Archief - Is dit nu later?

Voor mensen als jij die veel behoefte hebben aan sociaal contact om daaruit werktevredenheid te halen maar toch veel last hebben van faalangst is het volgens mij allesbehalve evident om in de privé werktevredenheid te bereiken.
Zou een academische carriere iets voor jou zijn? De dingen die je graag deed (veel informatie assimileren, etc) komen daar erg sterk in terug. Je kan wat lesgeven zonder echt verantwoordelijk te zijn (zoals op de hogeschool). Bovendien werken er op de universiteit heel wat mensen die elders moeilijk te "plaatsen" zijn. Ken zelf ook 2 mensen die van privé komen met grofweg zelfde gevoelens dan jij en die zijn nu vrij gelukkig op de universiteit.
Je verhaal is ook herkenbaar voor mij. Enerzijds ben ik fundamenteel niet tevreden met wat ik nu doe (goedbetaald werk na goede studies, een dr. etc), anderzijds blijf ik gevoelig voor sociale druk, materiële voordelen, etc. waardoor ik in het systeem blijf meedraaien. Als ik het onderhoudspersoneel op het werk zie, de postbode, etc. benijd ik hen vaak, ook al besef ik dat hun leuven ook niet altijd echt rozegeur en maneschijn is. Ben dus ook nog altijd op zoek naar de intrinsieke motivatie.

thomas_pop zei:

Ik wil maar zeggen, als ik morgen wil gaan werken als rekkenvuller bij delhaize gaan ze me wegsturen: "we werken niet met universitairen"

Klik om te vergroten...

Is er hier niet iemand op het forum die begonnen is als rekkenvuller en nu gerant is oid? Maar goed, je hebt gelijk. Werkgevers steken mensen vaak in hokjes al naargelang het diploma en dan kan je het schudden

Moest ik van u zijn, ik zou via avondonderwijs iets doen in de sociale sfeer. Met je diploma TEW kan je daarna mss een leidinggevende functie opnemen in de sociale sector.

Je bent amper 24. Je hebt nog tijd!!

Hebt ge geen nood aan, inderdaad, een sabatjaar?

Je zegt dat je enorm honkvast bent? Misschien moet je voor jezelf eens de grenzen verleggen? Doe eens iets geks? Neem je fiets en rij naar het Zuiden van Frankrijk? Neem het vliegtuig naar god weet waar?

Doe vrijwilligerswerk? Een job bij een VZW waar je weet dat je iets nuttig doet, dat je mensen helpt? Misschien trekt die gedachte je over de streep? Me dunkt dat ze daar ook economen nodig hebben. Of zelfs iets, want je houdt van menselijk contact, onder de mensen?

Ik zou zeggen: leef eens! Profiteer van het leven. Denk niet constant aan dat werk, denk aan de natuur, aan uw medemensen en laat die cijfertjes en vette premies achterwege.

Thomas, ik heb zelf ook TEW gestudeerd en ben daarna begonnen met maatschappelijk assistent...

was ooit begonnen als burgerlijk ingenieur, maar dat sprak me toen totaal niet aan. In het eerste jaar nog overgestapt naar TEW (omdat dit een redelijk "open" richting was waar je veel mee kan doen, naast het feit dat ik echt wel in economie geïnteresseerd ben). TEW sprak me in de loop van tijd steeds minder aan, ik begon steeds meer interesse te betonen voor sociale richtingen. Na m'n TEW (allez, bij het thesisschrijven ) dan gekeken voor een andere richting en dan voor maatschappelijk assistent gekozen.

Moest ik jou zijn, zou ik eerst ook es kijken wat je allemaal kan doen van richtingen om toch meer in de sociale sector te gaan. Eventueel kan je nog ziekenhuiswetenschappen bijstuderen, waarbij je dan toch al in de sociale sector werkt. Of je kan je richtingen op beleidsniveau bij OCMW's, rusthuizen, ... daar zoekt men ook vaak mensen.

En met TEW kan je écht veel bereiken, ook in de sociale sector. Ik heb zelf al enorm veel verschillende jobs gedaan, nog voor ik uiteindelijk maatschappelijk assistent ben geworden. Van boekhouder over journalist, docent, call center medewerker (juridisch dan wel, voor de fantastische 2 weken), erasmus studenten begeleiden, ...

Ga er gewoon voor! Je kan perfect plots de boeg omgooien en studies met werk combineren, zeker als je nog thuis woont.

Inderdaad wel een jammer verhaal...

Aan de ene kant zou ik zeggen dat zelfstandig worden echt wel iets voor u is. Dan wéét je waarvoor je werkt, meestal doe je het liever en als je werkt zal het met je volle goesting zijn voor uw eigen bedrijfje.

Maar aan de andere kant als je wat last hebt van faalangst is dat waarschijnlijk geen evidente keuze, alsook het voorbeeld van die telefoon die afgaat enzo wijzen dan weer niet in die richting van het zelfstandig zijn. Alhoewel, misschien zal je dat allemaal liever beginnen doen als het voor uw bedrijf is.

Zelfstandig hovenier worden? Buiten zijn, resultaat hebben van je werk, zelfstandigheid en minder hectisch dan een gemiddeld ander bedrijf. Het is maar het eerste wat in me opkomt...

of wa ook nog zou passen is gaan doctoreren! Dat is nog een paar jaar in het academisch wereldje zitten (ge huurt u een appartementje of een studio), en daarna weet je mssn waar je naartoe wil. Of kan je (gezien je resultaten) een academische carriere starten... zelfs prof ooit , wie weet?

past toch perfect bij u??

(alleen weet ik niet hoe gemakkelijk het is om te gaan doctoreren als je al een paar jaar weg bent van't unief, maar je hebt natuurlijk je punten om op terug te vallen)

Zoals eerder gezegd, kan je overschakelen naar de non-profit sector en dat hoeft daarom niet voor een andere functie te zijn, hoewel dat ook mogelijk is. In die sector is het werk veel minder "hard" en is het menselijke aspect toch een stuk belangrijker dan bij de profit sector. Het probleem is dan wel dat je niet te kieskeurig mag zijn, want het aantal non-profit organisaties is niet overweldigend.

El_L4mor zei:

of wa ook nog zou passen is gaan doctoreren! Dat is nog een paar jaar in het academisch wereldje zitten (ge huurt u een appartementje of een studio), en daarna weet je mssn waar je naartoe wil. Of kan je (gezien je resultaten) een academische carriere starten... zelfs prof ooit , wie weet?

past toch perfect bij u??

(alleen weet ik niet hoe gemakkelijk het is om te gaan doctoreren als je al een paar jaar weg bent van't unief, maar je hebt natuurlijk je punten om op terug te vallen)

Klik om te vergroten...

² Leek me ook perfect. Achteraf kunt ge nog altijd gaan lesgeven (eventueel op hogeschool) en zult ge waarschijnlijk wel iets zekerder zijn in u vakgebied veronderstel ik.

thomas_pop zei:

Ik vroeg me eigenlijk vooral af of er hier iemand is die hetzelfde ooit meemaakte en ooit echt van de ene dag op de andere heel zijn leven omgegooid heeft. En hoe dit uitgedraaid is.

Klik om te vergroten...

De realiteit is, dat ondanks dat er ongetwijfeld genoeg mensen zijn die dat doen, dat geen zekerheid geeft voor jouw geval.
Met andere woorden: als iemand zijn hele carrière omgooit en alles loopt gesmeerd - kan het bij jou nog altijd mislukken, maar ook omgekeerd.

Van alle mensen die hier reageren ken jij jezelf het best. Ga na wat je opties zijn op beroepsvlak (en dat zijn er gigantisch veel) en vertrek niet puur van je studieachtergrond. TEW'ers kunnen ook "commercieel talent" (of hoe dat allemaal heet in vacatures vandaag de dag) zijn.

El_L4mor zei:

of wa ook nog zou passen is gaan doctoreren! Dat is nog een paar jaar in het academisch wereldje zitten (ge huurt u een appartementje of een studio), en daarna weet je mssn waar je naartoe wil. Of kan je (gezien je resultaten) een academische carriere starten... zelfs prof ooit , wie weet?

past toch perfect bij u??

(alleen weet ik niet hoe gemakkelijk het is om te gaan doctoreren als je al een paar jaar weg bent van't unief, maar je hebt natuurlijk je punten om op terug te vallen)

Klik om te vergroten...

idd, na het lezen van uw dinges moest ik ook aan doctoreren denken

dan kunt ge nog stillekesaan in het lesgeven rollen, en dan hebt ge wat tijd om u voor te bereiden ipv direct voor de leeuwen geworpen te worden

kzou daar eens achter zoeken, zeker als ge goeie punten had. Ik heb m'n stage tussen allemaal doctoraatsstudenten etc gedaan, die zijn eerst ook bijna allemaal gaan werken en daarna gaan doctoreren. dus da kan het probleem ook nie zijn.

Jup moest ook denken aan doctoreren.
Wat je ook kan doen is een warenhuis openhouden. Als je beetje een voeling wilt hebben met de job moet je toch tussen het "gewone" volk beginnen en kan je je effenaan verder opwerken. Als je dan toch zo slim bent zoals je beweert is het kwestie van tijd voor je manager/eigenaar bent van zo'n warenhuis en kan je bijgevolg iedere dag de taken vervullen die je zelf wilt.
Ken zelf iemand die als slager (geen TEW, maar toch) begonnen is met een delhaize. Hij is nu eigenaar van één van de best draaiende in Belgie, doet wat bureauwerk, loopt rond in winkel, houd hem bezig in de vleesafdeling, enz...
Het is niet omdat je een economische richting gedaan hebt, dat je hele dagen achter een bureautje moet zitten hé!
Zoals ik ook al in een ander topic gezegd hebt, het enige wat je in feite leert in de hoge school/unief is een bepaalde manier van denken.

thomas_pop zei:

wat dan juist?
Ik begin gewoon meer en meer beseffen dat die hele kapitalistische wereld niets voor mij is. Ik geloof trouwens niet in banken, en ik moet geloven in iets als ik een job doe...een softe sector zoals cultuur, sport, onderwijs, ik denk dat iets meer voor mij is.
Om maar een voorbeeld te geven: als er iets is wat ik haat is het telefoneren. Als de telefoon gaat op mijn bureau begint mijn hart al over te slaan. Die hele wereld is gewoon niks voor mij
Man, wat was het zoveel leuker op mijn studentenkot vroeger, toen ik op mijn kamertje gewoon die cursus moest leren, daar was ik de beste in. Maar nu

En iemand vroeg vanwaar die onzekerheid kwam: heb ik al altijd een beetje gehad. Maar mijn eerste job heeft er geen goed aan gedaan, zat daar elke dag tussen "managers". En managers zijn vaak allesbehalve slim...ze hebben gewoon een grote mond, en 'k ben daar serieus geschrokken hoe het er in die kringen aan toegaat. En dan mijn ervaring bij selectiebureau's, ze denken daar echt dat ze je mogen behandelen als stront. En ik kan dat niet van me afzetten.

Klik om te vergroten...

Je hebt m.i. een gebrek aan vertrouwen. Probeer je te verbreden! Ga alleen op reis (ook al is het tegen de zin) naar de VSA of China. Je moet dan wel je mond opentrekken, en je plan trekken. Dit gaat je veel helpen! Je krijgt er vertrouwen door en de ervaring maakt dat je je voor weinig nog zult generen. Bv de telefoon opnemen

thomas_pop zei:

Ik vroeg me eigenlijk vooral af of er hier iemand is die hetzelfde ooit meemaakte en ooit echt van de ene dag op de andere heel zijn leven omgegooid heeft. En hoe dit uitgedraaid is.

Klik om te vergroten...

ik, in die zin dat ik niet de persoon was om het "klassieke" studentenleven te gaan leiden. ik ging informatica doen dicht bij huis in hasselt (toen nog interesse, en gelokt door een belachelijke opendeurdag), maar informatica bleek totaal niet mijn ding te zijn. wiskundige bewijzen, programmeren, allemaal frustrerend. resultaat: dik gebuisd, maar ik wist dat ik genoeg capaciteiten had om op universitair niveau voldoende geslaagd te kunnen zijn. uiteindelijk toch gekozen voor communicatiewetenschappen in leuven (voor mij was dat een enorme sprong in het diepe), op kot dus. en man, is dat meegevallen! op kot ging een nieuwe wereld open, nieuwe mensen in leuven, ... er wordt wel veel gebasht op mijn richting omdat elke fucking miss belgië dat kiest "om iets in de media te doen", maar die worden er toch wel vrij snel uitgefilterd

mede omdat ik nu echter nog steeds moeite heb met de dingen onthouden die mij geen fluit boeien, terwijl ik alles wat mij interesseer maar eens hoef te bekijken, heb ik ook schrik om ergens terecht te komen in een positie waar ik totaal geen plezier ga beleven in of voldoening ga krijgen van mijn taak.

als ik zo de richtingen bekijk die ik uit kan na het diploma zijn er wel een aantal dingen die mij aanspreken, maar de downsides doen mij aan zowat alles twijfelen. journalistiek: "in the field" een paar dikke nekken achterna hollen om toch maar een woordje los te krijgen, reclame: mensen bedriegen om toch maar iets verkocht te krijgen, pr: alles goed praten, no matter what, politiek: idem, enz...

Pred zei:

idd, na het lezen van uw dinges moest ik ook aan doctoreren denken

Klik om te vergroten...

2

Ik heb ook een economische richting gedaan.

Volgens mij werd er door die zeer goede studieresultaten veel van jou verwacht, en werd er jou een supertoekomst toegeschreven, waardoor je ook veel verwachtte van je eerste job e.d. en de arbeidsmarkt in zijn geheel. Echter, die superjobs liggen nu niet direct voor het grijpen en al zeker niet voor pas afgestudeerden. Iedereen met een superjob, succes of superinkomen zal beamen dat je eerst een aantal mindere ervaringen moet "doorstaan".

Economie ligt jou wel, want anders had je nooit TEW met zoveel succes vervolmaakt.

Je kan toch op je 24 niet verlangen naar die droomjob? Misschien moet je een wat saaiere job (=inkomen in crisistijden) combineren met een activiteit als zelfstandige in bijberoep of vrijwiller bij iets (bijv. Wereldwinkel)

Ik denk trouwens niet dat je rekkenvuller wil worden, of een andere job, als je nu al jaloers bent op het loon van die bouwvakker. Als je rekkenvuller wordt ga je je weer gefrustreerd voelen omdat je slechts 1200 euro verdient.

Je angst voor het bellen kan je makkelijk overwinnen. Ik had dat vroeger ook, tot ik een interimjob deed waar je dat continu moest doen. Ga hiervoor eens in een call center werken?

Ervaring = som van alle fouten. Aangezien alles prima ging in je studietijd heb je het nu even moeilijk, maar bijt door en je komt er wel hoor.

Er zitten meer mensen in ongeveer hetzelfde schuitje als jij dan je denkt.
Zo ook ik ongeveer, alleen zal de reden iets anders zijn.
Ik ben vorig jaar van job verandert. Een complete switch over. Tot een paar weken geleden was ik heel gelukkig met die job, maar toen begon ik te merken dat het me allemaal moeilijker af begon te gaan. Een jaar aan een stuk 12 tot 14 uur per dag werken begon in mijn kleren te zitten. Vorige week heb ik dan uiteindelijk een serieuze klap gekregen. Ik kon niet meer. Zit nu dus al een week thuis.
Morgen ga ik wat telefoontjes plegen. Als daar iets positiefs uitkomt neem ik onmiddelijk mijn ontslag, neem me 2 maanden vrij om te herbronnen en ga dan weer fris ergens anders beginnen.

Echt een typisch situatie van "quarterlife crisis".
Ik denk dat veel jong afgestudeerde mensen deze periode hebben meegemaakt.
Ik heb 5jaar rechten gestudeerd, op unief geven ze studenten ook valse verwachtingen mee van real life.
Ik dacht dat toen ik afstudeerde dat ik direct een loon ging hebben van zoveel etc
maar realiteit was toch wat anders.
Eerste interimjob was een flop geworden, na lang zoeken eerste vaste job gevonden, ni lang gebleven want had iets anders gevonden.
Nu werk ik bijna twee jaar bij mijn huidige werkgever, ik heb ook moeilijke periodes meegemaakt maar ondertussen al veel verbeterd.
Veel nieuwe collega's waar ik veel beter mee omkwam, nu ik wat langer in dienst ben, ben ik ook wat assertiever geworden, ik ben niet meer het groentje die ze kunnen vertrappelen.
Ik ben nu bijna 27 en soms heb ik wel momenten van "that's it voor de rest van mijn leven" en "wat met al die dromen die ik had tijdens mijn studentenperiode".
Maar dan denk ik dat het nu niet zo slecht hebt, ik heb een vaste job (statutair benoemd) en loon is zeker niet slecht. Ondertussen heb ik mijn eigen appartementje kunnen kopen en als ik dan rondom mij zie, veel mensen hebben het slechter dan mij.
Natuurlijk is het gras altijd groener aan de andere kant maar in elke job zijn er minpunten.

Een beter geformuleerd antwoord komt later, maar voorlopig krijg je alvast mijn respect voor een aangrijpend en uitstekend geformuleerd stukje tekst.

Het laat toch maar weer zien dat een diploma een heleboel garanties biedt, maar dat geluk niet te garanderen valt.

Ik heb trouwens ook mijn hele schoolcarrière last gehad van het hoge verwachtingspatroon. Ik was geen groot licht op het gebied van wiskunde of lateraal denken, dat had men al snel genoeg in het snotje door allerhande IQ-tests. Neen: ik was het grote talenwonder. Geen taal zou nog geheimen gaan kennen voor mij. Ik kom dan mijn universitaire opleiding binnen gekuierd en ik merk dat ik niet enorm veel moeite moet doen voor mijn taalvakken, het lijkt wel een voortzetting van het middelbaar. Met als gevolg dat ik ook geen moeite deed voor de vakken waar ik het eigenlijk wel moeilijk mee heb (economie, gedeeltelijk ook voor gekozen omdat ik "gepusht" werd door mijn ouders) en de resultaten waren ernaar.

Economie geslaagd na de derde poging, met een tientje.
Boekhouden nu bezig aan poging zes.
Marketing... poging één, and counting vrees ik.

Men gaat u op den duur zo hard vertellen dat je het gaat maken dat je het nog zelf gaat geloven ook. Je wordt lui en arrogant, met alle gevolgen van dien...

thomas_pop zei:

Als de telefoon gaat op mijn bureau begint mijn hart al over te slaan. Die hele wereld is gewoon niks voor mij

Klik om te vergroten...

Ik herken in jou mijn vroegere ik hieromtrend. Als de telefoon vroeger overging dan brak het angstzweet me al uit. Nu, bel ik zelf de mensen op en zijn het de mensen die ik opbel waarbij het angstzweet uitbreekt. Het kan verkeren

Je bent 24. Je moet nog haar op je tanden krijgen. Ik zou zeggen welcome to the real world.

Wat jij meemaakt is in feite de "ontnuchtering" dat de bedrijfswereld anders is dan jij je had voorgesteld. En dat die soms hard, klotig en onfair is. De bedrijfswereld = survival of the fittest. En of je dat nu leuk vindt of niet, het is nu eenmaal zo. Je moet bikkelen en vechten voor je plaatsje.

Op school, goede punten = geslaagd. Bij de werkgever, goede punten + crisis = kans dat je toch gebuisd bent(C4).
Op school, slechte punten = herexamen. Bij de werkgever, slechte punten = jaar overdoen.
Op school, vind je je studierichting saai of walg je ervan, dan verander je. Bij de werkgever. Vind je die saai of steekt het je tegen, dan moet je soms hard zoeken vooraleer je kunt veranderen, dat gaat zomaar niet. In crisistijden kun je dan soms jaren werken in een functie die je helemaal niet leuk vindt.

Dit wil natuurlijk niet zeggen, dat je je zomaar moet neerleggen indien je 'tijdelijk' een functie uitoefent die je niet graag doet .. Het belangrijkste is streven naar geluk en een goed leven Als een functie je niet bevalt, zoek dan naar een andere. Je moet echt ervoor gaan. Misschien moet je even alles op een rijtje zetten. Misschien opnieuw gaan studeren? Want daarin blink je toch uit he?

Dennoman zei:

voorlopig krijg je alvast mijn respect voor een aangrijpend en uitstekend geformuleerd stukje tekst.

Klik om te vergroten...

Had ik nog vergeten zeggen in mijn antwoord!
Op één of andere manier heeft het me echt geraakt, en weer naar de echte wereld getrokken.

thomas_pop zei:

in een ver verleden nog begonnen met studies psychologie en laat ik zeggen dat ik er niet echt in geloof...

en op mezelf beginnen...iedereen kan dat, maar ik zou niet weten in wat en hoe. Bovendien moet je daarvoor erg sterk in je schoenen staan.
Soms wil ik echt gewoon schoenmaker zijn, of rekkenvuller in delhaize ofzo...(ik heb dat nog gedaan als vakantiejob...damn dat was leuk, en het gaf me zelfs voldoening, vooral het klantencontact) maar ik wéét dat ik meer kan, maar ik ben gewoon niet gemaakt om 8 in een bedrijf achter een bureau te zitten en al helemaal niet voor de "bedrijfswereld"

oh, en als ik nu zou zeggen aan mijn moeder of vriendin dat ik alweer wil veranderen van werk, flippen ze allicht definitief, na het voorbije jaar, kan/wil er echt met niemand over praten

Klik om te vergroten...

Ga het leger in, probeer daar een hoge functie te krijgen