Archief - Vrienden verloren aan "de corporatie"

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Poekie95

Legacy Member
cege zei:
1) Iedereen kiest er zelf voor of ze carriere willen maken of niet. Wie is TS om daar over te oordelen? De enige die mag klagen dat iemand niet thuis is, is de vriendin/vrouw/kinderen.

Waarmee meteen uitgesloten wordt dat ook een vrouw voor carriere kan gaan en de man/vrouw dan malcontent is, of dat het een man is met een mannelijke partner.

cege zei:
7) Ik snap de hele obsessie met vrienden niet. Waarom moet je er 100 hebben, waarom moet je met iedereen overeenkomen?

Omdat dit is wat de maatschappij oplegt. Je bent pas succesvol als je populair bent en veel vrienden hebt. De achterliggende reden is dat de maatschappij belang heeft bij vriendschap in de rol van sociale controle. Vrienden controleren je en kunnen iets melden als ze merken dat er zaken zijn die wijzen op de ontwikkeling van een "lone wolf" scenario.

Welke overigens niets te maken heeft met de echte reden waarom mensen vrienden worden, maar dit is waarom de maatschappij cares about vriendschap en mensen zonder vrienden afwijst.

sandervdw

Legacy Member
Ik vind mensen die op hun 30 nog steeds geen deftige job/carriere hebben, en dan klagen hun leven tegensteekt omdat alles duur is, veel zieliger dan mensen die wel carriere gemaakt hebben en makkelijk reizen etc kunnen betalen.

Lolplayer

Legacy Member
Poekie95 zei:
Waarmee meteen uitgesloten wordt dat ook een vrouw voor carriere kan gaan en de man/vrouw dan malcontent is, of dat het een man is met een mannelijke partner.

Als cege er vanuit gaan dat alleen mannen carrière hebben, dan zal in het geval het een mannelijke partner is, niemand malcontent zijn omdat beide carrière aan het maken zijn en er dus niemand is om thuis te zitten en te zagen.

Poekie95

Legacy Member
Lolplayer zei:
Als cege er vanuit gaan dat alleen mannen carrière hebben, dan zal in het geval het een mannelijke partner is, niemand malcontent zijn omdat beide carrière aan het maken zijn er dus niemand is om thuis te zitten en te zagen.

Je vergeet de kat :).

Anyway, een man met een mannelijke partner past niet in het vrij conservatief geschetste ideaalplaatje van cege vrees ik :).

mac-bc

Legacy Member
|nfected zei:
mac als jij de kans krijgt bvb op mooie positie in het buitenland zou jij dit dan laten omwille van uw vrienden?


Sent from my iPhone using Tapatalk

Ik wil u geen schuldgevoel geven (ik zie dat jij waarschijnlijk een mooie positie hebt in Londen ;) ) maar daarover moet ik niet lang nadenken: ik zou blijven.

Niet omdat ik een kerktoren-mentaliteit heb of m'n streek niet kan loslaten, maar vooral om het contact met m'n vrienden (en familie) niet te verliezen.

Ik geniet er teveel van om te zeveren, van gedachten te wisselen, een pint gaan pakken, te discussiëren, ... met maten IRL (dus niet via telefoon, Skype, sms, daar heb ik niets aan) om dat op te geven voor een carrière. Dat staat echt op nummer 1 qua amusement, vér boven al de rest. Waarschijnlijk daarom dat ik er ook zo gevoelig aan ben dat iemand van m'n vrienden vrijwillig voor z'n carrière koos, was ik dan de enige die dat zo leuk vond? Waarschijnlijk niet, maar blijkbaar vindt iemand geld NOG belangrijker.

Het verschil is ook: om te zeveren, een pint te gaan pakken, ... moet je met (minstens) twee zijn. Carrière maken doe je alleen. Vandaar vind ik het ook egoïstisch; als iedereen voor z'n carrière zou kiezen kun je gewoonweg heel uw vriendenkring opdoeken. Leuk voor diegene die NIET voor hun carrière kiezen, zij worden voor voldongen feiten geplaatst.
Nu, zover is het gelukkig nog niet maar het is uiteraard wel een precedent. Voor elke vriend die "uit" de vriendenkring stapt wordt het verleidelijker voor de overige vrienden om het ook te doen.

xDama

Legacy Member
sandervdw zei:
Ik vind mensen die op hun 30 nog steeds geen deftige job/carriere hebben, en dan klagen hun leven tegensteekt omdat alles duur is, veel zieliger dan mensen die wel carriere gemaakt hebben en makkelijk reizen etc kunnen betalen.

Lekker kort door de bocht. Het voortraject/geschiedenis van die personen kan bijzonder veel uitmaken of iemand op zijn 30e een deftige job heeft of niet. Medische problemen, mentaal of fysische problemen, etnische achtergrond, tegenslagen, etc... Om nog maar te zwijgen van ons huidig sociaal-economisch model, waarbij 'werken' het grootste deel van je leven in beslag neemt, zelfs al doe je maar een 'simpele' job. Hoeveel mensen moeten er dagelijks bv. 3 uur pendelen om een simpele, eenvoudige job uit te oefenen? Ondertussen staat er dan wel +12u van je dag in het teken van je 'werk'. Veel mensen hebben recht om te klagen, heel veel mensen.

Mensen die zich op hun 30e nog steeds blind staren op geld verdienen, consumeren en status verwerven vind ik persoonlijk zielig. Het leven en 'leven' op zich draait om zoveel meer dan geld alleen. In onze huidige maatschappij heb je niet veel andere opties dan te gaan werken, dus het is imo bijzonder belangrijk om een job te doen die je graag doet. Maar gaan werken om zoveel mogelijk kapitaal en macht te verzamelen... Ik vind het persoonlijk vrij walgelijk, op veel vlakken. En ik ben nog altijd enorm tevreden dat ik die realisatie al rond mijn 16e heb gemaakt, want anders zat ik nu ook met das en pak in het corporate-wereldje.

Maar ja, my 2 cents. Ik heb sowieso heel veel respect voor mensen die dag en nacht werken, maar een leven dient voor zoveel meer dan alleen werken.

Poekie95 vat het imo perfect samen imo:

Poekie95 zei:
Als je van elke deathbed regret een actiepunt maakt om het te voorkomen, krijg je trouwens dit:
1342762913192153.jpg

sandervdw

Legacy Member
xDama zei:
Lekker kort door de bocht. Het voortraject/geschiedenis van die personen kan bijzonder veel uitmaken of iemand op zijn 30e een deftige job heeft of niet. Medische problemen, mentaal of fysische problemen, etnische achtergrond, tegenslagen, etc... Om nog maar te zwijgen van ons huidig sociaal-economisch model, waarbij 'werken' het grootste deel van je leven in beslag neemt, zelfs al doe je maar een 'simpele' job. Hoeveel mensen moeten er dagelijks bv. 3 uur pendelen om een simpele, eenvoudige job uit te oefenen? Ondertussen staat er dan wel +12u van je dag in het teken van je 'werk'. Veel mensen hebben recht om te klagen, heel veel mensen.

Mensen die zich op hun 30e nog steeds blind staren op geld verdienen, consumeren en status verwerven vind ik persoonlijk zielig. Het leven en 'leven' op zich draait om zoveel meer dan geld alleen. In onze huidige maatschappij heb je niet veel andere opties dan te gaan werken, dus het is imo bijzonder belangrijk om een job te doen die je graag doet. Maar gaan werken om zoveel mogelijk kapitaal en macht te verzamelen... Ik vind het persoonlijk vrij walgelijk, op veel vlakken. En ik ben nog altijd enorm tevreden dat ik die realisatie al rond mijn 16e heb gemaakt, want anders zat ik nu ook met das en pak in het corporate-wereldje.

Maar ja, my 2 cents. Ik heb sowieso heel veel respect voor mensen die dag en nacht werken, maar een leven dient voor zoveel meer dan alleen werken.

Poekie95 vat het imo perfect samen imo:
Natuurlijk vind ik mensen die om weet ik veel welke medische/andere reden geen carriere kunnen maken niet zielig. Maar als ik in mijn omgeving rondkijk zijn de mensen die geen carriere maken of job vinden bijna allemaal de school drop outs die destijds vonden dat het leven om zoveel meer draait dan werken alleen (diezelfde mensen die nog steeds elk weekend uit gaan met "vrienden"). Maar ze klagen nu wel allemaal dat ze geen huis kunnen kopen en nog steeds bij mama moeten wonen.

mac-bc

Legacy Member
sandervdw zei:
Natuurlijk vind ik mensen die om weet ik veel welke medische/andere reden geen carriere kunnen maken niet zielig. Maar als ik in mijn omgeving rondkijk zijn de mensen die geen carriere maken of job vinden bijna allemaal de school drop outs die destijds vonden dat het leven om zoveel meer draait dan werken alleen (diezelfde mensen die nog steeds elk weekend uit gaan met "vrienden").

Your point being? Ik dacht dat je hier een tegenstelling, een hypocriete houding, een kromme redenering wou bewijzen maar je zegt hier eigenlijk alleen dat die mensen uiterst consequent en eerlijk zijn. Ze zeggen dat het leven om zoveel meer draait dan werken (en geld) alleen, DUS gaan ze ook nog regelmatig uit met hun vrienden in het weekend. Logisch toch?
Leuk hoor trouwens, moet je ook eens proberen. ;)

Vanwaar die "vrienden" tussen aanhalingstekens? Wat kun jij denigrerend doen over mensen die vrienden/uitgaan belangrijker vinden dan geld. Wat zijn uw argumenten eigenlijk?

sandervdw zei:
Maar ze klagen nu wel allemaal dat ze geen huis kunnen kopen en nog steeds bij mama moeten wonen.

Of ze bij hun mama moeten wonen laat ik in het midden maar dat huizen stilaan onbetaalbaar worden (zelfs voor full-time werkende, hoger opgeleide mensen) is een zeer terechte klacht. Jij doet precies alsof mensen die geen carrière willen maken automatisch luie doppers zijn.

glashelder

Legacy Member
Wat heeft je werk eigenlijk te maken met vriendschap? Ik mag er niet aan denken dat mijn vrienden zich bemoeien met wat voor werk ik doe, of dat mijn werk dicteert met wie ik al dan niet vriendjes mag zijn. Je werkt toch op je werk, niet bij je vrienden, wat hebben die er dan voor last van?

xDama

Legacy Member
sandervdw zei:
Natuurlijk vind ik mensen die om weet ik veel welke medische/andere reden geen carriere kunnen maken niet zielig. Maar als ik in mijn omgeving rondkijk zijn de mensen die geen carriere maken of job vinden bijna allemaal de school drop outs die destijds vonden dat het leven om zoveel meer draait dan werken alleen (diezelfde mensen die nog steeds elk weekend uit gaan met "vrienden"). Maar ze klagen nu wel allemaal dat ze geen huis kunnen kopen en nog steeds bij mama moeten wonen.

Niet akkoord, vooral die laatste zin. De typische drop-outs zijn er overal en het is inderdaad logisch dat die mensen moeilijker aan deftig werk geraken. Ik ken er zo ook die jarenlang geen zak hebben uitgestoken en nu van de ene kutjob naar de andere moeten gaan. Maar tegelijkertijd doen ze dan ook niets om een betere job/toekomst te kunnen uitstippelen, ondanks het feit dat ze op dat moment al in een slechte situatie zitten. Daar heb ik nu ook geen medelijden mee. Trouwens, succesvolle mensen gaan in het weekend ook buiten hoor.

En die laatste zin; dat ligt eerder aan de huidige stand van zaken in België, dan aan de individuen. Ik werk full-time, mijn vriendin werkt full-time en we hebben beiden een mooi loon. Maar wij moeten op dit moment niet dromen om een huis te kopen hoor. Als je van de ouders een mooi kapitaal meekrijgt dan lukt dat wel, maar vanaf 0, onmogelijk anno 2014.

Hetzelfde met huren; ga maar eens als alleenstaande 20'er/30'er een appartementje gaan huren van 600 EUR. Met een gemiddeld loon ga je al serieus moeten budgetteren.

sandervdw

Legacy Member
mac-bc zei:
Your point being? Ik dacht dat je hier een tegenstelling, een hypocriete houding, een kromme redenering wou bewijzen maar je zegt hier eigenlijk alleen dat die mensen uiterst consequent en eerlijk zijn. Ze zeggen dat het leven om zoveel meer draait dan werken (en geld) alleen, DUS gaan ze ook nog regelmatig uit met hun vrienden in het weekend. Logisch toch?
Leuk hoor trouwens, moet je ook eens proberen. ;)

Vanwaar die "vrienden" tussen aanhalingstekens? Wat kun jij denigrerend doen over mensen die vrienden/uitgaan belangrijker vinden dan geld. Wat zijn uw argumenten eigenlijk?



Of ze bij hun mama moeten wonen laat ik in het midden maar dat huizen stilaan onbetaalbaar worden (zelfs voor full-time werkende, hoger opgeleide mensen) is een zeer terechte klacht. Jij doet precies alsof mensen die geen carrière willen maken automatisch luie doppers zijn.

De mensen die op hun 25 nog steeds constant uitgaan hebben veel minder echte vrienden dan mensen die gewoon werken, een gezin krijgen, ... Je zal zien dat die groep namelijk steeds jongere vrienden krijgen waarmee ze uitgaan omdat steeds meer mensen volwassen worden en inzien dat het leven meer is dan feestjes.
Mijn echte vrienden hebben namelijk dezelfde intresses, en zijn dan ook allemaal bezig met een carriere.

Een huis kopen is duur, klopt, maar mensen die vinden dat ze geen tijd moeten steken in hun werk, moeten ook niet klagen dat ze dingen niet kunnen kopen. Eens je een vaste relatie hebt, kalmeert je leven en besef je dat er een groot aantal materiele dingen WEL belangrijk zijn in het leven, en dat je er zonder geld niet komt. En dan is het niet aan jou om te klagen dat je vrienden "hun ziel verkochten aan het bedrijf", ze willen gewoon vooruit met hun leven ipv op latere leeftijd plots te beseffen dat ze eigenlijk nergens staan.

xDama zei:
En die laatste zin; dat ligt eerder aan de huidige stand van zaken in België, dan aan de individuen. Ik werk full-time, mijn vriendin werkt full-time en we hebben beiden een mooi loon. Maar wij moeten op dit moment niet dromen om een huis te kopen hoor. Als je van de ouders een mooi kapitaal meekrijgt dan lukt dat wel, maar vanaf 0, onmogelijk anno 2014.

Hetzelfde met huren; ga maar eens als alleenstaande 20'er/30'er een appartementje gaan huren van 600 EUR. Met een gemiddeld loon ga je al serieus moeten budgetteren.

Ik heb het ook niet tegen weggaan in het weekend hoor. Ik kom ook wel eens graag buiten. Maar zoals je zelf zegt is het onmogelijk om een huis te kopen als je niet bereidt bent om serieus te investeren in je werk. Met een gemiddeld loon is het inderdaad moeilijk om als alleenstaande een appartement te huren, net daarom dat je moet proberen om meer dan gemiddeld te verdienen (je loopt namelijk tegen een hele hoop koppels als concurrentie). Ik werk ook maar 9-5 en kan met mijn loon vlot een appartement betalen.

|nfected

Legacy Member
Dus er is een link tussen weg gaan ieder weekend en geen huis kunnen kopen. Hmmm.

@mac-bc: nee je hebt mijn geen schuld gevoelens doen krijgen :) ik ben nog altijd een deel van mijn vrienden groep in België waar ik altijd dan mee op café ga. En ik heb hier ook al een vrienden groep waar ik een pint mee ga pakken. Wou gewoon eens zien hoe je daarover dacht omdat ik vind dat je iets te emotioneel op die berichten reageerde

Poco_Loco

Legacy Member
Veel mensen realiseren zich niet dat zij slechts een moderne slaaf zijn van de politieke elite en een klein groepje centrale bankiers. De politiek en de bankiers zijn 2 handen op 1 buik. De Belgische regering parasiteert op het geld van de burgers en doet er alles aan om het volk onder controle te houden door middel van wetgevingen en armoede.

Het geboortecertificaat (de oplichting) Veel mensen realiseren zich niet dat zij na enkele dagen na de geboorte verkocht worden als onderpand voor de enorme staatsschulden. Het geboorteakte geeft de overheid het recht om geld te lenen van de private bankiers omdat de overheid de schulden verhaalt op de bevolking.

De Belgische politiek word gerund door machtige personen.
De Bevolking leeft nog in de overtuiging dat de politici handelen in het belang van het volk.
De wetgeving valt altijd in het voordeel van de Rijke Multinationals.

Schuld is een financieel wapen. Schuld is een zeer krachtig financieel wapen die ingezet wordt tegen de Belgische burgers.
De overheid verhaalt de kosten van de enorme staatsschulden weer op de burger door middel van de belastingdienst.
De politiek van de afgelopen 60 jaar is verantwoordelijk voor de puinhopen en de burger betaald voor hun onkunde.

Welcome to the Jungle.

mac-bc

Legacy Member
sandervdw zei:
De mensen die op hun 25 nog steeds constant uitgaan hebben veel minder echte vrienden dan mensen die gewoon werken, een gezin krijgen, ... Je zal zien dat die groep namelijk steeds jongere vrienden krijgen waarmee ze uitgaan omdat steeds meer mensen volwassen worden en inzien dat het leven meer is dan feestjes.
Mijn echte vrienden hebben namelijk dezelfde intresses, en zijn dan ook allemaal bezig met een carriere.

Een huis kopen is duur, klopt, maar mensen die vinden dat ze geen tijd moeten steken in hun werk, moeten ook niet klagen dat ze dingen niet kunnen kopen. Eens je een vaste relatie hebt, kalmeert je leven en besef je dat er een groot aantal materiele dingen WEL belangrijk zijn in het leven, en dat je er zonder geld niet komt. En dan is het niet aan jou om te klagen dat je vrienden "hun ziel verkochten aan het bedrijf", ze willen gewoon vooruit met hun leven ipv op latere leeftijd plots te beseffen dat ze eigenlijk nergens staan.

Ik heb het ook niet tegen weggaan in het weekend hoor. Ik kom ook wel eens graag buiten. Maar zoals je zelf zegt is het onmogelijk om een huis te kopen als je niet bereidt bent om serieus te investeren in je werk. Met een gemiddeld loon is het inderdaad moeilijk om als alleenstaande een appartement te huren, net daarom dat je moet proberen om meer dan gemiddeld te verdienen (je loopt namelijk tegen een hele hoop koppels als concurrentie). Ik werk ook maar 9-5 en kan met mijn loon vlot een appartement betalen.

Het is wat in het vet staat die geleid heeft tot de heuse ratrace van het leven, die de huizenprijzen zo hoog heeft geduwd, dat mensen hun vrienden laten vallen voor hun carrière, ... Omdat we altijd dat tikkeltje meer willen hebben dan onze buur.

Nu, ik heb niets tegen ambitie, gedrevenheid en de wil om carrière te maken hoor. Wel integendeel. Alleen doe je dat (imo) niet ten koste van je vrienden, op dat moment moet je beginnen beseffen dat je fout bezig bent.

Zelfs op studievlak zie je dat. Sommige vrienden kiezen een studierichting terwijl je niets merkt aan hun sociaal leven. Anderen willen een moeilijkere studierichting doen om later carrière te maken maar moeten daarvoor letterlijk heel hun sociaal leven overboord gooien. Vrienden die je vroeger minstens 3 keer per week zag hoor je nog amper. Daar stopt mijn respect voor de ambitie van een persoon. Als je het maar op die manier kunt verwezenlijken moet het zijn dat die richting te hoog gegrepen is. Volgens mij kun je die analogie gerust doortrekken naar het professionele leven.

xDama

Legacy Member
sandervdw zei:
Ik heb het ook niet tegen weggaan in het weekend hoor. Ik kom ook wel eens graag buiten. Maar zoals je zelf zegt is het onmogelijk om een huis te kopen als je niet bereidt bent om serieus te investeren in je werk. Met een gemiddeld loon is het inderdaad moeilijk om als alleenstaande een appartement te huren, net daarom dat je moet proberen om meer dan gemiddeld te verdienen (je loopt namelijk tegen een hele hoop koppels als concurrentie). Ik werk ook maar 9-5 en kan met mijn loon vlot een appartement betalen.

En dat is net wat er fundamenteel fout is. Is het eerlijk dat iemand die bv. minder gestudeerd heeft en een eenvoudige job doet (ik zeg nu maar iets; schoonmaker) minder kansen en rechten heeft om een huis te kopen, dan iemand die wél gestudeerd heeft en in een job terecht komt die financieel heel veel deuren opent (bv. bankier)? Om nog maar te zwijgen van de achtergrond van heel veel van die jobs, want eerlijkheid in de financiële sector bv. is ook ver te zoeken.

Zou het geen basisrecht moeten zijn dat iedereen die werkt en bijdraagt aan de maatschappij een eerlijke kans krijgt om te kunnen wonen/leven? Vraag het aan veel mensen en iedereen zal positief instemmen, maar in de realiteit is dat allesbehalve zo. Is het trouwens zo 'normaal' dat je moet concurreren met andere mensen, om nog maar een eigen plekje te kunnen kopen/huren/onderhouden? Of dat je een leven lang moet werken, om nog maar een simpel huisje af te betalen? Begrijp me niet verkeerd, voor niets gaat de zon op. Als je er voor kiest om een eenvoudige job te doen en niet keihard te werken, moet je ook niet verwachten dat je een groot huis kan bouwen en met een BMW kan rondrijden. Maar je zou dan toch in staat moeten zijn om in verhouding met wat je verdient, een onderdak te kopen.

Zoals Poco_Loco aanhaalt; mettertijd beland je gewoon in een bepaalde vorm van gevangenschap. Van zodra je gaat werken, een auto koopt en gaat lenen voor een wagen, ben je voor een kleine 30 jaar gebonden om alles af te betalen. Je wordt verplicht om mee te draaien in een systeem waarbij je systematisch onder de controle valt van de overheid en de financiële sector. En wat heb je na die 30 jaar? Een huisje en hopelijk een beetje spaargeld. Als je dan op je 50e doodvalt heb je een bijzonder interessant leven gehad...

Poekie95

Legacy Member
xDama zei:
Zou het geen basisrecht moeten zijn dat iedereen die werkt en bijdraagt aan de maatschappij een eerlijke kans krijgt om te kunnen wonen/leven?

Neen.

1) Zoiets is onbetaalbaar want er zijn teveel mensen en de deuren staan wagenwijd open waardoor er elke dag nog velen bijkomen.
2) Hoe verifieer je of iemand werkt en bijdraagt aan de maatschappij. Het is niet omdat iemand op papier werkt, dat hij ook bijdraagt aan de maatschappij.
3) Waarom zou men nog geneigd zijn om net dat ietsje meer te doen als het op termijn toch niets uitmaakt. Het zijn wel die mensen die iets meer doen die vaak ook zorgen voor de vooruitgang van ons allemaal. De mens heeft een incentive nodig om ietsje meer te doen dan een ander.

xDama zei:
Is het trouwens zo 'normaal' dat je moet concurreren met andere mensen, om nog maar een eigen plekje te kunnen kopen/huren/onderhouden?

Ja, dit wegens schaarste. Meer vraag dan aanbod. Economische wetmatigheid.

xDama zei:
Maar je zou dan toch in staat moeten zijn om in verhouding met wat je verdient, een onderdak te kopen.

Dat zal altijd wel kunnen. Maar het zal veelal niet zijn waar je wilt, en niet wat je wilt. En je zal er andere fundamentele dingen moeten voor opgeven (vb reizen en de wereld zien, mobiliteit, etc).

xDama zei:
Van zodra je gaat werken, een auto koopt en gaat lenen voor een wagen, ben je voor een kleine 30 jaar gebonden om alles af te betalen. Je wordt verplicht om mee te draaien in een systeem waarbij je systematisch onder de controle valt van de overheid en de financiële sector. En wat heb je na die 30 jaar? Een huisje en hopelijk een beetje spaargeld. Als je dan op je 50e doodvalt heb je een bijzonder interessant leven gehad...

Idd, en de overheid zal content zijn met het pensioengeld dat je opgebracht hebt maar dat je niet uitgekeerd moet worden! Extra geld om te verspillen aan postjes en domme/nutteloze uitgaven.

Het HOEFT niet zo te zijn. Wie onderneemt en succes kent kan zijn borgsom betalen en zich uit de gevangenis kopen en veel eerder van zijn vrijheid genieten dan wie steeds en enkel doet wat hem gezegd wordt. Maar de ondernemer moet het natuurlijk bekopen met jaloezie en torenhoge belasting.

sandervdw

Legacy Member
Ik zit zelf in de situatie waarin ik het financieel (veel) beter heb dan gemiddeld. Al klop ik minder uren dan gemiddeld. Maar mijn leven is wel zo gepland dat ik niet op een random vraag "om vanavond een pint te gaan pakken" kan ingaan. Ik wil dat best doen, maar dan moet je wel iets of wat op voorhand laten weten. En dat lukt ook geen 3x per week...

Dat is de situatie die hier omschreven wordt als "Je ziel verkopen aan je bedrijf" en dat vind ik echt fundamenteel fout. Ik woon alleen op een appartement, en 90% van mijn vrije tijd kruipt in het huishouden + tijd met mijn vriendin. Denk niet dat mensen mij dat kunnen kwalijk nemen.

Nochtans krijg ik vaak negatieve reacties zoals hier beschreven als "Je hebt nooit tijd voor je vrienden" etc. Hiernaast krijg ik ook hopen jaloerse reacties die zelfs zo ver gaan als: "Trakteer jij niet, gij verdient toch genoeg?" waarna de "Gierigaard" opmerkingen komen. Als je respect hebt voor iemand die carriere maakt, heb je ook respect voor zijn planning. En als je dan bvb afspreekt om pakweg om de 2 weken iets te doen (in ons geval quizzen bvb).

Hiernaast hebben mensen in een relatie ook veel verschillende vriendengroepen met wie je onmogelijk wekelijks kan afspreken. Veel vrijgezellen lijken dat niet te begrijpen :)

Poekie95

Legacy Member
sandervdw zei:
Ik zit zelf in de situatie waarin ik het financieel (veel) beter heb dan gemiddeld. Al klop ik minder uren dan gemiddeld.

Paradox die wel meer voorkomt :). Life is good als ge inkomsten hebt terwijl ge slaapt :).

sandervdw zei:
Nochtans krijg ik vaak negatieve reacties zoals hier beschreven als "Je hebt nooit tijd voor je vrienden" etc. Hiernaast krijg ik ook hopen jaloerse reacties die zelfs zo ver gaan als: "Trakteer jij niet, gij verdient toch genoeg?" waarna de "Gierigaard" opmerkingen komen.

Inderdaad, daar sta je niet alleen in. Dat is wat ik bedoelde met de jaloezie in mijn post hierboven.

Als je goed verdient laten je "vrienden" je ook veel minder snel vallen dan iemand anders die minder verdient trouwens. Alhoewel ze het vroeg of laat toch wel doen.

xDama

Legacy Member
Poekie95 zei:
Neen.

1) Zoiets is onbetaalbaar want er zijn teveel mensen en de deuren staan wagenwijd open waardoor er elke dag nog velen bijkomen.
2) Hoe verifieer je of iemand werkt en bijdraagt aan de maatschappij. Het is niet omdat iemand op papier werkt, dat hij ook bijdraagt aan de maatschappij.
3) Waarom zou men nog geneigd zijn om net dat ietsje meer te doen als het op termijn toch niets uitmaakt. Het zijn wel die mensen die iets meer doen die vaak ook zorgen voor de vooruitgang van ons allemaal. De mens heeft een incentive nodig om ietsje meer te doen dan een ander.

Ik ga volledig akkoord met jouw 3 punten, zeker en vast. Maar die 3 problemen worden dan eerder gecreëerd door overbevolking en de onbeperkte mogelijkheid om voort te planten, dan door je eigen fysieke inspanningen op de arbeidsmarkt?

Poekie95 zei:
Ja, dit wegens schaarste. Meer vraag dan aanbod. Economische wetmatigheid.

Zoals hierboven; schaarste door overbevolking.

Poekie95 zei:
Dat zal altijd wel kunnen. Maar het zal veelal niet zijn waar je wilt, en niet wat je wilt. En je zal er andere fundamentele dingen moeten voor opgeven (vb reizen en de wereld zien, mobiliteit, etc).

Ik twijfel daar toch rond, zeker naar de toekomst toe. 1/10 in België leeft in armoede, 3/10 kan zelfs zijn energiefactuur niet meer betalen. Een relatief grote laag van onze bevolking zit al in het scenario waarbij ze niet leven waar ze willen en maandelijks enkel hun broodnodige kosten kunnen dekken. Er zijn er veel die zelfs niet moeten dromen om op reis te gaan of een nieuwe auto te kopen. Die trend wordt alleen maar groter en groter imo...

Poekie95 zei:
Idd, en de overheid zal content zijn met het pensioengeld dat je opgebracht hebt maar dat je niet uitgekeerd moet worden! Extra geld om te verspillen aan postjes en domme/nutteloze uitgaven.

Het HOEFT niet zo te zijn. Wie onderneemt en succes kent kan zijn borgsom betalen en zich uit de gevangenis kopen en veel eerder van zijn vrijheid genieten dan wie steeds en enkel doet wat hem gezegd wordt. Maar de ondernemer moet het natuurlijk bekopen met jaloezie en torenhoge belasting.

True that.

Ondernemen is inderdaad een manier om eruit te geraken, maar in een land zoals België moet je toch heel veel moed, doorzettingsvermogen en financiële 'steun' hebben om iets van grond te laten komen. En dan zit je nog steeds in het mogelijke scenario dat je niets meer verdient dan iemand die in het gareel loopt... Zucht :)

|nfected

Legacy Member
sandervdw zei:
Ik zit zelf in de situatie waarin ik het financieel (veel) beter heb dan gemiddeld. Al klop ik minder uren dan gemiddeld. Maar mijn leven is wel zo gepland dat ik niet op een random vraag "om vanavond een pint te gaan pakken" kan ingaan. Ik wil dat best doen, maar dan moet je wel iets of wat op voorhand laten weten. En dat lukt ook geen 3x per week...

Dat is de situatie die hier omschreven wordt als "Je ziel verkopen aan je bedrijf" en dat vind ik echt fundamenteel fout. Ik woon alleen op een appartement, en 90% van mijn vrije tijd kruipt in het huishouden + tijd met mijn vriendin. Denk niet dat mensen mij dat kunnen kwalijk nemen.

Nochtans krijg ik vaak negatieve reacties zoals hier beschreven als "Je hebt nooit tijd voor je vrienden" etc. Hiernaast krijg ik ook hopen jaloerse reacties die zelfs zo ver gaan als: "Trakteer jij niet, gij verdient toch genoeg?" waarna de "Gierigaard" opmerkingen komen. Als je respect hebt voor iemand die carriere maakt, heb je ook respect voor zijn planning. En als je dan bvb afspreekt om pakweg om de 2 weken iets te doen (in ons geval quizzen bvb).

Hiernaast hebben mensen in een relatie ook veel verschillende vriendengroepen met wie je onmogelijk wekelijks kan afspreken. Veel vrijgezellen lijken dat niet te begrijpen :)

1: dat je liever bij uw vriendin zit ipv bij vrienden is uw goed recht en begrijpbaar. Maar waarom dan zogezegd op uw werk steken aangezien je blijkbaar minder uren doet dan de gemiddelde mens. Sommige mensen zijn meer huismussen dan mensen die liever stapje zetten maar daarom zijn die niet minder ambitieus.

2. Vrienden die verwachten dat je hun trakteert zijn geen echte vrienden. Normaal zet iedereen op elk zijn beurt een rondje. Profiteren van iemand zie ik niet als echt vriendschap.

3. Je kan dit wel hoor als uw prioriteiten aanpast. Waarom zou je bvb niet wekelijks met uw beste vrienden een sport kunnen beoefenen in de week bvb. Dat je af en toe andere verplichtingen hebt is normaal. Maar dat zou toch niet in de weg mogen staan.

Ik zie veel excuses die op niets slaan gewoon omdat jij die behoefte gewoon niet hebt. Op zich niets mis mee maar schuil er u dan ook niet achter
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan