Ik moet mij een beetje inhouden om hier niet een klein beetje kwaad te worden om sommige mensen hun mening, maar da' sowieso niet de goeie houding. 'k Ga mij dus beperken tot gewoon vriendelijk de mijne te proberen verkondigen.
Om te beginnen hanteer ik wel een zeer brede definitie van 'kunst'. Het is een zeer gevoelsmatig begrip, maar breed genomen vind ik elke interpretatie die een mens geeft aan zijn (of een) leefwereld kunst. Elk kunstwerk is een neerslag van iemands leven en persoon. Alle mensen zijn volledig gelijk voor mij, en dus ook de waarde van die interpretatie of neerslag. Een snelle krabbel die een student maakt tijdens de les is in die zin dus evenzeer 'kunst' voor mij als de Mona Lisa. Het verschil dààr zit em in de 'kunde'. Erinyes heeft dat in een voorgaande discussie eens veel beter samengevat dan ik het zou kunnen, maar het is toch belangrijk dat er een onderscheid gemaakt tussen die twee begrippen.
Kunde interpreteer ik trouwens ook breder dan gewoon "anatomisch correct kunnen tekenen". Ook bijvoorbeeld zelfkennis, beeldgevoel, inspiratie etc horen daar voor mij bij.
Ik weet het, dit is misschien een interpretatie van de vraag "Wat is kunst?" die nogal afwijkt van de meeste mensen, maar bon.
Om het dan specifiek over fotografie in vergelijking met bijvoorbeeld schilderijen te hebben, voor mij geldt hier hetzelfde. Als we nu twee mensen bekijken, één fotograaf en één schilder. Wat ze filosofisch gezien doen komt voor mij op hetzelfde neer: in het algemeen creëren ze een interpretatie; specifieker: een beeld. De tools waarmee dit gebeurt heeft hierbij voor mij duidelijk geen enkel belang. Laat staan iets futiels als hoe lang eraan gewerkt is of de hoeveelheid moeite die het gekost heeft!
Ik kan er dan ook ECHT niet bij dat mensen in deze thread gebruik maken van termen als "lichtere kunst" als het over fotografie gaat. Voor mij getuigt dat van onwetendheid, pretentie en gebrek aan respect. Niet dat je het daarom zo bedoelt hé, maar zo komt het bij mij over.
Om even te reageren op wat hier ook al is aangehaald, namelijk dat in fotografie geluk een belangrijke factor is.
Ten eerste: als het zo is, so what? Is de aanwezigheid van "geluk" een dooddoener voor de vraag of het kunst is? Leg dat eens uit aub?
Ten tweede: Definieer "geluk"? Een fotograaf is niet "toevallig" op een bepaalde plaats, kiest niet "toevallig" alle instellingen aan zijn camera, drukt niet "toevallig" op het juiste moment op de ontspanner. In welke zin spreek je dan over "geluk"?
Het argument dat fotografie geen kunst kan zijn omdat het op één seconde kan gemaakt worden, vind ik eerlijk gezegd te belachelijk voor woorden. Ik kan er niet bij wat voor bekrompen visie je hebt op kunst als alleen visuele beelden waar langer dan x aantal seconden/minuten/uren/dagen/... aan gewerkt is als kunst aanschouwt. Dat schakelt dan al AUTOMATISCH foto's à la Cartier-Bresson (le moment décisif) (
foto,
foto) uit. En, ik weet het, smaken verschillen, maar als je DAT op fotografisch gebied al de term 'kunst' onwaardig vindt, heeft de discussie gewoon geen zin.
Nog iets: ik ben wel bereid ook een onderscheid te maken tussen mensen die op een meer kunstzinnige (of met een minder complex woord: persoonlijke) manier met fotografie bezig zijn en bijvoorbeeld de technische fotografen die producten zo neutraal mogelijk fotograferen. Maar ook bij dat laatste speelt een cultuur, een tijdsgeest, een wereldbeeld steeds impliciet mee. 'Neutraal' bestaat gewoon niet, net zo min als 'objectief'.
Ik kijk echt uit naar de reacties uit 'het andere kamp', om het zo te zeggen. Ik hoop dat je je meningen wat rationeel kan onderbouwen, en zo rechstreeks mogelijk kan antwoorden op de vragen en kwesties die ik en anderen (zoals Strawberry en Odd Alien) hebben aangehaald.
