Archief - Mijn man een workaholic?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
XoN`-
Legacy Member
Kvind dat ge vree content moogt zijn... iemand die zoveel voor u over heeft!
Punt bij hem is idd wel dat hij toch nog erges tijd maakt voor ontspanning/privé-leven, anders zal hij er zowel fysiek als mentaal nogmaals aan tenonder gaan...
IIG de oplossing hier ligt denk ik in constructieve gesprekken.... De oplosssing voor zovele problemen
.
Denk is niet vanuit uw perspectief mr andersom (en geldt natuurlijk ook vr hem mh)
Punt bij hem is idd wel dat hij toch nog erges tijd maakt voor ontspanning/privé-leven, anders zal hij er zowel fysiek als mentaal nogmaals aan tenonder gaan...
IIG de oplossing hier ligt denk ik in constructieve gesprekken.... De oplosssing voor zovele problemen
.Denk is niet vanuit uw perspectief mr andersom (en geldt natuurlijk ook vr hem mh)
Firefoxbt
Legacy Member
wiseguy4 zei:
3 dt-fouten en "berijden" in 2 zinnen
@ Evantje : Mijn ouders zijn beiden zelfstandigen in hoofdberoep. Ik kan je zeggen dat zelfstandigen sowieso al extreem veel werk hebben, ze zijn nooit klaar. Maar het is voor ons op het forum zowieso heel moeilijk om uw situatie te beoordelen he. Ik raad je ook aan eens naar een deskundige te gaan indien je er met hem alleen niet uitgeraakt. Aan je verhaal te horen zit er hoe dan ook al iets fout in zijn evenwicht tussen werk en gezin, workaholic of niet
.Mijn moeder heeft trouwens vroeger door als workaholic door het leven te gaan (het zit wel in de familie maar toch) CVS gekregen, waarna ze jaren niet heeft kunnen werken. Ze had een mooie carrière maar door haar plotse gezondheidsprobleem kon ze opeens jarenlang quasi niets doen, het is dus zeker belangrijk dat je man hiermee oplet!
Succes
wiseguy4
Legacy Member
Firefoxbt zei:3 dt-fouten en "berijden" in 2 zinnen
@ Evantje : Mijn ouders zijn beiden zelfstandigen in hoofdberoep. Ik kan je zeggen dat zelfstandigen sowieso al extreem veel werk hebben, ze zijn nooit klaar. Maar het is voor ons op het forum zowieso heel moeilijk om uw situatie te beoordelen he. Ik raad je ook aan eens naar een deskundige te gaan indien je er met hem alleen niet uitgeraakt. Aan je verhaal te horen zit er hoe dan ook al iets fout in zijn evenwicht tussen werk en gezin, workaholic of niet
Mijn moeder heeft trouwens vroeger door als workaholic door het leven te gaan (het zit wel in de familie maar toch) CVS gekregen, waarna ze jaren niet heeft kunnen werken. Ze had een mooie carrière maar door haar plotse gezondheidsprobleem kon ze opeens jarenlang quasi niets doen, het is dus zeker belangrijk dat je man hiermee oplet!
Succes
En dan dat ik fouten maak gij nooit zeker? Get a life!
dJeez
Legacy Member
Of hij echt een workaholic is ga ik in het midden laten. Probeer eens met je man te praten over hoe je je erbij voelt. Praten dus, geen ruzie maken. Da's uiteraard wel makkelijk gezegd vanwege een anonieme forumbezoeker, maar dat is de beste oplossing die in mij opkomt. Eerst zelf praten, daarna desnoods de hulp inroepen van derden.
Jezes, je maakt verdorie zelf een dikke vette dt-fout. Ge hadt verdorie beter moeten opletten tijdens de lessen Nederlands. Bereid zijn is een uitdrukking, het werkwoord is dus "zijn", en niet "bereiden", dus ook geen dt. Als je anderen echt wil corrigeren zorg dan dat je eerst zelf foutloos schrijft.Firefoxbt zei:3 dt-fouten en "berijden" in 2 zinnen
XoN`-
Legacy Member
dJeez zei:Of hij echt een workaholic is ga ik in het midden laten. Probeer eens met je man te praten over hoe je je erbij voelt. Praten dus, geen ruzie maken. Da's uiteraard wel makkelijk gezegd vanwege een anonieme forumbezoeker, maar dat is de beste oplossing die in mij opkomt. Eerst zelf praten, daarna desnoods de hulp inroepen van derden.
Jezes, je maakt verdorie zelf een dikke vette dt-fout. Ge hadt verdorie beter moeten opletten tijdens de lessen Nederlands. Bereid zijn is een uitdrukking, het werkwoord is dus "zijn", en niet "bereiden", dus ook geen dt. Als je anderen echt wil corrigeren zorg dan dat je eerst zelf foutloos schrijft.
.....
JanVH
Legacy Member
J3rry
Legacy Member
Math'ke zei:
daar kan ik van meespreken, mijn ex zei me dat ik niet genoeg verdiende met mijn huidige job en zij zat zonder werk
toen ik nen toffen job gevonden had en ze zochten iemand met haar functie
dan wou zij de job nie aanvaarden en dan klaagde ze da ik nen te goed betaalde toffen job had en da zij niks had en ze kon bij dezelfde firma aan de slag maar weigerde
de logica is soms ver te zoeken
enfin OT, workaholics ik haat ze op het werk
geen respect voor collegas die buiten hun hard werk nog een leven hebben na het werk
plus dat ze meestal in een fictief wereldje leven waar alles in een paar minuten kan volgens hun waar soms wel uren werk aan is
ik heb 3 jaar in de bouw gewerkt en t'is geen plezier als ge zo iemand in uw ploeg hebt, plus dat ze nogal rap hun collegas bloot durven stellen aan gevaar
door veiligheids regels te negeren omdat ze tijdrovend zijn
en hopelijk voor nele is haar man dit niet of nog niet geworden
zeker niet als je samen een kindje hebt, ik heb zelf iemand in de famillie gehad die workaholic was en was zo druk bezig dat hij nooit wist wanneer zijn vrouw/dochter verjaarde or wanneer het valentijn was of de dag waarop ze getrouwd zijn
Darius Craven
Legacy Member
¨$^µù^§èçà#&&² zei:
Of zoals ik zei: "Maar als je niet toe komt financieel moet je in eerste plaats je levensstijl of verwachtingen in mijn mening gaan analyseren voor je je te pletter gaat werken om rond te komen."
Mijn vriendin & ik hebben beiden een inkomen. Geen groot inkomen aangezien we nog vrij jong zijn.
Ik ga nu binnenkort van job veranderen waardoor ik meer zou kunnen verdienen. Maar dat doe ik omwille van de hogere verwachtingen. We hebben nu een beetje een idee van hoe we de kosten van het leven kunnen dragen met onze huidige lonen. Dus alles wat we extra kunnen verdienen kan gespaard of gespendeerd worden
Toegegeven moesten we een kind hebben zou het wat moeilijker liggen, maar zelfs dan zou ik wat kunnen inbinden om rond te komen ( kwestie uitgaves aan films, games, muziek, hobbies, ... )
Tis een evenwicht in je leven vinden. En alles gestaag opbouwen en doordachte beslissingen nemen. Sommige mensen ( en ik heb het niet per se op de threadstartster gezien ik haar situatie niet ken ) willen alles meteen... En dat lukt niet.
Ik zou nu ook kunnen rondrijden in een splinternieuwe dure auto, kijken naar een gigantische televisie met alles op en aan, elk weekend uitgaan, goed doordrinken, gaan uit eten, roken, ... Bij wijze van spreken heh
Maar ik laat dat alles voor wat het is omdat ik levenskwaliteit voorop stel... En zolang ik een goede job heb die niet deze levenskwaliteit inbind, en ik kom rond in het dagelijkse leven vind ik dat ik goed op weg ben...
Een mens denkt vaak meer nodig te hebben dan ze werkelijk nodig hebben.
En nogmaals, dit is niet bedoeld op de persoon die deze thread heeft gestart, maar ik wilde dit toch even aanhalen naar enkele van de reacties toe...
Evantje
Legacy Member
Pieta,
die opmerking heb ik nu nog niet gekregen eigenlijk. Maar er waren er enkele in mijn groep die zeiden dat ze wel al zulke reacties hadden gekregen. Nu, ik neem je het niet kwalijk uiteraard maar ik ben het toch niet helemaal akkoord hoor. Het is niet een kwestie van kiezen tussen mijn gezin of mijn studies, en welke er voor komen. Tuurlijk komen mijn kinderen eerst, zowiezo, dat is nogal logisch. En moest er nu eentje van mijn meisjes serieus ziek worden, dan zou ik ook wel een module wachten, en dan terug instappen nadien. Maar ik doe mijn studies nu net ook voor mijn kinderen hé. Natuurlijk op eerste plaats voor mezelf, voor mijn toekomst, maar dat gaat automatisch door naar mijn kinderen toch?! Als ik gelukkig ben in wat ik doe, reflecteert dat geluk op hen. Ik kan blijven jobkes doen uit noodzaak, voor het geld, omdat ik het moet doen, en wie weet vind ik ineens wel een vaste job, maar dan ook weer uit noodzaak, maar dan zou ik niet doen wat ik wil doen. En ik weet dat er veel mensen zijn die een job hebben die ze eigenlijk niet willen, maar het gewoon doen omdat zij vinden dat het financieele belangrijk is, om hun kinderen en huishouden te kunnen redden. En dat respecteer ik en bewonder ik zelfs enorm, maar ik weet uit ervaring dat dat mij dus niet lukt. Ik kan dat niet blijven volhouden. En ik vond het nu wel tijd worden om datgene te gaan doen dat ik wilde doen, want ik vind dat ik ook recht heb op die ene job waarin ik mij goed voel en die mij gelukkig maakt. DIe ene job waarvoor ik 's morgens graag opsta.
Ik heb er in het verleden de kans niet voor gehad simpelweg, ik ben niet van plan om hier heel mijn verleden wijd en breed te gaan vertellen, maar ik had de kans niet om mijn school af te maken.
Nogmaals, ik en mijn man hebben hierover samen gepraat, we zijn er samen mee akkoord gegaan, hij wilde absoluut dat ik het deed. Het is ook drie jaar hé, in dat opzicht geloof ik in de stelling: uitstel is afstel. Tegen dat ik nu ga afstuderen, ben ik nog jong genoeg om van het leven te beginnen genieten, het zal beter zijn voor onze kinderen, beter voor mezelf en ook beter voor mijn man, want hij krijgt een vrouwtje die gelukkig zal thuiskomen 's avonds.
Allé, versta je wat ik bedoel? Het werkt niet om zomaar te zeggen: Je had moeten wachten, je gezin gaat toch voor je studies. Ja en nee, niet echt dus...
die opmerking heb ik nu nog niet gekregen eigenlijk. Maar er waren er enkele in mijn groep die zeiden dat ze wel al zulke reacties hadden gekregen. Nu, ik neem je het niet kwalijk uiteraard maar ik ben het toch niet helemaal akkoord hoor. Het is niet een kwestie van kiezen tussen mijn gezin of mijn studies, en welke er voor komen. Tuurlijk komen mijn kinderen eerst, zowiezo, dat is nogal logisch. En moest er nu eentje van mijn meisjes serieus ziek worden, dan zou ik ook wel een module wachten, en dan terug instappen nadien. Maar ik doe mijn studies nu net ook voor mijn kinderen hé. Natuurlijk op eerste plaats voor mezelf, voor mijn toekomst, maar dat gaat automatisch door naar mijn kinderen toch?! Als ik gelukkig ben in wat ik doe, reflecteert dat geluk op hen. Ik kan blijven jobkes doen uit noodzaak, voor het geld, omdat ik het moet doen, en wie weet vind ik ineens wel een vaste job, maar dan ook weer uit noodzaak, maar dan zou ik niet doen wat ik wil doen. En ik weet dat er veel mensen zijn die een job hebben die ze eigenlijk niet willen, maar het gewoon doen omdat zij vinden dat het financieele belangrijk is, om hun kinderen en huishouden te kunnen redden. En dat respecteer ik en bewonder ik zelfs enorm, maar ik weet uit ervaring dat dat mij dus niet lukt. Ik kan dat niet blijven volhouden. En ik vond het nu wel tijd worden om datgene te gaan doen dat ik wilde doen, want ik vind dat ik ook recht heb op die ene job waarin ik mij goed voel en die mij gelukkig maakt. DIe ene job waarvoor ik 's morgens graag opsta.
Ik heb er in het verleden de kans niet voor gehad simpelweg, ik ben niet van plan om hier heel mijn verleden wijd en breed te gaan vertellen, maar ik had de kans niet om mijn school af te maken.
Nogmaals, ik en mijn man hebben hierover samen gepraat, we zijn er samen mee akkoord gegaan, hij wilde absoluut dat ik het deed. Het is ook drie jaar hé, in dat opzicht geloof ik in de stelling: uitstel is afstel. Tegen dat ik nu ga afstuderen, ben ik nog jong genoeg om van het leven te beginnen genieten, het zal beter zijn voor onze kinderen, beter voor mezelf en ook beter voor mijn man, want hij krijgt een vrouwtje die gelukkig zal thuiskomen 's avonds.
Allé, versta je wat ik bedoel? Het werkt niet om zomaar te zeggen: Je had moeten wachten, je gezin gaat toch voor je studies. Ja en nee, niet echt dus...
Cron
Legacy Member
tip: let goed op met het zelfstandig zijn in bijberoep voor iets als euphony.
Voor alle vertegenwoordigers op zelfstandigenstatuut.
Het geld kan mischien mooi binnenstromen maar de belastingen erop zijn moordend.
Als je dan een jaar niet genoeg opbrengsten hebt betaal je nog steeds een hoop belastingen (loopt altijd een jaar achter).
Dus als je verkoop wat daalt moet je ferm opletten met die belastingen.
Verder vind ik niet dat je man een werkverslaafde is.
Hij doet het om zijn gezin een goeie toekomst te geven, niet omdat hij eraan verslaafd is.
een werkverslaafde is iemand die meer uren werkt dan nodig is omdat hij niet zonder zijn werk kan. Uw man werkt zoveel omdat het geld nodig is voor zijn gezin.
Voor alle vertegenwoordigers op zelfstandigenstatuut.
Het geld kan mischien mooi binnenstromen maar de belastingen erop zijn moordend.
Als je dan een jaar niet genoeg opbrengsten hebt betaal je nog steeds een hoop belastingen (loopt altijd een jaar achter).
Dus als je verkoop wat daalt moet je ferm opletten met die belastingen.
Verder vind ik niet dat je man een werkverslaafde is.
Hij doet het om zijn gezin een goeie toekomst te geven, niet omdat hij eraan verslaafd is.
een werkverslaafde is iemand die meer uren werkt dan nodig is omdat hij niet zonder zijn werk kan. Uw man werkt zoveel omdat het geld nodig is voor zijn gezin.
|nfected
Legacy Member
@Evantje:
--> Jij hebt verkeerde keuzes gemaakt in het verleden en nu val je door de mand en uw man probeert dat te verbergen door zijn verantwoordelijkheid te nemen. En jij klaagt hierover?
--> Jij bent moe en heb je rust nodig? En uw man dan niet? Mss kun je proberen eens langer op te blijven, zodat je hem nog kan verwelkomen en dan samen gaan slapen?
Vooralleer ge op uw man gaat gaan focussen, kun je mss ook eens nadenken of jij niet verkeerd bezig bent. Ik zou gewoon zeggen wordt assertiever en harder en wees content dat uw man dat wilt doen ipv er commentaar op te hebben en er problemen mee te hebben.
Als je elkaar dan toch niet zoveel ziet, zorg dat de uren dat je hem dan wel ziet het waard zijn. Bvb als ge eens de zondag thuis zijt, doe iets plezants samen. Ga eens met de kinderen bvb een wandeling maken ad zee ofzo. Het moet daarom geen geld kosten he.
--> Jij hebt verkeerde keuzes gemaakt in het verleden en nu val je door de mand en uw man probeert dat te verbergen door zijn verantwoordelijkheid te nemen. En jij klaagt hierover?
--> Jij bent moe en heb je rust nodig? En uw man dan niet? Mss kun je proberen eens langer op te blijven, zodat je hem nog kan verwelkomen en dan samen gaan slapen?
Vooralleer ge op uw man gaat gaan focussen, kun je mss ook eens nadenken of jij niet verkeerd bezig bent. Ik zou gewoon zeggen wordt assertiever en harder en wees content dat uw man dat wilt doen ipv er commentaar op te hebben en er problemen mee te hebben.
Als je elkaar dan toch niet zoveel ziet, zorg dat de uren dat je hem dan wel ziet het waard zijn. Bvb als ge eens de zondag thuis zijt, doe iets plezants samen. Ga eens met de kinderen bvb een wandeling maken ad zee ofzo. Het moet daarom geen geld kosten he.
pieta
Legacy Member
ik ga mee met infected,
sorry evantje maar ik vind dat ge wat egoïstisch overkomt...
ge zegt zelf dat ge uw verleden hier niet int lang witl gaan vertellen, wat ik begrijp;
wss hebt ge keuzes in het verleden gemaakt, die nu tegenvallen.ik zeg niet verkeerde keuzes want ik ge zegt dat ge een kidn hebt uit een vorige relatie; miss hij uw ex een verkeerde keuze gemaakt en waardoor gij dara nu de gevolgen van draagt...
uw man doet zn uiterste best om voor u te zorgen en hij wilt dat gij gelukkig zijt, maar hebt ge hem al eens evraagd of hij gelukkig is? hij wilt wel dat ge gaat studeren maar wss enkel omdat hij het beste wilt voor u, miss ziet hij ook na een paar jaar dat dit weer een verkeerde keuze is dat slecht kan tegenvallen?!
"Maar er waren er enkele in mijn groep die zeiden dat ze wel al zulke reacties hadden gekregen"
aan wie hebt ge dit al allemaal gevraagd? en weet uw man dit zelf ook?
imo gaat het niemeer om het feit dat uw man een workaholic is, ma eerder om heel de gezinssituatie...
gij wilt gaan studeren, gij vindt dat uw man een workaholic is, gij wilt gelukkig zijn...ge kunt nie momenteel nie alles hebbben...
"het zal beter zijn voor onze kinderen, beter voor mezelf en ook beter voor mijn man, want hij krijgt een vrouwtje die gelukkig zal thuiskomen 's avonds."
het is nie omdatge uw werk fijn gaat vinden dat alles ineens opgelost zal zijn he?
oke, nu spreken we wel binnen 3 jaar, uw kinderen aan wss naar school maar daar bij komt ook nog een groter huishouden, als gij thuiskomt van uw werk zult gij ook moe zijn; en dan komen nog alle huishoudelijke taken daarbij.(ik heb wel geen idee voor ge gaat studeren en welk werk ge wilt(al dna niet halftijds))
ik zou zeggen, denk over alles nog eens goed en denk ook na over hoe ge alles gaat regelen tijdens uw studies ect,...
btw: dit is maar wat ik denk(een student van 20 maar 0.1%levenswijsheid
)
sorry evantje maar ik vind dat ge wat egoïstisch overkomt...
ge zegt zelf dat ge uw verleden hier niet int lang witl gaan vertellen, wat ik begrijp;
wss hebt ge keuzes in het verleden gemaakt, die nu tegenvallen.ik zeg niet verkeerde keuzes want ik ge zegt dat ge een kidn hebt uit een vorige relatie; miss hij uw ex een verkeerde keuze gemaakt en waardoor gij dara nu de gevolgen van draagt...
uw man doet zn uiterste best om voor u te zorgen en hij wilt dat gij gelukkig zijt, maar hebt ge hem al eens evraagd of hij gelukkig is? hij wilt wel dat ge gaat studeren maar wss enkel omdat hij het beste wilt voor u, miss ziet hij ook na een paar jaar dat dit weer een verkeerde keuze is dat slecht kan tegenvallen?!
"Maar er waren er enkele in mijn groep die zeiden dat ze wel al zulke reacties hadden gekregen"
aan wie hebt ge dit al allemaal gevraagd? en weet uw man dit zelf ook?
imo gaat het niemeer om het feit dat uw man een workaholic is, ma eerder om heel de gezinssituatie...
gij wilt gaan studeren, gij vindt dat uw man een workaholic is, gij wilt gelukkig zijn...ge kunt nie momenteel nie alles hebbben...
"het zal beter zijn voor onze kinderen, beter voor mezelf en ook beter voor mijn man, want hij krijgt een vrouwtje die gelukkig zal thuiskomen 's avonds."
het is nie omdatge uw werk fijn gaat vinden dat alles ineens opgelost zal zijn he?
oke, nu spreken we wel binnen 3 jaar, uw kinderen aan wss naar school maar daar bij komt ook nog een groter huishouden, als gij thuiskomt van uw werk zult gij ook moe zijn; en dan komen nog alle huishoudelijke taken daarbij.(ik heb wel geen idee voor ge gaat studeren en welk werk ge wilt(al dna niet halftijds))
ik zou zeggen, denk over alles nog eens goed en denk ook na over hoe ge alles gaat regelen tijdens uw studies ect,...
btw: dit is maar wat ik denk(een student van 20 maar 0.1%levenswijsheid
)Evantje
Legacy Member
Infected, langer opblijven en dan samen met hem slapen? Ik weet niet ze, hij komt maar na twaalf uur thuis meestal, praktisch iedere avond dus. Ik ben misschien opnieuw student, maar ik ben geen twintig meer hoor. En dan nog, ik ga mijn nachtrust niet opgeven voor hem...
En wat weet jij over mijn keuzes in het verleden??? Je weet helemaal niet of die verkeerd zijn geweest!
Ik verdien het niet om zo aangevallen te worden.
Forums zijn ook zo vreemd hé, opgeschreven woorden achter een pc kunnen helemaal verkeerd geïnterpreteerd worden dan ze bedoeld zijn. Dus ja, sorry dat ik jullie heb bezig gehouden. En nee, ik vlucht niet weg omdat ik mijn gelijk niet krijg, ik zie nu in dat dit niet helpt.
Nog veel succes met jullie verdere leven.
En wat weet jij over mijn keuzes in het verleden??? Je weet helemaal niet of die verkeerd zijn geweest!
Ik verdien het niet om zo aangevallen te worden.
Forums zijn ook zo vreemd hé, opgeschreven woorden achter een pc kunnen helemaal verkeerd geïnterpreteerd worden dan ze bedoeld zijn. Dus ja, sorry dat ik jullie heb bezig gehouden. En nee, ik vlucht niet weg omdat ik mijn gelijk niet krijg, ik zie nu in dat dit niet helpt.
Nog veel succes met jullie verdere leven.
NoblesseOblige
Legacy Member
Evantje zei:
Het moet van twee kanten komen en zoals jij het hier vertelt komt het alleen maar van je man (die veel werkt en veel over heeft voor jullie). Het klinkt als excuuskes zoeken (en het ligt er dik op).
Evantje zei:
Een forum dient niet om uw ideetjes bevestiging te laten krijgen. Mensen proberen de situatie wat te bespreken vanuit verschillende hoeken, dus niet alleen vanuit het idee "mijn man is een workaholic (en ik studeer nog, met mij scheelt er niets, de balans gezin-werk zit scheef en het ligt aan mijn man".
Nog veel plezier verder (ge zijt namelijk geen stap verder), ge moet andere mensen hun kritiek/mening maar in rekening kunnen nemen en op basis daarvan de situatie herbekijken (mss eens van uit het standpunt van uw man? wie weet hoe verhelderend dat zou kunnen zijn). Het is door uw ingesteldheid dat het niet gaat helpen.
Mijn ongenuanceerde mening, maar who cares eh, 'k wou het toch wel even kwijt
pieta
Legacy Member
indd, ik denk zelfs dat nadat ge uw vrienden groep zijt afgegaan nog geen antwoord hebt gekregen op uw vraag, alee, toch nie het antwoord dat gij wilt krijgen...
"want hij krijgt een vrouwtje die gelukkig zal thuiskomen 's avonds."
gij zegt dat em pas na 12 thuiskomt, dus hij merkt er nisk van dat gij gelukkig thuiskomt?
als ge vroeger geen foute keuze hebt gemaakt zijt ge nu goed op weg om er wel een te maken.
maar ej; aan u om het tegendeel te bewijzen.
:ironic:
"want hij krijgt een vrouwtje die gelukkig zal thuiskomen 's avonds."
gij zegt dat em pas na 12 thuiskomt, dus hij merkt er nisk van dat gij gelukkig thuiskomt?
als ge vroeger geen foute keuze hebt gemaakt zijt ge nu goed op weg om er wel een te maken.
maar ej; aan u om het tegendeel te bewijzen.
:ironic:
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.