Een basiscursusje wiskunde kan je prima zelfstandig doornemen wanneer je thuis hoort op zo'n opleiding, tijdens de opleiding moet je heel wat moeilijkere stof zelfstandig verwerken.
Enkel wanneer de leerling de stof niet snapt dan is een 'leraar' van toegevoegde waarde en dan nog alleen maar wanneer die leraar niet al te veel leerlingen heeft, in staat is om snel uit de vraag af te leiden waar het probleem van de leerling zit en in staat is om een duidelijk antwoord te formuleren. Bovendien duurt die zomercursus, als ik het goed heb onthouden (zelf heb ik die niet gevolgd, wel heb ik de meeste pdf-files van de zomercursus zelfstandig bestudeerd), maar zo'n 2 weken dus ook die 'leraar' zal zeer snel door die stof heen moeten wat de kwaliteit van de uitleg niet bevordert.
Ik heb geen steekproef gehouden onder mijn medestudenten maar van diegenen die ik over de zomercursus heb horen spreken (ofwel omdat ze het tegen mij zeiden ofwel omdat ik het hoorde toen ze het tegen een ander zeiden) heb ik begrepen dat maar weinigen de zomercursus hebben gevolgd en dat de meesten dit zelfstandig doornemen.
Wat betreft een gewone universitaire opleiding: het belangrijkste is de samenstelling van het curriculum, de externe controle op het beheersen van de stof (waardoor de werkgevers weten dat je die stof beheerst) en de practica. Theorie is altijd prima via papier over te dragen, zolang het studiemateriaal goed verzorgd is. Ik garandeer je dat je met een van de 2 basiswerken van mechanica meer van de stof zal begrijpen dan met die amateuristische cursus van de prof, helaas geldt dit voor veel vakken. Ook de meeste profs zullen dit onderkennen, ze kiezen vaak voor een eigen geschreven cursus omdat ze dat gemakkelijker vinden voor de structurering van hun lessen en omdat het goedkoper is, niet omdat ze kwalitatief beter zijn. Je moet natuurlijk wel goed opletten ofdat er in de cursus nog iets wordt behandeld wat niet in de handboeken voorkomt (bijvoorbeeld de spline-functies bij analyse).
ad: