Archief - Depri gevoel na afstuderen, angst om te starten

Bleh. zei:

... en vandaag heb ik telefoontje gekregen dat ergens mag beginnen. En toch ben ik precies niet blij? Sinds dat telefoontje heb ik precies echt een knoop in mijn maag en voel ik mij zo compleet 'numb' en nerveus. Ik snap het niet... Alsof het nu zo "definitief" is,...

Klik om te vergroten...

Zoals de hopeloze radeloze vrijgezel die ineens toch een lief vindt. Stress omdat het vrijgezellenleven gedaan is, moet ik nu heel mijn leven bij hem/haar blijven, wat als er toch ineens iemand anders blijkt te zijn,...

Mijne tip: zie het als iets waar je je 6 maanden volop voor gaat inzetten, en na die 6 maanden beslist om graag te blijven met voortgezette inzet, of graag iets anders te gaan doen met evenveel inzet.

Niet als een gevang waar je je de rest van je leven ingooit.

Bv202 zei:

Is dat zo erg? Ik heb mijn rijexamen gedaan de tweede maand dat ik aan het werk was en een dag vrij hiervoor was voor de werkgever geen probleem

Klik om te vergroten...

Het is te zien in welke sector dat je werkt. In de IT is dat toch wel een serieuze handicap. Voor iemand die in een magazijn werkt en nooit bij klanten moet gaan uiteraard niet.

Soms vind ik het zelfs jammer dat ik als student zoveel vrije tijd heb tijdens de week.. Ik zou eigenlijk liever de discipline blijven behouden van het uurrooster tijdens het middelbaar zodat de aanpassing na het hoger onderwijs minder klein is en ik gewoon meer zou werken in het algemeen.
Het hoger wordt dan eigenlijk meer een soort "job" waarbij je na x aantal jaar een diploma ontvangt.

Zo herkenbaar. Studententijd was bij mij een super sociale periode. De overgang naar het werkleven is inderdaad niet zo simpel. Na 2 jaar gaat dat al veel beter maar ik denk nog vaak terug aan de schone tijd met cantussen en andere feestjes. Toen was alles veel zorgelozer, als werkmens lijken er mij veel meer zaken te zijn om u zorgen over te maken (job, vroeg opstaan, geld, huur, huis kopen/bouwen, kinderen, ...)

Bleh. zei:

Ai, Aap, hoe komt het? Misschien een opleiding via de VDAB uit, of is dat geen optie?

Klik om te vergroten...

Heb ik ook al gedaan. Ik dacht zo van, ik ga die opleiding volgen om wat tijd te overbruggen en daarna snel in 't werk. Helaas werkt het zo niet.

Jack The Ripper zei:

Het is te zien in welke sector dat je werkt. In de IT is dat toch wel een serieuze handicap. Voor iemand die in een magazijn werkt en nooit bij klanten moet gaan uiteraard niet.

Klik om te vergroten...

Het was inderdaad in de IT en ik had een rijbewijs nodig voor m'n job. Zoiets moet toch wel in elk bedrijf bespreekbaar zijn? Je moet het ooit halen...

Aap zei:

Heb ik ook al gedaan. Ik dacht zo van, ik ga die opleiding volgen om wat tijd te overbruggen en daarna snel in 't werk. Helaas werkt het zo niet.

Klik om te vergroten...

Aap, nu lig je hier al letterlijk jaren te klagen over het niet vinden van een job in de IT-sector. Ik zou heel graag eens je CV bekijken, want er zijn toch wel jobs te vinden..?

Oei, precies veel mensen die van school naar werk even niet zo goed zien zitten. Daar had ik helemaal geen last van. Nuja ik heb dan ook geen diploma hoger onderwijs, ik ben gestopt in mijn eerste jaar omdat ik een job gevonden had (was al van januari dat jaar aan het zoeken). Dus ik was de ene week nog aan het studeren en de week erop zat ik op mijn bureau! Ik moet wel bekennen dat ik de eerste werkdag wel iets had van 'is het dit nu de rest van mijn leven', maar hé na een week was ik zo gelukkig dat ik van die school af was!

Ik heb daar 7 jaar gewerkt en ben sinds vorig jaar ergens anders begonnen, en die overstap vond ik moeilijker. Gewoon ook die angst voor het onbekende. Je gaat tenslotte ergens weg waar je na zoveel jaar toch een beetje 'thuis' was. En dat zal nu ook het gevoel zijn dat jij hebt. Maar believe me, als de werkinhoud je aanstaat en je hebt toffe collega's dan gaat dat allemaal heel goed meevallen.

Bv202 zei:

Aap, nu lig je hier al letterlijk jaren te klagen over het niet vinden van een job in de IT-sector. Ik zou heel graag eens je CV bekijken, want er zijn toch wel jobs te vinden..?

Klik om te vergroten...

Idd, ik vond het toch ook nogal merkwaardig. Ik zie hem op het forum heel vaak mensen verder helpen met allerlei hard- en softwareproblemen... het schoentje moet ergens anders knellen dan bij zijn technische kunde.

Hij geeft in ieder geval niet op, na al die jaren.

Wat is je studie en wat is de jobkans zou ik dan zeggen?

KnightOfCydonia zei:

Wat is je studie en wat is de jobkans zou ik dan zeggen?

Klik om te vergroten...

Ik ga het nog wat laten bezinken voor ik hier om hulp begin te vragen. Alvast bedankt voor de interesse.

FrostByte zei:

Maar inderdaad, ik ken dat gevoel ook nog. Je bent afgestudeerd, wat dan? Er is daar een periode waar ik even iets had van: "ok, dat ligt achter mij, maar ik zie even niets voor mij liggen..."

en dat is eng. Want er zijn geen leerkrachten meer, geen lessen te volgen. Alles waar je de voorbije 20 jaar aan gewerkt hebt is pretty much af. In het engels noemt dit "school's out" en hoewel ik dat al veel gehoord had besefte ik het pas toen ik afstudeerde.

Klik om te vergroten...

Ik had hetzelfde gevoel. Mijn hele leven zat ik al in een vast stramien van lessen, examens, duidelijke afspraken, dingen die verwacht werden,... En dan studeer je af en is je toekomst één groot zwart gat. Waar ga je werken, met wie, wat ga je doen, welke uren, zal je het wel leuk vinden? Je weet helemaal niks en dat is enorm beangstigend. Het is ook totaal anders, ineens.

Maar eenmaal ik begon te solliciteren begon ik er wel goesting in te krijgen. Gewoon, omdat er soms echt leuke vacatures waren, voor jobs die mij leuk leken om te doen. Ik heb net vandaag gehoord dat ik begin september mag beginnen ergens, en alhoewel ik het natuurlijk ook vreselijk spannend vind (jezus, ga ik dat wel kúnnen? ), kijk ik er eigenlijk ook wel naar uit. Het is iets dat mij erg ligt, waar ik nieuwsgierig naar ben, waar ik mij in wil vastbijten. Het sollicitatiegesprek was ook aangenaam, het lijkt mij een leuke groep mensen en qua sfeer en vrijheid voelde het heel erg passend. Dus alhoewel ik nu ook wel iets heb van oh jee, hoe zal dit gaan, ben ik tegelijk toch ontzettend benieuwd en gemotiveerd.

Bv202 zei:

Het was inderdaad in de IT en ik had een rijbewijs nodig voor m'n job. Zoiets moet toch wel in elk bedrijf bespreekbaar zijn? Je moet het ooit halen...

Klik om te vergroten...

Yep, maar het is nu niet bepaald een troef om mee uit te pakken op een sollicitatie als om te zeggen dat je nog geen rijbewijs hebt. Na het behalen van mijn rijbewijs voelde ik mij ook al een pak relaxter als ik ging solliciteren. Door faalangst heb ik mijn praktijkexamen 3x moeten doen vooraleer ik geslaagd was. Het was eerder een mentale kwestie, gewoon dat behalen van mijn rijbewijs viel er al direct een pak stress van mij af.

Voor de ene persoon is de stap in het onbekende een enorme uitdaging en iets om naar uit te kijken, voor de andere geeft het dan weer een beangstigend gevoel. Ik ben ook zo iemand van de laatste categorie. Na het middelbaar keek de hele klas er naar uit om verder te studeren. Ik keek er op zich ook wel naar uit, maar was vooral bang voor het feit geen vrienden te kunnen maken, enz... Uiteindelijk bleek dit allemaal reuze mee te vallen. Na de drie jaar hogeschool kwam dan ook weer het beangstigende moment om te gaan solliciteren en daadwerkelijk te gaan werken. Maar ook daar is alles weer goedgekomen. Intussen ben ik 8 jaar aan't werk en ik zou eerlijk gezegd niet meer terug naar school willen. Ben helemaal geïntegreerd in't werkleventje. Ik zie ook dagelijks pas afgestudeerden bij ons aan de slag gaan en aan de meesten merk je wel dat ze zich niet helemaal comfortabel voelen, dus je bent zeker niet alleen. Je zal waarschijnlijk de nacht voor je aan de slag gaat wel effe slechter slapen, maar na je eerste werkdag zal je vermoedelijk wel het gevoel hebben dat het best wel meeviel. Succes alvast in de eerste job!