Archief - Van Geneeskunde naar Onderwijs?

Dag iedereen,

Ik ben een student die dit jaar naar de eerste master van Geneeskunde ga (uGent). Maar als ik heel eerlijk moet zijn begin ik mijn motivatie te verliezen om nog zo lang te studeren en toevallig is dit jaar de educatieve master officieel geworden. In het onderwijs werken was altijd al mijn 2de keuze geweest (na dokter).

Het probleem is dat met de educatieve master (2 jaar), ik enkel "Biologie" en "'Medische wetenschappen" mag geven. Biologie voor de 2/3e graad en de medische wetenschappen aan de hogeschool (verpleegsters, ergo, ...).

Ik zou graag vooral in het secundair onderwijs willen werken, maar is dit wel slim aangezien ik enkel biologie mag geven? Ik krijg een attest "VE" voor biologie.

Dus mijn echte vraag is, zal ik het moeilijk hebben om een job te vinden indien ik enkel een VE voor biologie heb?
(uiteraard wil ik ook graag fysica en chemie geven aangezien ik ook heb gehad in mijn opleiding geneeskunde, maar hiervoor krijg ik geen VE)

Groeten,
Lily

Je gaat spijt hebben als je je geneeskunde opleiding niet afmaakt. Je bent nu al zo ver gekomen en dat allemaal weggooien voor een job in het onderwijs (waarvan ik denk dat je het allemaal wat te mooi voorstelt). Daarbij heb je vanaf tweede semester in je tweede masterjaar alleen maar stage dus dan moet je niet meer studeren. Als je na je master alsnog het onderwijs in wilt, kan dat zeker, maar je hele opleiding opgeven voor een job dat maar weinig echt werkzekerheid biedt (je zal van school tot school vervangingen moeten doen)....
Biologie is dan ook nog eens een van de vakken die redelijk veel wordt gekozen + de meeste richtingen hebben dit maar 1 à 2 uur dus op elke school zijn er misschien maar 2/3 leerkrachten die dit geven in combinatie met fysica of iets dergelijks voor een fulltime. Komt er ook nog eens bij dat masters biologie amper werk vinden in hun domein en dus ook het onderwijs in gaan. In mijn middelbare school waren alle biologie leerkrachten masters biologie. Je geneeskunde opleiding stoppen omdat je niet meer zo lang wil studeren voor deze job terwijl die educatieve master amper 1 jaar minder is... doe dat alstublieft niet.

WhiteCollar zei:

Je gaat spijt hebben als je je geneeskunde opleiding niet afmaakt. Je bent nu al zo ver gekomen en dat allemaal weggooien voor een job in het onderwijs (waarvan ik denk dat je het allemaal wat te mooi voorstelt). Daarbij heb je vanaf tweede semester in je tweede masterjaar alleen maar stage dus dan moet je niet meer studeren. Als je na je master alsnog het onderwijs in wilt, kan dat zeker, maar je hele opleiding opgeven voor een job dat maar weinig echt werkzekerheid biedt (je zal van school tot school vervangingen moeten doen)....
Biologie is dan ook nog eens een van de vakken die redelijk veel wordt gekozen + de meeste richtingen hebben dit maar 1 à 2 uur dus op elke school zijn er misschien maar 2/3 leerkrachten die dit geven in combinatie met fysica of iets dergelijks voor een fulltime. Komt er ook nog eens bij dat masters biologie amper werk vinden in hun domein en dus ook het onderwijs in gaan. In mijn middelbare school waren alle biologie leerkrachten masters biologie. Je geneeskunde opleiding stoppen omdat je niet meer zo lang wil studeren voor deze job terwijl die educatieve master amper 1 jaar minder is... doe dat alstublieft niet.

Klik om te vergroten...

Hey, bedankt voor het antwoord maar ik heb je niet alles verteld:

- Ik ben niet zo slim als je denkt, ik doe er nu al 5 jaar over om 3 jaar (bachelor) geneeskunde af te maken, ik ben dan ook al 23.
Ik heb veel gesukkeld.

- Mijn ouders willen niet dat ik nog langer studeer, ik ben de enigste in de familie die verder heeft gestudeerd na middelbaar (al mijn zussen die werken allemaal al)... Dit kwets mij enorm aangezien ze niet beseffen hoe zwaar de opleidingen zijn, dus ik zou dan ook graag liever stoppen.

- 3 jaar bachelor + 3 jaar master, maar na uw master ben je nu verplicht om te specialiseren, je mag enkel als arts werken als je een specialisatie hebt. De kortste specialisatie is algemene gezondheids-art (= huisarts laat ons zeggen), en dit is dan 3 jaar. Dus voor mij is het gemakkelijk nog 6 jaar, maar ze zeggen mij dat het enkel moeilijker zal worden... En ik zit nu al redelijk (hard) te sukkelen.

Hopelijk hiermee mijn situatie meer verklaard. In geval ik de educatieve master niet tof vind, kan ik altijd terug geneeskunde doen aangezien ik al mijn bachelor hebt.

Je zegt dat biologie overzadigd is, maar wat ik lees ook dat bv. frans, fysica een knelpuntberoep is? Wat als ik dan tijdens mijn werk (na mijn studies) in Artevelde op afstandsonderwijs het vak Frans bijneem? Voor eerste en tweede graad wel, en die combineren met biologie in 3e graad?

Een ander vraag ook is, ik lees op uGent dat de educatieve master ook een echt volwaardige master is. https://www.ugent.be/nl/opleidingen/lerarenopleiding/educatieve-master/overgangsmaatregelen

Dus, mijn andere vraag is, wat zou ik eigenlijk nog allemaal kunnen met de educatieve master behalve het onderwijs? Ik wil gerust ook wel werken voor het overheid of wat dan ook zolang ik maar tenminste als master betaald word?

Ik begrijp u situatie en dat het daardoor moeilijker is om vol te houden, maar toch ik u echt willen motiveren om het nu niet op te geven. Vriendin van mij doet geneeskunde en naarmate de masterjaren vorderen, wordt het steeds meer en meer praktijk. Uw eerste masterjaar is misschien nog even doorbijten maar nadien is het bijna allemaal stage. Ook je specialisatiejaren zijn bitter weinig studeren maar heel veel stage bij verschillende huisartsen en ziekenhuisartsen. Vind je het zelf niet zonde om die 5 jaar weg te gooien? Over 20 jaar ga je spijt hebben dat je niet hebt doorgezet ondanks de negativiteit van u ouders.

Frans en wiskunde etc. zijn inderdaad knelpuntberoepen maar eerste en tweede graad betaald wel minder dan derde graad.

De educatieve master is een volwaardige masterdiploma dus elke job waar ze enkel een master diploma vragen, kan je in principe uitvoeren. Alleen weet ik niet of er veel vraag is naar gezondheidswetenschappers. Een educatieve master economie kan bijvoorbeeld zeker nog bij banken terecht etc. maar in de gezondheidssector vragen ze vrijwel altijd specifieke diploma's zoals verpleegkunde, arts, biomedische wetenschappen,...

Als je ouders niet willen dat je nog langer studeert, zullen ze zeker niet warm lopen dat je je nu op het onderwijs gaat richten.

Ik ken niets van de richting Geneeskunde, ik heb wel na mijn studie nog SLO bijgedaan. Wil je echt in het onderwijs, of zie je dat nu als het enige echte alternatief opdat je studies niet volledig verloren zijn? Ik zeg je nu al, dat in de scenario's die je voorstelt, het onderwijs niet op jou zit te wachten. Dat je een voorgeschiedenis geneeskunde hebt, gaat geen extra deuren openen. Stel dat je de tijd kon terugdraaien, en je studiekeuze opnieuw kon maken. Zou je dan echt voor het onderwijs gaan? Heel zeker lijk je niet, aangezien plan C dan weer geneeskunde is als de educatieve master tegenvalt.
Oke de studies zijn zwaar, maar wil je ook effectief geen dokter meer worden (probeer dat los van elkaar te zien)? Oke, het is nog lang, maar dat is toch meer en meer stage?
Die educatieve master is nog 2 jaar, dan kan je evengoed nog een bachelor doen in geheel andere richting, das maar een jaar meer. En kies dan iets met veel werkgelegenheid.

WhiteCollar zei:

Ik begrijp u situatie en dat het daardoor moeilijker is om vol te houden, maar toch ik u echt willen motiveren om het nu niet op te geven. Vriendin van mij doet geneeskunde en naarmate de masterjaren vorderen, wordt het steeds meer en meer praktijk. Uw eerste masterjaar is misschien nog even doorbijten maar nadien is het bijna allemaal stage. Ook je specialisatiejaren zijn bitter weinig studeren maar heel veel stage bij verschillende huisartsen en ziekenhuisartsen. Vind je het zelf niet zonde om die 5 jaar weg te gooien? Over 20 jaar ga je spijt hebben dat je niet hebt doorgezet ondanks de negativiteit van u ouders.

Frans en wiskunde etc. zijn inderdaad knelpuntberoepen maar eerste en tweede graad betaald wel minder dan derde graad.

De educatieve master is een volwaardige masterdiploma dus elke job waar ze enkel een master diploma vragen, kan je in principe uitvoeren. Alleen weet ik niet of er veel vraag is naar gezondheidswetenschappers. Een educatieve master economie kan bijvoorbeeld zeker nog bij banken terecht etc. maar in de gezondheidssector vragen ze vrijwel altijd specifieke diploma's zoals verpleegkunde, arts, biomedische wetenschappen,...

Klik om te vergroten...

Dank u wel voor uw begrip. Het is idd moeilijk, ik heb nog een paar weken om erover na te denken.
(Ik vind het een volledige verspilling, maar het zijn vooral mijn ouders waar ik mij zorgen over maak, ze hebben niet echt veel vertrouwen in mij. Ik word dan ook als domste in de familie beschouwd...)

Over de loon maakt mij eigenlijk niet zoveel uit, ik heb nooit geneeskunde willen studeren voor geld maar uit hart.
Dus dat een bachelor in het onderwijs slechter verdient dan een master is voor mij niet zo erg.

Ik heb nog gedacht om gezondheidsbeleid te doen: https://studiekiezer.ugent.be/master-of-science-in-de-gezondheidsbevordering
Dit is 1 jaar master en ik heb er wel toegang op (dankzij mijn medische bachelor), maak ik weet niet hoe het zit met de werkgelegenheid?

Je bent nu zo ver geraakt en ga je nu alles weggooien om in het onderwijs te gaan? Als anekdotisch bewijs, een vriend van mij heeft jaren zitten sukkelen maar is finaal gedoctoreerd in een wetenschappelijke richting.

Focus u niet te veel op uw punten. Wacht op zijn minst tot de stagejaren om echt te "proeven" van geneeskunde. Komaan, ik maak er mij zelf een beetje kwaad in. In uw specialisatiejaren verdien je trouwens ook al een aardig sommetje hoor, de jaren van uitbuiting zijn ook al gepasseerd. Dus "studeren" in specialisatiejaren is ook relatief.

En als uw ouders niet willen dat je nog verder studeert met de kans om een doktersdiploma te halen, dan verdienen ze "de grote nationale prijs der onwetendheid". En dat uw zussen al werken...so fucking wat...als je als dokter op dreef geraakt verdien je veel en veel meer. Een opleiding is investeren.

Je bent bezig aan een traject waar duizenden van dromen...Doe.gewoon.Door. en geef het aub een eerlijke kans door echt stage te doen.

Tin_Cricket zei:

Als je ouders niet willen dat je nog langer studeert, zullen ze zeker niet warm lopen dat je je nu op het onderwijs gaat richten.

Ik ken niets van de richting Geneeskunde, ik heb wel na mijn studie nog SLO bijgedaan. Wil je echt in het onderwijs, of zie je dat nu als het enige echte alternatief opdat je studies niet volledig verloren zijn? Ik zeg je nu al, dat in de scenario's die je voorstelt, het onderwijs niet op jou zit te wachten. Dat je een voorgeschiedenis geneeskunde hebt, gaat geen extra deuren openen. Stel dat je de tijd kon terugdraaien, en je studiekeuze opnieuw kon maken. Zou je dan echt voor het onderwijs gaan? Heel zeker lijk je niet, aangezien plan C dan weer geneeskunde is als de educatieve master tegenvalt.
Oke de studies zijn zwaar, maar wil je ook effectief geen dokter meer worden (probeer dat los van elkaar te zien)? Oke, het is nog lang, maar dat is toch meer en meer stage?
Die educatieve master is nog 2 jaar, dan kan je evengoed nog een bachelor doen in geheel andere richting, das maar een jaar meer. En kies dan iets met veel werkgelegenheid.

Klik om te vergroten...

Nee hoor. Leerkracht is altijd mijn 2de keuze geweest na geneeskunde. Indien het ingangsexamen niet was gelukt zou ik waarschijnlijk al meteen voor leerkracht hebben gestudeerd.
En toevallig hoor ik ook vaak op het nieuws dat er een lerarentekort was...?

Ik zou graag dokter OF leerkracht worden. Als ik de tijd kon terugdraaien zou ik het niet hebben veranderd. Het zijn vooral mijn familie (ouders en zussen) die mij pushen om te stoppen aangezien ze allemaal werken.
Mijn ouders willen mij niet langer "babysitten". Ik heb er nog aan gedacht om studentenjob te doen, maar dit combineren met mijn opleiding was simpelwel veel te zwaar...

Lily391 zei:

Ik zou graag dokter OF leerkracht worden. Als ik de tijd kon terugdraaien zou ik het niet hebben veranderd. Het zijn vooral mijn familie (ouders en zussen) die mij pushen om te stoppen aangezien ze allemaal werken.
Mijn ouders willen mij niet langer "babysitten". Ik heb er nog aan gedacht om studentenjob te doen, maar dit combineren met mijn opleiding was simpelwel veel te zwaar...

Klik om te vergroten...

1. wtf hebben uw zussen daar mee te maken. Of zijn ze jaloers dat er een dokter in de familie zal zitten?
2. uw ouders noemen uw de "domste" en willen dat je stopt...het slaat gewoon nergens op.

en ik ga er redelijk "op door", omdat mijn zus, arts-specialist ondertussen, ook twee jaar heeft zitten verkondigen dat ze ging stoppen. Mijn ouders hebben haar er letterlijk door gesleurd en nu is ze hen eeuwig dankbaar. En ik zever niet.

je zegt zelf dat je het opnieuw zou doen. Waarom zou je dan in godsnaam nu stoppen. Voor de rest. Het is UW toekomst.

Je denkt veel te veel op korte termijn. Ja, je zal van het gezaag van u ouders en zussen vanaf zijn. Maar in de plaats zal je dan de rest van je leven mogen horen hoe je geneeskunde probeerde maar niet slim genoeg was om het af te maken (wat ik niet eens geloof). Terwijl dat als je nu door doet, je over 10 jaar alleen maar respect zal krijgen. De reactie van u familie is meer gebaseerd op onwetendheid en misschien zelfs jaloezie.

Waar heb je je bachelor gedaan? Gezien je woonplaats wellicht niet in Gent? Mag in pm. Mijn ervaring is dat de master veel gemakkelijker is. Als je geneeskunde afmaakt kan je nadien nog alle kanten uit met een dikke voorsprong. Ook al wil je geen specialist of huisarts worden.

Ik studeer idd in Gent.

Ik heb besloten om nog tenminste 1 jaar master Geneeskunde te doen, van daaruit zie ik het wel.

lijkt mij dat je nogal een behoorlijk gebrek aan zelfvertrouwen hebt..
misschien eens leren om u geen bal aan te trekken van wat anderen denken over u, en besluiten te trekken uit steeds negatieve reacties van mensen dicht bij jou

WhiteCollar zei:

Terwijl dat als je nu door doet, je over 10 jaar alleen maar respect zal krijge.

Klik om te vergroten...

De enige tip die ik kan geven: die NOOIT iets omdat IEMAND ANDERS iets over je zou denken (om welke reden dan ook). Of dat nu onbekenden, familie, vrienden, ouders, zussen zijn..
Doe enkel waarbij jij je goed bij voelt en waarvan je ZEKER bent dat je dat wilt doen. Wat al de rest er van denkt is totaal overbodig en heb je niets aan
Iedereen heeft zijn eigen problemen / slechte keuzes en wat een andere doet of denkt maakt helemaal niets uit voor jou.

Wat maakt het nu uit of je meer/minder respect zou krijgen van "random mensen" gewoon omdat je een opleiding hebt afgemaakt die je eigenlijk niet zo goed zag zitten?

FYI: ik ben ook gestopt halfweg mijn 1e master geneeskunde (altijd op alles geslaagd en +- goede punten), puur omdat ik gewoon 100% zeker wist dat dit niet hetgene was wat ik voor de rest van mijn leven wou doen. Ik ben nu met dubbel zoveel plezier aan een prof. bachelor accountancy-fiscaliteit bezig. Heel dat gedoe van "maar je was zo dichtbij" boeit helemaal niets, want hoe langer ik zou doorgedaan hebben, hoe meer jaren ik verspild zou hebben aan iets wat ik niet meer zag zitten.

Lexx zei:

De enige tip die ik kan geven: die NOOIT iets omdat IEMAND ANDERS iets over je zou denken (om welke reden dan ook). Of dat nu onbekenden, familie, vrienden, ouders, zussen zijn..
Doe enkel waarbij jij je goed bij voelt en waarvan je ZEKER bent dat je dat wilt doen. Wat al de rest er van denkt is totaal overbodig en heb je niets aan
Iedereen heeft zijn eigen problemen / slechte keuzes en wat een andere doet of denkt maakt helemaal niets uit voor jou.

Wat maakt het nu uit of je meer/minder respect zou krijgen van "random mensen" gewoon omdat je een opleiding hebt afgemaakt die je eigenlijk niet zo goed zag zitten?

FYI: ik ben ook gestopt halfweg mijn 1e master geneeskunde (altijd op alles geslaagd en +- goede punten), puur omdat ik gewoon 100% zeker wist dat dit niet hetgene was wat ik voor de rest van mijn leven wou doen. Ik ben nu met dubbel zoveel plezier aan een prof. bachelor accountancy-fiscaliteit bezig. Heel dat gedoe van "maar je was zo dichtbij" boeit helemaal niets, want hoe langer ik zou doorgedaan hebben, hoe meer jaren ik verspild zou hebben aan iets wat ik niet meer zag zitten.

Klik om te vergroten...

Ik ben het volledig met u eens en in u situatie begrijp ik het dan ook volledig. Maar de redenen die TO aangeeft, zijn juist redenen die bepaald zijn door anderen. Namelijk:
1) haar ouders willen dat ze er mee stopt want vinden haar te dom
2) ze twijfelt aan haar zelfvertrouwen door die opmerkingen van haar familie

Nergens lees ik dat ze de voorbije jaren heeft ondervonden dat geneeskunde niet haar ding is en dat ze helemaal geen dokter wil worden. Integendeel, als de educatieve master niet haar ding is, gaat ze toch weer geneeskunde verder doen. Geneeskunde is duidelijk nog altijd waar haar hart ligt en nu voelt ze zich genoodzaakt om te stoppen door wat onwetende jaloerse opmerkingen van haar familie.

Uit je berichten begrijp ik dat geneeskunde niet heel makkelijk voor je is, dat je ouders/omgeving je nog meer doen twijfelen om naar iets anders uit te kijken. Weet je wat de educatieve master aan de UGent inhoudt? Heb je het vakkenpakket al gezien? Quasi elk groot blokvak vanuit geneeskunde zit ook in de educatieve master. Ik zou dus volop inzetten op de master geneeskunde. Nog 1,5 jaar theorie doorbijten, daarna komen de stages. Zelf heb ik ook veel getwijfeld om door te gaan, de moeilijkheidsgraad van de master en de concurrentie tijdens de stages schrikten me af. Maar als ik eerlijk ben vind ik de master zeker niet moeilijker dan de bachelor en er zijn ook minder beminde opties met een diploma geneeskunde, waar ik mezelf ook zeker in kan vinden (jeugdarts, arbeidsgeneeskunde, ...). Ik hoop dat je toch nog de moed en kracht vindt om ook de laatste loodjes te doorstaan.

WhiteCollar zei:

Ik ben het volledig met u eens en in u situatie begrijp ik het dan ook volledig. Maar de redenen die TO aangeeft, zijn juist redenen die bepaald zijn door anderen. Namelijk:
1) haar ouders willen dat ze er mee stopt want vinden haar te dom
2) ze twijfelt aan haar zelfvertrouwen door die opmerkingen van haar familie

Nergens lees ik dat ze de voorbije jaren heeft ondervonden dat geneeskunde niet haar ding is en dat ze helemaal geen dokter wil worden. Integendeel, als de educatieve master niet haar ding is, gaat ze toch weer geneeskunde verder doen. Geneeskunde is duidelijk nog altijd waar haar hart ligt en nu voelt ze zich genoodzaakt om te stoppen door wat onwetende jaloerse opmerkingen van haar familie.

Klik om te vergroten...

iemand die zo hard aan zichzelf twijfelt, lijkt me geen sterke kandidaat als arts..of de persoon zou in de puur academische sfeer moeten blijven nadien
Een beetje assertiviteit is toch niet teveel gevraagd als kwaliteit van een arts?

Robin75 zei:

iemand die zo hard aan zichzelf twijfelt, lijkt me geen sterke kandidaat als arts..of de persoon zou in de puur academische sfeer moeten blijven nadien
Een beetje assertiviteit is toch niet teveel gevraagd als kwaliteit van een arts?

Klik om te vergroten...

Ben ik eens met u, wie wilt nu een arts die niet 100% achter zijn diagnose staat of twijfelt tijdens operatie.

Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A6003 met Tapatalk

Lily391 zei:

Dag iedereen,
Ik ben een student die dit jaar naar de eerste master van Geneeskunde ga (uGent).

Klik om te vergroten...

Uw jaar staat gekend als het ergste jaar in de geneeskunde tot nu toe! HAHAHAHAHAHAH

Lily391 zei:

. Als ik de tijd kon terugdraaien zou ik het niet hebben veranderd. Het zijn vooral mijn familie (ouders en zussen) die mij pushen om te stoppen aangezien ze allemaal werken.
Mijn ouders willen mij niet langer "babysitten". Ik heb er nog aan gedacht om studentenjob te doen, maar dit combineren met mijn opleiding was simpelwel veel te zwaar...

Klik om te vergroten...

Ik wil mijn bijdrage maken aan deze discussie.
Als u ouders uw studiegeld niet willen betalen, moeten ze uw kindergeld dan wel helemaal aan jou geven hoor. Ik moet wel zeggen dat je verhaal echt niet goed overkomt bij mij. Er zijn echt abnormaal veel studenten in geneeskunde die full time werken. Ik ken er die zelfs in de week door werkten en in een model traject zaten.
Er waren er in mijn jaar die werkten in de studentenresto's. En mensen die werkten in het weekend (markt en boerderij). En dan zijn er nog mensen die elke week een aantal uren hier en daar babysitten op de kinderen van familie/buren/vrienden. En studenten die bijles geven in het weekend. En van al die studenten die ik kende die dat deden, zat er maar 1 niet in een modeltraject. Al de rest zat mooi op schema. Dat is omdat de motivatie er was. Die mensen waren vastberaden en gemotiveerd genoeg om dat te doen.

Ik vind het persoonlijk wel makkelijk om de schuld af te schuiven op uw ouders en te zeggen dat zij niet willen dat je geneeskunde studeert en u dom noemen. Ik denk dat uw ouders graag willen dat jij studeert, maar dat de motivatie er niet is en dat zij niet willen betalen om dezelfde vakken elk jaar opnieuw te doen.
Accumuleer eens de kosten die je gemaakt hebt? 5 jaar studiegeld van 890 euro. Per vak dat je opnieuw moet afleggen betaal je nog eens een vast bedrag per studiepunt. Daar komen nog boeken bij en al dat materiaal (stethoscoop, skelet, hechtsetjes, labojas,...). Je leeft ook nog bij je ouders dus uw eten/water/elektriciteit zitten daar ook bij.

Moest ik ouder zijn en mijn kind zit op een forum te zagen dat ze geen motivatie heeft, zou ik die uitschrijven van haar school. Zeker als ze dan nog eens 23 jaar is.

WhiteCollar zei:

Je denkt veel te veel op korte termijn. Ja, je zal van het gezaag van u ouders en zussen vanaf zijn. Maar in de plaats zal je dan de rest van je leven mogen horen hoe je geneeskunde probeerde maar niet slim genoeg was om het af te maken (wat ik niet eens geloof). Terwijl dat als je nu door doet, je over 10 jaar alleen maar respect zal krijgen. De reactie van u familie is meer gebaseerd op onwetendheid en misschien zelfs jaloezie.

Klik om te vergroten...

Uw opmerking is duidelijk gebaseerd op onwetendheid. Haar ouders willen duidelijk niet betalen voor een ongemotiveerde, luie student die al 5j leeft op hun kosten. Als ouder kunt ge ook maar zoveel doen, maar als u kind totaal geen academische interesse heeft, dan is het tijd om de geld-stekker uit het contact te halen. 5 jaar voor een bachelor van 3 jaar? Dat zou willen zeggen dat deze persoon jaarlijks ongeveer voor 36 studiepunten slaagt (moest alles gespreid zijn hé). Deze persoon pakt dus relatief wat vakken mee hoor. En wat is haar reden daar zelfs voor? Ze zegt alleen "ik heb gesukkeld".