Archief - Weinig Sociale Contacten
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
makila
Legacy Member
Ik weet dat veel het niet eens zijn met mijn post. Maar het hangt er allemaal van af he. Lier is Gent niet en Knokke-Heist is nog niet Brussel. Bovendien trekt de ene persoon gewoon meer vrouwen aan dan de andere.100% zei:
Vroeger, had ik een goede vriend, als die 10 keer in de ogen van een vrouw keek, dan waren die alle 10 meteen gek van hem en stapelverliefd. En dat is niet eens overdreven. Ik mocht er 100 in de ogen kijken, dan kreeg ik gewoon 99x een vieze blik .. Uiteindelijk kwam een meisje vol interesse op mij af. Ik dacht: Yes! Zei die meteen: Is uwe vriend er niet bij? Dat noemen ze dan sex appeal
100%
Legacy Member
makila zei:Ik weet dat veel het niet eens zijn met mijn post. Maar het hangt er allemaal van af he. Lier is Gent niet en Knokke-Heist is nog niet Brussel. Bovendien trekt de ene persoon gewoon meer vrouwen aan dan de andere.
Vroeger, had ik een goede vriend, als die 10 keer in de ogen van een vrouw keek, dan waren die alle 10 meteen gek van hem en stapelverliefd. En dat is niet eens overdreven. Ik mocht er 100 in de ogen kijken, dan kreeg ik gewoon 99x een vieze blik .. Uiteindelijk kwam een meisje vol interesse op mij af. Ik dacht: Yes! Zei die meteen: Is uwe vriend er niet bij? Dat noemen ze dan sex appeal
ik ken ne kerel (goede kameraad van ne goede kameraad) die beschikt over fel blauwe ogen. door die ogen alleen al legt hij zeker om de 2 weken een vrouw plat.
heb met mijn eigen ogen gezien hoe ze vallen voor die kerel.
nu ja, manne zijn op dat gebied niet anders. daarom dat ik altijd moet lachen met uitspraken als 'uiterlijk speelt geen rol' en 'schoonheid zit vanbinnen'.
Senseo
Legacy Member
Update: tot dusver heb ik enkel nog maar dezelfde indruk gekregen en dat is: ik heb al een vriendengroep en ik ben dus niet geïnteresseerd tenzij in gesprekken van korte duur. Maw, ik moet steeds zelf initiatief nemen en de gesprekken onderhouden of er Is niemand die achter me zoekt. Mehh.. deprimerend.
Nicedreamer
Legacy Member
BraveHeart zei:Wow, ik vraag me af hoe ze dat vroeger deden, ook met ne pc op online profielen vissen op een dating/social media site ?
T is droevig met de jeugd van tegenwoordig, echt een bende narcisten.
Kunde gelle nu es niks zonder dat internet, iemand zoeken zoekt ge in het leven, de eerste stap, die smartphone en computer aan de kant en de buiten in.
Springt de eerste café of dancing binnen, of ga naar de bioscoop, wedden dat ge direct praat hebt ?
Hoe moeilijk kan dat zijn, door achter die n pc en smartphone te liggen prullen komde nooit aan iemand.
Bezoek eens de kapper, in een winkel, hobby club, ik heb altijd praat, mensen genoeg waar ik een babbeltje kan mee slaan.
Ge hebt iets gekregen, uwe mond, gebruik m dan ook.
Een babbeltje mss wel, maar dan blijft het daar dan meestal ook bij. En ook niet makkelijk om zo'n stap in je eentje te zetten voor mensen in die situatie !!!
mortus
Legacy Member
Ik ben nog steeds bezig met op m'n eentje weg te gaan. Soms komen daar gesprekken van soms ook niet. Hoe langer ik het doe hoe meer ik me op m'n gemak begin te voelen zo.
Negatieve aan heel de zaak, als ik dan eens met vrienden afspreek en dit loopt niet 100% kan ik me daar enorm aan beginnen ergeren. Volgende opdracht is dus om hier een evenwicht in te vinden
Negatieve aan heel de zaak, als ik dan eens met vrienden afspreek en dit loopt niet 100% kan ik me daar enorm aan beginnen ergeren. Volgende opdracht is dus om hier een evenwicht in te vinden
PhoenixEffect
Legacy Member
Zeker!Taste zei:
Ben 2 keer verhuisd, momenteel in Tongeren woonachtig en dat suckt echt als je je moet gaan pushen in al bestaande Vrienden groepen. Die hebben dan zoiets van: no thanks. Ik heb dan altijd de wens dat het leven een game was. Gewoon "Start New Game" en het deze keer niet verkloten.Nu, langs de ene kant snap ik het wel dat ze mij niet moeten. Ben idd te rap gehecht aan iemand en dat schrikt af vooral bij vrouwen. Wat dan wel weer raar is want ik heb genoeg afspraken gemaakt met meisjes via netlog vroeger.
Anyway het is gewoon een ambetant gevoel en het zal wrss altijd moeilijk blijven.
Senseo
Legacy Member
mortus zei:Ik ben nog steeds bezig met op m'n eentje weg te gaan. Soms komen daar gesprekken van soms ook niet. Hoe langer ik het doe hoe meer ik me op m'n gemak begin te voelen zo.
Negatieve aan heel de zaak, als ik dan eens met vrienden afspreek en dit loopt niet 100% kan ik me daar enorm aan beginnen ergeren. Volgende opdracht is dus om hier een evenwicht in te vinden
Naar waar ga je dan als je alleen op stap gaat? Zijn er plekken die je aanraad? Wat bedoel je precies met: "Als ik dan eens met vrienden afspreekt en dit loopt niet 100%"
Sorry voor de vragen!!
Senseo
Legacy Member
PhoenixEffect zei:Zeker!
Nu, langs de ene kant snap ik het wel dat ze mij niet moeten. Ben idd te rap gehecht aan iemand en dat schrikt af vooral bij vrouwen. Wat dan wel weer raar is want ik heb genoeg afsprake gemaakt met meisjes via netlog vroeger.
Anyway het is gewoon een ambetant gevoel en het zal wrss altijd moeilijk blijven.
Lijkt me geen pretje! In een omgeving waar niemand mij kent durf ik wel eens in een kleedje of rokje lopen en dan krijg ik interessante blikken
Plus als ik merk dat ik steeds zelf initiatief moet nemen dan stop ik er na een tijdje mee. Sommige merken dat dan en vragen mij waarom ik niet meer praat..
Het lijkt me toch meer dan logisch dat het van 2 kanten moet komen?
Tha_nOn
Legacy Member
Taste zei:
Dat hangt ook wel van persoonlijkheid af. Ik kan niet goed uitleggen waarom, maar ik ben heel slecht in regelmatig contact onderhouden. Dat betekent helemaal niet dat ik die personen of dat contact niet apprecieer, integendeel, ik kan mij enorm verbonden voelen met mensen ookal zie ik die maar 1 keer om de 2-3 maanden.
Ik weet dat van mijn eigen en ik probeer mijzelf dus ook te verplichten om nog eens te proberen afspreken met iemand als ik mij realiseer dat het best al lang geleden is, maar ik ga dat nooit zo spontaan en regelmatig doen als andere mensen klaarblijkelijk kunnen. (dus ik zie/hoor mensen pas vaak als zij meer initiatief nemen, wat ik altijd ook leuk vind ze)
Nuja, ik denk niet dat mijn vrienden (ik heb uiteraard ook gene grote vriendenkring zo
) dat echt een probleem vinden, die zijn dat zo gewoon geworden. En de mensen waar ik de beste band mee heb, weten dat ik zo in elkaar zit. (Al zou ik niet neen zeggen tegen meer spontane last minute voorstellen van mensen ^^, en ja daar kan ik zelf ook iets aan doen 
)Ik zou eerlijk gezegd niet weten hoe ik met mijn instelling/persoonlijkheid nu nog echt nieuwe vrienden zou kunnen maken :'), tenzij misschien op het werk als ik mij wat forceer (maar in mijn hoofd: werk = collega's, en het duurt heel lang eer ik iemand beschouw als ne vriend)
edit: en ik zie er totaal ni approachable uit en in tegenstelling tot wat ik uitstraal ben ik superverlegen, dus ik zou nooit alleen durven weggaan, kudos als ge dat wel kunt ^^
Nesjamag
Legacy Member
Redelijk wat sociale contacten hier eigenlijk, maar wel niet echt vrienden. Meer kennissen waarmee ik eerder rond bepaalde onderwerpen mee in contact kom maar niet echt in persoonlijke leefwereld mee ga. Er zijn wel mensen die ik graag heb, maar van vriendschap zou ik niet spreken. En er zijn ook mensen waar ik bevriend mee zou kunnen zijn maar enkel via internet mee communiceer, omdat gewoon niet in de buurt wonen.
Dus zeer weinig echt persoonlijke contacten eigenlijk. Mijn lastig karakter is zeker een groot deel van de waarom (sommige mensen kunnen amper met mij omgaan). Mijn afkeer voor small talk helpt zeker ook niet. Het is duidelijk dat ik geen harmoniezoekend iemand ben. Ik ga confrontatie (discussie, rechtuit en eerlijk zijn) niet uit de weg en ontvang het ook graag van anderen. Het gebeurt jammer genoeg te vaak naar mijn goesting dat ik op teergevoelige mensen hun tenen trap.
Ik zou wel meer vriendschappelijke contacten willen. Om gewoon keer mee te gaan babbelen in open context, keer mee te gaan sporten. Maar als ze niet de types zijn waar ik iets aan heb dan hoeft het ook niet.
Kwaliteitsvolle contacten > alleen > kwaliteitsloze contacten
Dus zeer weinig echt persoonlijke contacten eigenlijk. Mijn lastig karakter is zeker een groot deel van de waarom (sommige mensen kunnen amper met mij omgaan). Mijn afkeer voor small talk helpt zeker ook niet.
Het is duidelijk dat ik geen harmoniezoekend iemand ben. Ik ga confrontatie (discussie, rechtuit en eerlijk zijn) niet uit de weg en ontvang het ook graag van anderen. Het gebeurt jammer genoeg te vaak naar mijn goesting dat ik op teergevoelige mensen hun tenen trap.Ik zou wel meer vriendschappelijke contacten willen. Om gewoon keer mee te gaan babbelen in open context, keer mee te gaan sporten. Maar als ze niet de types zijn waar ik iets aan heb dan hoeft het ook niet.
Kwaliteitsvolle contacten > alleen > kwaliteitsloze contacten
mortus
Legacy Member
Taste zei:
Hehe geen probleem
Ik ga gewoon meestal naar de film of ergens rustig iets gaan drinken. Schaam me er al lang niet meer voor om alleen aan de toog te gaan staan.
Zonder zever en ik vind dit beschamend om te zeggen. Ik ben deze week verjaard en had (ok mss wel wat laat) gisteren naar een paar mensen rondgestuurd om vanavond eens te gaan stappen. Of ze kunnen niet ( kan ik wel inkomen met dat te laat rondsturen van mij) of ze laten niks horen. Daar trek ik dus aan uit dat het gewoon aan mij ligt en ik de verkeerde mensen bevriend noem. Dan ga ik gewoon alleen op stap. Of dat ik nu met 20 man naar een film ga kijken of alleen, ik maak er nietmeer van.
En op dat "misgaan". Als je ergens afspreekt met vrienden en ze komen bijna een uur te laat, staan op een totaal andere plaats dan afgesproken,... dan kan ik mij daar de laatste tijd in ergeren als het ergens op aankomt. Als je bv op tijd in een zaal moet zijn voor een concert ofzo.
Lord Kveldulv
Legacy Member
Tha_nOn zei:
Zo ben ik ook helemaal. Heeft zelfs lang geduurd eer ik dat zelf besefte. Na het middelbaar op kot in Gent gegaan. En met niemand contact onderhouden. Ik had het gewoon te druk en het paste nooit in mijn planning. Dan van Gent naar Leuven en al m'n maten van in Gent... op een paar maanden zomaar vergeten. En na m'n studies in Leuven, weer hetzelfde.
Wat ik er wel bij moet zeggen is dat ik er ook niet echt nood aan heb. Voorts wel veel kennissen maar als ik daar opeens nooit meer van hoor, so what.
Ik doe niet mee aan social media. Dat is misschien een beetje een handicap. Het enige dat ik doe is SMS'en maar daar heb ik eerlijk gezegd een hekel aan. En zo heb ik dan nog 2 vrienden die al een jaar of 17 mee gaan. Wellicht omdat ze ook zo een beetje zijn. Bij momenten wordt er wel dagelijks of zelfs meermaals per dag gesms't (wauw, ja echt). En soms duurt het een maand eer ik antwoord. Meestal antwoorden zij wel binnen max 5 dagen. Ik ben dus de ergste. Maar ik heb er gewoon geen nood aan. Niet dat ik een abnormaal druk leven heb of zo.
Eigenlijk geloof ik niet in contacten leggen op de ouderwetse manier. Schoolcontacten ja, sportclubs, jeugdhuizen, fuiven,... ja tot op een bepaalde leeftijd. Eens wat ouder geraak je een bestaande vriendengroep veel moeilijker binnen. Men staat er minder voor open. Ik heb na het hoger nog 5 jaar avondschool gedaan in uiteenlopende richtingen. Geen enkel contact aan over gehouden terwijl ik ter plaatse wel goed kon babbelen met een aantal mensen. Ik verplichtte mezelf daartoe om de pauzes te overbruggen. Denk niet dat het aan mij lag want de rest onderling legde ook geen langdurige contacten.
Met mijn collega's kom ik heel goed overeen. Maar inderdaad collega's = werk, en om 17u draai ik de knop om en wil ik van hen niks meer horen. Daar heeft zelfs niemand mijn privé GSM nr.
Mijn vriendin is op dat vlak het tegengestelde. Toen wij hier kwamen wonen kenden we niemand. Zij is naar cursussen geweest. Geeft er zelf ook. Hoeveel vrienden dat zij hier nu heeft is niet meer bij te houden. Maar dat zijn dan in mijn ogen vooral toch kennissen. Tis hoe je het bekijkt.
We hebben tot een paar jaar geleden hier wel vrienden gehad die meermaals per week bij ons over de vloer kwamen of omgekeerd. Ik kende die al 10 jaar, long story. Zij probeerden ons zelfs te integreren in hun vriendenkring. Maar tov die andere koppels was er nauwelijks een klik. Toch wel een jaar of 3 volgehouden. Ik vond dat vermoeiend. Een beperking zelfs op sommige momenten. Nu hebben we er geen contact meer mee. Heb er geen spijt van, heb ze nooit gemist en dat doet mij beseffen dat ik dat soort contact waarschijnlijk heel beperkt of niet nodig heb.
We zijn zelfs nog samen met een ander koppel op vakantie geweest een paar jaar geleden. Was een jeugdvriend van mijn vriendin en hij had een relatie had met een collega van mij (small world indeed). Sinds allemaal serieus verwaterd. Maar de beleving van het moment en de herinnering is belangrijker dan de mensen.
Kan er goed inkomen dat het allemaal moeilijk te begrijpen valt voor veel mensen.
Senseo
Legacy Member
mortus zei:Hehe geen probleem
En op dat "misgaan". Als je ergens afspreekt met vrienden en ze komen bijna een uur te laat, staan op een totaal andere plaats dan afgesproken,... dan kan ik mij daar de laatste tijd in ergeren als het ergens op aankomt. Als je bv op tijd in een zaal moet zijn voor een concert ofzo.
Ik ben echt moe om steeds initiatief te nemen. Telkens proberen in de hoop om een vriendschap op te bouwen of zelfs gewoon een kennis. Ik geef het op. Als ik merk dat het niet lukt kap ik er onmiddellijk mee. Het ergste is dat ik het zelfs niet meer wil proberen. Ik bekijk een persoon en dan denk ik: pff it's not going to work anyway dus waarom nog proberen? Als ik het toch probeer dan steek ik er zo weinig moeite in dat het sowieso gedoemd is om te falen. Ik word genegeerd, afgewezen of ik krijg de hint van ik ben niet geïnteresseerd. Dat is best oké, niet iedereen kan geïnteresseerd zijn maar keer op keer.. Het is zo erg dat ik na 2 jaar weer aan mezelf begin te twijfelen en de zelfmoord gedachten weer op gang komen. Mijn zelfvertrouwen heeft een nieuw diepte punt bereikt. Sinds wanneer werd het allemaal zo ingewikkeld? Ik ben ontzettend jaloers op mensen met veel sociale contacten of mensen met een hechte warme vriendengroep. Als ik foto's bekijk op Facebook of instagram, krijg ik rillingen, depressieve en zelfmoord gedachten. Ik zal nooit zo iets hebben zoals zij in hun jeugd en met mijn handicap, my voice doesn't get heard.
----
Ik zou ook behoorlijk pist zijn. Ik hou mij aan mijn afspraken of hou tenminste iemand op de hoogte moest er iets tussen gekomen zijn. Das toch logisch?
-----
@lord kvel, was ik maar jou. Zonder sociale contacten hou ik het nauwelijks vol.
glashelder
Legacy Member
Mwoa, ik heb exact hetzelfde. Heb gewoon niet zo'n behoefte aan veel contact met anderen. Een keer iets gaan drinken of samen iets doen vind ik leuk, maar als ze dan elke week aan mijn deur staan om elk weekend hetzelfde te doen, loop ik gillend weg. Mijn 'vrienden' zijn altijd hele losse contacten, soms zien we elkaar maanden niet, soms nooit meer. Nu heb ik wel vrienden (eerder kennissen) via mijn vriend en via de BDSM-wereld, maar die zie ik ook alleen als ik daar goesting in heb of als er eens iets te doen is (zoals een koppel dat een kindje heeft gekregen, dan gaan we op kraambezoek). Maar ik ga echt niet elke week op café of elke week naar een quiz, gaan wandelen of weet ik veel wat allemaal voor onzin. Ik heb blijkbaar nogal nood aan héél vrijblijvend contact. Da's wel jammer want dat is natuurlijk niet leuk voor die andere mensen, heb zo al veel vriendschappen verloren. Sommigen begrijpen dat wel en vinden dat ook niet erg, die zie ik 2-3 keer per jaar of zo, haha, maar 't is altijd alsof we elkaar gisteren nog gezien hebben.Lord Kveldulv zei:
Lakigigar
Legacy Member
Ik heb het topic een beetje gelezen, en ik herken me daar ook wel in. Ik ben ook vrij eenzaam en heb moeite met sociale contacten. Reden is duidelijk: ik heb mindere sociale vaardigheden dan andere mensen + heb ook wel wat gesukkeld met een depressie. Het enige voordeel is dat de mensen die erdoor geraken, wel echt goede vrienden zijn. Ook al zie je ze weinig. Ik zal zelden bedrogen worden door andere vrienden.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.