leggen met wat ze 'fout' gedaan hebben en dat afzonderen om 'na te denken' of af te koelen niks opbrengt?
Die driftbuien zijn uitingen van emoties die ze niet onder controle kunnen houden op dat moment. Ik vind precies niet dat ge dat kunt straffen?
Of ben ik te flauw :p.

In ieder geval, ons kind durft natuurlijk ook al eens lastig worden als hij zijn zin niet krijgt. Momenteel zet ik mij dan op zijn hoogte, geef ik hem een dikke knuffel en zeg ik dat het oké is om boos of verdrietig te zijn, maar dat handeling x niet kan en dat het niet gaan veranderen omdat hij zo doet. Voorlopig kalmeert hij daar ook door. En dan leiden we hem nadien af met met iets anders. Hij is 20 maanden.

eniac

Legacy Member
Mus zei:
Isoleren in een donkere garage.... 20 sec lijkt niet lang, maar voor zo'n kleine moet dat verschrikkelijk zijn :s. Ik denk echt dat ze op die leeftijd geen connectie kunnen leggen met wat ze 'fout' gedaan hebben en dat afzonderen om 'na te denken' of af te koelen niks opbrengt?
Die driftbuien zijn uitingen van emoties die ze niet onder controle kunnen houden op dat moment. Ik vind precies niet dat ge dat kunt straffen?
Of ben ik te flauw :p.

Bwah. Toen ik klein was en iets mispeuterde (maar dan fameus) vloog ik even in de kolenkelder.

Mijn broers en ik hadden het snel door hoor. En veel trauma's heb ik er precies niet aan overgehouden.

Tegenwoordig is dat not done maar er wordt toch echt veel gepamperd imo.

Mus

Legacy Member
Ge kent uwe alternatieve ik toch niet als ze u niet in de kolenkelder hadden gestoken..
Ik zeg dat ook wel dat ik niks heb ondervonden van die 'straffen', maar ik kan dat eigenlijk toch niet vergelijken denk ik dan.

Mr.Anderson

Legacy Member
Mus zei:
Isoleren in een donkere garage.... 20 sec lijkt niet lang, maar voor zo'n kleine moet dat verschrikkelijk zijn :s. Ik denk echt dat ze op die leeftijd geen connectie kunnen leggen met wat ze 'fout' gedaan hebben en dat afzonderen om 'na te denken' of af te koelen niks opbrengt?
Die driftbuien zijn uitingen van emoties die ze niet onder controle kunnen houden op dat moment. Ik vind precies niet dat ge dat kunt straffen?
Of ben ik te flauw :p.

In ieder geval, ons kind durft natuurlijk ook al eens lastig worden als hij zijn zin niet krijgt. Momenteel zet ik mij dan op zijn hoogte, geef ik hem een dikke knuffel en zeg ik dat het oké is om boos of verdrietig te zijn, maar dat handeling x niet kan en dat het niet gaan veranderen omdat hij zo doet. Voorlopig kalmeert hij daar ook door. En dan leiden we hem nadien af met met iets anders. Hij is 20 maanden.

Ge zijt te flauw.

Mr.Anderson

Legacy Member
Mus zei:
Ge kent uwe alternatieve ik toch niet als ze u niet in de kolenkelder hadden gestoken..
Ik zeg dat ook wel dat ik niks heb ondervonden van die 'straffen', maar ik kan dat eigenlijk toch niet vergelijken denk ik dan.

Het heeft u duidelijk geen deugd gedaan.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan