Archief - Help! Het gaat niet meer op mijn werk...

Ik weet niet of het al gezegd is, maar een assertiviteitstraining zou misschien ook geen kwaad kunnen, om u iets mondiger te maken.

Doe gewoon je werk op een normaal tempo, als ze klagen zeg je ze eens hoe het zit. En ondertussen kan je op zoek naar een andere job als het niet beter gaat.

Het werk van 2 man doen zonder dat uw 'baas' (wie dat dat ook mag zijn) naar een nieuwe werkkracht zoekt? En dat voor een aantal maanden? Voor hetzelfde geld? Gij neemt dat zo maar?

En dan nu kunt ge tenminste zeggen dat ge al dat werk niet zomaar kunt verwerken. Begin er gewoon aan en als ze komen met nieuw gerief zegt ge maar dat dat pas kan gebeuren als al de rest afgewerkt is (en dat dat nog lang kan duren tenzij iemand u helpt).

sneax zei:

Het werk van 2 man doen zonder dat uw 'baas' (wie dat dat ook mag zijn) naar een nieuwe werkkracht zoekt? En dat voor een aantal maanden? Voor hetzelfde geld? Gij neemt dat zo maar?

Klik om te vergroten...

Zo gaat het bij de overheid he.
Die vriendin van mij bij de overheid die pas haar ontslag gegeven heeft, heeft er 6 maand over gedaan (gesprekken, examens,...) eer ze er mocht beginnen. En nu ze vertrekt komt er niemand in de plaats want er is geen wervingsreserve. Dus binnen een paar maanden starten ze nog eens een procedure op om een nieuwe wervingsreserve aan te leggen, en daar nemen ze dan iemand van voor de job. Dat wil zeggen dat er terug eens minstens 6 maand niemand haar werk gaat doen. In veronderstelling dat de verantwoordelijke meteen beslist er aan te beginnen want ge weet hoe dat gaat, die denkt misschien dat de kabouterkes 's nachts het werk komen doen. Zo ken ik er nog.

Nu ja, probeert u er gewoon over te zetten. Zoals men hier al zei, doe uw uren. Ge moet nie gaan stressen, daarmee gaat het ook nie sneller vooruit. De truk is het gewoon uit uw hoofd kunnen zetten van de moment ge 's avonds vertrekt en u nie druk maken over werk da nie af is en deadlines die nie gehaald worden. Het is uw schuld nie da het nie gaat en ge moet daar ook nie van wakker liggen. Ze zullen u niet ontslaan want ze hebben u nodig. En zelfs al gebeurt da toch, das misschien nog wel het beste da u kan overkomen.

Je mag wel niet kwaad zijn op je collega's als je nog niets gezegd hebt tegen hen hierover. Tegenwoordig zullen mensen zelf geen initiatief nemen om een ander z'n werk te verlichten, behalve als die personen in dezelfde dienst werken. Gewoon eens rustig uitleggen aan hen hoe het zit en ze zullen al veel schappelijker zijn. Je moet ook een switch kunnen omdraaien dat je als je daar zit je werk doet en erna je werk gewoon daar laat. Te gemotiveerd zijn is niet goed en heeft je in de huidige situatie gebracht.
Nuja, zoals dus al veel gezegd, met uw collega's babbelen en naar uw baas gaan. Maar ik zou het er persoonlijk toch eerst eens met de collega's over hebben en daarna naar de baas gaan, misschien hebben de collega's een betere oplossing.

mijn advies: eens GOED uit uw kremmen schieten tegen uw rechtstreekse baas. Tonen (en dat kunt ge, gewoon eens riching uw bureau wijzen) dat ge voor mission impossible staat, en dat ge daar niet aan meedoet. Heel eerlijk, heel open, baf.

Ga maar eens op uw strepen staan. Ik heb me int verleden ook al laten opzadelen met onnodige druk, en stapels werk. En me daar dan nog eens voor verantwoordelijk te voelen en het mezelf zwaar aan te trekken ook. Ik zeg u: da 's voor niets goed, tenzij ge een hartaanval op uw jonge leeftijd nastreeft, waarschijnlijk niet dus.

Communiceren, en niét vies zijn om uw boosheid te laten blijken. Over 't algemeen wordt dat net geapprecieerd, als ge dat op een beschaafde, en open manier doet. Als daar niet op ingegaan wordt, kunt ge altijd kijken voor nader werk.

succes.

Tha_nOn zei:

en van artsen ook \o/ zie da ze u proberen helpen!
de pijn verbijten moet ge doen, gelijk nen echte mane (want daar wordt ge alleen maar sterker van zeker, of dood)

Klik om te vergroten...

Psychologie is nog zo'n jonge wetenschap. Ik ken zelf twee mensen die in behandeling zijn en allebei gedragen ze zich enorm geforceerd/onnatuurlijk, steeds denkende 'de psy heeft gezegd dat ik mij zó moet gedragen, dus zal ik dat maar eens doen se'. Terwijl die psycholoog misschien wel gelijk heeft, maar dan is het mijns inziens iets wat je door je eigen ervaringen moet leren. Als iemand zoiets zegt heeft dat totaal geen waarde, je begrijpt dat op dat ogenblik toch niet. Enkel later, als je het door je eigen ervaringen hebt ingezien, zul je begrijpen wat de psy bedoelde (m.i.!).

En ja, ik vind het nogal onbegrijpelijk dat een psycholoog zich door enkele gesprekken een beeld van jou vormt en dan 'advies op maat' verstrekt, want uit enkele gesprekken kun je geen bal weten. Je kan misschien eens iemand aanraden om er met zijn vrienden of familie over te spreken (die een veel beter beeld hebben van de persoon), dan om meteen een psycholoog aan te raden :ironic:. Het is zelfs al zo ver gevorderd dat mensen willen betalen voor een luisterend oor, niet beseffend dat er genoeg mensen in de wereld zijn die het gratis willen doen. Want daar komt het uiteindelijk op neer hoor, bij degene bij wie ik verbetering bemerk lijkt me (en hij zei het ooit zelf eens) dat de enige therapeutische werking die er is louter voortkomt uit het feit dat die persoon ook eens zijn verhaal heeft mogen doen. En om te luisteren hoef je écht geen psycholoog te zijn.

Jawadde wat een kl*tenboel. Is goe van uw kl*ten maken tegen uw baas. Allemaal die deadlines op die bureaujobkes

Ben ik blij dat ik een stressloze job heb.

Ik: belge (collega) gaan we er nog ons ene kopen?
Belge: sgoed
Ik: mogen we nog is drinken aub
Cafébaas: wat moet ge hebben?
Ik: 2 pintjes aub

5 sec staan er 2 frisse pintjes voor onze neus

[LRRP];9422483 zei:

Jawadde wat een kl*tenboel. Is goe van uw kl*ten maken tegen uw baas. Allemaal die deadlines op die bureaujobkes

Ben ik blij dat ik een stressloze job heb.

Ik: belge (collega) gaan we er nog ons ene kopen?
Belge: sgoed
Ik: mogen we nog is drinken aub
Cafébaas: wat moet ge hebben?
Ik: 2 pintjes aub

5 sec staan er 2 frisse pintjes voor onze neus

Klik om te vergroten...

beschutte werkplaatsen, noemen ze zoiets.

Het werk van 2 man doen zonder dat uw 'baas' (wie dat dat ook mag zijn) naar een nieuwe werkkracht zoekt? En dat voor een aantal maanden? Voor hetzelfde geld? Gij neemt dat zo maar?

Juist, zo had ik het eigenlijk nog niet bekeken. Nu, een collega van me heeft ook gezegd dat ik eens met mij vuist op tafel moet kloppen. Dat zal ik dan inderdaad maar eens doen.

e.House zei:

beschutte werkplaatsen, noemen ze zoiets.

Klik om te vergroten...

Gaat niet echt op, k heb da ooit nog es als 1e vakantiejob gedaan. 't Is eigenlijk gewoon goedkoop bandwerk.

boolientje zei:

Het werk van 2 man doen zonder dat uw 'baas' (wie dat dat ook mag zijn) naar een nieuwe werkkracht zoekt? En dat voor een aantal maanden? Voor hetzelfde geld? Gij neemt dat zo maar?

Juist, zo had ik het eigenlijk nog niet bekeken. Nu, een collega van me heeft ook gezegd dat ik eens met mij vuist op tafel moet kloppen. Dat zal ik dan inderdaad maar eens doen.

Klik om te vergroten...

Mag ik vragen welke dienst van de overheid?

Eerst en vooral eens met uw rechtstreekse chef spreken en hem zeggen dat het echt niet gaat onder je eentje.

Verder zou ik gewoon mijn werk komen doen, maar al die overuren gewoon zo laten. Dan kunnen ze achteraf niet komen klagen dat ge uw werk niet doet en zijn ze bovendien op de hoogte dat er een enorme achterstand is. Dan ga je hopelijk minder gestressed naar je werk als je weet dat je van (bvb) 9u-17u30 werkt. Hetgeen niet verwerkt geraakt, dat blijft maar liggen.

Slecht management is hiervan de schuldige, niet gij.

¨$^µù^§èçà#&&² zei:

Psychologie is nog zo'n jonge wetenschap. Ik ken zelf twee mensen die in behandeling zijn en allebei gedragen ze zich enorm geforceerd/onnatuurlijk, steeds denkende 'de psy heeft gezegd dat ik mij zó moet gedragen, dus zal ik dat maar eens doen se'. Terwijl die psycholoog misschien wel gelijk heeft, maar dan is het mijns inziens iets wat je door je eigen ervaringen moet leren. Als iemand zoiets zegt heeft dat totaal geen waarde, je begrijpt dat op dat ogenblik toch niet. Enkel later, als je het door je eigen ervaringen hebt ingezien, zul je begrijpen wat de psy bedoelde (m.i.!).

Klik om te vergroten...

ik snap goed genoeg dat ge vindt dat ge het enkel leert door eigen ervaringen, anyway dat is ook zo, maar het probleem is net dat mensen met bepaalde problemen ofwel zelf niet inzien wat de problemen zijn ofwel zelf niet inzien waar ze dingen kunnen veranderen en dan zo al proberend te leren uit hun eigen ervaringen
een 'normale' mens zal da gewoon continu doen, is er iets wat u niet aanstaat of waar ge problemen mee hebt, ge 'dwingt' uzelf om het een paar keer anders te doen of te proberen (wat imo ook geforceerd gedrag is btw) en bij goeie resultaten leert ge het gedrag uw eigen maken, maar om dat te kunnen doen moet ge problemen en uitwegen zien
terwijl iemand met een persoonlijkheidsstoornis bevoorbeeld die ziet niet waar zijn problemen zitten, die ondergaat gewoon en meestal kennen mensen uit de omgeving niet genoeg van wat zo'n stoornis inhoudt om echt te kunnen helpen (of ze kunnen niet genoeg invloed uitoefenen zodat die mensen echt iets anders gaan uitproberen) en daar kan iemand met achtergrond en een bepaalde status (dat bedoel ik niet als een vies woord, maar mensen zullen echt vaker moeite doen als hun psycholoog iets voorstelt, alleen al omdat ze er voor betalen en tegen dat ze bij ne psycholoog zijn echt gemotiveerd zijn) veel inzicht bieden en manieren aanreiken

En ja, ik vind het nogal onbegrijpelijk dat een psycholoog zich door enkele gesprekken een beeld van jou vormt en dan 'advies op maat' verstrekt, want uit enkele gesprekken kun je geen bal weten. Je kan misschien eens iemand aanraden om er met zijn vrienden of familie over te spreken (die een veel beter beeld hebben van de persoon), dan om meteen een psycholoog aan te raden :ironic:. Het is zelfs al zo ver gevorderd dat mensen willen betalen voor een luisterend oor, niet beseffend dat er genoeg mensen in de wereld zijn die het gratis willen doen. Want daar komt het uiteindelijk op neer hoor, bij degene bij wie ik verbetering bemerk lijkt me (en hij zei het ooit zelf eens) dat de enige therapeutische werking die er is louter voortkomt uit het feit dat die persoon ook eens zijn verhaal heeft mogen doen. En om te luisteren hoef je écht geen psycholoog te zijn.

Klik om te vergroten...

dat zijn ook geen algemene gesprekken eh, en ge vormt u ook niet echt een algemeen beeld, ge gaat bij ne psycholoog voor een bepaald probleem en van daaruit vertrekt ge, dat kan goed zijn dat ge een aantal dingen vertelt over u verleden maar die zullen dan wel invloed hebben of gerelateerd zijn aan dat probleem, tis echt niet zo dat ge daar binnen komt en zomaar gans uw leven begint te vertellen (hoewel er zullen zo misschien wel mensen zijn ^^ maar das nu ook niet de bedoeling)
langs den andere kant zijn er wel patienten die 20 jaar ofzo bij u gaan langskomen, daar gaat ge inderdaad wel een pak meer over weten, maar op 20 jaar zult ge iemand ook wel wat leren kennen zeker (+ als iemand met een stoornis komt hebt ge ook wel aan kader om van te vertrekken)

en familie en vrienden zijn inderdaad goeie steunpunten, maar dan hebt ge het weer over problemen die ge zelf te baas kunt mits wat hulp van buitenaf, ernstige problemen zijn ook enorm zwaar om te dragen voor uw familie en vrienden nét omdat ze u zo goed kennen en ze het dus niet van zich af kunnen zetten (het zou niet den eerste vriend zijn die meegesleurd wordt in de gedachtegang van iemand die hij probeert te helpen)
en luisteren kan inderdaad goed helpen, das inderdaad het beste wat ge kunt (al hebben veel mensen dan direct de neiging hun raad te geven terwijl daar niet om gevraagd wordt) en door te luisteren kan iemand zijn problemen misschien wel opnieuw te baas, door hoeft ge inderdaad geen psycholoog voor te hebben (dus ja sommige mensen gaan misschien te snel naar een psycholoog), maar niet alles is opgelost met luisteren en een psycholoog kan ook wel wat meer doen dan luisteren

Als ge bij een bedrijf werkt waar de zaken gewoon 4 maand op uw bureau blijven liggen tot ge terug komt, en als ze u nadien bespringen om alles snel af te handelen. Dan vind ik dat je bij een bedrijf met slechte organisatie zit. Hou de eer aan jezelf en stap het zelf op. Er zijn veel betere werkplaatsen te vinden. Als je zelf opstapt kan je bij noeuwe sollicitaties ook zeggen dat je opgestapt bent omdat het bedrijf niet goed georganiseerd was. En dan hoef je niet te zeggen dat je ontslagen bent.

Werken is iets wat je je hele leven moet doen. Zorg er dan voor dat je met plezier gaat werken, of zoek iets anders. Ziek zijn van stress op het werk is volgens mij verschrikkelijk, en helemaal niet nodig.

Gesprek gehad, maar het ziet er niet naar uit dat er op korte termijn veel gaat veranderen. Ze zullen iemand aannemen, maar het zal nog een tijdje (maanden!) duren voor die er is...
Ik heb dan maar wat sollicitatiebrieven verstuurd, en volgende week mag ik al gaan solliciteren. Bij een bedrijf op 2 km van mijn huis! Nog bedankt voor jullie antwoorden. Ik zat echt in de put toen ik dit onderwerp op het forum plaatste, maar al die reacties hebben mij er echt bovenop geholpen.