Ben werkzaam als psychiatrisch verpleegkundige binnen een overheidsinstelling. Begin te merken dat ik me de laatste weken meer en meer begin te irriteren aan de 'ambtenaarsmentaliteit' en de werking algemeen.
-statutaire managers die totaal geen besef hebben van wat er op de werkvloer afspeelt en continu komen met de mooiste modellen die uiteindelijk nooit geïntegreerd raken.
-ellenlange en onduidelijke procedures die binnen privéinstellingen zouden maken dat ze gewoon failliet gaan.
-Statutairen die uiteindelijk hun vaste postje toch hebben en uiteindelijk hun dag invullen met de grootste onzin gezien de kans op ontslag nihil is.
-Collega's die de hele dag niks uitsteken om dan uiteindelijk een half uur overuur aan te vragen omdat ze zogezegd geen pauze hebben kunnen nemen
-Anciens die altijd het wel beter weten maar totaal geen oor hebben naar alternatieven of nieuwe visies, om dan uiteindelijk gegeven advies totaal toch naar hun goesting te draaien om uiteindelijk een week later er achter te komen dat het meer kwaad heeft gedaan dan goed.
-Dan nog maar gezwegen over de roddels en ziekteverzuim, per chance me er altijd wat uit gehouden en hier nooit in meegegaan want heeft al veel toffe taferelen opgeleverd.
Qua collega's zit ik dan weer in een tweekamp waar er een groot onderscheid is tussen diegene die het 'goed' willen doen en het totaal tegenovergestelde van 'kus allemaal men klote'.
Werk op een forensische afdeling voor geïnterneerden met een persoonlijkheidsproblematiek, dus niet de meest simpele mannen maar evengoed mensen met emoties.
Als ik zie hoe sommige collega's hun machtspositie misbruiken om eigen fuckups in patiënten hun schoenen te schuiven, geweldig arrogant reageren op doodnormale menselijke vragen, totaal onprofessioneel tot zelfs schrijnend hun job uitvoeren:
Vb: patiënt met achterdochtigheid staart collega hele tijd aan, collega reageert hierop door kinderachtig hem aan te staren en bizarre gezichten te trekken om dan uiteindelijk er naar toe te gaan en te zeggen van wa ist eigenlijk.
Waarop patiënt in kwestie kwaad reageert en duidelijk de boodschap geeft van dat hij er nu geen zin in heeft omdat hij altijd wordt uitgelachen door hem (wat ook een feit is).
Gezien collega en patiënt in een deuropening staan en collega hem blijft triggeren, wilt patiënt de deur sluiten om afstand te creëren.
Dag later lees ik het verslag: patiënt agressie bla bla, terwijl hij zelf begon met de eikel uit te hangen en zich te gedragen als een totale onprofessionele zak.
-totaal vervormd zodat hij er toch goed uitkwam, patiënt is hiervoor later ook gesanctioneerd geweest terwijl deze ergens volledig in zijn recht was maar soit.
Gezien we er nog maar een jaar werken en de anciens het afdelingsklilaat bepalen en blijkbaar onze afdeling bekend staat om hun 'pesterijen' naar collega's als patiënten wil je natuurlijk ook niet de enige zijn gezien mijn indruk daar voorlopig nog goed is. Echter wel mee naar men leidinggevende gestapt om dan uiteindelijk te moeten horen van dat dit al een jarenlang probleem is.
Jarenlang probleem waar niets aan gedaan wordt blijkbaar. En wij zijn dan een GGZ waar mensen in principe beter uit moeten komen...