Ik ben begonnen aan de unief op mijn 25ste. Afgestudeerd toen ik net 29 was. Twee maanden later had ik een job. En dat met een vuilnisbakdiploma (sociologie)
Ik solliciteerde trouwens met een flinke achterstand, of dat dacht ik toch. 29 jaar, net afgestudeerd, geen werkervaring (buiten studentenjobjes), een gat op mijn C.V. van anderhalf jaar en een héél onconventioneel traject. Ik heb het hier vaak genoeg mogen lezen op 9lives, hoe hopeloos mijn geval was
En ja, ik zal wel weer een uitzondering zijn en ja, ik heb heel veel geluk gehad. Maar dat kreeg ik jaren geleden hier ook te horen, dat alle positieve verhalen over mensen zoals ik allemaal toevalstreffers en uitzonderingen zijn. Mijn verhaal is dan ook een opeenstapeling van 'hoe het niet moet volgens 9lives', een nutteloze studie, een gat op mijn C.V. en veel te oud. Recruiters zouden gillend weglopen geloof ik.
Een week nadat ik begon met werken, wist mijn leidinggevende pas hoe oud ik was. Ze had daar niet op gelet, ze had gezien dat ik net afgestudeerd was dus ze nam aan dat ik gewoon 24 was of zo. Maar zij en al mijn collega's vonden het eigenlijk interessant en vroegen dan wat ik daarvoor had gedaan en zo. Ondertussen weten ze beetje bij beetje meer over mijn gekke traject (zoals dat ik ooit leefloon kreeg) en daar doen ze niet hysterisch over of zo. Maar ja, het zal de zachte sector zijn.
Ja, het is niet tof om zoveel jaren 'achter te lopen' op de rest. Maar dat is het gevolg van mijn eigen keuzes en ik heb geprobeerd om dat zoveel mogelijk op te lossen (ik ben begonnen op mijn 23ste zonder middelbaar diploma). En ik moet zeggen dat ik daar eigenlijk veelal positieve reacties op krijg, mensen die het dapper vinden wat ik heb gedaan of daar bewondering voor hebben. Ik vind dat zelf niet zo speciaal, ik heb gewoon altijd gedaan wat ik graag deed en ik vond het niet moeilijk of lastig om terug op de schoolbanken te gaan zitten. Het laatste jaar liep ik wel ambetant rond, het was toen echt te veel, ik wou beginnen aan mijn werkleven, ik voelde mij wat minderwaardig t.o.v. anderen (bullshit natuurlijk) en het stak tegen. Maar dat was iets tijdelijks, zodra ik begon met solliciteren en werk had was dat gevoel helemaal weg.
Ik heb er ook nooit een probleem mee gehad om in de les te zitten met mensen die zeven jaar jonger waren dan ik. Maar ik kwam daar om te studeren en mijn diploma te halen, niet voor het sociaal contact (al had ik daar natuurlijk wel vrienden hé). Ik heb ook nooit echt een studentenleven gehad, je gaat niet op je 27ste in de Overpoort rondhangen o.i.d. Dat vond ik wel jammer, dat zo veel dingen echt gericht waren op de reguliere studenten (overal flyertjes met feestjes, debatten en weet ik veel wat, terwijl ik gewoon een flinke pendelaarster was, of het studentenboekje dat ging over seks en alcohol omg). Maar goed ja, dat weet je en dat is ook niet slecht, alleen viel ik daar een beetje buiten. Maar als je verandert van studies is dat ook niet zo relevant, en zó oud ben je nu ook nog niet
