Vega
Legacy Member
jack|herrer zei:Maar leg mij dan eens uit wat het verschil is tussen 2 u niet bereikbaar zijn voor iemand omwille van een pauze van 2 uur of omwille van een meeting van 2 uur? Voor de persoon die je nodig heeft is er letterlijk 0,0 verschil.
Hoezo? Stel dat iedereen diezelfde houding aanneemt zoals jij dat doet. Jij gaat van 13u00 tot 15u00 mountainbiken (pak nog snel een doucheke, je bent dus van 13u30 tot 15u30 niet bereikbaar), de collega die je om 13u30 belde gaat van 15u00 tot 16u30 naar de fitness, om 16u30 ben jij net de kindjes gaan ophalen en snel ff langs de Colruyt pick up point, om 17u30 begin je er weer aan. Net je collega gemist! Die heeft nog van 16u30 gewerkt tot 17u30 maar is ermee gestopt omdat hij een uurtje vroeger was begonnen en het is mooi weer.
Misschien wat extreem, maar als iedereen diezelfde werkhouding aanneemt bestaat het concept "dringend" niet meer omdat we allemaal maar aan het bellen zijn, voicemail aan het achterlaten, weer terugbellen, weer voicemail, etc... Je kan amper nog iets synchroon afspreken...
En wat is hier het gevolg van? Laten we een meeting inplannen! Niets hatelijker dan nutteloze/tijd verspillende meetings maar met deze houding zal je er gegarandeerd voor zorgen dat er meer van deze meetings komen omdat dat de enige manier is dat je collega's je nog te pakken krijgen. Resultaat, een meeting voor iets wat ze perfect aan de telefoon hadden kunnen vragen op 5 minuutjes. Het gevolg van die meetings is dat je nóg minder bereikbaar bent en het meeting effect als vervangmiddel voor een telefoontje alleen maar zal vergroten, etc...
. Dat begint een 24 op 24 uur draaiende boite te worden
Maar kan wel vertragend/inefficiënt werk leveren, wat denk ik ook 1 van de doelen is van telewerk, efficiënter te werk gaan naast een betere privé/werkbalans.
waar Jack dan ook niet aangeeft in zo een situatie te zitten.