wolfs zei:
Iemand die het eigenlijk doet? Ervaringen? voor- en nadelen?
Wel, ik doe deze opleiding. Mijn derde jaar in die richting is zo goed als afgelopen (op herexamens na, examens die ik uit persoonlijke redenen verwaarloosd heb). Ik doe de vakken wiskunde-Engels, geen dagelijkse combinatie.
Op zich is het wel leuk, maar arbeidsintensief en soms wel moeilijk, dan vooral voor stage, het juiste ritme vinden, de klas een uur zien en proberen alles in te schatten, hoe ga je de leerstof brengen, waar zal je het boek volgen, waar wijk je eens af om uit te breiden/anders over te brengen,...
De algemene vakken (onderwijsorganisatie, wetgeving, algemene didactiek, psychologie,...) zijn behoorlijk interessant, niet altijd even nuttig maar dat is met ieder vak wel zo. Ook zijn ze niet zo moeilijk en is het pakket leerstof niet groot, dus voor examens en dergelijke is dit wel mooi.
De vakgerichte lessen zijn een ander verhaal. Ik heb behoorlijk slechte ervaring achter de rug met deze, een leerkracht wiskunde wiens cursus maar half in orde was en vol van de fouten stond, ook handig als er eens een onderdeeltje was dat je niet onmiddellijk begrijpt, je kan zo veel fouten leren. Ook sprak hij in wartaal en had hij de neiging graag mensen af te breken op stages als hij je niet echt mocht.
Voor Engels had ik dan weer twee jaar op een rij een leerkracht die van de hak op de tak sprong zodat er geen rode draad in de lessen zat. Ook had ze de neiging ten vroegste een uur voor de les (vaak was iedereen al op school) een mail rond te sturen dat ze het onderwerp van de les veranderde en we andere boeken moesten meebrengen. Dit had dan weer het gevolg dat je maar half kon volgen in de les.
Deze twee voorbeelden zijn uiteraard uitzonderingen, althans, dat hoop ik, want van vrienden gehoord die 1 v/d twee vakken deden in combinatie met een ander, dat bij het ander vak de leerkrachten een stuk schappelijker waren. Nog maar eens het bewijs dat er van verschillende soorten zijn.
Over mijn traject zelf dan, zoals ik zei, ik ben zo goed als klaar met mijn theorie, maar loop achter met stages. Mijn derdejaarsstage van Engels mag ik niet beginnen zolang mijn stage van het tweede jaar van wiskunde niet in orde is. Daarvoor ben ik dus gezakt. Dat vreet enorm aan mij want ik zet echt alles op alles, maar het lijkt nooit goed genoeg, zelfs al zie ik een glimlach op de leerlingen hun gezicht en leid ik uit het opstellen van bewijzen, maken van oefeningen, enz. af dat ze de leerstof begrijpen.
EDIT: Eerlijk gezegd is het het afgelopen semester en nu nog steeds op mijn tanden bijten geweest, vooral dan door die mislukte stage. Het brengt mijn humeur naar beneden en de wilskracht is er ook niet meer altijd om voort te zetten, het is namelijk de tweede maal dat ze mij buizen voor mijn stage wiskunde (zowel in het eerste jaar eens als dit jaar). Pas op, ik doe het graag, mijn theorie lukt, maar waarschijnlijk kan ik het volgens de leerkrachten zelf niet goed over brengen. Ik weet dat ik ook op stukken haper en een steek laat vallen, als het mogelijk is zet ik dit dan recht.
Mijn grootste motivatie is dat wiskunde op zich een mooi vak is, er is voldoende variatie en ook op het werkveld wordt het vaak gezocht.
Ik ga niet verder discussiëren. Volgens mij is dat toch zinloos.