Pinoke2 zei:
Dit zijn allemaal capaciteiten die als student goed zijn, maar later als arts? Dan zijn het toch andere zaken die een rol gaan spelen.
als arts moét je nu eenmaal veel weten, veel kunnen leren, etc. Dus ja, grote hoeveelheden uit uw hoofd leren en lange dagen geconcentreerd kunnen blijven zijn kwaliteiten die je als arts moet hebben.
Empathie, inzicht in pathologie, en de link tussen symptoom, diagnostiek en therapie zijn zaken die je pas leert in stages en die dus ook verrekend worden in de selecties voor specialisaties.
Pinoke2 zei:
Wie zegt er dat diegene die 18 gemiddeld haalt door zwaar te studeren en alles voorgekauwd gekregen te hebben later in zijn job, specialisatie nog de moeite zal doen op veel op te zoeken, veel zelf bij te leren? Dit is een capaciteit die los staat van het hard leren tijdens de studententijd.
da's bullshit. Iemand die tijdens zijn studententijd blijk geeft van grotere motivatie (= meer tijd in't studeren steken) zal gemiddeld gezien later ook meer tijd in zijn job willen steken. Da's toch logisch.
Pinoke2 zei:
Trouwens: uw relaas komt nogal raar over want het lijkt alsof het enkel en alleen maar draait rond vanbuiten blokken.
Geneeskunde is nu wel een blokrichting waar het veelal vanbuiten leren is zonder (met weinig) enige logica, maar zoals ik uw post opvat lijkt het mij dat je evengoed kan gaan selecteren op het vanbuiten laten leren van een telefoonboek.
studeer je zelf geneeskunde? Natuurlijk is't iets genuanceerder dan het vanbuiten blokken van een telefoonboek, maar vaak komt het daar wel op neer hoor
.
Zoals ik al zei, het échte inzicht in 'ziekten en patienten' moet je leren op stage, in de praktijk.
Pinoke2 zei:
BTW: je bewijst totaal niet dat je beter met stress kan omgaan als alles in eerste zit lukt. Dat kan daar totaal los van staan. Diegene die alles in eerste zit doet, kan evenveel/minder/meer stress hebben dan iemand die het in tweede zit doet.
Iets uitstellen naar tweede zit, doe je niet automatisch omwille van de stress.
Het moeilijke aan geneeskunde(/universitair onderwijs) is net dat je zo veel op zo korte tijd moet leren. Als je de tijdsfactor schrapt, wordt het veel gemakkelijker. 't is elke examenperiode hetzelfde spel: de cursus is relatief gemakkelijk, maar er is veel te weinig tijd.
Iemand die op voorhand een paar vakken niét doet in 1e zit, en verschuift naar 2e zit gaat veel meer tijd hebben voor al zijn examens. Logisch gevolg is dat hij minder stress zal hebben, meer tijd zal hebben, en meer punten zal hebben.
Mensen die toch alles proberen te doen in 1e zit, maar niet slagen, tonen dus aan dat ze het tempo niet aankunnen.
Nogal wiedes dus dat ze mensen met 2e zit daarom een nadeel geven bij de selecties. Trouwens, op élk solicitatiegesprek gaan ze kijken naar bisjaren en 2e zitten he.
De clue is dat je met dit systeem de competitie binnen de geneeskunde nog meer gaat aanwakkeren. Iedereen gaat mekaar opstoken om vakken in 2e zit te doen, zodat veel studenten hun zomervakantie gaan moéten opofferen als ze de competitie willen volgen.
Da's allemaal een grote afbreuk aan het 'student zijn', en het jong zijn imo. Ik ben er heilig van overtuigd dat je een beter mens/dokter gaat worden later als je in uw studententijd ook de tijd neemt om je extra-curriculair te ontplooien. Ga op reis, ga op café, ga naar fuiven, ga naar museums, optredens, festivals, debatten, etc.
De vorming van een goeie arts/persoon omvat veel meer dan het academische aspect.
Oftewel via een prof geluk hebben, dat kan ook 
De kansen hangen veelal af van je connecties en CV merk ik 
