Archief - Stoppen met geneeskunde?

Ik vind het wel beangstigend om te lezen dat er hier zoveel mensen met hetzelfde probleem zitten als Elias maar toch hun studies verder zetten, wetende dat deze mensen eventueel uw geneesheer laten kunnen zijn vind ik dat toch afschrikken want hoe kan je immers uw werk goed doen als je er niet voor gemotiveerd bent.

Als een bandwerker niet gemotiveerd is kan da geen kwaad, maar een dokter zonder motivatie, dat lijkt mij eerder met mensenlevens spelen.

minne zei:

dag elias, kweet perfect wa je bedoelt. kzit in men tweede master nu maar denk al sinds tweede bachelor over stoppen. kben met geneeskunde begonnen omdat ik iets nuttigs wilde doen, maar ik denk meer en meer dat ik beter iets had gekozen waar ik zelf ook gelukkig van word. net als jij zou ik graag een creatieve richting uitgaan. aangezien doktert zijn niet echt n nine to five jobje is ben ik ook bang dat ik geen tijd ga hebben voor alle andere dingen die me boeien. en kvoel me ook niet echt op mn plaats tussen de brave studenten van geneeskunde die hun toekomst al voor zich zien. tijdens het semester kan ik er goed mee om omdat ik me dan met allerlei andere dingen bezighou maar tijdens de examens besef ik altijd dat ik niet gemotiveerd genoeg ben. ik ben er ook nog niet uit wat ik nu ga doen. de meeste van mn vrienden raden t me af, maar het lijkt me stom om mijn studie af te maken en dan niks met het diploma te doen. veel succes nog met je keuze en ik hoor je graag nog!

Klik om te vergroten...

Zit nu in men 3e bachelor en denk er ook aan om te stoppen en heb net hetzelfde gevoel...
Door het jaar denk ik er niet aan aangezien er bijna geen verplichte lessen zijn en ik dus ook zo goed als nooit naar de les ga buiten voor nog een beetje sociaal contact met vrienden van geneeskunde...
Dus ben tijdens het jaar ook totaal niet bezig met geneeskunde en elke examen periode twijfel ik ook sterk aan het feit of ik wel gemotiveerd genoeg ben en of ik dit echt wel wil.

ik denk eraan volgend jaar een richting bij te doen, zien hoe dat dat gaat, ben ik daar meer gemotiveerd voor,... Al bij al is het geen makkelijke keuze om te stoppen... Zeker niet als je zoals jij al 5 jaar bezig zijt.

EDIT: @hierboven , er is een verschil tussen niet gemotiveerd zijn in je studies en later je job niet goed doen...

Als je al niet gemotiveerd bent in uw studies geneeskunde, hoe kan je dan ooit een goeie dokter worden ? Ik ruik een contradictie ..

Math'ke zei:

Als je al niet gemotiveerd bent in uw studies geneeskunde, hoe kan je dan ooit een goeie dokter worden ? Ik ruik een contradictie ..

Klik om te vergroten...

Omdat studeren helemaal niet hetzelfde is als een job uitoefenen?

Wellicht hebben veel studenten geneeskunde een verkeerd beeld van de studie?
Ik denk dat het voor 17-jarige jongeren erg moeilijk is om zich een beeld te vormen van wat de studie en het vak inhouden.
Ik weet niet hoe dat leerkrediet op dit moment precies is geregeld maar in Nederland mag je bijvoorbeeld niet overschakelen naar een andere studie zonder zelf volledig voor de kosten van dat extra jaar op te draaien.
Dat vind ik een hele slechte zaak. Zodoende maak je het voor studenten onmogelijk om eerst eens te ervaren hoe de studie hen bevalt en indien nodig alsnog van richting te veranderen. Dan vergroot het risico dat een groter deel van de artsen, ingenieurs enz. die met enige tegenzin hun vak uitoefenen hetgeen gevaarlijke consequenties kan hebben. Het is irreëel om te verwachten dat jongeren van 17 jaar al weten wat er allemaal mogelijk is, waar ze goed in zijn en wat ze graag doen.
In Vlaanderen is het volgens mij iets minder star geregeld en mag je nog 1 of 2 jaar extra studeren waardoor je zonder problemen na het 1ste jaar met een nieuwe studie kan beginnen.

Math'ke zei:

Ik vind het wel beangstigend om te lezen dat er hier zoveel mensen met hetzelfde probleem zitten als Elias maar toch hun studies verder zetten, wetende dat deze mensen eventueel uw geneesheer laten kunnen zijn vind ik dat toch afschrikken want hoe kan je immers uw werk goed doen als je er niet voor gemotiveerd bent.

Als een bandwerker niet gemotiveerd is kan da geen kwaad, maar een dokter zonder motivatie, dat lijkt mij eerder met mensenlevens spelen.

Klik om te vergroten...

De meerderheid van de dokters is even gedemotiveerd aan het einde van hun werkdag als een bandwerker hoor.

in belgie mag je wel gerust overschakelen en switchen tussen studies. Leerkrediet is zo dat je krediet verliest als je examens buist. Dus je verliest wel leerkrediet als je stopt tijdens/voor je examens, maar als je na 1 jaar studeren bv. overschakelt heeft dan geen consequenties.

kooksteen zei:

De meerderheid van de dokters is even gedemotiveerd aan het einde van hun werkdag als een bandwerker hoor.

Klik om te vergroten...

Hoe kom je daar bij?
Sommige mensen hebben het geluk dat ze van hun passie hun beroep kunnen maken.
Als jij het toevallig enorm leuk vindt om mensen te diagnosticeren of opereren dan zie je niet uit naar het einde van de dag.
Als jij toevallig van nature de passie hebt om te onderzoeken hoe alles werkt dan zie jij niet uit naar het einde van de dag van jouw werkdag als onderzoeker.
enz.
Mensen hebben van nature vaak wel een passie voor het een of ander, de kunst is om een opleiding en job te vinden die past bij jouw passie en dan kan je het werk met plezier doen.
Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn voor wie lopende band werk een passie is dus ik durf wel te stellen dat het onder artsen minder vaak voorkomt dat ze uitkijken naar het einde van hun werkdag.
Ik vind het overigens maar triestig als je een job hebt waarbij je uitkijkt naar het einde van je werkdag, je leven is dan toch een lijdensweg, lijkt mij.

El_L4mor zei:

in belgie mag je wel gerust overschakelen en switchen tussen studies. Leerkrediet is zo dat je krediet verliest als je examens buist. Dus je verliest wel leerkrediet als je stopt tijdens/voor je examens, maar als je na 1 jaar studeren bv. overschakelt heeft dan geen consequenties.

Klik om te vergroten...

Mooi.
In Nederland was het een socialist die heeft ingevoerd dat je elk jaar langer zelf mag betalen. Deze socialist had een hekel aan 'stapelaars', mensen die meerdere diploma's halen voor voortgezet onderwijs of beroepsonderwijs. Hij vond dat maar zonde van het geld en ach, waarvoor dient een studie nog meer dan voor het voorbereiden op een baan?*
Ironisch genoeg was hij zelf zo'n stapelaar.
Triestig. ad:



* Yep, een rhetorische vraag

Er zijn volgens mij nu eenmaal veel mensen die geneeskunde doen omdat het hoog aangeschreven staat.

In het begin dacht ik eerlijk gezegd ook een beetje van "goed diploma, goed geld verdienen" maar uiteindelijk is het belangrijker dat je werk doet da je graag doet.

Twijfelen aan je studiekeuze is normaal vind ik. Iedereen twijfelt wel eens.
En het is niet omdat je een diploma hebt dat je persé dat werk moet doen. Al ligt dat bij een dokter mss wel net iets anders, maar er zijn genoeg takken om te specialiseren dat er wrs wel iéts moet bijzitten... Zoals wetenschappelijk onderzoek, uitdaging genoeg imo

Langs de andere kant, als je nu al weet dat het je écht niet ligt dan zou ik eerder fuck it zeggen en iets anders gaan doen. Het zijn 3 weggesmeten jaren, maar liever dat dan een diploma te hebben waar je niet eens achterstaat. Vind ik toch...

Aan al degenen die eraan denken om te stoppen met hun studies, zou ik toch aanraden om hun diploma te behalen, ook al weet je nu dat je het beroep nooit zal uitoefenen. Als je liever iets anders wil studeren, moet je er rekening mee houden dat een arts+natuurkundige/biochemicus/etc beter is dan iemand die enkel fysicus/etc is en 2 jaartjes vroeger zijn diploma zou hebben.
Zelf zat ik ook in die situatie (wel b. ir.), ben daarna economie gaan studeren (op 1 jaar ipv 4) en daarna gedoctoreerd. Trouwens een doctorandus verdient 1700 als startloon, als je na 4 jaar postdoc wordt, krijg je rond de 2100 euro netto. Echt veel is dat niet, maar wel beter dan wat de meeste masters zouden krijgen.
En als je een totaal andere richting wil uitgaan (echt creatief bezig zijn, etc), zal je diploma geen verschil uitmaken (hoogstens 2 of 3 jaar verschil). En met dat diploma kan je achteraf nog altijd andere kanten uit (overheid, afgeleide medische sector, etc) indien de nood hoog wordt of als het creatieve toch niet het je dat bleek te zijn.

Eer je afgestudeerd bent in geneeskunde ben je 25...
En het is niet zo dat je ff je diploma haalt en je alleen een stuk papier hebt,
vanaf het 6de jaar begin je echt in het beroep te rollen.
Je gaat meer stage lopen als lessen, werkt constant als dokter-stagair, etc...
Het is niet gewoon even de theoretische studies afmaken...

Omdat élke job uiteindelijk een sleur wordt hoor.
Enig idee hoeveel patiënten kunnen zagen?
Uiteindelijk keren ook altijd dezelfde routines terug.

't Is niet omdat je arts wordt dat je zo'n fancy pants chirurg wordt die alleen zotte operaties mag doen hoor.

kooksteen zei:

Omdat élke job uiteindelijk een sleur wordt hoor.
Enig idee hoeveel patiënten kunnen zagen?
Uiteindelijk keren ook altijd dezelfde routines terug.

't Is niet omdat je arts wordt dat je zo'n fancy pants chirurg wordt die alleen zotte operaties mag doen hoor.

Klik om te vergroten...

(Ziekenhuis)artsen moeten zelf ni te hard klagen over hun zagende patiënten want wij, verpleegkundigen, mogen da 24/7 aanhoren. ;-) Trouwens, er zijn ook coole patiënten! *denkt terug aan de psychotische dame die dacht dat ze niet bestaat...*

NSA.Rhinox zei:

(Ziekenhuis)artsen moeten zelf ni te hard klagen over hun zagende patiënten want wij, verpleegkundigen, mogen da 24/7 aanhoren. ;-)

Klik om te vergroten...

Ik snap het ni, een arts is toch ook bijna de hele dag met zijn patiënten in de weer? Vreemde redenering!

On topic: Ik heb twee jaar geneeskunde gedaan, het eerste jaar met tweede zit erdoor in het tweede jaar ben ik tijdens de juni examens gestopt. Ik had gewoon te weinig motivatie, en voor zo'n richting moet je dat echt wel hebben.
Nu doe ik DAE in Kortrijk en ben zeer blij met deze keuze. Het is misschien wel een groter risico op vlak van werkzekerheid, maar ik doe dit echt véél liever. Mijn tip: als je serieus denkt aant stoppen, stop dan, maar doe dit alleen als je een duidelijk doel hebt. (een andere richting ofzo die je wél interesseert) Want stoppen om dan een richting te doen die je ook maar half wilt doen is natuurlijk absoluut geen oplossing.

Onlangs nog een reportage over huisdokters en hun leven gezien.

Velen moeten werken van 's morgensvroeg tot 10 uur 's avonds hoor. Moeten constant paraat staan. Ze hebben amper tijd voor hun gezin. Als je bezig bent met de kinderen in bad te stoppen, kan het zijn dat je opgeroepen wordt, ect.

Al mag het een passie zijn, zoiets is toch ook niet gezond meer.
Die verdienen veel geld, maar moeten heel veel inleveren, enorm zware en lange studies. Na uw studies u heel hard moeten bewijzen. Hele lange dagen maken, en verantwoordelijkheid van hier tot ginder.

Nu ja, dat ging over huisdokters, maar een gemiddelde andere dokter werkt ook niet van 9 to 5 denk ik.

huisdokters verdienen niet zoveel geld hoor... Ze verdienen hun boterham en zullen in een schoon huis wonen, maar 't is niet dat ze geld scheppen met gouden emmers (itt sommige specialisten).

Heb 'n vraag voor de geneeskunde studenten: 't zijn toch enkel de beste die mogen specialiseren hé?


Wat als ge dan niet zo goed zijt? Huisdokter? Zou ik écht niet willen worden tbh. In ziekenhuis, of...?




@vorige post, huisdokter: €21, specialist €30, dusja...

Ik dacht dat ongeveer 52% mag specialiseren, en ja dat zijn alleen de besten. Je wordt beoordeelt op uw punten in de voorbije jaren en op uw stages.
Het is ook logisch dat ze iemand nemen die betere punten heeft hé.. Als ze de keuze hebben gaan ze nooit iemand nemen die op papier slechter is dan iemand anders. Een stage kan een verschil maken tussen bijvoorbeeld iemand die onderscheiding heeft en iemand die grote heeft. Maar ookal is je stage echt goed, als je altijd 2e zit hebt gehad ga je achteraan het rijtje komen te staan...

Ze zeggen wel meestal dat als je écht geen huisdokter wilt worden er altijd wel ergens plaats is, maar je zal dan waarschijnlijk een minder populaire specialisatie 'moeten' doen. Ik dacht dat arbeidsarts ook gekozen word zoals huisarts, maar daar ben ik helemaal niet zeker van.

Ik vind die specialisatieregeling echt irriterend, maar het is de enigste manier om de besten eruit te halen zeker?

Al vind ik wel, en daar begin ik dik spijt van te krijgen dat er aan de KUL té veel theorie wordt gegeven. Daarmee bedoel ik, ik zou liever elk jaar een week stage in een ziekenhuis hebben om écht te kunnen zien ofdat het iets voor mij is. De verpleegstage uit het 1e jaar is echt stom, als in veel te lang. Ik vind het ook vreemd dat we wél 80 uur verpleegstage moeten doen na een 1e jaar aan de KUL en dan in het 2de en 3de jaar ocharme 7-8 dagen (samen) hebben aan huisartsenstages. En vermits de helft zelfs geen huisarts wordt, moeten we dus tot in het 5/6de jaar wachten op concrete ziekenhuisstages en dan weet ge toch echt of het iets voor u is.

@eXtreme, het verschil is nog hoger hoor, dermatologen vragen bv vlotjes 35€ per consultatie

eXtreme zei:

Heb 'n vraag voor de geneeskunde studenten: 't zijn toch enkel de beste die mogen specialiseren hé?


Wat als ge dan niet zo goed zijt? Huisdokter? Zou ik écht niet willen worden tbh. In ziekenhuis, of...?




@vorige post, huisdokter: €21, specialist €30, dusja...

Klik om te vergroten...

Het is in Leuven vooral afhankelijk van de cijfers die je in je masterjaren hebt behaald voor de theorie en de stage. Ik meen dat je op intervieuw mag (na voorselectie?) en dat ze dan ook rekening houden met dat interview en je kandidatuurjaren wanneer ze op basis van de selectie van de cijfers van de masterjaren nog te veel mensen over houden.
Grove indicatie:
Gewone chirurgie: iedereen die een goede stage had en een goede indruk achterlaat op interview, bissen en geen onderscheiding is hiervoor toegestaan.
Hartchirurgie en dermatoloog: grote onderscheiding
Neurochirurgie: beste 5 van het jaar. In een normaal jaar moet je voor jouw theoretische jaren overwegend zeer grote onderscheiding halen aangezien felicitatie maar zeer weinig voorkomt (1 of 2 van de 250?) en tientallen mensen een grote onderscheiding halen.
Voor andere richtingen weet ik ook niet hoe het precies zit.

Je kan niet alle specialismen over 1 kam scheren. Neurochrirurgen krijgen schandalig goed betaald, pediaters daarentegen krijgen ook niet zo'n heel hoge salarissen.

Ik weet niet wat er van waar is maar ik heb van iemand gehoord dat sommige profs in de masterjaren geneigd zijn om hogere (lagere) cijfers te geven aan studenten die tijdens de bachelor-jaren hogere (lagere) cijfers haalden doordat ze van te voren de cijfers hebben bekeken* en op basis daarvan op een andere manier examineren, i.p.v. van steeds meer punten te geven naarmate je meer weet, steeds meer aftrekken van een 15 of 16 naarmate je minder weet maar dan wel minder echt detaillistische vragen stellen. Oftewel zouden die studenten die minder gepresteerd hadden in hun bachelor-jaren niet hoger dan een 15/16 kunnen halen bij deze profs.
Hopelijk is dit een broodje aap verhaal maar die student en zijn jaar hadden die overtuiging.
Wat in ieder geval zeker is is dat ze bij geneeskunde niet werken met een rekenkundig gemiddelde per examen. Een examen bestaat meestal uit verschillende onderden en verschillende profs en wanneer 1 onderdeel onvoldoende is dan wordt er vaak wat afgetrokken van het rekenkundig gemiddelde.



*student zag die cijfers bij de prof liggen tijdens de mondelinge ondervraging en de studenten van zijn jaar merkten op dat hij een andere stijl van ondervragen had al naargelang de behaalde resultaten uit de bachelor-jaren.