Probleem is in feite dat de TS tot een "kantelgeneratie" behoort.
Enerzijds is hij nog van een generatie die is beginnen werken aan de leeftijd van 14, maar anderzijds heeft hij het geluk in een tijd te leven waarbij een leeftijd van 80 eerder regel dan uitzondering is. Dit maakt het moeilijk om te beslissen of iemand al dan niet een profiteur is. Bijkomend is hij arbeider (bouw) en heeft deze, in de veronderstelling dat hij zijn job goed uitvoert, al een zwaar leven achter de rug.
Moest de TS een leraar, postbode, bediende ofzo zijn die hetzelfde traject afgelegd heeft, dan zou ik er geen medelijden met hebben. Zoals reeds aangegeven is deze situatie anders. Enerzijds kan men niet verwachten dat ee, bouwvakker blijft werken (fysiek ongezond!), maar anderzijds kan men ook niet verwachten dat hij komende 20-30 jaar op de kosten van de staat gaat leven (onverantwoord).
Een ideale oplossing zou gewoonweg zijn dat mensen in die situatie ingeschakeld worden in een alternatief arbeidscircuit waarbij men tijd heeft om van het leven te genieten, voor hun partner te zorgen, enz... maar anderzijds ook nog een steentje bijdragen aan de maatschappij.
Misschien moet de stad er eens over denken om bepaalde activiteiten uit te besteden aan bruggepensioneerden, zijnde: grasafrijden, onderhoud van parkjes, klusjesman, ...
Voor de vrouwen eventueel herstellen van kleren, koken in scholen?, ...
Dit alles zodanig verdelen dat men niet meer voltijds hoeft te werken, maar toch een voldoende, doch rechtvaardig (in vergelijking met de echte "actieve" bevolking) loon krijgt.