cege zei:
Wie systematisch 10h per dag werkt in een 8h/dag omgeving is ofwel inefficient ofwel de domste van de hoop....
Ik werk binnen software development. We hebben absoluut niet genoeg mensen om
alles wat men ons komt vragen te doen. De absoluut kritische functionaliteit implementeren we, de "nice to have"s (= functionaliteit met minder meerwaarde) doen we als er tijd over schiet. Mijn werkgever zal nooit overuren van mij eisen, en er is ook geen 'peer pressure' om dit toch te doen. Maar ik ben altijd vrij om gemiddeld meer uren te presteren — al die uren zijn extra capaciteit waardoor we nog wat "nice to have"s kunnen meepikken.
Als ik daarvoor kies, die extra uren uitbetaald krijg, en daardoor meer kans maak om door te groeien – maakt mij dat inefficiënt en/of dom?
JPV zei:
Ik heb geen enkel probleem met wie regelmatig overwerkt (ik doe het zelf ook, maar dan thuis/op de trein en altijd op mijn eigen ritme/goesting. Zo heb ik gisterenavond rond 23 uur nog mails beantwoord en was ik deze ochtend om 7 uur ook al actief op teams). Maar systematisch 2 uur per dag overwerken op het werk, dat duidt op misbruik van de werkgever. Want vroeg of laat wreekt zich dat. En dan is het de maatschappij die betaalt. Én trouwens ook de werknemer die er in het geval van iamhollywood grandioos de dupe van is, want haar bedrijfswagen en nettovergoedingen kan ze dan kwijtspelen tijdens ziekte...
Aantal uren werken zegt trouwens idd weinig tot niets over productiviteit
Nagel op de kop. De keuze moet bij de werknemer liggen. En beide partijen moeten aan een eerlijke ruil doen — ik werk overuren, mijn baas garandeert dat de overuren uitbetaald worden en/of dat ik reële (!) kansen maak op bonussen/promotie. Voor bonussen is het mogelijk om targets voorop te stellen, maar voor promoties ligt dat moeilijker.
Herman De Croo zei:
Omdat ze carriere aan het maken zijn, en dan zijn offers nodig. Anders ben je niet ambitieus.
Gewoon een gebrek aan ruggengraat, en ze hebben de externe validatie van titels en carriere nodig. Beste van alles: ze geloven dat ze het vrijwillig doen en het een eigen keuze is.
Het erge is dat je zo meewerkt aan een klimaat waar het van iedereen verwacht wordt.
Je legt de verantwoordelijkheid aan de verkeerde kant. Een klimaat waar overwerk van iedereen verwacht wordt, wordt doelbewust door werkgevers gecreëerd.
Mijn vorige werkgever was een KMO die op 10 jaar heel sterk gegroeid was – van een team van 5 man naar een bedrijf van 200 man. De baas had last van wat ik
"start-up mentaliteit" noem. Als je als werknemer/partner in een start-up stapt, dan weet je dat er van jou stevige offers verwacht worden. Een bedrijfje krijg je niet zonder bloed, zweet en tranen van de grond. Bovendien is er een risico dat het faalt. Maar als het een succesvolle onderneming wordt, dan worden die eerste werknemers daarvoor beloond met mooie functies en een stevig loon.
Het probleem is dat die baas dezelfde inzet blijft verwachten van nieuwe werknemers, maar daarvoor niet dezelfde beloningen kan aanbieden. Want het is nu eenmaal geen startup meer en de beste functies zijn al ingenomen door die eerste werknemers.