Hoewel ik werk op zich zeer graag doe, heb ik een paar ambetante situaties op het werk. Ik werk er nu bijna 7 maand.
*bij aanvang heb ik kleine camionnette gekregen, zo genre fiat talento, ik vraag in september voor grotere omdat er te weinig plaats is voor buizen, pvc stukken l, ketelstukken etc. Het is goed zegt manager, gaan kijken voor grotere ducato. Ondertussen is er iemand teruggekeerd van een andere firma, direct een nieuwe ducato die klaar staat, er begint nog iemand nieuw, ook direct een nieuwe ducato. Als ik vraag waar grotere camionnette blijft is het altijd hetzelfde geduld, geduld geduld.
* ik ben gestart aan 15.40/uur met de belofte dat er iets zou volgen na positieve evaluatie, evaluatie was super goed, aangezien ik mijn werk ook ter harte neem en gemotiveerd ben, soms zelf de lat te hoog leg. Uiteraard is er niks bij gekomen.
*in november stel ik voor om opleiding te volgen om ook nog mazout te doen, ik stuur pdf met data enz door, het is goed, men schrijft me in, betaalt aan syntra. Nu plots trekt hij zn staart in omdat hij me dan 7 dagen moet missen. Ik haal aan dat hij mij zelf ingeschreven heeft. Nu haalt hij plots argument aan dat langdurige opleidingen in avondschool moeten gedaan worden en niet tijdens werkuren. Het is net een verkorte opleiding op 7 werkdagen. Hij zegt dat het voor iedereen gelijk is. Ik hoor vrijdag dat er 3 collega's een opleiding koeltechniek aan het volgen zijn, in dagonderwijs.
Ik loop hier al heel het weekend pissig van. Voor mij is dit weer de zoveelste bevestiging van "het is overal iets" Dan doe je je werk graag, zijn er weer bijkomende factoren die de boel verzieken. Ik dacht dat sinds 2019 iedere wn recht had op 125 opleidingsuren?
