xTwL- zei:
Bij welke bedrijven heb je dan zoal gewerkt en wat zijn je indrukken ervan?
Exacte bedrijfsnamen zijn me iets te identiteitsgevoelig, maar qua type bedrijven:
Zit aan derde bedrijf nu; allemaal multinationals in de zuivere zin van het woord (globale afzetmarkten, globale aanwezigheid, allemaal double digit billion aan omzet, allemaal in de 50k+ werknemers wereldwijd), maar qua strategische focus variërend van bottom-line focus tot top-line focus. Typisch geen Belgische bedrijven dus

.
Vergelijking KMO vs multinational kan ik dus niet maken, maar ik ga ervan uit dat de typische beeldvorming wel redelijk adequaat is: KMO's zijn persoonlijker met een grotere focus op mensen, maar zijn typisch minder professioneel georganiseerd (zeker qua HR), zijn postjesgevoeliger en hiërarchischer. Multinationals ben je veeleer een "nummer" als één van de zovelen, maar bieden meer kansen en zijn professioneler georganiseerd. Qua hiërarchie heb ik multinationals aan beide kanten van de weegschaal meegemaakt: die met hiërarchische concentratie van de beslissingsmacht aan de top (en die zijn demotiverend, traag, log en zitten vol met opvullend personeel dat zich belangrijk zit te maken) en die waar je echte macht gedelegeerd krijgt (en die zijn vlot, lpassen zich snel aan, zijn boeiend, motiverend en bij momenten belachelijk uitdagend).
Qua top-line versus bottom-line is de botte realiteit dat een mix sowieso nodig is, maar dat je in een bottom-line bedrijf als geen ander leert hoe budgetten te maken en te beheren, en dat in een top-line bedrijf letterlijk niets te gek is voor de klant te plezieren en dat budgetten quasi onbeperkt zijn. Aan de keerzijde: in een bottom-line bedrijf voel je je al snel een uitgeperste citroen en zijn mensen al heel snel effectief weinig meer dan een kostenpost, in een top-line bedrijf erger je je al snel aan het pertinent versmossen van geld en het dogmatisch "klant is koning"-denken.
In mijn ervaring bestaat het ideale bedrijf niet en zal elk bedrijf wel zijn pro en contra hebben. Zolang de pro je maar aanspreken en de contra je niet lastig maken, je er jezelf kan zijn en je kan blijven ontwikkelen, zit je wellicht wel goed en kan je er iets van maken, maar de clue is ook dat niets voor altijd is en dat je je doorheen de jaren slecht kan beginnen voelen op een plek waar je je tot dan toe altijd goed had gevoeld. Gelinkt aan het andere topic over motivatie: dat zijn de momenten dat je er een streep onder moet durven trekken.
Bij mijn eerste bedrijf was ik jaren gelukkig, maar weigerde ik om rotte HR-procedures door te voeren naar mijn mensen toe en heb ik de eer aan mezelf gehouden. Bij mijn tweede bedrijf vond ik het totale gebrek aan ambitie op corporate niveau zo stuitend, dat ik het ook daar voor bekeken heb gehouden (als ik niks kan doen dat bijdraagt aan mijn eigen vorming, dan stopt het ook). En nu voel ik me kiplekker bij mijn derde bedrijf.
Gaat dat zo blijven? Misschien, misschien ook niet en dan zien we dan wel weer wat we doen. Veel kans dat we het dan terug internationaal gaan zoeken, maar net zoveel kans dat we dan eens iets als zelfstandig consultant proberen . Dat laatste doe ik vandaag af en toe trouwens ook al wel al eens, maar dan eerder als expert voor andere consultancybureau's en dat betaalt ook niet slecht voor een uurtje of twee werk.
Een betaald bestuurderszitje voor mijn 40-ste wil ik nog ergens zien te versieren; een onbetaald zitje heb ik al, maar lijkt me kicken om de richting van een heel bedrijf mee vorm te kunnen geven.