Bananarama zei:
Ik heb gewoon tegen mijn zin gestudeerd; qua moeilijkheidsgraad was het allemaal meer dan doenbaar (maar niet dat ik geen moeite heb moeten doen en daardoor een verveeld gevoel heb gekweekt ofzo; ik heb wel degelijk hard moeten werken). Ik denk dat ik hetzelfde gevoel zou hebben gehad bij zowat elke richting.
Vandaar dat ik liever dommer was geboren, dan was ik nu kapster ofzo geweest en dan was ik gelukkig geweest (ik creëer graag met mijn handen) en niemand zou er wat op aan te merken hebben. Ik zou nu natuurlijk nog altijd kapster kunnen worden, maar dan zou een stemmetje in mijn hoofd (en de stemmen van zowat mijn hele omgeving) heel de tijd zitten knagen: "je hebt hier te veel capaciteiten voor". Het zou bovendien ook een vrij doodlopend straatje zijn, want echt doorgroeimogelijkheden heb je dan niet...
Het enige wat mij destijds interesseerde, was interieurontwerp. Maar let's face it, dat is een hele grote gok om je 3 jaar of langer aan te wijden... Wel erg om te beseffen dat ik véél trotser ben op mijn zopas ingerichte slaapkamer dan op mijn thesis waar ik 18 voor heb gekregen. Hoopje papier in mijn ogen, ook al heb ik mij er stikkapot voor gewerkt...
Over doorgroeimogelijkheden praten is misschien een foute woordkeuze. Laten we dom ook voor eens en voor altijd uit het woordenboek halen. Maar ik begrijp jou denk ik wel voor wat al de rest betreft.
Tot voor kort was ik tussen kerels die vaak geen diploma hadden. Elk zo op het eerste zicht door de meest banale redenen. Sommigen hadden de capaciteiten echt niet, maar waren dan wel weer ongelofelijk goed in dat wat ze deden en als het er op aankwam, en dat heeft mijn ervaring wel bewezen, zijn het stuk voor stuk ongeacht hun diploma of afkomst, achtergrond of weetikveel, kerels die deel uitmaken van een team waar elk element instaat voor het leven van de ander.
Anderen hadden dan weer verschillende bachelors, in het meest extreme geval, maar we trokken allen aan hetzelfde touw. Het was een omgeving waar je capaciteit (op gelijk welk vlak) niet kon verloochenen. Het grote nadeel was dan ook dat wie iets meer capaciteiten had dan gemiddeld uit de boot viel en andersom. Het verschil met jou is dat ik niet dat papiertje heb waar ik mij straks waarschijnlijk ook stikkapot voor moet gaan werken en dat nodig was om hogerop te gaan.
Iedereen denkt ondertussen wel dat het voor mij ook met twee vingers in de neus zal gaan. Zo zeker ben ik daar zelf nog niet van. Maar goed, dat terzijde. Daardoor zat ik het voorbije overgrote deel van het jaar ook met de handen in de haren. Want iedereen denkt..
Omdat ik veel meer bezig was met dat wat anderen nu gaan denken als ik kies voor die richting en niet voor dat wat in de lijn ligt van de verwachtingen. Misschien beter toch die andere opleiding, boeken halen en zien,.. nee toch maar niet. Vaak ga je dan ook nog hardop nadenken bij vrienden of familie.. totdat zij zelf ook vragen gaan stellen als.. weet je nu zelf nog wel wat je wil? Maar het zijn ook zij die zich optrekken aan de successen die je reeds behaalde en straks moet gaan halen.
Wel onlangs dacht ik, wat maakt het uit? En ik koos voor dat wat ik wil gaan doen en maak mij sindsdien ook geen zorgen meer over wat anderen ervan gaan denken. Ik denk dat daar ook het schoentje wringt bij jou. Je hebt nu wel dat papiertje, dus je hebt ook de capaciteiten om te gaan doen wat je wil gaan doen. Doe het dan ook want straks is het te laat.
En nog gaan bijstuderen is nu echt wel het laatste wat ik wil, ik ben pompaf
Ben destijds ook twee jaar kwijtgespeeld aan een foute studiekeuze, dus het wordt stilaan echt wel tijd om geld te beginnen verdienen.
(je kan overigens wel eens kijken voor avondlessen interieur-ontwerp of iets dergelijks, en dat op termijn in bijberoep beginnen)ad:
