Archief - Wat is je huidige woonsituatie?

SAR. · 26 feb 2018

Ik woon op mijn 26e nog altijd thuis, maar ik heb het daar gewoon goed. Ik kom megagoed overeen met mijn ouders en ik geef enkel mijn maaltijdcheques af plus ik betaal een paar andere dingetjes hier en daar voor mijn ouders om te plezieren.

Ik heb ook geen behoefte om alleen te gaan wonen zolang ik geen vriend/man heb, omdat ik gewoon graag omringd ben met mensen en niet alleen thuis kan zitten. Vrienden hebben wel al gekocht of gaan met hun vriend samenwonen maar de single vrienden die ik heb wonen niet in de buurt dus daarmee samenhokken gaat niet.

Alleen krijg ik soms wel scheve blikken van sommige mensen als ik vertel dat ik nog thuis woon... en das wel niet tof want die denken dan: “amai, 26 en nog altijd bij de ouders zeg.”

Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

xAnyana · 26 feb 2018

SAR. zei:
Ik woon op mijn 26e nog altijd thuis, maar ik heb het daar gewoon goed. Ik kom megagoed overeen met mijn ouders en ik geef enkel mijn maaltijdcheques af plus ik betaal een paar andere dingetjes hier en daar voor mijn ouders om te plezieren.

Ik heb ook geen behoefte om alleen te gaan wonen zolang ik geen vriend/man heb, omdat ik gewoon graag omringd ben met mensen en niet alleen thuis kan zitten. Vrienden hebben wel al gekocht of gaan met hun vriend samenwonen maar de single vrienden die ik heb wonen niet in de buurt dus daarmee samenhokken gaat niet.

Alleen krijg ik soms wel scheve blikken van sommige mensen als ik vertel dat ik nog thuis woon... en das wel niet tof want die denken dan: “amai, 26 en nog altijd bij de ouders zeg.”

Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Ik vind dat als je op je 26ste nog thuis woont absoluut niet raar. Ik snap dat ook niet echt. Moeten we allemaal dan zo snel het huis uit? Ik ben zelf 24 en woon ook nog thuis. En zie mezelf zeker nog in de eerste 3 jaar hier niet vertrekken.
Sommige mensen hebben geen middelen om op jonge leeftijd uit huis te gaan door omstandigheden of willen nog het huis niet uit om de redenen dat jij noemt of nog andere redenen. Zolang je ouders dat ook oké vinden is dat toch helemaal niet erg?

sink · 26 feb 2018

SAR. zei:
Ik woon op mijn 26e nog altijd thuis, maar ik heb het daar gewoon goed. Ik kom megagoed overeen met mijn ouders en ik geef enkel mijn maaltijdcheques af plus ik betaal een paar andere dingetjes hier en daar voor mijn ouders om te plezieren.

Ik heb ook geen behoefte om alleen te gaan wonen zolang ik geen vriend/man heb, omdat ik gewoon graag omringd ben met mensen en niet alleen thuis kan zitten. Vrienden hebben wel al gekocht of gaan met hun vriend samenwonen maar de single vrienden die ik heb wonen niet in de buurt dus daarmee samenhokken gaat niet.

Alleen krijg ik soms wel scheve blikken van sommige mensen als ik vertel dat ik nog thuis woon... en das wel niet tof want die denken dan: “amai, 26 en nog altijd bij de ouders zeg.”

Bij mij identiek tzelfde, vervang de 26 door 32 en vriend/man door vriendin/vrouw

SAR. · 26 feb 2018

xAnyana zei:
Ik vind dat als je op je 26ste nog thuis woont absoluut niet raar. Ik snap dat ook niet echt. Moeten we allemaal dan zo snel het huis uit? Ik ben zelf 24 en woon ook nog thuis. En zie mezelf zeker nog in de eerste 3 jaar hier niet vertrekken.
Sommige mensen hebben geen middelen om op jonge leeftijd uit huis te gaan door omstandigheden of willen nog het huis niet uit om de redenen dat jij noemt of nog andere redenen. Zolang je ouders dat ook oké vinden is dat toch helemaal niet erg?

Ik vind dat ook helemaal niet raar, maar op het werk bekijken sommigen mij echt een beetje raar aan wanneer ze horen dat ik nog thuis woon: zowel de oudere collega's als die van "mijn generatie". Ik moet mij soms precies verantwoorden en het lijkt alsof ik lui ben en geen verantwoordelijkheden wil nemen. Sommigen vertrekken het huis uit omdat er soms problemen zijn met de ouders maar ik heb daar een uitstekende band én regeling mee. Ze worden ook met de dag ouder/zijn slecht te been dus ze zijn juist heel blij dat ik eigenlijk nog thuis ben blijven hangen.

sink zei:
Bij mij identiek tzelfde, vervang de 26 door 32 en vriend/man door vriendin/vrouw

Voilà, als er een goede omgang is met de ouders, why not? Ik wil sowieso niets als alleenstaande kopen (banken doen ook veel moeilijker voor een lening als je alleenstaande bent) maar pas als ik een partner heb. En om nu alleen te gaan huren en 700 euro p/m uit te geven aan een appartementje in Brussel, laat maar hoor

Sylverscythe · 26 feb 2018

SAR. zei:
Ik vind dat ook helemaal niet raar, maar op het werk bekijken sommigen mij echt een beetje raar aan wanneer ze horen dat ik nog thuis woon: zowel de oudere collega's als die van "mijn generatie". Ik moet mij soms precies verantwoorden en het lijkt alsof ik lui ben en geen verantwoordelijkheden wil nemen. Sommigen vertrekken het huis uit omdat er soms problemen zijn met de ouders maar ik heb daar een uitstekende band én regeling mee. Ze worden ook met de dag ouder/zijn slecht te been dus ze zijn juist heel blij dat ik eigenlijk nog thuis ben blijven hangen.

Voilà, als er een goede omgang is met de ouders, why not? Ik wil sowieso niets als alleenstaande kopen (banken doen ook veel moeilijker voor een lening als je alleenstaande bent) maar pas als ik een partner heb. En om nu alleen te gaan huren en 700 euro p/m uit te geven aan een appartementje in Brussel, laat maar hoor

Ik ben thuis blijven wonen tot mijn 28 jaar, en daar heeft niemand van mijn omgeving ooit iets over gezegd. Net zoals bij jou woonde ik er vrij goed (vader was ook weduwnaar dus had graag dat ik bleef). Op een bepaald moment vond ik zelf echter dat het moment was aangebroken om alleen te gaan wonen, meer privacy (een vriendin mee naar huis nemen was niet vanzelfsprekend), minder "wrijving". Ook had ik op dat moment de mening dat ik ook niet wou wachten op een partner, want:
1) Dat is niet gegarandeerd.
2) Liever niet meteen van thuis naar samen gaan wonen.

Ik heb dan een klein appartement gekocht, vrij landelijk maar vlakbij een treinstation. Dus al bij al betaalbaar. Ik heb me dit eigenlijk nooit beklaagd.

Mijn punt is dat ik op een bepaald moment aanvoelde dat ik wou vertrekken; andere mensen hun "idee" over wat ik zou moeten doen heb ik geen rekening mee gehouden. Natuurlijk hielp het dat de meerderheid van mijn vrienden in dezelfde situatie zaten (goede thuissituatie, verder gestudeerd). Ik kan mij inbeelden dat als al mijn vrienden op hun 18de gingen werken of thuis ruzie hadden ik veel meer "druk" had gevoeld.

Mulan · 26 feb 2018

Sylverscythe zei:
Ik ben thuis blijven wonen tot mijn 28 jaar, en daar heeft niemand van mijn omgeving ooit iets over gezegd. Net zoals bij jou woonde ik er vrij goed (vader was ook weduwnaar dus had graag dat ik bleef). Op een bepaald moment vond ik zelf echter dat het moment was aangebroken om alleen te gaan wonen, meer privacy (een vriendin mee naar huis nemen was niet vanzelfsprekend), minder "wrijving". Ook had ik op dat moment de mening dat ik ook niet wou wachten op een partner, want:
1) Dat is niet gegarandeerd.
2) Liever niet meteen van thuis naar samen gaan wonen.

Ik heb dan een klein appartement gekocht, vrij landelijk maar vlakbij een treinstation. Dus al bij al betaalbaar. Ik heb me dit eigenlijk nooit beklaagd.

Mijn punt is dat ik op een bepaald moment aanvoelde dat ik wou vertrekken; andere mensen hun "idee" over wat ik zou moeten doen heb ik geen rekening mee gehouden. Natuurlijk hielp het dat de meerderheid van mijn vrienden in dezelfde situatie zaten (goede thuissituatie, verder gestudeerd). Ik kan mij inbeelden dat als al mijn vrienden op hun 18de gingen werken of thuis ruzie hadden ik veel meer "druk" had gevoeld.

Hier net hetzelfde.
Op een bepaald moment voel je dat je nog te veel als kind wordt gezien en dat je het huis uit moet voor ieders welzijn.

Ook ik had zo iets van huren is geld weggeven aan een ander en als ik moet wachten op "de ware" kan ik nog lang wachten...

Dus ook mijn eigen stekje gekocht en iedereen een pak vrijer, zowel ik als mijn ouders!

Gentei · 26 feb 2018

SAR. zei:
Ik vind dat ook helemaal niet raar, maar op het werk bekijken sommigen mij echt een beetje raar aan wanneer ze horen dat ik nog thuis woon: zowel de oudere collega's als die van "mijn generatie". Ik moet mij soms precies verantwoorden en het lijkt alsof ik lui ben en geen verantwoordelijkheden wil nemen. Sommigen vertrekken het huis uit omdat er soms problemen zijn met de ouders maar ik heb daar een uitstekende band én regeling mee. Ze worden ook met de dag ouder/zijn slecht te been dus ze zijn juist heel blij dat ik eigenlijk nog thuis ben blijven hangen.

Voilà, als er een goede omgang is met de ouders, why not? Ik wil sowieso niets als alleenstaande kopen (banken doen ook veel moeilijker voor een lening als je alleenstaande bent) maar pas als ik een partner heb. En om nu alleen te gaan huren en 700 euro p/m uit te geven aan een appartementje in Brussel, laat maar hoor

Banken doen helemaal niet moeilijk over leningen als alleenstaande.
Ik ben 7 jaar geleden alleen gaan wonen, heb toen een lening gekregen midden in de crisis toen.
(Je moet wel ook genoeg eigen inbreng hebben)

Anyhow ik heb ook een uitstekende band met mijn ouders. Maar toch liever een eigen plek.

glashelder · 27 feb 2018

SAR. zei:
Alleen krijg ik soms wel scheve blikken van sommige mensen als ik vertel dat ik nog thuis woon... en das wel niet tof want die denken dan: “amai, 26 en nog altijd bij de ouders zeg.”

Goh ja, mensen blijven alsmaar langer bij de ouders worden. Mijn vriendin en ik waren allebei 29, bijvoorbeeld. Heb daar eigenlijk ook niet echt rare reacties op gehad.

Googke · 27 feb 2018

Ik ben er nu 24 en ik denk er totaal niet aan om uit huis te gaan. Ik spaar liever door totdat ik een vriendin heb gevonden, waar ik écht de klik mee heb. Ik ga ook duidelijk zijn dat ik toch tot m'n 30ste wil sparen en hoop ermee iets te kunnen kopen. Nooit van m'n leven zal ik een grootstad genre Brussel of zelfs Hasselt willen wonen, want dat is veel te duur voor wat men krijgt. Ik ben opgegroeid tussen de boerenkolen en zou m'n dorp moeilijk kunnen loslaten. Hier beginnen ook appartementen te worden gerenoveerd tot gebouwd dus ja, eens een boer altijd een boer zeker.

SAR. · 27 feb 2018

glashelder zei:
Goh ja, mensen blijven alsmaar langer bij de ouders worden. Mijn vriendin en ik waren allebei 29, bijvoorbeeld. Heb daar eigenlijk ook niet echt rare reacties op gehad.

Bij mij zijn het een 4-tal collega’s vooral, die deden uitschijnen alsof ik op de kap van mijn ouders woon. Het kan me niet zoveel schelen wat anderen denken, maar was toch benieuwd naar wanneer 9livers hier hun ouderlijk nest hebben verlaten

Googke zei:
Ik ben er nu 24 en ik denk er totaal niet aan om uit huis te gaan. Ik spaar liever door totdat ik een vriendin heb gevonden, waar ik écht de klik mee heb. Ik ga ook duidelijk zijn dat ik toch tot m'n 30ste wil sparen en hoop ermee iets te kunnen kopen. Nooit van m'n leven zal ik een grootstad genre Brussel of zelfs Hasselt willen wonen, want dat is veel te duur voor wat men krijgt. Ik ben opgegroeid tussen de boerenkolen en zou m'n dorp moeilijk kunnen loslaten. Hier beginnen ook appartementen te worden gerenoveerd tot gebouwd dus ja, eens een boer altijd een boer zeker.

Ik wil idd ook goed sparen, vooral omdat Brussel en de rand nogal hoge prijzen gehanteerd worden. Ik zou never in een dorp kunnen wonen, ik heb drukte, trams enz nodig

Ik zie mij mss nog wel naar de rand van Brussel a la Wemmel etc verhuizen maar de rand is ook duur dusja...

Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

eniac · 27 feb 2018

SAR. zei:
Bij mij zijn het een 4-tal collega’s vooral, die deden uitschijnen alsof ik op de kap van mijn ouders woon. Het kan me niet zoveel schelen wat anderen denken, maar was toch benieuwd naar wanneer 9livers hier hun ouderlijk nest hebben verlaten

24 en huurcontract al getekend nog voor ik officieel afgestudeerd was. Niet dat ik zo'n slechte band had met mijn vader (moeder woonde al elders) maar ik was al 4.5j samen met mijn vriendin en ik had al getekend bij eerste werkgever. Ik zag geen redenen om thuis te blijven.

The Prophet · 28 feb 2018

Momenteel woon ik nog thuis, maar zou rond september verhuizen samen met mijn vriendin. Hoeveel maanden op voorhand zou ik best beginnen aan mijn zoektocht om iets te huren? Zodat tegen september alles geregeld is?

Sent from my iPhone using Tapatalk

Micheal · 28 feb 2018

Artemis · 28 feb 2018

The Prophet zei:
Momenteel woon ik nog thuis, maar zou rond september verhuizen samen met mijn vriendin. Hoeveel maanden op voorhand zou ik best beginnen aan mijn zoektocht om iets te huren? Zodat tegen september alles geregeld is?

Sent from my iPhone using Tapatalk

Je kan eens online kijken welke woningen/appartementen er momenteel te huur staan en vanaf wanneer die vrijkomen.
In veel gevallen bedraagt de opzeg voor een huurwoning 3 maanden.
De meeste zaken die te huur komen, zijn dus te betrekken over ongeveer 2 maanden, soms ook onmiddellijk vrij als ze al eventjes te huur staan.
Vroeger dan juli moet je dus alleszins niet beginnen zoeken.
Je kan eventueel wel al online een beetje inspiratie opdoen over wat je zeker wel/zeker niet zou willen, de prijzen wat in de gaten houden zodat je weet wat een aanvaardbare huurprijs is als je straks iets tegenkomt, ...

Artemis · 28 feb 2018

Ik heb, nadat ik afgestudeerd was, nog 1 jaar thuisgewoond terwijl ik werkte.
Ik zou langer kunnen thuiswonen hebben maar was op dat moment al 4 jaar samen met mijn lief. Die studeerde dat ene jaar dus nog.
Van zodra hij afgestudeerd was, zijn wij gaan samenwonen (huurwoning). Hij had weinig zin om na 5 jaar op kot terug thuis in te trekken dus is zijn gerief recht van zijn kot naar ons huis verhuisd.
We keken er ook echt naar uit om samen te gaan wonen.

2 jaar later hebben we dan een huis gekocht. Daar wonen we nu nog (8j intussen).
Het is een halfopen bebouwing die we sleutel op de deur hebben laten bouwen. Zijn we tevreden van.
Soms vinden we wel dat het iets groter zou mogen zijn, maar eerlijkgezegd zien we zodanig op tegen de rompslomp om iets anders te zoeken, alles te moeten verhuizen, weer kleine werkjes te moeten doen om een woning helemaal in orde te zetten... en we wonen hier heel graag dus ik denk dat we hier blijven wonen tot we naar een serviceflat of rusthuis verhuizen ;-)

NDEFCB · 1 mrt 2018

25jaar oud, september afgestudeerd, job sinds december en huur appartement sinds december.
Thuis nooit op geld moeten letten, nu nog minder.

Nu staan (romantische)relaties/trouwen/gezin/kinderen niet op de planning, dat zal ook niet in de onmiddellijkheid gebeuren gezien ik nog nooit heb gedate of de behoefte daaraan heb gehad,
maar hier zou ik levenslang kunnen wonen, groot genoeg voor 3 volwassen personen.

Kopen staat ook niet meteen op de planning, weinig behoefte aan&heb een aversie van leningen/verplichtingen.
Kan zijn dat dit vlug veranderd, gezien letterlijk iedereen uit mijn onmiddellijke omgeving (buiten ik) denkt dat niemand dit lang uithoudt.

Archief - Wat is je huidige woonsituatie?

Wat is je woonsituatie?

Ik woon nog bij mijn ouders.

Ik woon bij de ouders van mijn vriend/vriendin.

Ik huur een woning.

Ik huur een appartement.

Ik ben eigenaar van een woning.

Ik ben eigenaar van een appartement.

Ik ben eigenaar van een bouwgrond.

Ik heb meerdere eigendommen.

SAR.

Legacy Member

xAnyana

Legacy Member

sink

Legacy Member

SAR.

Legacy Member

Sylverscythe

Legacy Member

Mulan

Legacy Member

Gentei

Legacy Member

glashelder

Legacy Member

Googke

Legacy Member

SAR.

Legacy Member

eniac

Legacy Member

The Prophet

Legacy Member

Micheal

Legacy Member

Artemis

Legacy Member

Artemis

Legacy Member

NDEFCB

Legacy Member