Sir. K

Er zijn zo van die games waarbij je puur op basis van een aantal screenshots al meteen getriggerd bent. Voor mij is Tandem: A Tale of Shadows er daar absoluut eentje van. Ik kende het spel niet op voorhand, maar toen het de revue passeerde om te reviewen, trok het meteen mijn aandacht. Vooral het prachtige leveldesign en de vibrante kleuren spatten direct van het scherm. Dat alleen is uiteraard niet voldoende om van een geslaagde game te kunnen spreken. Of de bijhorende gameplay mij ook beviel, kom je te weten in onderstaande review!

Net zoals ik mijn NBA 2K22-review begon met een stukje nostalgie, ga ik dat ook doen voor NHL 22. Wie herinnert zich nog de The Mighty Ducks-films van de jaren 90? Tientallen keren heb ik die films gezien. Op zich had ik als kind weinig te maken met hockey, en al zeker niet met het Amerikaans-Canadese NHL, maar enkel door die films werd ik fan van de sport. Hoe zalig was die Knuckle Puck?! Een NHL-jersey vond ik er wat over, maar mijn Mighty Ducks-pet is alleszins jaren meegegaan! Ondertussen is de Californische ploeg van naam veranderd en spreken we niet meer van de Mighty Ducks, maar dat nam niet weg dat ik toch meteen aan de slag ging met de ‘Anaheim Ducks’. Het stukje nostalgie zat alvast goed, maar wat ik van het spel zelf vond, krijg je te lezen in onderstaande review!

Toen de vraag kwam wie interesse had om Skul: The Hero Slayer te reviewen, moet ik toegeven dat ik nog niet eerder van de game had gehoord. Ik zocht wat meer informatie op over het spel en was meteen onder de indruk van de simpele, maar zeer aimabele pixel-art. Dat het roguelite-genre mij best bevalt, kon je eerder al lezen in mijn review van Hades. Aangezien het niet altijd AAA-titels moeten zijn, gaf ik het spel meteen een kans. Of ik er evenveel van genoot als van Hades, kom je te weten in onderstaande review!

Love it or hate it, maar JRPG’s zijn niet voor iedereen weggelegd. Hoewel ik het een fantastisch genre vind, moet ik toegeven dat ik er toch wat een haat-liefdeverhouding mee heb. Met games zoals Pokémon en Final Fantasy kon ik me uuuren bezighouden, maar er zijn ook games die ik al snel saai begon te vinden. Fire Emblem en Star Ocean bijvoorbeeld. Het kwam er steeds op neer dat ik naast de gameplay toch ook sterk getriggerd moest worden door het verhaal om me voldoende geboeid te houden en het spel uit te spelen. In welk kamp Astria Ascending zich bevindt, komen jullie te weten in onderstaande review!

Basketbal. Het doet me terugdenken aan mijn kindertijd. Samen met mijn stiefvader naar de play-offs kijken, languit in de zetel genieten van de Slam Dunk Contests en All-Star games. Het waren toen de gloriedagen van The Chicago Bulls. Net als menig andere tiener, was ik op dat moment uiteraard ook een grote Bulls-fan en was het al Michael Jordan wat de klok sloeg. Mijn stiefpa niet, die had het meer voor Kobe Bryant en Shaquille O’Neal bij de Lakers. Uiteraard zetten we onze voorliefde voor basketbal ook geregeld om in wedstrijdjes tegen elkaar. Zowel in real life op de oprit (voor mijn moeder tot vervelens toe), als virtueel in de toenmalige NBA Live-reeksen. Het doet nog steeds pijn om het toe te geven, maar mijn stiefvader maakte mij geregeld in. Zoveel jaar later wordt het misschien tijd voor een rematch. Hoewel ik zelf de NBA iets minder volg dan vroeger, is het voor mijn stiefpa nog steeds een wekelijks gebeuren. Gamen doet hij zelf niet meer, maar het wordt misschien de...

Wie onlangs mijn review heeft gelezen van RiMS Racing, weet dat ik fan ben van racegames. Hoewel ik in het verleden eerder arcade-racers speelde, ben ik met RiMS Racing toch nieuwsgieriger geworden naar de realistische race-simulators. Eentje dat in dat geval niet aan het rijtje mag ontbreken, is een game uit de WRC-franchise. We zitten ondertussen aan WRC 10! Ik onderwierp het spel aan een test en vertel jullie in onderstaande review over mijn ervaring op de PlayStation 5!