Starrk
Legacy Member
Kameraden: Leesvoer.
Ik zit in mijn laatste jaar arbeids- en organisatiepsychologie en de twijfels steken weer de kop op, niet voor de eerste keer: Ik heb in mijn 3e bach en vorig jaar tijdens mijn stage getwijfeld of ik dit wel wil doen, of dit mij wel ligt. Nu, terwijl ik aan mijn 2e stage bezig ben, zit ik opnieuw met nog sterkere twijfels dan voordien.
De (afstudeeroptie-specifieke) theorie is mateloos interessant, het onderwerp van mijn Masterproef kan mij immens boeien, maar tijdens mijn stages (waar ik alles behalve te klagen heb) merk ik toch telkens weer dat dit, en dat is HR (zowel consultancy als corporate), mij minder ligt, en dan vooral het sterk commerciële (consultancy) of nogal administratieve (corporate) aspect.
Het is niet dat ik het niet graag zou kunnen doen, maar ik wil de rest van mijn leven niet op een compromis leven.
De reden waarom ik niet geswitched heb naar iets wat mij wel kan interesseren is omdat mijn studies altijd zonder enige problemen zijn verlopen, en omdat er een sterk verschil is tussen theorie en praktijk (zoals bij Psychologie het geval is).
Een idee waar ik nu toch al een goed jaar serieus mee speel is om na mijn opleiding Rechten te gaan studeren, iets wat misschien beter bij mijn nieuwsgierige, planmatige en pragmatische persoonlijkheid past. De interesse, deels dankzij mijn vriendenkring die quasi exclusief Rechten studeert, deels van thuis uit, is er alvast wel.
Er zijn echter genoeg praktische problemen:
-Als ik na mijn Psychologie met Rechten zou beginnen studeer ik op mijn 28e af. Ik heb weinig kennis van carrièreopportuniteiten voor rechtenstudenten, dus weet ik ook niet in hoeverre er nog stages na de opleiding gevolgd moeten worden. Het idee is natuurlijk wel dat ik dan op mijn 28e voltijds kan beginnen werken.
De advocatuur in se zegt mij weinig. Vanuit mijn opleiding arbeidspsychologie heb ik wel enige affiniteit met het bedrijfsleven, en daar gaat dan ook mijn voorkeur naar uit.
-Werkstudent: Hoewel dit, van thuis uit, niet moet zou het voor mij toch interessanter zijn om een relatief stabiel, hoe miniem ook, inkomentje te hebben. Ik weet dat de UGent een speciaal statuut hanteert, maar eigenlijk weinig in haar werkstudenten investeert. Naar verluid is dit bij de VUB een stuk beter, maar het liefst zou ik toch aan de UGent of de KUL mijn studies volgen. Hoe zit het in Leuven? Heeft er iemand ervaringen met Rechten als werkstudent/kennissen die het gedaan hebben?
Ik weet dat er hier voldoende rechtenstudenten zitten, ook enkele die reeds een eerste functie inkleden. Wat zijn jullie ervaringen? Wat kunnen jullie mij aanraden/afraden?
Ik heb weinig zin om die beslissing te maken zonder deftig geïnformeerd te zijn.
Ik zit in mijn laatste jaar arbeids- en organisatiepsychologie en de twijfels steken weer de kop op, niet voor de eerste keer: Ik heb in mijn 3e bach en vorig jaar tijdens mijn stage getwijfeld of ik dit wel wil doen, of dit mij wel ligt. Nu, terwijl ik aan mijn 2e stage bezig ben, zit ik opnieuw met nog sterkere twijfels dan voordien.
De (afstudeeroptie-specifieke) theorie is mateloos interessant, het onderwerp van mijn Masterproef kan mij immens boeien, maar tijdens mijn stages (waar ik alles behalve te klagen heb) merk ik toch telkens weer dat dit, en dat is HR (zowel consultancy als corporate), mij minder ligt, en dan vooral het sterk commerciële (consultancy) of nogal administratieve (corporate) aspect.
Het is niet dat ik het niet graag zou kunnen doen, maar ik wil de rest van mijn leven niet op een compromis leven.
De reden waarom ik niet geswitched heb naar iets wat mij wel kan interesseren is omdat mijn studies altijd zonder enige problemen zijn verlopen, en omdat er een sterk verschil is tussen theorie en praktijk (zoals bij Psychologie het geval is).
Een idee waar ik nu toch al een goed jaar serieus mee speel is om na mijn opleiding Rechten te gaan studeren, iets wat misschien beter bij mijn nieuwsgierige, planmatige en pragmatische persoonlijkheid past. De interesse, deels dankzij mijn vriendenkring die quasi exclusief Rechten studeert, deels van thuis uit, is er alvast wel.
Er zijn echter genoeg praktische problemen:
-Als ik na mijn Psychologie met Rechten zou beginnen studeer ik op mijn 28e af. Ik heb weinig kennis van carrièreopportuniteiten voor rechtenstudenten, dus weet ik ook niet in hoeverre er nog stages na de opleiding gevolgd moeten worden. Het idee is natuurlijk wel dat ik dan op mijn 28e voltijds kan beginnen werken.
De advocatuur in se zegt mij weinig. Vanuit mijn opleiding arbeidspsychologie heb ik wel enige affiniteit met het bedrijfsleven, en daar gaat dan ook mijn voorkeur naar uit.
-Werkstudent: Hoewel dit, van thuis uit, niet moet zou het voor mij toch interessanter zijn om een relatief stabiel, hoe miniem ook, inkomentje te hebben. Ik weet dat de UGent een speciaal statuut hanteert, maar eigenlijk weinig in haar werkstudenten investeert. Naar verluid is dit bij de VUB een stuk beter, maar het liefst zou ik toch aan de UGent of de KUL mijn studies volgen. Hoe zit het in Leuven? Heeft er iemand ervaringen met Rechten als werkstudent/kennissen die het gedaan hebben?
Ik weet dat er hier voldoende rechtenstudenten zitten, ook enkele die reeds een eerste functie inkleden. Wat zijn jullie ervaringen? Wat kunnen jullie mij aanraden/afraden?
Ik heb weinig zin om die beslissing te maken zonder deftig geïnformeerd te zijn.
?