SilentDeath
Legacy Member
In oktober ben ik van werkgever veranderd. De hoofdreden waarom ik uitkeek naar een nieuwe uitdaging was door het gebrek aan uitdaging en de slechte sfeer op de werkvloer. (lees: ieder voor zich mentaliteit & een baas die niet voor rede vatbaar was). Ik heb er iets meer dan 2 jaar gewerkt en op een gegeven moment was ik het daar zo beu dat ik lichte vormen van depressie begon te vertonen. Na het werk waren mijn 2 activiteiten eten en in mijn bed kruipen.
Toen had ik besloten dat het zo niet verder kon en beginnen uitkijken naar een nieuwe baan. (Ohja, ik ben werkzaam in IT-sector en word er binnenkort 28) Na een aantal boeiende gesprekken heb ik een nieuwe uitdaging aangegaan bij een groter bedrijf. Vol goeie moed keek ik uit naar mijn eerste werkdag. Vandaag zijn we een aantal maanden verder en helaas moet ik constateren dat de situatie niet veel beter is dan op mijn vorig werk. Ik zit naast 2 collega's die zo gefrustreerd lopen als het maar kan en er al 10+ jaar werken en op alles en iedereen commentaar hebben.
Ook heb ik nog minder werk dan bij mijn vorige werkgever. Soms krijg ik en passant een werkje voorgeschoteld en of ik dit nu doe of niet, haast niemand zal het merken. Mijn andere collega's verzuipen zogezegd allemaal in het werk.
Ik heb al eens per mail en face-to-face aan mijn baas laten merken dat de werkdruk gerust iets hoger mocht zijn. In onze inleidende gesprekken had hij het over grote, buitenlandse projecten waarvan ik de lead ging moeten nemen. Tot op heden is hier niets van te merken. Mijn baas heeft het enorm druk en ik wil ook niet om de haverklap aan zijn bureau gaan staan vragend achter werk. Morgen heb ik bijvoorbeeld geen enkele verplichting. Ik heb mezelf al extra werk proberen geven door nieuwe voorstellen te doen of zaken anders aan te pakken.
In begin dacht ik dat dit tijdelijk was en de situatie wel ging beteren maar we zijn ondertussen bijna april en merk niets van verbetering. Wat raden jullie me aan in mijn huidige situatie? Ik heb zo het gevoel dat het iets eigen is binnen de IT-wereld waar vooral veel frustratie heerst, al ben ik IT werk op zich niet beu. Soms droom ik van hier alles te laten vallen en in buitenland een strandbar te beginnen.
Toen had ik besloten dat het zo niet verder kon en beginnen uitkijken naar een nieuwe baan. (Ohja, ik ben werkzaam in IT-sector en word er binnenkort 28) Na een aantal boeiende gesprekken heb ik een nieuwe uitdaging aangegaan bij een groter bedrijf. Vol goeie moed keek ik uit naar mijn eerste werkdag. Vandaag zijn we een aantal maanden verder en helaas moet ik constateren dat de situatie niet veel beter is dan op mijn vorig werk. Ik zit naast 2 collega's die zo gefrustreerd lopen als het maar kan en er al 10+ jaar werken en op alles en iedereen commentaar hebben.
Ook heb ik nog minder werk dan bij mijn vorige werkgever. Soms krijg ik en passant een werkje voorgeschoteld en of ik dit nu doe of niet, haast niemand zal het merken. Mijn andere collega's verzuipen zogezegd allemaal in het werk.
Ik heb al eens per mail en face-to-face aan mijn baas laten merken dat de werkdruk gerust iets hoger mocht zijn. In onze inleidende gesprekken had hij het over grote, buitenlandse projecten waarvan ik de lead ging moeten nemen. Tot op heden is hier niets van te merken. Mijn baas heeft het enorm druk en ik wil ook niet om de haverklap aan zijn bureau gaan staan vragend achter werk. Morgen heb ik bijvoorbeeld geen enkele verplichting. Ik heb mezelf al extra werk proberen geven door nieuwe voorstellen te doen of zaken anders aan te pakken.
In begin dacht ik dat dit tijdelijk was en de situatie wel ging beteren maar we zijn ondertussen bijna april en merk niets van verbetering. Wat raden jullie me aan in mijn huidige situatie? Ik heb zo het gevoel dat het iets eigen is binnen de IT-wereld waar vooral veel frustratie heerst, al ben ik IT werk op zich niet beu. Soms droom ik van hier alles te laten vallen en in buitenland een strandbar te beginnen.
28 dus intussen ken en kan je je job werl, neem ik aan ?
. Punt is dat ik me echt gewoon nutteloos zou voelen in de rol die ik speel binnen mijn organisatie.
