edit: blijkbaar niet duidelijk dat er een tl;dr is. Deze staat onderaan. Dus even scrollen als je geen zin hebt om te lezen.
Pfoh, 46 pagina's en verhalen van over 8 jaar geleden later zijn we het volledige topic door.
Jammer dat het hier zo is stilgevallen want ook ik heb interesse in de richting!
Wall of text, incomiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiing
Hoe staat het ondertussen met de opleiding in Gent? Ik zie dat Prof. Niehaus daar nog steeds de plak zwaait op vlak van Japans .. dus na al die jaren ga ik er van uit dat het niveau al laaaaang niet meer onderdoet voor dat van de KUL (gezien het enkele jaren geleden al niet meer zo was).
Ik heb iig al wat op de site zitten neuzen en voor mij persoonlijk was het juist positief dat er nog een stuk Chinees bij zit. Ik twijfelde sowieso tussen Japanologie en Sinologie, toen ik dus zag dat er nog een stuk Chinees bij het Japans zit was mijn keuze plots veel eenvoudiger. Mijn interesse gaat namelijk meer naar het ganse Oost-Azië dan enkel naar Japan .. al steekt dat land er nog steeds bovenuit, dat wel natuurlijk.
Vraagje 1: Kan je 't 'klassieke' Chinees effectief gebruiken om met Chinezen te converseren? Of is het een taal die niemand nog spreekt. Van een Chinese vriendin kreeg ik te horen dat sommige Chinezen Mandarijn spreken, sommigen Kantonees en velen allebei. De vriendin is van HK afkomstig. Heeft het klassiek Chinees dan iets te maken met mandarijn of is het meer zoals Latijn (=klassiek chin.) ten op zichte van Frans (=mandarijn)? Er zijn sowieso een pak minder studiepunten Chinees, dus ik ga er niet vanuit dat ik vlot Chinees zal kunnen hanteren .. maar kan je iets of wat converseren of is het echt een taal die alleen dient om oude geschriften te lezen?
De interesse is dan wel begonnen met Anime/Manga, al toen ik heel klein was... Ik ben overtuigd dat dit niet mijn drijfveer is. Net zoals ik ook wel gamede (nog steeds) toen ik IB (informatica beheer) en daarna MCT gedaan heb wist ik wel dat de richtingen daar niet over gingen. Anime bekijk ik trouwens zelden nog, Manga blijf ik een aangename afwisseling vinden voor de Belgische strips en zwaardere romans.
Als ik bijvoorbeeld 'China voor beginners' zag op Canvas en later ook 'Het lelietheater' van Lulu Wang las merkte ik dat het Oosten me gewoon erg boeit.. ook al zijn beide media wel nog steeds entertainment producten natuurlijk... Ik voel dat iets me aantrekt. Ik wil het gewoon allemaal kunnen en weten. Het diploma en vooral tewerkstelling is daarnaast ook eerder bijzaak voor mij. Gezien mijn unieke situatie is er grote kans dat ik het om praktische redenen niet kan afmaken.
Mijn situatie is namelijk nogal apart. Ik ben afgestudeerd als Bachelor MCT maar voelde mij niet 100% in mijn functie. Ik heb ondertussen een SLO erbij gestudeerd (= d-cursus) en geef een kleine 5 jaar les in het secundair onderwijs.
Ik ben dus ondertussen 27 (moet 28 worden dit jaar).
Omdat ik les geef in IB moet ik echter nog een eind wachten tot m'n collega's op pensioen gaan voor ik uitzicht heb op meer uren (er zijn niet veel plaatsen dicht bij elkaar waar er IB gegeven wordt) .. zo is het idee wat ontstaan om naast m'n deeltijds werk een studie aan te vatten... want meer nog dan les geven is les volgen iets dat ik enorm graag doe.
Momenteel heb ik een 37% tewerkstelling ongeveer. Gezien ik volledig alleen woon hoef ik me van niemand iets aan te trekken. Zolang ik een bed heb in een huis, m'n pc met internet, kan eten en m'n sport kan doen heb ik verder weinig andere luxe nodig. Ik rij bv. in een oude Honda van '95, ga nooit op reis, heb nooit graag uitgegaan, drink niet, rook niet ... . Lees: zolang ik het bestaansminimum heb kom ik toe .. maar tegelijk moet ik wel een inkomen hebben wat ik kan op niemand steunen.
Na wat opzoekwerk lijkt het erop dat ik, om de inkomensgarantie uitkering niet te verliezen, minder dan 27 studiepunten zal kunnen volgen per jaar. Dat betekent dus dat ik 7 jaar nodig zal hebben alleen al om de bachelor af te werken. Zijn er mensen die slagen voor de bachelor en dan stoppen? Of gaat iedereen sowieso door voor de master? De master lijkt me voor mij eerder teveel van het goede, ik zal al 33 zijn wanneer ik er überhaupt aan kan beginnen.
Vraagje 2: is de bachelor een logisch geheel of is het absoluut onlogisch om op dat punt te stoppen en niet verder te gaan voor de master?
Verder is het systeem van de minor mij nog wat onduidelijk. Als ik de studiepunten uit de brochure optel (
http://ugent.act.be/studiekiezer/brochures/ABOOST.PDF) kom ik aan 55 SP voor het 2e jaar en 45 SP voor het 3e. Betekent dit dat er 5 SP in het 2e jaar voor je minor zijn en 15 in het 3e? Ik lees nochtans overal dat je MINSTENS 30 SP moet kiezen voor je minor??
Ook vind ik 't vreemd dat bij de andere trajecten (China bv.) wel gesproken wordt over minors, maar bij Japan niet.
Kan iemand mij uitleggen hoe dit in elkaar zit?
Vraagje 3: heb je nog steeds de minor bij OTC: Japan? Hoeveel SP beslaat die? Heeft het iets te maken met die 20 SP over het 2e en 3e jaar die 'tekort' zijn of is dit nog iets anders?
Als laatste stel ik me ook een beetje vragen bij mijn eigen 'kwaliteitenprofiel'. Als IT'r ben ik er vooral altijd goed in geweest zaken te ontleden en te doorzien. Door actief mee te werken in lessen pikte ik zo, eigenlijk over m'n hele studieloopbaan, enorm veel op uit de lessen. Daardoor heb ik eigenlijk enorm weinig echt moeten studeren buiten de lessen, ik heb het dus ook nooit echt geleerd om 'vanbuiten' te leren. Ik 'begreep' de stof en kon ze toepassen gewoon door naar de les te gaan, dat was voldoende.
Daarmee gerelateerd heb ik meermaals ervaren dat mijn draagkracht lager is dan van de meesten. In het laatste jaar van IB hadden we een GIP, ik kon dat allemaal zonder problemen, maar m'n lerares heeft serieus aan de kar moeten sleuren om me voldoende te laten werken. Niet omdat ik niet wou, maar ik kon me er niet toe aanzetten (je zou het ook luiheid kunnen noemen .. hangt van je point of view af I guess).
In het 2e jaar van MCT kreeg ik een soort paniek/stress aanvallen in de aula's: zweten, duizelig worden, bleek uitslaan ... de grote stijging van werkdruk ten op zichte van het eerste jaar werden me gewoon te veel. Het niveau kon ik wel volgen, maar alle projecten waar we zelfstandig aan moesten werken .. dat viel me zwaar (klinkt dramatischer dan ik het bedoel .. )
Een paar jaar terug kreeg ik last van uitslaande Seborroïsch eczeem, een aandoening die altijd al latent aanwezig was maar (volgens de dokter) door stress en ergernissen op m'n werk uitsloeg naar m'n ogen. Voor de leerlingen was het wel geestig in het begin want die dachten dat ik wat te diep in het glas had gekeken
.
Als laatste had ik ook toen ik m'n SLO in avondonderwijs combineerde met lesgeven, moeite met de hoeveelheid werk, nooit echt met de moeilijkheid van de stof. Vooral tijdens de module DCO, voor de kenners.
Het is dus wel duidelijk dat ik een beetje 'n pussy ben en voldoende rust nodig heb om deftig te blijven functioneren. Desondanks moet ik wel zeggen dat ik altijd heb doorgebeten. Uiteindelijk had ik 'n mooi cijfer voor m'n GIP, ik heb m'n Bachelor MCT afgewerkt met in totaal slechts 2 herexamens en ook m'n SLO heb ik in de beoogde 3 jaar af kunnen werken. Bovendien ben ik natuurlijk wel een stuk meer matuur geworden dan toen ik in 2004 de secundaire school buitenstapte
.
Vraagje 4 is dus: hoe zit het met de werkdruk? Naar mijn idee zijn academische bachelors vooral moeilijker en is het grootste werk de stof bijhouden en herhalen, herhalen, herhalen en herhalen .. terwijl een professionele bachelor makkelijker is maar wel meer werk vereist in de zin van projectwerk, opdrachten, .... Zou dit kunnen kloppen of hebben jullie 't gevoel dat er toch heel wat deadlines en projectwerk NAAST het bijhouden van de leerstof loopt? Ik las bijvoorbeeld wel over teksten schrijven en zo?
M'n voordeel is wel dat ongeveer 25 SP, gecombineerd met 35% lesgeven, nog steeds maar op een 78% komt. In die situatie zou het dus wel haalbaar moeten zijn. Ondanks het pendelen naar Gent vanaf de kust. Bovendien geef ik de lessen die ik geef al een aantal jaar, de voorbereidingen nemen dus maar een fractie van de tijd meer in, in vergelijking met het begin..
Zoals je merkt ben ik een enorme twijfelaar en beredeneerder (voor zover dat een woord is).
Indien je deze woordoverstroming overleeft hebt en als klankbord wil fungeren zou dat dus wel enorm geapprecieerd worden. Gedachten en meningen zijn dus zeker welkom!
Zijn er mensen die denken om de richting volgend jaar te volgen, of ze nu al volgen??
En een laatste vraagje 5 misschien: zijn er mensen die samen studeren, in de bieb bv? Ik denk dat dat mij ook erg zou helpen om wat studdy buddies te hebben .. of zitten de studenten gewoon op café tijdens de week
. Mooi weer of niet.
tl;dr
Vraagje 1: Is het 'klassiek Chinees' in enige manier bruikbaar voor converseren met Chinezen of is het een volledig dode taal?
Vraagje 2: is de bachelor een logisch geheel of is het absoluut onlogisch om op dat punt te stoppen en niet verder te gaan voor de master?
Vraagje 3: heb je nog steeds de minor bij OTC: Japan? Hoeveel SP beslaat die? Wat met de studiepunten die 'tekort' zijn in het 2e en 3e jaar?
Vraagje 4: hoe zit het met de werkdruk? Vooral leerstof bijhouden of ook veel 'projecten' en 'opdrachten' met een deadline?
Vraag 5: Iemand die 't studeert? Wordt er door studenten samen gestudeerd?
Domo arigatou gozaimasu
Wim
