Archief - Stoppen met geneeskunde?

reteiP zei:

Designer drugs designer lijkt me ook wel creatief.

Klik om te vergroten...

Vind ik een goed idee. Het is eigenlijk het maken van nieuwe moleculen, zou je ruwweg kunnen vergelijken met bv het maken van een bepaalde constructie (brug bv). Of het maken van medicijnen lijkt mij toch ook creatief? Dat moét toch heel sterk aanleunen bij je studie geneeskunde? En als je hiervoor farmacie (of chemie) zou moeten gestudeerd hebben zou je veel vrijstellingen krijgen denk ik.

Echt stoppen met geneeskunde lijkt me wel spijtig eigenlijk (al is het nooit voor niets geweest, dankzij de studie tot hiertoe heb je al een rijkdom aan kennis/ontwikkeling/ontplooiing vergaart, ook positief denken, deze jaren zijn nooit voor *niets* geweest!). Maar steeds voortdoen aan iets waar je dan niet volledig achterstaat lijkt mij dan ook weer niet de ideale oplossing. Ik zou zoeken voor een tussenweg. Iets dat aanleunt bij geneeskunde maar je toch dat creatief gevoel enzo geeft.

Ik zou eigenlijk geen praktijk ofzo beginnen als je toch niet graag de miserie van de mensen wilt, want eens je een praktijk begint, daar steek je veel geld in en kan je nog moeilijk stoppen lijkt mij. Maar volgens mij zijn er echt nog heel veel uitwegen met de studie waar misschien niet velen weet van hebben, we moeten niet alleen denken aan het typische beeld als arts.

Een tussenweg zoeken is volgens mij echt de beste oplossing

moest ik in u plaats zitten ik zou verder doen en even doorbijten.
zelf Als die 'even' nog enkele jaren is
als je stopt ga je mss later spijt hebben en dat van die 1400 euro zal nie kloppen

JPV zei:

afwisseling, uitdaging, autonomie & creativiteit.... 1 woord: pediatrie? lijkt me (zonder dat ik arts ben) een van de meest afwisselende jobs.

ofwel artsen zonder grenzen, ... praat er es over met een prof, mss herkent hij het gevoel en is het typisch gedurende de duur van je opleiding?

Klik om te vergroten...

een andere arts contacterenn (al dan niet prof) is zéker het beste wat ik hier gelezen heb. Kan me goed voorstellen dat al die jaren studeren "ontmoedigen" en je in een negatieve spiraal meezuigen...

Mocht ik de capaciteiten van jou hebben dan zou ik me op de psychiatrie storten , een eigen praktijk beginnen (kamer met stoel en bed...dus geen grote investeringen) en een boek schrijven

Anyway, steek je licht zéker eens op bij andere artsen of met medestudenten?

Hou ons alvast op de hoogte van je toekomstplannen en geniet van je tijd op het 9lives-forum!!

Grappig, ik zit eigenlijk met hetzelfde probleem en zit 'nog maar' in 2e bachelor. Sommige proffen hangen mij de keel uit, met hun belachelijk zelfbeeld van " Ik ben de beste, ik ben beter dan jij " vind ik dodelijk irritant.

Mijn motivatie om te leren is op dit moment close to zero, niet omdat het beroep of de leerstof mij niet boeit, maar wat wij nu zien kan niet verder af liggen van geneeskunde.

Ik wil geen chirurg worden, omdat het mij niet boeit. Ik ga waarschijnlijk voor een combinatie sportarts/huisarts of fysische geneeskunde. Sportmensen boeit mij, of half time huisarts en half time bij een sportclub ofzo boeit mij veel meer dan in een ziekenhuis.

Ik voel mij ook anders dan de meeste geneeskundestudenten. Meesten zijn zoon/dochter van een dokter, en kunnen maar niet ophouden over hun connecties in die wereld. Ze kennen mij al, met hun geslijm moeten ze niet naar mij komen.

Ik wil graag dokter worden, omdat er eigenlijk geen ander beroep is dat mij boeit en ik graag mensen help. Maar ik twijfel ook ferm hoor. Ik heb langs de ene kant schrik om mijn ouders hierover iets te zeggen, omdat ik toch vrij overtuigd voor geneeskunde koos, maar langs de andere kant weet ik ook niet of er een alternatief is. Ik wil nog een leven buiten mijn beroep, maar ik ben ook gefacineerd door het menselijk lichaam en ziektes.

Maar zoals je zegt, op die stages is het echt tanden bijten. Ik kan dat niet, wat slijmen bij verpleegsters of bij stagemeesters om betere punten te krijgen, dat is mijnen stijl niet. En dat is duidelijk wat velen wel doen.

Lol muismat ik denk er ook soms zo over, dat elitair gedrag hangt ook mijn voeten uit soms

Den truc is gewoon om vrienden te vinden die zoals u zijn, en meestal zijn dat idd mensen die komen van ''simpelere'' afkomst (als ik da zo al mag zeggen).

Matti zei:

Mocht ik de capaciteiten van jou hebben dan zou ik me op de psychiatrie storten , een eigen praktijk beginnen (kamer met stoel en bed...dus geen grote investeringen)

Klik om te vergroten...

ge hebt wel een beetje een eenzijdig beeld op de praktijk van ne psychiater ze
ge hebt eerder psycho-analyse beschreven (en dan nog meer uit de tijd van Freud)

@Muismat: je hoeft je geen zorgen te maken dat je al relatief vroeg het gevoel hebt dat er in geneeskunde ego's rondlopen. Dat had ik ook al in 2e Bachelor. Je komt ongetwijfeld wel profs tegen die je liggen in een vakgebied dat je aanspreekt, en ik heb ook een toffe groep vrienden die (toegegeven, de ene al wat minder dan de andere) echt niet arrogant zijn en gewoon kunnen doen. Ik denk dus dat bij jou het probleem echt puur het sociale milieu is en niet de richting/beroep zelf, terwijl het bij mij een combinatie is. Dan zit je eigenlijk wel goed hoor. Don't worry, er zijn misschien op 't eerst zicht niet veel mensen bij wie je aansluiting vindt, maar je komt ze zeker en vast nog tegen.

En inderdaad, die slijmerij op stages is ook echt niet mijn stijl. Maar je moet niet teveel schrik hebben dat die slijmers het per se beter gaan doen dan jij. Het belangrijkste is uiteindelijk dat je in team kan functioneren en dat je zoveel mogelijk weet en helpt op je stage. Concentreer je vooral op jezelf en probeer je niet teveel te laten afleiden door het gedrag van sommige medestudenten, als jij het goed doet, kom je er ook wel.

Je zei ook dat je nog een ander leven wil buiten geneeskunde. Dat heb ik ook enorm! Lijkt geneeskunde jou ook tot zo'n leven te leiden waar je echt helemaal geobsedeerd bezig moet zijn met je beroep zonder iets daarbuiten? Daar ga ik later hoe dan ook een mouw aanpassen (denk groeps- of privé-praktijk... )

Nog eens bedankt iedereen voor het aanbrengen van al die oplossingen 'Drug design' is idd creatief, maar daar moet je bijna 100% zeker farmacie of zelfs nog eerder chemie voor gedaan hebben, en ik denk niet dat ik zoveel vrijstellingen zou halen. Nu goed, we zien wel wat de toekomst brengt... Ik ben het er nu meer mee eens dat stoppen geen goed idee zou zijn, en ik ga al mijn opties toch nog 's een keer onder de loep nemen.

Hey,

Ik zit ook een beetje in hetzelfde schuitje, hoewel ik al wat ouder ben (27). Ik zit nu in het 2de jaar master, ben net begonnen aan mijn stages en denk er ook serieus aan om te stoppen en alsnog de creatieve sector in te gaan (om dezelfde redenen als jij)

Mss moet ge al ne creatieve (avond)cursus volgen om uw frustratie van niets creatiefs te doen wat te temperen? Tegen dat ge afgestudeerd bent, hebt ge dan al iets om op terug te vallen (indien ge dan nog in de sector wilt gaan). Ik ben nu bezig aan ne cursus modeltekenen, ik ga me ne goede 2dehands reflexcamera kopen en wat zelfstudie fotografie doen, ik ga af en toe naar tentoonstelligen etc.

En later zal ik waarschijnlijk ook niet full time het beroep van arts uitoefenen. Je kan het steeds met iets anders halftime combineren he. Een specialisatie is denk ik niets voor mij (te nauwe materie en de meeste specialisaties zijn ook te zwaar voor mij (en mijn sociaal leven ). De minder zware specialisaties: dermato, KNO en oftalmo doen mij hart nu ook niet echt sneller kloppen. Huisarts lijkt me wel ok maar nu ook niet direct mijnen droomjob (toch niet voor lang). Mss iets ala tropische geneeskunde gaan doen, weggaan met een ngo en dan later meer als project coordinator in de ontwikkelingssamenwerking gaan werken, dat is wel nog een mogelijkheid die open blijft.

Alleszins, niets weerhoudt u van zowel arts als creatieveling (buiten uw job dan) te zijn. Gewoon zorgen voor genoeg vrije tijd. En arts is wel een goed beroep om met relatief weinig te werken toch nog aan een aardig loon te komen.

Grtjs,
Ines

PS: Inderdaad, veel grote ego's en gefrustreerde mensen/dokters in ziekenhuizen... Maar niets van aantrekken. Je bent/word de persoon wie je zelf wil.

Dr House is vrij creatief ? Zijn er geen artsen met zowat dezelfde job als hem dat lijkt me toch vrij boeiend

Als je nu toch zo ver bent geraakt, zet dan door eh
Een wijs man zij ooit "When you're going through hell, keep going".
Je moet niet perse (huis)arts of specialist worden. In de medische sector is er veel meer te doen. Verkoop/ontwerp van medische apparatuur en medische software zijn 2 dingen die nu in mij opkomen waarvoor men profielen zoals jij nodig hebben, en er zullen er nog wel dingen zijn.
Een collega van mij is ook ook huisarts (MD) van opleiding. Heeft jaren als IT-er in de medische sector gewerkt, niet zomaar als het eerste de beste "programmeurke" eh .
Momenteel zit hij bij ons (Software bedrijf) in het senior management en heeft alles behalve een oninteressante job.
Onderschat uw diploma niet, het heeft meer meerwaarde dan je denkt, ook buiten de medische sector!

Je kan opvoeder worden afwisseling, uitdaging, autonomie & creativiteit verzekerd. I can know

Elias_B zei:

'Drug design' is idd creatief, maar daar moet je bijna 100% zeker farmacie of zelfs nog eerder chemie voor gedaan hebben, en ik denk niet dat ik zoveel vrijstellingen zou halen. Nu goed, we zien wel wat de toekomst brengt... Ik ben het er nu meer mee eens dat stoppen geen goed idee zou zijn, en ik ga al mijn opties toch nog 's een keer onder de loep nemen.

Klik om te vergroten...

Drug design is m.i. niet meteen een richting die je zomaar kunt volgen.

Wat me nog een relevante optie lijkt voor jou is doctoreren (na het behalen van je doktersdiploma, of evt eerst biomedische wetenschappen doen om tijd te winnen) in de medische wetenschappen. Als je een interessant onderwerp vindt, is het een erg boeiende bezigheid, en het vraagt zeker creatief denkwerk.

Zo kom je ook in een heel andere omgeving terecht in vergelijking met de kliniek.

het milieu dat jij hier voorstelt hebben we toch niet in gent hoor. Akkoord er zitten veel 'fils de papas' in mijn jaar, maar mijn vriendenkring zijn allemaal normale mensen, en zeker in de studentenclub van de geneeskunde kom je enkel 'normale' mensen tegen

je kan niet met alle 200 studenten perfect overeen komen he

Ge moet es rechten gaan studeren, daar bulkt het van het kutvolk!

Elias,

wat houdt u tegen om bv de master biochemie aan te vatten? Of een andere master?
Er is zoveel mogelijk!

En als ge niet als dokter wil gaan werken later, waarom dan niet in het onderzoek stappen?

Ik ken massas dokters die sinds dat ze afgestudeerd zijn geen enkele mens van vlees en bloed meer gezien hebben.

Denk aan virologen, algemene onderzoekers , ballistische experts, .... er zijn zoveel mogelijkheden als dokter.

Waar ik eerder aan denk:
Werk je studies af, doe de nodige ervaring en ga eventueel lezingen geven zoals Beaucourt deed?

Of werk je studies af, ga veertig jaar dokter spelen en ga dan op pensioen?

Djeezes man

El_L4mor zei:

het milieu dat jij hier voorstelt hebben we toch niet in gent hoor. Akkoord er zitten veel 'fils de papas' in mijn jaar, maar mijn vriendenkring zijn allemaal normale mensen, en zeker in de studentenclub van de geneeskunde kom je enkel 'normale' mensen tegen

je kan niet met alle 200 studenten perfect overeen komen he

Klik om te vergroten...

Wacht maar tot ge aan uw master begint en dan stages loopt. Dan zult ge veel te maken hebben met zo'n mensen .
In de bach-jaren zijn er nog niet zo veel bezig met dat gedoe .

Als ge iet creatief zoekt dat toch met de geneeskunde wat te maken heeft, doe dan zoiets gelijk korperwelten ' Making corpses into Art'


Of lijkschouwer voor de politie sounds cool aswell

puni zei:

Ge moet es rechten gaan studeren, daar bulkt het van het kutvolk!

Klik om te vergroten...

Hey...









hij heeft gelijk ad: