Archief - burgerlijk en/of fysica

Een echt schakeljaar moet je niet volgen volgens de site van Ugent.
Toch niet als je eerst fysica doet en dan ir.

Je volgt dan gewoon een alternatief programma van 120 studiepunten (en de gewone master is ook 120 studiepunten).

Maar goed, of dit echt nodig is ...

Exorikos zei:

Je moet dan een verkorte bachelor volgen van 1.5 jaar, dus je bent echt wel wat tijd kwijt. Het verschil in vakinhouden in 2e en 3e bachelor tussen beide richtingen is echt heel erg groot.

Klik om te vergroten...

Dit is wanneer je na de bachelor Fysica, de master van de ir wil doen.
Wanneer je echter een master Fysica hebt, vallen die 90 studiepunten extra weg (als ik het toch goed voorheb).

Lorvet zei:

Ik heb net even gecheckt in de studiegids van de UGent en je kan 'na het volgen van een voorbereidingsprogramma' de master aanvatten van de andere richting. Je moet maar eens rondneuzen op die link Die van de KUL weet ik niet.
De bedoeling van dat voorbereidingsprogramma is juist om een mogelijke achterstand in te halen, dus een achterstand zou je normaal niet mogen hebben. Dat betekent natuurlijk niet dat je zomaar moet kiezen omdat je later toch kunt veranderen, een jaar langer studeren dan nodig is zelden handig.

Klik om te vergroten...

Het is vooral de extra duur van zo´n opleiding die mij zou tegenhouden. Niet zozeer qua tijd maar eerder de investering. Ik zal mijn studies grotendeels zelf bekostigen dus het zou niet gemakkelijk zijn om na een volledige bachelor + master (min 5j) nog een verkort brugprogramma (weer 1.5j) en dan nog een master (weer 2j) dan zitten we al aan min 8.5j.

Mss een andere vraag is een doctoraat nodig voor de meeste onderzoeksfuncties. Ik veronderstel van wel maar ben niet zeker.

Als ik de studentenaantallen zie:

https://webwsp.aps.kuleuven.be/sap(...fo/hoofd_gen.htm?parent=50000405&o=l&niveau=2

en het slaagpercentage:

Studievoortgangscijfers - K.U.Leuven

Kan ik dan besluiten dat er ruwweg 25 studenten fysica zijn die het eerste jaar slagen?

MilM zei:

Een echt schakeljaar moet je niet volgen volgens de site van Ugent.
Toch niet als je eerst fysica doet en dan ir.

Je volgt dan gewoon een alternatief programma van 120 studiepunten (en de gewone master is ook 120 studiepunten).

Maar goed, of dit echt nodig is ...



Dit is wanneer je na de bachelor Fysica, de master van de ir wil doen.
Wanneer je echter een master Fysica hebt, vallen die 90 studiepunten extra weg (als ik het toch goed voorheb).

Klik om te vergroten...

En eigenlijk is het niet de bedoeling om beiden te doen. Het liefst 1 maar dan wel de juiste ad:

Ik denk dat je van beide richtingen nogal een exclusief jobpatroon verwacht. Het zijn er maar weinig die effectief R&D doen als burgerlijk, er zijn er ook maar weinig die grondbrekend onderzoek kunnen doen als fysicus zoals jij beschrijft. Door de band heen zijn het eerder managementjobs die met die diploma's gedaan worden of het hoge pief zijn.

Je kan burgerlijk natuurkunde doen maar als ik uw openingspost lees dan sluit je volgens mij beter aan bij fysica. Dan moet je nog wel goed uitkijken wat je met dat diploma wil doen. Je zou een doctoraat kunnen proberen halen om dan onderzoeker aan de universiteit te worden. Je moet wel een beetje houden van de academische wereld... Het is zeker niet voor iedereen weggelegd.

Ironpole zei:

Ik denk dat je van beide richtingen nogal een exclusief jobpatroon verwacht. Het zijn er maar weinig die effectief R&D doen als burgerlijk, er zijn er ook maar weinig die grondbrekend onderzoek kunnen doen als fysicus zoals jij beschrijft. Door de band heen zijn het eerder managementjobs die met die diploma's gedaan worden of het hoge pief zijn.

Je kan burgerlijk natuurkunde doen maar als ik uw openingspost lees dan sluit je volgens mij beter aan bij fysica. Dan moet je nog wel goed uitkijken wat je met dat diploma wil doen. Je zou een doctoraat kunnen proberen halen om dan onderzoeker aan de universiteit te worden. Je moet wel een beetje houden van de academische wereld... Het is zeker niet voor iedereen weggelegd.

Klik om te vergroten...

Dat is ook 1 van de redenen waarom ik zo hard twijfel. Burgerlijk is veiliger als plan a mislukt.

Als het je doelstelling is om aan onderzoek te doen in de gebieden die jij beschrijft, lijkt geen van beiden me een slecht diploma eerlijk gezegd. Je doelstelling zou dan ook niet moeten zijn om beiden te combineren maar om in één van de twee zo véél mogelijk uit te blinken, maar in geen van die twee richtingen is dat eenvoudig, tenzij je van nature enorm begaafd zou zijn.

De keuze die je nu dus moet maken is één tussen het meer theoretische gerichte onderzoek of het meer praktisch gerichte onderzoek, hoewel beide natuurlijk niet exclusief zijn tot respectievelijk fysica of ingenieurswetenschappen behoren. En natuurlijk afhankelijk van hoe hoog je je eigen kansen inschat om exceptioneel goed te zijn, kan je rekening houden met de betere jobmogelijkheden voor een diploma ingenieurswetenschappen mochten je prestaties niet meteen een doctoraatsbeurs waardig zijn.

Als je nu vanuit het middelbaar echter al hoopt om 2 dergelijke universitaire richtingen te combineren, mag ik hopen dat je nu op wiskunde en fysica met gemak 90% of meer scoort? Want daarover heb je nog niets verteld, als je tenminste niet gewoon aan het trollen bent.

KnightOfCydonia zei:

Als het je doelstelling is om aan onderzoek te doen in de gebieden die jij beschrijft, lijkt geen van beiden me een slecht diploma eerlijk gezegd. Je doelstelling zou dan ook niet moeten zijn om beiden te combineren maar om in één van de twee zo véél mogelijk uit te blinken, maar in geen van die twee richtingen is dat eenvoudig, tenzij je van nature enorm begaafd zou zijn.

De keuze die je nu dus moet maken is één tussen het meer theoretische gerichte onderzoek of het meer praktisch gerichte onderzoek, hoewel beide natuurlijk niet exclusief zijn tot respectievelijk fysica of ingenieurswetenschappen behoren. En natuurlijk afhankelijk van hoe hoog je je eigen kansen inschat om exceptioneel goed te zijn, kan je rekening houden met de betere jobmogelijkheden voor een diploma ingenieurswetenschappen mochten je prestaties niet meteen een doctoraatsbeurs waardig zijn.

Als je nu vanuit het middelbaar echter al hoopt om 2 dergelijke universitaire richtingen te combineren, mag ik hopen dat je nu op wiskunde en fysica met gemak 90% of meer scoort? Want daarover heb je nog niets verteld, als je tenminste niet gewoon aan het trollen bent.

Klik om te vergroten...

Je hebt het topic mss niet helemaal gelezen (neem ik je ook niet kwalijk) dus zal ik mijn eigen quoten :

Ik beweer of wil ook niet beiden opleidingen volledig uit doen. Ik had gwn ergens gelezen dat er een redelijk 'makelijke' manier is om fysica met wiskunde te combineren. Daarom dat ik dan ook dacht dat dit mss ook gaat met burgerlijk (vooral wiskunde in de eerste semesters). Dit alles om mijn definitieve beslissing later te kunnen nemen met meer inzicht in wat beiden richtingen nu eigenlijk voorstellen

Ik zat ooit met hetzelfde 'probleem'. Uiteindelijk ben ik met burgerlijk ir. begonnen om daarin blindweg uit voor mijn interesse te kiezen: natuurkunde (aan Ugent dus.) Dit staat bekend als één van de moeilijkste opties binnen ir. en vanaf het 3e jaar zit je eigenlijk fulltime (theoretische) fysica te studeren.

Hoewel ik hiervoor gekozen had, bleek mijn interesse toch niet zo groot te zijn als ik dacht - dit is helemaal niet meer vergelijkbaar met wat je ziet in het middelbaar en in de eerste 3 semesters bij de burgies. Ik ben uiteindelijk nog vrij laat geschakeld naar computerwetenschappen ten kosten van één 'verloren' jaar, maar gewapend met meer zelfkennis! Een pluspunt van ir. is eigenlijk dat de eerste drie (tot vier) semesters heel algemeen zijn en je gemakkelijker kan veranderen van richting.

De mensen die verder natuurkundig ir. gestudeerd hebben, zijn vooral terecht gekomen in het onderzoek. Aan deze richting is de vakgroep Toegepaste Fysica[1] verbonden, waaraan er veel plasmaonderzoek rond fusiereactoren plaats vindt. Enkelen hebben hier ook een 'erasmus mundus'[2] rond gevolgd rond dit onderwerp - hierin zijn semesters over verschillende landen gespreid.

Ik denk dat natuurkundig ir. je zou kunnen interesseren en ir. in het algemeen is flexibel in het geval dat natuurkunde toch je ding niet is. Je kan natuurlijk evengoed natuurkunde gaan studeren en later nog bij de vakgroep Toegepaste Fysica aankloppen voor een thesis of doctoraat. Dat steekt allemaal zo nauw niet.

[1] http://www.ugent.be/ea/appliedphysics/nl
[2] FUSION-EP website - Ughent

> Zijn er nog mensen dit hebben getwijfeld tussen deze 2 richtingen?
Yup.

> Wat heb je gekozen?
Burg ir natuurkunde.
In mijn tijd was licentiaat fysica, eerst 2 jaar samen met de wiskunde, en daarna 2 licentiejaren.
burg ir, was eerst 2 kandidaturen, en daarna 3 jaren volle pot fysica, waarvan veel (keuze)vakken samen met de licentie fysica. De twee combineren had toen zeker geen zin.

Nu de opleidingen allemaal 5 jaar zijn worden, is dat argument weggevallen, en moeten de opleidingen maar duidelijker onderscheiden. Daar heb ik geen zicht op.

> Ben je tevreden?
Yup.
Wel is opvallend dat veel klasgenoten, zelfs na een puur wetenschappelijk doctoraat, toch in de financiële sector zijn beland. De licentiaten eindigden dan weer vaker in het onderwijs, waar geen enkele ir belandde.

Ik heb de beide gedaan, spaarde bij beide richtingen wel veel tijd uit door haast nooit naar de lessen of oefensessies te gaan.

Natuurkunde: vond ik interessanter, meer diepgaand.
Burgerlijk ingenieur: zwaarder (het te verwerken volume is veel groter), minder leuke academische omgeving (je bent maar een nummer in zo'n mastodontrichting), veel bredere opleiding. Niet zo wiskundig als ik verwacht had.
Veel en veel meer jobkansen.

Het heeft geen zin om nu al over een doctoraat na te denken. Leer eerst stappen, voor je wil proberen te lopen. En dat is een keuze die zich pas over min. 5 jaar stelt.

Bovenstaande post van Blake is ook zeer relevant. Er zijn er relatief veel die denken dat ze fysica interessant vinden, tot ze bvb een cursus quantummechanica op hun bord krijgen.

Onderzoeker worden raad ik af. Enkel als je zeer goed bent, supergemotiveerd en bereid bent om naar het buitenland te verkassen (niet zo evident als je een relatie hebt) is dat de moeite.
Ik ben onderzoeker, doe dat erg graag, maar zou het niet opnieuw kiezen als ik de keuze had.

Heb hetzelfde in mijn omgeving gezien. Niet verwonderlijk eigenlijk.

-van moeten: voor iedere 100 doctors, is er slechts één postje als onderzoeker te vinden in België
Daarentegen is de financiële sector een zeer (te?) grote werkgever in België. Eentje die ook graag mensen met analytische kwaliteiten recruteert.
-sector die goed betaalt

RadicalAtheist zei:

Wel is opvallend dat veel klasgenoten, zelfs na een puur wetenschappelijk doctoraat, toch in de financiële sector zijn beland. De licentiaten eindigden dan weer vaker in het onderwijs, waar geen enkele ir belandde.

Klik om te vergroten...

kunner zei:

Momenteel heb ik gwn het idee (correct me if i´m wrong) dat om een echte onderzoeksjob te kunnen krijgen als fysicus je bij een grote instelling zult moeten werken zoals de grote Amerikaanse universiteiten (in tegenstelling tot de Belgische hebben zij de poen voor grote projecten),CERN of iets dergelijks. En om daar te kunnen geraken vanuit België zal enkel voor de kleine groep geniën mogelijk zijn.

Klik om te vergroten...

Waar je als fysicus terecht kan hangt ook wel af van je afstudeerrichting. Als theoretische fysicus zal je al sneller richting financiële sector gaan als je in de privé gaat kijken, dat is trouwens niet zo saai als het lijkt. Er zijn daarnaast ook genoeg bedrijven die fysici graag zien komen, denk maar aan Imec (speciaal geval, maar goed), Alcatel Lucent, et cetera. Ook in de consultancy zal je wel terecht kunnen. Wiskundig modelleren is iets wat men op veel plaatsen doet en wat je als natuurkundige best wel kan.

Als je zuiver onderzoek wil doen kan je aan een waaier van universiteiten terecht. Initieel zit je in België niet slecht, we hebben een aantal excelente onderzoeksgroepen en voor een doctoraat betaalt men je in België absurd veel. Afhankelijk van het type onderzoek dat je wil doen zijn er ook wel PhD posities te vinden, ook voor mensen die gewoon een onderscheiding gehaald hebben. Voort groeien in onderzoek is wat lastiger, Postdoc posities vinden is niet echt makkelijk en als je een academische carrière nastreeft is een internationale ervaring wel vereist. Maar het is niet als de VS wat de klok slaat, denk aan the UK (wel moeilijk om geld vast te krijgen) en vooral Duitsland. Op vlak van Fysica is Duitsland trouwens een sterk land met universiteiten als die in München, Heidelberg, Göttingen, et cetera. Daarnaast is er ook nog de mogelijkheid om onderzoek te doen aan instituten als Max Planck en Fraunhofer. Nu goed, ik haal dit maar aan om weer te geven dat je naast de deur ook een onderzoekscarrière kan uitbouwen in de fysica.

For the record, ik ken iemand die nu al 10 jaar op string theorie werkt en van opleiding een Burgerlijk Ingenieur Natuurkunde is. Het kan dus wel om van daaruit in de (theoretische) fysica te rollen. Hij klaagt wel vaak over het feit dat hij liever fysica gestudeerd had, maar goed.

Er is zo'n beeld dat je met een diploma fysica moeilijk aan een deftige job zou geraken en ik vraag me echt af waar dat vandaan komt.

MilM zei:

Dit is wanneer je na de bachelor Fysica, de master van de ir wil doen.
Wanneer je echter een master Fysica hebt, vallen die 90 studiepunten extra weg (als ik het toch goed voorheb).

Klik om te vergroten...

Het programma is veel te verschillend om het zonder die 90stp te doen. Ik zou zelfs voor een manama van nuclear engineering een voorbereidingsprogramma moeten volgen. Voor een gewone master gaat dat echt niet anders zijn. Het is niet dat wij in de master ineens dingen zien die de ingenieurs in hun bachelor zien...

Fighting Hobbit zei:

Als theoretische fysicus zal je al sneller richting financiële sector gaan als je in de privé gaat kijken, dat is trouwens niet zo saai als het lijkt.

Klik om te vergroten...

Welke jobs binnen de financiële sector worden er dan zoal ingenomen door fysici?

Zelf heb ik nog geen idee welke richting ik wil uitgaan, eerst door 2e jaar zien te geraken.

kunner zei:

Is hij halfweg nog veranderd? Begin je dan opnieuw van 0 of heb je veel vrijstellingen.

Klik om te vergroten...

Ben niet halfweg veranderd Gewoon burgie gedaan.
Ken trouwens iemand die tegelijkertijd burgie+fys+wisk heeft gedaan. Op zich is dat niet zo ontzettend moeilijk omdat je enorm veel vrijstellingen krijgt.

Zou je ten zeerste b. ir. toegepaste natuurkunde aanraden. Hun wetenschapelijke vakken worden gegeven in de fac. wetenschappen en daarnaast krijgen ze ook nog de ir vakken. De richting staat hoog aangeschreven. Veel onderzoekscentra binnen en buiten academische wereld hebben liever een ingenieur met die specialisatie dan een zuiver fysicus. Veel wetenschappelijk onderzoek in die branche vergt trouwens veel technisch inzicht/kunde. Herinner me nog vacatures destijds waar men een dr. in de fysica of een b.ir. toegepaste natuurkunde zochten. Blijkbaar vond men dat toen (10 jaar geleden) equivalente opleidingen.

En mocht je alsnog beslissen dat je geen RD'er of techneut wil worden, zal je merken dat een diploma van burgie meer deuren opent dan dat van een fysicus.

kunner zei:

Als ik fysica zou studeren dan zou ik het liefst onderzoek doen en zeker niet in het onderwijs of voor een financiële instelling willen werken zoals velen. Spijtig genoeg zullen deze jobs niet voor het rapen liggen (en zeker niet in belgië). Om dit te bereiken zal ik dus al uitzonderlijk begaafd moeten zijn of veel geluk moeten hebben

Als ik voor ingenieur zou studeren dan zou ik terug het liefst onderzoek doen. Maar dan R&D op hoogtechnologisch niveau ik zeg nu maar iets bv reactors bouwen voor kernfusie,nieuwe stoffen ontwikkelen, supergeleiding nuttig gebruiken,.... en niet bv zorg dat hamer x niet meer breekt, zorg dat beton sneller droogt,...

Klik om te vergroten...

In de R&D werken de meeste toch met een doctoraat, iets wat je zowel als ingenieur of als fysicus kan behalen. Hierna telt enkel dat doctoraat nog eigenlijk en kan je gerust in de R&D beginnen.

Wat de beschikbaarheid van jobs betreft, hangt het puur af van je interesse gebied. Jobs genoeg in de halfgeleider industrie maar als je eerder in de theoretische fysica wilt gaan, wordt dat al minder.

Ironpole zei:

Ik denk dat je van beide richtingen nogal een exclusief jobpatroon verwacht. Het zijn er maar weinig die effectief R&D doen als burgerlijk, er zijn er ook maar weinig die grondbrekend onderzoek kunnen doen als fysicus zoals jij beschrijft. Door de band heen zijn het eerder managementjobs die met die diploma's gedaan worden of het hoge pief zijn.

Klik om te vergroten...

Vanuit mijn richting (burgerlijk nanotechnologie) gaan de meesten in R&D hoor. Ik geloof dat dit voor fotonica ook nog het geval is. We spreken hier dan wel meestal over R&D binnen een bedrijf of onderzoeksinstelling en niet aan de universiteit, hoewel dat ook gerust voor komt.

Hij moet maar zien waar hij in geïnteresseerd is, als hij burgerlijk bouwkunde gaat doen zal er niet veel R&D werk zijn.

ralf zei:

Onderzoeker worden raad ik af. Enkel als je zeer goed bent, supergemotiveerd en bereid bent om naar het buitenland te verkassen (niet zo evident als je een relatie hebt) is dat de moeite.
.

Klik om te vergroten...

Ben echt niet overtuigd dat je zeer goed moet zijn om onderzoeker te worden en te blijven. Van mijn lichting zijn het zeker niet de besten die onderzoeker zijn gebleven, integendeel. Het zijn vnl. degenen die volhouden, nog geen gezinleven hebben en er niet bij stil staan in welk precair statuut ze zitten die aan unief blijven hangen na hun dr.
Daarmee heb ik natuurlijk niet gezegd dat die post-docs, BOF-ZAP'ers, etc dom zouden zijn!

Zelf raad ik onderzoeker worden ook af. Een precair statuut, weinig carrieremogelijkheden tenzij je het onderzoeker zijn wil opgeven en meer manager worden, moeilijk met gezin (buitenland) en te laag loon.

Exorikos zei:

Het programma is veel te verschillend om het zonder die 90stp te doen. Ik zou zelfs voor een manama van nuclear engineering een voorbereidingsprogramma moeten volgen. Voor een gewone master gaat dat echt niet anders zijn. Het is niet dat wij in de master ineens dingen zien die de ingenieurs in hun bachelor zien...

Klik om te vergroten...

Ik zeg gewoon wat er op de site van de ugent staat, niet meer en minder: Master of Science in de ingenieurswetenschappen: toegepaste natuurkunde — Faculteit Ingenieurswetenschappen en Architectuur — Universiteit Gent

Hieruit interpreteer ik dat je als master fysica gewoon een aangepast programma krijgt van 120 studiepunten (volgens mij zelfs 114 maar voor master fysica als ge die pdf opent) om de master zelf te behalen, terwijl je als bachelor Fysica eerst schakeljaar van 90 studiepunten moet volgen om daarna de normale master te volgen.

Kan altijd zijn dat ik de informatie verkeerd interpreteer. Niet dat het echt nog relevant is voor topicstarter.

hyperon zei:

Ben echt niet overtuigd dat je zeer goed moet zijn om onderzoeker te worden en te blijven. Van mijn lichting zijn het zeker niet de besten die onderzoeker zijn gebleven, integendeel. Het zijn vnl. degenen die volhouden, nog geen gezinleven hebben en er niet bij stil staan in welk precair statuut ze zitten die aan unief blijven hangen na hun dr.
Daarmee heb ik natuurlijk niet gezegd dat die post-docs, BOF-ZAP'ers, etc dom zouden zijn!

Zelf raad ik onderzoeker worden ook af. Een precair statuut, weinig carrieremogelijkheden tenzij je het onderzoeker zijn wil opgeven en meer manager worden, moeilijk met gezin (buitenland) en te laag loon.

Klik om te vergroten...

Spreek jij nu specifiek over België of geldt hetzelfde voor de buurlanden?