Archief - Hoe mijzelf motiveren?

Om te beginnen zal ik mijzelf even kort voorstellen. Ik ben een jongen van 16 en zit in mijn 5e jaar Latijn- Wiskunde.

De laatste tijd kan ik mij voor weinig tot niets meer motiveren, van weinig dingen zie ik het nut nog. Dit heeft natuurlijk zijn gevolgen op zowel school en sociaal vlak, maar bijvoorbeeld ook thuis.

School: Ik kan mijn moeilijk nog motiveren om bijvoorbeeld goed te leren voor een toets, zodat ik echt goede punten haal. (Gemiddeld haal ik nu iets van 6-7 op 10 of lager) Ik weet van mijzelf dat ik beter kan, maar ik wil er gewoon niet de moeite voor doen. Momenteel heb ik iets van: "Ik leer het wel, en we zien wel waar we geraken."
Soms zet ik mij dan eens echt in voor een toets, leer ik echt goed, maar altijd blijkt de dag erna dan dat ik bijvoorbeeld een blad ben vergeten te leren, of dat ik het blijkbaar toch niet zo goed ken. Dat helpt natuurlijk ook niet direct voor de volgende keer dat ik mijzelf motiveer om nog eens goed te leren.

Sociaal: Ik ben nooit echt van de sociaalste geweest, integendeel. Ik ben gedurende mijn 2e en 3e middelbaar gepest geweest. Toen had ik iets van: " Ik doe wat ik wil, en de rest moet maar niet letten op mij." Nu besef ik wel dat de dingen die ik toen deed gewoon kinderlijk waren, niet meer voor mijn leeftijd.
Nu merk ik nog altijd dat ik bij de meeste dingen die ik zeg en doe, oplet of het wel "sociaal aanvaardbaar" is. Dit lijkt misschien wel een beetje raar, maar ik zit altijd met het gevoel alsof ik op ieder moment opnieuw gepest zou kunnen worden. (Ookal zou dit waarschijnlijk niet zo zijn. Ik ben gewoon nooit zeker van mijn plaats in de groep.)
Naar fuiven etc. ga ik ook nooit. Ik zou niet weten hoe ik mij moet gedragen. Ik heb gewoon al een paar slechte ervaringen gehad met dergelijke dingen en ik wil de fouten die ik toen gemaakt heb niet noch eens maken. Ik drink ook niets met alcohol. (Niet vanwege principes, maar gewoon omdat ik het niet lekker vind.)

Thuis: Ik heb overlaatst nogal wat problemen gehad thuis, voornamelijk dan met mijn ma. Zij en ik zijn volgens mij totaal verschillende persoonlijkheden. Zij is zo meer de op alles lettende, wannabe perfect vrouw, die ook denkt dat ze modieus gekleed is. ( Echt, wat zij soms draagt... Boerka's zijn er niets bij...) Alles moet precies op voorhand geweten zijn, niets mag misgaan. En ze is ook nogal sociaal ingesteld. (Later hierover meer).
Ik ben meer iemand die graag eens op zijn eentje is, en het niet erg vind om een tijdje te zijn zonder iemand rond zich. Dingen moeten niet altijd perfect zijn en dergelijke.
Nu, na veel dingen, long story short: We waren bezig met verbouwingen. Ik en mijn ma waren bezig met mijn kast in elkaar te steken en ik laat iets vallen op haar teen. Zij begint direct te roepen dat ik een onhandig kweetniewa ben, veel blabla. Ik zeg: "Als 't toch nie goed is, ben ik weg." Dus, ik naar beneden.
Iets later, mijn ma komt naar mij en zegt dat ik terug moet komen. Eventjes doorgediscussieerd, terwijl ik uitendelijk zeg wat ik al een tijdje van haar vind.
Ik ben grof geweest, dat vind ik van mijzelf nu ook.
Nu zit ik dus ook met 2 ouders die vies zijn op mij. (Mijn pa is natuurlijk ook vies door de dingen die ik toen gezegd heb.)

Ik heb hier dus gigantisch veel opgeschreven, maar waarom? Om een beetje duidelijk te maken hoe ik mij nu voel: Als een totale mislukking. (Komt wss heel emo over, is het waarschijnlijk ook wel een beetje)
Ik vind niet dat ik goed ben in dingen, en zeker niet qua school.
Toch denk ik dat ik met de nodige motivatie mijzelf heel wat blijer kan maken zodat ik er toch wat meer zin in heb.

Na alles te lezen wat ik zojuist geschreven heb, denk ik dat er misschien dingen te weinig of teveel bijstaan. Ik ben gewoon blij dat ik het allemaal eens heb kunnen opschrijven. Ik hoop dat jullie een beetje begrijpen hoe het allemaal in elkaar zit.

Nu, mijn vraag uiteindelijk is: Hoe kan ik mijzelf motiveren om beter mijn best te doen op school? (En andere vlakken)

Mvg,

IcefoxXx

http://www.successconsciousness.com/index_000006.htm "Will Power and Self discipline"
Misschien dat het helpt?

Let niet op wat er gebeurt in de wereld rondom jou, zorg gewoon dat je een vaste toekomst hebt, met dit bedoel ik dat je goed zult moeten studeren voor een goede job zodat je niet afhankelijk zal worden van je ouders of iemand anders.
En vooral, maak doelen om te bereiken in je leven. Een doelloos leven is een zinsloos leven. (bijvoorbeeld: deze jaar nog een paar goede vrienden maken, goede punten halen,naar fitness te gaan zodat je een beetje zelfzekerder zou worden,...)

Ten eerste moet ge weten wat ge later wilt doen als job. Ge doet nu Latijn-Wiskunde, dit is een heel theoretische opleiding en je bent bijna verplicht om hogere studies aan te gaan. Je zit nu in het 4de, rond die tijd had ik zelf ook een dipje en heb van moderne talen wiskunde naar boekhouden informatica gegaan. Ook omdat ik later iets wilde doen in de informatica. Je geraakt met tijd uit die dip. Je zit bijna in het 5de dan nog 2 jaartjes en je kan naar een ander deel in je leven.

Je moet jezelf afvragen of je je richting dat je nu doet wel interessant vindt? Een richting doen die je totaal niet ligt is zeker uit den boze want je leert toch niets bij. Ik zie dat je nog steeds 6-7 haalt in Latijn-Wiskunde, ik zou daar direct voor getekend hebben . Het is niet de bedoeling u 'dood' te leren hé.

Het pesten is er altijd wel ergens, maar eens je in het 5de-6de zit, wordt er niet meer gepest volgens mij. De meeste worden 'volwassen' rond die tijd. Er zijn altijd wel leeftijdsgenoten die anders zijn dan u en er zijn er ook die zowat hetzelfde zijn. Als je een hobby hebt die overeenkomt met iemand die ge kent en goed bijvoelt(niet verkeerd opvatten ), dan praat eens met hem over de hobby.

Het zijn uw ouders, ze zullen wel nog een tijdje boos zijn op u, maar dat gaat wel over. Je moet niet zijn als uw moeder hé, iedereen is zoals hij is. Je gaat altijd wel eens in spel liggen met uw ouders, zelfs op 20+ gebeurt dat nog .

Kort gezegd: Je bent nog jong en je zit in een 'moeilijkere' periode waar iedereen wel rond die tijd eens mee te maken heeft gehad. Dit gaat wel vanzelf over. Probeer toch wat inspanningen te doen voor uw school, maar als je echt vindt dat die opleiding u totaal niet licht, moet je daar zeker met uw ouders over praten om misschien een andere richting te volgen.

Ik hoop dat ge ier iets aan gehad hebt en veel sterkte!

Hitman200 zei:

Let niet op wat er gebeurt in de wereld rondom jou, zorg gewoon dat je een vaste toekomst hebt, met dit bedoel ik dat je goed zult moeten studeren voor een goede job zodat je niet afhankelijk zal worden van je ouders of iemand anders.

Klik om te vergroten...

Allereerst, bedankt voor de reply.

Om op wat je zegt te antwoorden: Niet letten op de wereld rondom jou. Dat kan je op veel manieren interpreteren. (Cfr. stuk over gepest worden)

Momenteel zeg ik ook vaak tegen mezelf:" willekeurig vak ga je later toch niet nodig hebben. Eens je gaat studeren (hogere studies) ga je dat waarschijnlijk toch niet meer nodig hebben." Uiteindelijk zit ik dan wel met nog een slecht punt erbij.

Misschien moet ik dan maar eens echt doel vinden in mijn leven. Ik denk dat hetgene voor de moment dan iets in de aard van goede eindresultaten hebben. Er zouden wel eens veel dingen kunnen aan afhangen...

edit: @rsmatten: Je hebt mislezen waarschijnlijk: zit nu al in het 5e. Ik doe mijn richting nog altijd graag, alhoewel ik al een paar keer serieus gevloekt heb op wiskunde (en latijn). Maar ik weet dat ik mijn wiskunde later echt hard ga nodig hebben. Ik zou namelijk graag iets in de informatica doen.
Er is een spreekwoord voor, ben het even kwijt

Ja maar dan moet je er aan denken dat die vak dan toch gaat meetellen met het uiteindelijk resultaat.
Als doel zou ik kiezen om die pesterijen te stoppen.Ik denk dat het toch een belangrijk oorzaak is van dat je u als een "mislukkeling" voelt.

Oops sorry, zat met 16 in mijn kop en ik dacht 4de middelbaar . Wel ja dan is het nog maar 1 jaar ! Voor informatica heb je wel degelijk een kennis van wiskunde nodig en ik weet dat wiskunde een pain in the ass is, maar ja je moet het doen hé.

Hitman200 zei:

Ja maar dan moet je er aan denken dat die vak dan toch gaat meetellen met het uiteindelijk resultaat.
Als doel zou ik kiezen om die pesterijen te stoppen.Ik denk dat het toch een belangrijk oorzaak is van dat je u als een "mislukkeling" voelt.

Klik om te vergroten...

Die pesterijen zijn al gestopt hoor. Maar ik zit gewoon nog altijd met het gevoel dat als ik iets mis doe, het klein het ook is, ze direct weer kunnen opnieuw beginnen. (Maar zoals al gezegd geweest is, wss niet zo zal zijn)

Wel, dan begrijp ik niet waarom je u eigenlijk er iets van aantrekt als u ouders opnieuw beginnen.Mijn denkwijze is dat ik leef voor mijn eigen en niet voor iemand anders, als ik iets mis doe dan leer ik ervan en laat ik me niet doen door andere mensen. Je leven zal niet perfect verlopen, er zullen altijd tegenslagen zijn maar dat hoort zo te zijn in een leven.

Hitman200 zei:

Wel, dan begrijp ik niet waarom je u eigenlijk er iets van aantrekt als u ouders opnieuw beginnen.Mijn denkwijze is dat ik leef voor mijn eigen en niet voor iemand anders, als ik iets mis doe dan leer ik ervan en laat ik me niet doen door andere mensen. Je leven zal niet perfect verlopen, er zullen altijd tegenslagen zijn maar dat hoort zo te zijn in een leven.

Klik om te vergroten...

Dat vind eigenlijk ook zo raar aan mijzelf. Ik maak mij zorgen over vanalles en nog wat. 90% van de keren gaat dat over dingen die toch nooit zullen zijn, of die nog zo ver weg zijn dat het bijna absurd is om er nu al over na te denken.

Zoek uzelf een hobby waarin de vorderingen merkbaar zijn zodat je zelfvertrouwen en motivatie kweekt.

moehaa! zei:

Zoek uzelf een hobby waarin de vorderingen merkbaar zijn zodat je zelfvertrouwen en motivatie kweekt.

Klik om te vergroten...

Enige suggesties?

Ik heb een tijdlang geskateboard, maar ben gestopt omdat ik gewoon merkte dat ik op een limiet zat. Niets nieuws lukte, of ik had gewoon het lef niet om nieuwe en iets gevaarlijkere dingen te proberen. (Heb al 2 keer mijn arm gebrokenad

Bijv. Fitness? zo kweek je veel meer zelfvertrouwen.(Als je gemotiveerd bent natuurlijk)

IcefoxXx zei:

Dat vind eigenlijk ook zo raar aan mijzelf. Ik maak mij zorgen over vanalles en nog wat. 90% van de keren gaat dat over dingen die toch nooit zullen zijn, of die nog zo ver weg zijn dat het bijna absurd is om er nu al over na te denken.

Klik om te vergroten...

bikke cliché maareuhhh

in every life we have some trouble,
when you worry you make it double
don't worry, be happy

-Bob Marley

Fitness kan idd gaan.
Of een gevechtssport ofzo.

Hitman200 zei:

Bijv. Fitness? zo kweek je veel meer zelfvertrouwen.(Als je gemotiveerd bent natuurlijk)

Klik om te vergroten...

Ik snap niet direct hoe je zelfvertrouwen kan halen uit fitness. Bedoel je dan met fitness loopbanden etc?

@prozack: In de meeste cliché dingen zit er een waarheid. In dit cliché ook. Ik moet er gewoon uitgeraken.

edit: @moehaa! : Maarja, gevechtsporten... Dat betekent mij bij een club aansluiten en het vanaf het begin leren. (Ik kan fout zijn nu) Maar om dan tussen 10 jarige gastjes te zitten die ook beginnen, zie ik niet echt zitten.

Door een beter , gespierder lichaam zou een persoon meer zelfvertrouwen hebben, enzoals moehaa! het gezegd heeft, gevechtsport zou ook kunnen.

IcefoxXx zei:

edit: @moehaa! : Maarja, gevechtsporten... Dat betekent mij bij een club aansluiten en het vanaf het begin leren. (Ik kan fout zijn nu) Maar om dan tussen 10 jarige gastjes te zitten die ook beginnen, zie ik niet echt zitten.

Klik om te vergroten...

Zo is dat helemaal niet hoor.
Bijna alle clubs hebben een junioren en senioren deel.
Zou ook bijna onmogelijk zijn om te trainen met een 10-jarige .
En zelfvertrouwen uit fitness, je ziet jezelf groeien. 3 weken geleden kon ik dat nog niet, en nu wel etc.

Zoek iets waar je voldoening uit haalt, meer kan je niet doen om terug wat 'gelukkiger' te worden.
Sport, hobby, ...

Fitness of powertraining lijkt me iets te individueel om er echt mee geholpen te zijn (positief sociaal contact is wat je nodig hebt), maar het gaat je wel meer zelfvertrouwen geen eens je vooruitgang maakt.

De meeste gevechtssportclubs zijn trouwens vooral op nieuwe leden gericht, hoe hoger ze de drempel leggen voor nieuwkomers (door bv volwassen mensen bij 10-jarigen te steken), hoe sneller ze doodbloeden. Dat beseffen die clubs zelf maar al te goed, dus daar moet je je geen zorgen in maken.

Hitman200 zei:

Door een beter , gespierder lichaam zou een persoon meer zelfvertrouwen hebben, enzoals moehaa! het gezegd heeft, gevechtsport zou ook kunnen.

Klik om te vergroten...

Das waar. Maar er is nog altijd een verschil tussen fitnessen en echt trainen voor een gespierder lichaam.

Mijn broer gaat soms fitnessen, misschien moet ik met hem eens meegaan.

Nog ideeën? Keep em coming ^^

Allemaal al heel erg bedankt voor wat er al gezegd is, dit zal mij zeker helpen.
Toch wil ik even zeggen dat het een beetje afwijkt van wat mijn oorspronkelijke vraag was.

Een beter zelfbeeld zal indirect wel helpen bij goed gevoel op school etc. Maar zorgen niet op een directe manier dat ik meer gemotiveerd zal zijn om bv. toetsen te leren.

edit: @Time^- : Nu je het zegt: fitnessen/powertraining is een nogal individuele sport. Heb juist even gepraat met mijn ma. Zij vond het ook goed moest ik een sport vinden, alhoewel het best een sport zou zijn met sociaal contact.

Ook zou een gevechtssport club misschien iets meer kunnen helpen om mijn frustraties uit te werken. (Heb natuurlijk nog nooit iets van gevechtssport gedaan. Ik denk dat er geen enkele sport is waar je gewoon op dingen mag kloppen zonder er iets terug van te krijgen )

Laat het u vooral niet dwars zitten dat je soms even het nut niet meer ziet van bepaalde zaken. Dat is omdat je volwassen wordt, ik had/heb dat ook