Archief - Wel of geen kinderen krijgen, de voor- en nadelen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
profound
Legacy Member
mazonemayu zei:is gewoon mijn mening voor mezelf hé, wat anderen doen interesseert me gene zak
vb: mijn dochter is nu 9 & ik word in juli 39; wij gaan samen skateboarden. ik zie u da ni doen met uwe kleine als ge 49 (mss nog net) of 59 zijt
Ik zie 99% van de bevolking van 39 ook niet echt op een skateboard staan hoor
Den Deze
Legacy Member
De leeftijd van de man is imo minder van belang dan die van een vrouw.
Ik ben momenteel 30 jaar, mijn vriendin is 24 jaar.
Maakt mij niet uit dat ik nu 32 of 35 ben, maar als ik richting de 40 zou gaan dan kan het inderdaad moeizamer worden.
Maar die lijn verschuift volgens mij door de jaren heen.
Vroeger had men al kinderen toen men 24-25 was, nu gaat dit al eerder naar de 30 toe (zeker als ik kijk naar de mensen uit mijn omgeving).
Ik ben momenteel 30 jaar, mijn vriendin is 24 jaar.
Maakt mij niet uit dat ik nu 32 of 35 ben, maar als ik richting de 40 zou gaan dan kan het inderdaad moeizamer worden.
Maar die lijn verschuift volgens mij door de jaren heen.
Vroeger had men al kinderen toen men 24-25 was, nu gaat dit al eerder naar de 30 toe (zeker als ik kijk naar de mensen uit mijn omgeving).
mazonemayu
Legacy Member
profound zei:Ik zie 99% van de bevolking van 39 ook niet echt op een skateboard staan hoor
was uiteraard maar als voorbeeld bedoeld, omdat dat nu juist mijn sport is
(den helft van mijne vriendenkring skate anders nog zenne)wat ik eigenlijk bedoelde is dat als ge 49 of 59 zijt, uw lijf ws niet meer de conditie van uw 9 tot 16 jarige gaat hebben en ge er dus niet mee mee meekunt maar er zowieso niet voor gaat willen onderdoen > meer kans op attaque
cura
Legacy Member
mazonemayu zei:was uiteraard maar als voorbeeld bedoeld, omdat dat nu juist mijn sport is
wat ik eigenlijk bedoelde is dat als ge 49 of 59 zijt, uw lijf ws niet meer de conditie van uw 9 tot 16 jarige gaat hebben en ge er dus niet mee mee meekunt maar er zowieso niet voor gaat willen onderdoen > meer kans op attaque
Er zullen wel andere sporten zijn die je kleine wel kan en die jij dan toevallig niet gaat kunnen en/of durven. Uiteindelijk ga je op hogere leeftijd ook wel genoeg besef hebben van de wereld om niet zo'n prestratiedrang te hebben t.o.v. uw kleine.
mazonemayu
Legacy Member
niet willen onderdoen was mss verkeerd uitgedrukt; dat gaat niet over prestatiedrang maar over uw kind plezieren.
als ik er buiten mee bezig ben en na een paar uur moe begin te worden, is het van "allez papa, ben je nu al moe? we moeten dat & dat & dat nog gaan doen. hop ..." en je moet gewoon mee (en je doet dat dan ook als je ziet hoe content uw kind is als je ermee speelt)
als ik er buiten mee bezig ben en na een paar uur moe begin te worden, is het van "allez papa, ben je nu al moe? we moeten dat & dat & dat nog gaan doen. hop ..." en je moet gewoon mee (en je doet dat dan ook als je ziet hoe content uw kind is als je ermee speelt)
Bananarama
Legacy Member
Niet alleen het "nog samen met je kind kunnen spelen" is een argument om er op tijd aan te beginnen, maar ook het feit dat kinderen met al wat oudere ouders vaker met mutaties te maken krijgen dan kinderen van jongere ouders. En in tegenstelling tot wat de meeste mensen denken, speelt ook de leeftijd van de vader een rol. Een zwangerschap als je alletwee rond de 20 bent, zou biologisch gezien ideaal zijn. Ouder dan 35 geldt voor vrouwen dat ze zich al in een risicozone aan het begeven zijn, en vanaf 40 zullen veel dokters het afraden om zwanger te worden. Van vaders herinner ik mij echter niet meer wat de medische wereld als "oud" ziet, maar ik veronderstel dat het zowat dezelfde leeftijd zal zijn.
Silmarunya
Legacy Member
Bananarama zei:
Als ik me goed herinner is het wat later voor mannen: de kans op genetische afwijkingen begint te stijgen na 40 en schiet helemaal door het dak na 50.
Tussen 40 en 50 lijkt die mindere genetische gezondheid wel gecompenseerd te worden door de betere omstandigheden waarin het kind opgroeit (oudere koppels zijn meestal rijker en stabieler). Stress, eet- en leefgewoonten en dergelijke meer zijn immers minstens even belangrijk als genen - een kind is meestal beter af met oudere ouders uit de betere middenklasse dan met marginale ouders van ideale leeftijd.
Potenza
Legacy Member
Tussen 40 en 50, stabieler misschien wel, meestal echter ook meer verantwoordelijkheden op het werk. Ik zou nu echt niet meer aan kinderen beginnen (40 jaar). De stress van kleine baby's lijkt me meer iets voor jonge mensen die daar mentaal en fysiek de veerkracht voor hebben.
JPV
Legacy Member
Silmarunya zei:
probleem is dat je dan véél meer kans hebt om je ouders vroegtijdig te verliezen, wat imho ook niet ideaal is. Bovendien ben je na 40 jaar ook fysiek minder in staat om om te gaan met "lastige" kinderen, lijkt me. Je kan imho ook minder begrip voor pubers hebben.
Easyrider
Legacy Member
Ik heb niet dit heel topic gelezen, alleen de laatste 2 pagina's. Wat me opvalt tegenwoordig is dat veel "oudere" mensen nog kinderen willen. Hiermee bedoel ik in de categorie tussen 40 en 50. Over degene daarboven spreek ik niet, die zijn er ook, maar minder.
Ik vind persoonlijk dat deze mensen egoïstisch zijn t.o.v. hun kinderen. Eens de kinderen een leeftijd van +-35 jaar hebben, zijn ze al de helft van hun ouders kwijt. Misschien zelfs al beide ouders.
Ik denk dat je op deze leeftijd misschien beter kan overgaan op adoptie van een al ouder kind, waar je op die leeftijd niet zoveel "kindzorgen" aan hebt, en direct kunt genieten van een "volwassen" relatie tussen ouder en kind.
Dit is een persoonlijke mening van mij en wil niemand hier aanvallen.
Ik vind persoonlijk dat deze mensen egoïstisch zijn t.o.v. hun kinderen. Eens de kinderen een leeftijd van +-35 jaar hebben, zijn ze al de helft van hun ouders kwijt. Misschien zelfs al beide ouders.
Ik denk dat je op deze leeftijd misschien beter kan overgaan op adoptie van een al ouder kind, waar je op die leeftijd niet zoveel "kindzorgen" aan hebt, en direct kunt genieten van een "volwassen" relatie tussen ouder en kind.
Dit is een persoonlijke mening van mij en wil niemand hier aanvallen.
cura
Legacy Member
Easyrider123 zei:
Moet ik die zinnen als een geheel bekijken of afzonderlijk? Want ik weet eerlijk gezegd niet wat er egoïstisch is aan ouders die doodgaan wanneer hun kinderen +-35 jaar zijn. Op 35 jarige leeftijd ben je toch volledig zelfstandig en hang je toch langs geen kanten meer af van het doen en laten van uw ouders?
f33db4ck
Legacy Member
cura zei:Moet ik die zinnen als een geheel bekijken of afzonderlijk? Want ik weet eerlijk gezegd niet wat er egoïstisch is aan ouders die doodgaan wanneer hun kinderen +-35 jaar zijn. Op 35 jarige leeftijd ben je toch volledig zelfstandig en hang je toch langs geen kanten meer af van het doen en laten van uw ouders?
Dit. Ik ga wss 30 zijn+- als ik men eerste kind ga hebben, dat is binnen 3 jaar.
Bananarama
Legacy Member
Ik vind het vooral egoïstisch in de zin van mutaties die op die leeftijd veel gemakkelijker aan kinderen worden doorgegeven dan wanneer ouders een pak jonger zijn. Volgens mij hebben veel oudere moeders niet het besef dat ze veel geluk hebben gehad dat hun kind geen Down-syndroom e.d. heeft. Of zijn er misschien veel abortussen wegens mutaties aan vooraf gegaan... Ik denk dat zulke mensen zelf onder het Peter Pan-syndroom lijden
Bananarama
Legacy Member
Xirtanneke zei:
Zal wel gewoon je eigen familie zijn... Bij mij is dat bv enkel mijn moeder (vader gestorven aan hartaanval toen zij 16 was en hij ongeveer 40). Voor de rest is de jongste leeftijd waarop iemand in onze familie 1 van beide ouders verloor 46. Maar bij ons zijn ze dan ook nooit ouder dan 30 geweest om aan kinderen te beginnen.
brandon_
Legacy Member
cura zei:Moet ik die zinnen als een geheel bekijken of afzonderlijk? Want ik weet eerlijk gezegd niet wat er egoïstisch is aan ouders die doodgaan wanneer hun kinderen +-35 jaar zijn. Op 35 jarige leeftijd ben je toch volledig zelfstandig en hang je toch langs geen kanten meer af van het doen en laten van uw ouders?
Groot gelijk!
Wat maakt het uit of uw ouders sterven op uw 35 of op uw 65? Ge zijt in beide gevallen toch al onafhankelijk mag ik hopen?
Ge moogt al blij zijn dat ge in een tijdperk leeft waarin uw ouders eerder 80 jaar zullen worden dan 40-50 jaar (zoals vroeger).
In elk geval: met egoïsme t.o.v. de kinderen heeft het dus niets te maken.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.