Ok dan.
Een werkgever doet steeds wat
volgens hem het beste lijkt voor zijn bedrijf en zijn geld op dat moment.
Van buitenaf of achteraf gezien is/was dat misschien niet altijd de beste oplossing, maar op het moment van de beslissing doet ie wat hem het beste lijkt. Die beslissing kan rationeel of irrationeel genomen zijn, maar het is zijn beslissing.
Een aangezien het zijn bedrijf/portefuille is, moet hij die mogelijkheid hebben. Hij heeft een bedrijf niet opgericht om Jantje en Mieke werk te geven, neen, hij heeft een bedrijf opgericht, risico genomen, kapitaal geïnvesteerd,... om nog meer geld te verdienen.
Jantje en Mieke die bij hem komen werken hebben dat niet gedaan... Dus als zij het oneens zijn met beslissingen die genomen worden, start dan zelf iets op.
Zelfs bij aanwerving kan een werkgever idd contraproductief werken, maar dan vooral op macroeconomisch vlak: als alle werkgevers enkel jonge mensen willen aanvaarden, zou er een enorm tekort aan jonge werknemers komen en de prijs daarvan opdrijven (in individuele arbeidsovereenkomsten kunnen jonge werknemers dan een loonopbod bekomen).
Idd. Problem being? Vraag en aanbod toch?
Oudere werknemers zouden daarentegen goedkoper worden, waardoor de werkgever die jonge krachten wil in dienst nemen, meer zal betalen dan nu met deze maatregel (en omgekeerd).
Huh? Waarom zou hij meer betalen? Hij wilt iemand jong, kan het niet betalen, neemt iemand ouder. Problem solved. Weet je nog, dat vraag-en-aanbod-verhaal?
Bovendien zal de kost voor sociale zekerheid (werkloosheid voor ouderen is duurder dan voor jongeren) sterk stijgen.
Dat is de bedrijfsleider zijn fout toch niet? Hier heeft hij geen invloed op
Als iedereen jonge mensen in dienst wilt nemen, dan gaat hun prijs omhoog, waardoor oudere mensen interessanter worden voor bedrijven wegens goedkoper, dus gaat men hen ook aannemen... Is in mijn ogen niets mis mee.
en mensen met een andere leefwereld kunnen niet samenwerken met elkaar? 't is alsof je zegt dat je met je bedrijf enkel klanten wil die tussen de 20 en de 30 jaar oud zijn, aangezien jij zelf enkel met zo'n klanten een leefwereld deelt .
Samenwerken wel, maar ga je echt ontkennen dat een hele dynamiek van een gelijkgestemde groep kan veranderen door er een niet-gelijkgestemde ziel bij te zetten? Indien wel, dan ben je eigenlijk simpelweg achterlijk en is de discussie onmiddellijk over.
En ja, ik zeg KAN. Maar het is een risico dat een werkgever loopt en dus waarschijnlijk wilt vermijden.
Als bedrijf focus je op een bepaalt deel van de markt en wil je die markt op een optimale manier bereiken. Als dat in jouw ogen het beste kan door met een jong team te werken, then so be it. Jouw bedrijf, jouw geld, jouw beslissingen... Don't like it, start zelf iets op. Maar wacht, juist, dat risco nemen durven velen niet.
Wil je ook voorbeelden van situaties waar een oudere werknemer (en dan bedoel ik een 50-jarige in een team van 20-ers) niet zo goed past? Indien ja, dan zal ik ook direct voorbeelden geven waar het wel kan of goed uitpakte. Maar see above voor dat risico.
Huidige wetgeving is een compromis tussen vakbonden en werkgevers:
Je hebt waarschijnlijk al wel een idee wat mijn mening over de rol van vakbonden in onze huidige globale economie is dusja, dat ik dat compromis niet echt steun is ligt wat voor de hand.
Bij elke dergelijke (onrechtmatige/rechtmatige) discriminatie wordt er gekeken wat het maatschappelijk én bedrijfsmatig nut is. Als het bedrijfsmatig nut sterk boven het maatschappelijk nut uitstijgt, zal men er geen probleem van maken. Leeftijdsdiscriminatie en geslachtsdiscriminatie kunnen maatschappelijk zware gevolgen opleveren die men echt niet wil.
Wat is
sterk uitstijgen? Wie bepaalt dat? Jij? De Vakbond?
Wat als het een beetje uitstijgt? Of juist genoeg? Waar ligt de grens?
Discriminatie heeft niet noodzakelijk zware gevolgen. Daar hebben we het al over gehad. Vraag en Aanbod. Dat mooie economische principe...
Ik moet trouwens ook plots denken aan de hele discussie over quota's voor vrouwen in raden van bestuur en directiecomités...
