JPV zei:
je vergeet er wel bij te zeggen dat dit geen geldige excuses zijn en dat je daar wél opnieuw (onmiddellijk!) voor moet komen of gesanctioneerd wordt door geen uitkeringen meer te krijgen tot je opdaagt.
goh, ik zie niet echt in hoe je er meer controle op kan steken. Er is nu reeds een dubbele controle (riziv én mutualiteit) en het lijkt me dat de meerkost voor controle op al dan niet ziek totaal niet opweegt tegen de opbrengsten/baten.
Ik heb inderdaad nergens aangegeven dat dit geldige excuses zijn, maar het zijn wel excuses die men vaak hoort. Vaak zijn er excuses die er voor zorgen dat ze op een latere datum worden uitgenodigd zonder negatieve gevolgen voor de uitkering. De mensen die hun uitnodigingen (zogezegd) via de post niet ontvangen zijn ook ontelbaar.
In principe is het zoals jij aangeeft. In de praktijk gaat het er soms wel een pak menselijker aan toe. Brief niet ontvangen, lid zijn fout niet, nieuwe afspraak maken, x aantal weken later, uitkering blijft wel verder uitbetaald worden (zeker als dit de eerste keer voorvalt). Natuurlijk hangt dat af van de strengheid van de adviserend geneesheer, en beschikbare ruimte en tijd. (agendaplanning etc)
Situatie, en ik weet uit ervaring dat zoiets vaak plaatsvindt:
AO op 01/01/2012, afhankelijk van aandoening beslist adviserend geneesheer bv controle op 15/02/2012, lid brengt verslag (attest van huisarts) binnen dat hij niet aanwezig kan zijn op die controle, adviserend geneesheer aanvaardt dat verslag, nieuwe oproeping 15/03/2012, lid ontvangt de brief zogezegd niet, sanctie wordt tenietgedaan, nieuwe oproeping bv 15/04/2012, ... Uiteindelijk zijn we 4,5 maand verder zonder dat die persoon effectief al 1 keer op controle is geweest, en zijn uitkeringen zijn bv wel oké.
Adviserend geneesheer zou strenger kunnen optreden, maar in veel gevallen is mijn situatieschets pure realiteit. Er is denk ik nog veel ruimte voor verbetering voor controlepunten bij mutualiteiten. Maar vraag en aanbod verschillen, vrees ik (veel controles willen uitvoeren, praktisch onmogelijk, te weinig personeel, middelen omdat efficiënt uit te voeren, ...)
JPV zei:
Meer controle is vooral nuttig op de gezinstoestand, lijkt me. Daar is een hele, grotendeels geautomatiseerde, controle mogelijk. Ook zwartwerk kan je daarbij nog controleren.
Idd, door gezinstoestand zouden al veel opmaak van schuldvorderingen verminderd kunnen worden. Zwartwerk en witte fraude worden vaak pas te laat ontdekt. Inspecteurs van het RIZIV kunnen misschien vaker en meer onverwachte controles bij invaliden uitvoeren?
JPV zei:
duh... vakbonden gaan daar idd geen cijfers over opstellen, gezien wij geen nut hebben aan die statistieken (omdat ze sowieso maar partieel zouden zijn). RVA heeft daar echter wel degelijk volledige cijfers over, je kan ze op hun website gemakkelijk vinden in het jaarboek.
RIZIV idem. De terugvorderingen/sancties staan daar mooi in opgesomd.
Voila, dat is ook wat ik al min of meer aangaf.
Ik wou ook alleen maar aantonen dat ik ook uit professionele ervaring (jij waarschijnlijk ook) dagelijks geconfronteerd wordt met degoutante zaken. Ik ken genoeg gevallen die perfect kunnen gaan werken (of toch deeltijds) maar de moed niet meer kunnen opbrengen omdat te doen. Verslavingen, depressies, burn-outs, ... veel zullen dat écht hebben, maar een heleboel faket dat, daar ben ik van overtuigd (ook al heb ik daar geen cijfers van).
Er zijn mensen eind 40, begin 50 jaar die op ziekte-uitkering staan en worden erkend tot aan hun pensioen. De hebben een win-for-life, worden nooit meer opgeroepen, maar je ziet ze dan wel hun kleinkinderen opvangen, de kinderen meehelpen hun bouw af te ronden.
Niet racistisch bedoeld, maar er zijn Turken die arbeidsongeschiktheid worden verklaard en dan zelfs terug naar Turkije gaan, daar verder worden opgevolgd maar wel uitkeringen van ons blijven genieten ... tja.
. Natuurlijk niet extreem doen: iemand die geen armen heeft (én toch toevallig invaliditeit zou kunnen trekken), moet je niet continu controleren of ze toevallig geen armen aangegroeid hebben 
)
